16 آذر، میزگرد دانشجویی و حضور رئیس دانشگاه تبریز؛
سیر دانشجوی اجتماعی به دانشجوی فرد گرا/خداحافظ سخنران جنجالی/دو راهی آئین نامه و شواری تامین در ممیزی نشریات و تصمیم دانشگاه
برای روز دانشجو همین کافی است که جمعی از دانشجویان دانشگاه تبریز بهمراه رئیس دانشگاه خود میزگردی تشکیل داده و بحث های گفتمانی و مشکلات دانشگاهی خود را مطرح کنند. بی شک تشکیل چنین جلساتی کمک شایانی در روشن سازی رسالت اصلی جنبش دانشجویی داشته و محور روز دانشجو را از بازی های جناحی به سمت تعریف واقعی از مبارزه با استکبار سوق می دهد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زیتون ، برای روز دانشجو همین کافی است که جمعی از دانشجویان دانشگاه تبریز بهمراه رئیس دانشگاه خود میزگردی تشکیل داده و بحث های گفتمانی و مشکلات دانشگاهی خود را مطرح کنند. بی شک تشکیل چنین جلساتی کمک شایانی در روشن سازی رسالت اصلی جنبش دانشجویی داشته و محور روز دانشجو را از بازی های جناحی به سمت تعریف واقعی از مبارزه با استکبار سوق می دهد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زیتون ,دبیر انجمن اسلامی،دو تن از اعضای جامعه ی اسلامی و عضو دانشجوی هیئت نظارت بر نشریات دانشجویی حاضران در نشست با رئیس دانشگاه تبریز بودند که مشروح گفتگوی آنها به شرح ذیل می باشد :
,,
دانشجو باید به پرچم دار بودن همه ی مسائل بازگردد/ترس از جو روانی ناموجود
, دانشجو باید به پرچم دار بودن همه ی مسائل بازگردد/ترس از جو روانی ناموجود,جلیلی، دبیر انجمن اسلامی : هدف اصلی دانشجو سیر مدارج و مرزهای پیشرفت علمی است. وجود تشکل ها به این دلیل است که دانشجو فعالیت های سیاسی و فرهنگی خود را در قالب مجموعه ای انجام دهد. در دوره ی آقای خاتمی آزادی عمل برای انجام اینگونه فعالیت ها وجود داشت البته اشتباهاتی هم رخ داد اما به صورت کلی فضای دانشگاه پویایی خود راحفظ کرده بود. در دولت آقای احمدی نژاد فضایی بوجود آمد که با وجود پیشرفت ها و مقالات متعدد علمی ارائه شده، از لحاظ سیاسی فضای بسته ای بوجود آمد و علاقه ی فعالیت در تشکل ها به حداقل رسید. انجمن اسلامی هم کلا بسته شد. دانشجویان حتی از فعالیت های قانونی خود هم ترسیدند. فضا و جو روانی طوری بود که در دولت آقای روحانی با وجود اینکه انجمن مجوز فعالیت گرفت اما باز هم در دانشگاه سوال هایی مطرح می شد و برخی از مدیران و دانشجویان و حتی اساتید می گفتند که آیا دانشگاه از شروع فعالیت انجمن راضی است؟
,
, دانشجویان جدیدالورود نگران هستند. حامی و منتقد دولت هر دو طیف نگران آینده و نحوه ی فعالیت خود در دانشگاه هستند. این جو روانی ایجاد شده موجودی نیست که با یک دستور یا تغییر مدیریتی بتوان این جو را از فضای دانشگاه حذف کرد.
,دانشجو باید به پرچم دار بودن همه ی مسائل بازگردد. دانشجوی امروز به بیرون نگاه می کند و منتظر اتفاقات بیرونی است و واکنشی عمل می کند. این فضا و عملکرد خواسته ی دانشجوی جمهوری اسلامی نیست. برای پرچم دار شدن دانشجو در جامعه، فضای تک صدایی در دانشگاه باید حذف شود. دانشجو در شرایطی قرار دارد که حس استقلال خواهی او در حد اعلی قرار دارد.این حس موجب می شود که دانشجو ذاتا آرمان گرا باشد. البته طیف های مختلفی در دانشگاه وجود دارد و این اختلاف از اختلاف افکار ناشی نمی شود بین تشکل ها یک صمیمیت خاصی وجود دارد. اما مطلب مهم اینست که دانشجویان از یک جو روانی ناموجود می ترسند. کلید واژه ی فضای آرام را برخی ها بوجود آوردند که پویایی دانشگاه از ابین برود. بدنبال این فضای کاذب آرام، فرار مغزها رخ می دهد.
,متاثر از دولت قبل در این دولت برخی از مدیران میانی باقی ماندند. این افراد پرچم دار فضای کاذب آرام هستند. دانشجویان به خاطر این کلید واژه بی خیال و بی تفاوت شدند و حالت انفعال دانشگاه را فراگرفت. صحبت یک کارمند جزء که هیچ تاثیری در تصمیم گیری ها ندارد، یکی از علل اصلی انفعال می باشد. آرامش کاذب در آینده به ضرر کشور و شخصیت ها است.
,,
تشکل ها در سبد اشخاص
, تشکل ها در سبد اشخاص,مولایی، دبیر جامعه ی اسلامی : جنبش دانشجویی از دو بعد قابل بررسی است. یک موضوع، بحث درون گفتمانی و سازمانی دانشجوست بحث دیگر مربوطه به نحوه ی رفتاری مسئولین دانشگاهی. تشکل از نظم نشات می گیرد. آیا ما توانسته ایم خود را سامان دهیم؟ و اینکه کدامین یک از تشکل هایی که یدک کش نام اسلام هستند در راستای اهداف اسلامی و انقلابی حرکت می کنند؟ درباره ی بحث دوم این مطلب قابل ذکر است که دانشجو در داخل دانشگاه اهرم فشار ندارد. برای اجرای برنامه های خود اگر مدیریت دانشگاه بخواهد رد کند ما قدرت ایستادگی و به کرسی نشاندن استدلال خود نداریم. در این وضعیت، تشکل های دانشجویی خواسته یا ناخواسته مورد حمایت اشخاص و شخصیت های بیرونی قرار می گیرند و در این وضعیت راه نفوذ به تشکل ها باز می شود و شخصیت ها تصمیم گیر تشکل ها می شوند. این موضوع وابسته به یک تشکل نیست، همه ی تشکل ها با این واقعیت مواجه هستند. اگر قانون مدارانه رفتار شود این وضعیت بوجود نمی آید. دانشجو موذن جامعه است. اما در زمانی قرار گرفتیم که رکود دانشجو با رکود اقتصادی همراه شده است. این واقعیت را همه باید قبول کنند که مسئولین توانایی فعالیت های فرهنگی و سیاسی را ندارند. بدنه ی اصلی دانشگاه، دانشجوست که باید حمایت شود. هدف جامعه ی اسلامی، تنش با مسئولین نیست اما در چند ماه اخیر برخوردهایی با جامعه ی اسلامی شده که سخیف به نظر می رسید.
,
, مسئله ی دیگری که باید مد نظر قرار گیر بحث جهاد علمی است. اگر پیشرفت علمی نباشد، فعالیت سیاسی اجتماعی بی معناست. رشد علمی بسیار تنزل پیدا کرده و در دانشگاه تبریز هم مشهود است. در مسئله ی جذب هیئت علمی، اساتید از سواد کافی برای پاسخگویی به سوالات دانشجویان برخوردار نیستند.
,,
دانشگاه تبریز مستثنای روند تنزل علمی کشور
,پورمحمدی، رئیس دانشگاه : در برخی مسائل اگر روشنگری نشود یک مجموعه زیر سوال می رود. تنزل علمی کشور مورد بحث ما نیست. در سال 92 از دانشگاه تبریز 900 مقاله ی علمی چاپ شده بود در سال 93، 2913 مقاله چاپ شد. یعنی تعداد مقالات به ازای هر هیئت علمی 2.2 بود. البته تعداد مقالات یکی از شاخص های اندازه گیری پیشرفت است. مرکز ISC به عنوان شاخص دیگر، دانشگاه تبریز را در بین دانشگاههای جهان اسلام رتبه ی ششم معرفی کرد. شاخص های دیگری همچون طرح های تحقیقاتی،طرح های بین المللی، دانشجوی خارجی و.. وجود دارد که می توان تنزل یا پیشرفت دانشگاه تبریز را اندازه گیری کرد. البته دانشجوی خارجی ما از یمن و سودان و کشورهای اینچنینی است. یک مغلطه ای که باید حل شود اینست که در مسئله ی علم، هدف از بین المللی شدن دستگیری از ایتام نیست. مقصود از بین المللی شدن، باید گسترش مرزهای دانش مد نظر قرار گیرد.
,
, درباره ی جذب هیئت علمی هم باید بگویم که دانشجو یا هیئت علمی بعضهم علی بعض هستند اما مکانیزم جذب براساس رابطه نیست.در مسئله ی جذب مراحلی همچون فراخوان، ارجاع به کمیته ی صلاحیت عمومی، ارجاع به کمیته ی صلاحیت تخصصی،ارجاع به کارگروه توانایی علمی حتما باید رعایت شود. البته ما تعداد قلیلی هیئت علمی جذب می کنیم. جذب شده ها، همان هایی هستند که قبلا بورس شده بودند و امروز بکارگیری می شوند.
,,
بحث شیرین تشکل های یکبار مصرف/چرا یکبار مصرف می گویید؟/یکبار مصرف ها در اصل انجمن اسلامی هستند
,مولایی، دبیر جامعه ی اسلامی: موضوع دیگری که قابل پیگیری است، تشکل های یکبار مصرفی است که در آستانه ی انتخابات قارچ گونه در حال رشد هستند. به نظرم در دانشگاه پیام نور یا آزاد تشکلی با نام عدالت و آزادی در حال شکل گیری است که اما هیچ مجوزی برای تشکیل تشکل دریافت نکرده اند.
,پورمحمدی، رئیس دانشگاه: چرا به این مجموعه یکبارمصرف می گویید؟ وقتی متهم به یکبارمصرف شدن می کنید باید استدلال داشته باشید.
,جلیلی،دبیر انجمن اسلامی: با مرور روند تغییر ماهیت تشکل ها متوجه می شویم که اینگونه تشکل ها بنا به دلایلی درحال رشد هستند. در دولت آقای احمدی نژاد، انجمن اسلامی ها اصولگرا شدند و برخلاف آیین نامه انجمن اسلامی اصیل بسته شد. مشکل انجمن اینست که از دانشگاه درخواست می کند. مجوز و اساسنامه هم دارند اما دانشگاه به دانشجو می گوید که بعد از یکسال می توانی شروع بکار کنی. دانشجو هم که علاقه ی فعالیت دارد ناچارا با عناوین مختلفی همچون عدالت و آزادی یا فرهنگ و سیاست شروع بکار می کند. همه ی این اتفاقات به این دلیل است که فقط و فقط با انجمن مخالفت می کنند.
,مولایی، دبیر جامعه ی اسلامی: هر دلیلی داشته باشد جای خوشحالی است که پسوند اسلامی ندارد. تشکل با اسلام ناب فعالیت کند بهتر از اینست که اسلام قلابی را یدک بکشد.
,پورمحمدی، رئیس دانشگاه (طنز): شما هم آن پسوند را بردارید.
,مولایی، دبیر جامعه ی اسلامی: موضوع دیگری که باید به آن اشاره شود مسئله ی پیشرفت است. پیشرفت ها را بنام اشخاص مصادره نکنیم. در کنار پیشرفت عزت داشته باشیم زیرا که تعصبسوز ملت گره خار اولسون. با تشکل ها اختلاف عقیده نداریم. اختلاف سلیقه داریم. پایبند به اصول اسلام و ولایت فقیه هستیم. در پایان باید عرض کنم که راه اعتدال همان راه اسلام است و راهی جز راه غیر اسلام نداریم.
,,
همفکران آقای جلیلی گفتند که آزادی اندیشه با ریش و پشم نمیشه!/جلیلی: فکر ما همراه آقای خاتمی بود نه شعاردهندگان
,عضو دوم جامعه ی اسلامی : یک فضایی بوجود آمده که من به آن اپیدمی کسالت می گویم. دانشگاه شاهد فضای کسل بوده و روح شادابی از دانشجو دریغ شده است. ربطی هم به دولت ها ندارد. فضای خسته بدلیل کمبود امکانات ورزشی و رفاهی می باشد. عمده دلیل حاکمیت این فضا هم وجود نگاههای افراطی و تفریطی در دانششگاه است. دانشجویان در فضای افراطی ترس دارند. در فضای تفریطی هم نگران فعالیت هایشان هستند. آقای جلیلی یادشان است که در سال 83 آقای خاتمی به دانشگاه علم و صنعت رفتند. همفکران آقای جلیلی گفتند که آزادی اندیشه با ریش و پشم نمیشه!
,
, جلیلی: فکر ما همراه آقای خاتمی بود نه شعاردهندگان
,عضو دوم: به هرحال طوری شد که آقای خاتمی هم مجبور به برخورد شد. در آن دوران فضایی بود که بعضا رئیس دانشگاه را هم کتک می زدند. آزادی واژه ی مقدسی است نباید جاده ی ولنگاری احداث کنیم.
,,
فراز و نشیب یک دانشجوی سیاسی و علمی/می خواهد سیستان بلوچستان باشد می خواهد آذربایجان
,خضرلو(عضو دانشجوی هیئت ناظر بر نشریات): از سال 85 دانشجوی رشته ی فیزیک دانشگاه تبریز هستم. در این میان از خرداد 89 تا مهر 90 در دانشگاه نبودم. 4امین رئیس دانشگاه و 7مدیریت فرهنگی متفاوت را تجربه کرده ام. در اولیل دوران دانشجویی عضو انجمن اسلامی داتنشگاه بودم. و در دوران مهرورزی عضو انجمن علمی و جامعه ی اسلامی دانشگاه شدم. در دوران اولیه ی دانشجویی به کمیته ی انضباطی دانشگاه معرفی شدم و یک فرد سیاسی صرف بودم.در دوره ی دوم دانشجویی خود، تجربه ی گذشته را کنار گذاشتم و راهم را تغییر دادم. در دوره ی اول، به من انگ تجزیه طلبی می زدند. اما آن زمان هم به مسئولین گفتم که عزت، استقلال و آبادی برای همه یکسان است، می خواهد سیستان بلوچستان باشد می خواهد آذربایجان.
,پورمحمدی، رئیس دانشگاه: پیام دانشجو اینست و باید تابلو شود.
,خضرلو(عضو دانشجوی هیئت ناظر بر نشریات): اگر پدر من برای اصل 19 و 15 قانون اساسی رای داده و جنگیده و از بستگان ما در این راه شهید شدند. من نسبت به آن رای و خون مسئول هستم. البته شاید روش انتقال مفاهیم از طرف من اشتباه بود اما به هر عنوان این راه را خاتمه شده تلقی کردم و مشغول تحصیل علم شدم. تا ترم هفت شرایط تحصیلی من خیلی ایده آل بود. حتی یک مقاله ی علمی من در دانشگاه تربیت مدرس به چاپ رسید. به وظیفه ی علم خود عمل کردم. در انجمن علمی دانشگاه مشغول فعالیت بودم. عضو کمیته ی حمایت و نظارت بر انجمن های علمی شدم. بعدها هم که در کمیته ی نظارت بر نشریات دانشجویی عضویت داشتم. اگر در گذشته گفتم که راهم اشتباه بود اما در مرحله ی دوم یکسری کج رفتاری ها مرا دلسرد کرد. ما خودمان دانشجو را با فضای کسل مواجه می کنیم. من به کرات از شما درخواست ملاقات حضوری کردم نامه کتبی هم فرستادم
,پورمحمدی، رئیس دانشگاه: خواندم
,خضرلو(عضو دانشجوی هیئت ناظر بر نشریات): وقتی محتوای این نامه به وزارت علوم رفته است دلیل بر این نیست که من چغولی کرده ام. حرف من اینست که اگر قانونی نوشته شده است مسئولین فرهنگی دانشگاه که تخلف آنها در دید دانشجو اثر ویران کننده ای دارد، چطور می تواند علنی به دانشجو بگوید که من از آیین نامه تخلف کرده ام؟!
,,
دو راهی آئین نامه و تصمیمات شورای تامین در ممیزی نشریات
,پورمحمدی، رئیس دانشگاه: آئین نامه ی نشریات دانشجویی می گوید که نشریه قبل از چاپ نباید ممیزی شود. اما شورای تامین استان می گوید که نشریه قبل از چاپ باید ممیزی شود. تصمیمات شورای تامین استان برای دانشگاه لازم الاجراست. نشریاتی که برای عدم چاپ گلایه کردند، یک شماره اش را به معاون فرهنگی وزیر علوم، آقای دکتر ضیاء هاشمی فرستادیم و گفتیم اگر این نمونه را چاپ کنید ما هم چاپ می کنیم. محتوای یکی از این نشریات دقیقا مارکسیستی بود. چطور می توانیم نشریه ی مارکسیستی را چپ کنیم؟ از آقای مولایی می پرسم که کدامیک از نشریات شما ممیزی شده است؟
,مولایی: هیچکدام
,پورمحمدی، رئیس دانشگاه: شما مطمئن باشید که نشریات ممیزی را با الزام قانونی ممیزی کردیم ولاغیر. اگر در دانشگاه مطلب خلاف قانون چاپ بشود یراغ مسئول تشکل را نمی گیرند. می پرسند رئیس آن دانشگاه چه کسی بود؟ البته این گلایه ها را از سر صمیمیت می گوییم. ما مشتاق صحبت هایی هستیم که از سر احساس و دغدغه باشد. . اما مطمئن باشید که نفرات غیر از دانشگاه کمکی به حال دانشگاه نمی کنند.
,,
ادبیات گمشده ی همدلی
,خضرلو(عضو دانشجوی هیئت ناظر بر نشریات): اصل 27 قانون اساسی می گوید که هرگونه تجمع با شرط حفظ مبانی اسلام و نظام آزاد می باشد. اما در ذیل آن یک مصوبه ای از هیئت دولت وجود دارد که هرگونه تجمع باید مجوز قانونی بگیرد. همه به این مصوبه احترام می گذارند. ما هم می توانیم در دانشگاه مدیران مسئول را جمع کنیم و یک قانون نانوشته ای بین خودمان تنظیم کنیم و ملزم به رعایت باشیم.
,پورمحمدی، رئیس دانشگاه: این همان ادبیات گمشده ای است که ما در آن زمینه نقص داریم. در ارتباطات نزدیک مشکل داریم. اما می توانیم یک سری ملاحظات محلی داشته باشیم تا سوبرداشتی بوجود نیاید.
,خضرلو(عضو دانشجوی هیئت ناظر بر نشریات): بالاخره این مسئله تاحدی بزرگ می شود که یک کارشناس ساده ی انجمن های علمی به کسی که از رئیس دانشگاه حکم دارد بگوید که شما هیچ کاره هستید و من از آئین نامه تخلف می کنم.
,پورمحمدی، رئیس دانشگاه: این رفتار از یک کارمند قابل توجیه نیست و او موظف به اجرای مصوبات می باشد.
,,
معماری در دیتیل ها(جزئیات) خلاصه می شود
,خضرلو(عضو دانشجوی هیئت ناظر بر نشریات): یک عده در داخل دانشگاه سعی دارند تا فضای شاداب و پرتحرک تشکل ها و انجمن های علمی را امنیتی جلوه داده و موجبات طرد دانشجو را فراهم کنند. انجمن علمی علی رغم وظیفه ی علمی خود توانست چند دانشجو را در حرم مطهر رضوی محجبه کند . یکدهم بودجه ی بسیج را هم هزینه نکرد. اما یک عده ای این روند موفقیت آمیز را برنمی تابند و در بین دانشجویان فضای حراستی و امنیتی بوجود می آورند. من در پایان نامه ی خود با عنوان توسعه ی پایدار نوشتم در جامعه ای که عدالت در جایگاه خود نباشد جامعه دلسرد می شود و پویایی خود را از دست می دهد. در دانشگاه هم موارد اینچنینی وجود دارد. ریز هستند اما معماری در دیتیل ها(جزئیات) خلاصه می شود. مسائل ریز، بزرگتریم دانشگاه کشور را با معضلات اینچنینی مواجه کرده است.
,
, آقای دکتر! در پاره ای از موارد کانال هایی را باید بوجود بیاورید که دانشجو مستقیما با شما در ارتباط باشد. در دانشگاههای دیگر شنیدم که شورای دانشجویی دارند و مسائل دانشجویی مستقیما به گوش رئیس دانشگاه می رسد.
,پورمحمدی، رئیس دانشگاه: شورای صنفی داریم.
,خضرلو(عضو دانشجوی هیئت ناظر بر نشریات): در شواری صنفی، مشکل علمی دانشجو را مطرح می کنند؟ شورای صنفی کمبود کتب علمی را گزارش می دهد؟ حتی در آئین نامه ی انجمن های علمی هم این مسائل به رسمیت شناخته نمی شود.
,,
لزوم وجود کانال مستقیم ارتباط دانشجویی با رئیس دانشگاه
,پورمحمدی، رئیس دانشگاه: در شورای فرهنگی خود شما را برای اولین بار در دانشگاه عضو کردیم. شما عضو شدید که این مسائل را منتقل کنید. فلسفه ی این عضویت این بود که از متن به مدیریت دانشگاه کانال ارتباطی بوجود آید. من نمی دانم چه کسی به خودش این حق را داده که برو از فلان جا برای ما اطلاعات بیاور. اما ما نباید این خطا را به حساب دانشگاه بنویسیم.
,خضرلو(عضو دانشجوی هیئت ناظر بر نشریات): به تعبیر رهبر انقلاب، چون اسم ما در جمهوری اسلامی هک شده است، اگر اشتباه کنیم نمی گویند فلان سیاستمدار این اشتباه را کرد، به اسم اسلام می نویسند. در دانشگاه یک تعداد مواردی است که به رئیس دانشگاه ربط می دهند. می گویم به رئیس چه ربطی دارد؟ می گویند بالانشسته پایینش این می شود!
,پورمحمدی، رئیس دانشگاه: مرغ همسایه غاز است. دانشگاه تبریز در لندن بیشتر از حتی دانشگاه تهران شناخته می شود. در هیچ سیستمی نارسایی وجود ندارد. ما باید بوسیله ی شیرینی مسائل کلان، تلخی مسائل جزء را از بین ببریم. باید از خود بپرسیم که دانشگاه تبریز چرا در استان و کشور یک برند محسوب می شود؟ در عین حال باید شاخصه های فرهنگی را بروز کنیم و نسبت به این شاخصه ها راهکارهای پیشرفت ارائه شود. به تعبیر رئیس جمهور ما دانشگاه امن می خواهیم دانشگاه امنیتی نمی خواهیم. چطور می شود که دانشگاه امن داشته اشیم و در عین حال متهم به بی دینی هم نشویم؟ آقای جلیلی مسائلی را پوشیده گفتند. در گذشته و در همین تشکل انجمن اسلامی اشتباهاتی شد که ای کاش نمی شد.
,دانشجو زمانی به دانشگاه رهسپار می شود که به سن تشخیصش رسیده است.فرصت تشخیص و آموزش را باید توامان فراهم بکنیم. دانشجو باید در محیط دانشگاه مدل سازی و الگوسازی کند و در جامعه هم همان ها را پیاده کند.
,مولایی، دبیر جامعه ی اسلامی: روز دانشجوی پارسال نشان داد که به دانشگاه به دید امنیتی نگریسته می شود. درباره ی خوابگاهها هم متاهلین سطح دکترا با مشکل خوابگاه مواجه هستند. از آقای دکتر امامعلی پور بدلیل اجرای طرح تاک هم سپاسگزاریم.
,پورمحمدی، رئیس دانشگاه: قانون برنامه پنجم توسعه به ما الزام می کند که خوابگاهها برون سپاری شود. نه اینکه ما به فکر خوابگاه داری باشیم. طرح تاک هم در راستای کاهش تصدی گری است. امروز در دنیا معیار سواد مردم آشنایی مردم به حقوق و تکالیف خود است. در مورد اجرای مراسمات سخنرانی، ما یک هیئت نظارت داریم که تاییدیه ی نهایی بدست همین هیئت می باشد. خود شما هم می دانید که سخنران هایی که تایید نشدند، اما و اگرهایی داشتند. امروز انجمن هم بشنود،جمعه هم بشنود،بسیج هم بشنود سخنران جنجالی یا کاندیدای احتمالی نمی تواند به تنهایی در دانشگاه سخنرانی کند. ادعای وجود فضای امنیتی در دانشگاه تبریز را قبول ندارم. همه آزادانه در شورای فرهنگی دانشگاه سخن می گویند و اکثر برنامه ها تصویب می شود.کار فرهنگی در دانشگاه باید بدست دانشجویان انجام پذیرد. هنر من اینست که فضایی برای دانشگاه بوجود بیاورم که اساتید مقاله بویسند و دانشجویان هم کارهای فرهنگی انجام دهند.
,دانشگاه باشگاه سیاسی نیست اماسلایق مختلف را بر می تابد.در کنار آموزش، بینش اجتماعی و سیاسی با رویکرد معقول،فراجناحی لازمه ی دانشگاه است. دانشجوی بی تفاوت مطلوب نظام آموزشی ما نیست.
,,
جامعه بشنود،انجمن بشنود،بسیج هم بشنود، سخنران جنجالی و کاندیدای احتمالی نمی تواند سخنرانی کند/دانشگاه باشگاه سیاسی نیست
,دغدغه ی اصلی دانشجویان امروزی آینده ی شغلی آنها است. دلیل کسالت امروز دانشگاه اینست که دانشجویان از آینده ی شغلی خود نگرانند. این وضعیت با مسائل اقتصادی و بدنبال آن مسائل بین المللی گره خورده است. دیپلماسی فعال دولت هم در راستای حل این مشکل است. دانشجوی گذشته اقتصادی فکر نمی کرد. دانشجوی دهه 70 و 60 اجتماعی تر بود. به منافع جامعه فکر می کرد نه منفعت شخصی! در 26 خرداد 82 خصوصی سازی دانشگاه مطرح شد. دانشجوی آن زمان می گفت اگر دانشجوی نسل بعدی فقیر باشد چه سرنوشتی دارد؟می تواند د دانشگاه خصوصی هزینه کند؟
,
, امروز هرچه به جلوتر می رویم فردگرایی بر جامعه حاکم می شود.افراد به کیست خود می روند و به تشکل ها تمایل پیدا نمی کنند. شاید دانشجوی امروز می گوید که ثبت نام من در تشکل ها چه منفعتی می تواند داشته باشد؟ اجتماع محوری فدای خود محوری شده است. دلیل این هم که بازار درس کم رونق شده است همین رویکرد می باشد.
,زمانی گفتیم علم بهتر است اما امروز می گوییم ثروت بهرت است. البته ثروتی که از راه علم بدست بیاید. رونق تولی زمان بر است. به فارغ التحصیل امروزی می گوییم دست از کار استخدامی بردار. بیا و در قالب شرکت های دانش بنیان، محصول تخصصی خود را تولید کن. البته این سیستم سالها بعد در جایگاه خود خواهد نشست. البته بازار هر محصولی در دست قدرت های بزرگ آن محصول است و براحتی می توانند واحدهای کوچک تولیدی را ورشکست کنند. پس از راه تولید علم می توانیم اقتصاد پایداری را رقم بزنیم.
,,
باز تعریف استکبارستیزی/سیر دانشجوی اجتماعی به دانشجوی فرد گرا/لزوم تربیت متخصص علوم اجتماعی
,امروز باید در مسئله ی استکبارستیزی یک بازتعریفی برای خود داشته باشیم. مرگ بر آمریکای امروز همین توسعه ی شرکت های دانش بنیان است. مبارزه با آمریکا جلوه ی دیگری به خود گرفته است. البته در این میان، کاری که علیه استکبار انجام می شود نباید علیه خودمان هم قلمداد شود. رسالت اصلی جنبش دانشجویی اینست که راه درست مبارزه با استکبار را بشناسد.
,زمانی امیرکبیر می گفت اگر از هرشته ی مهندسی و پزشکی و فنی 100 متخصص تربیت کنیم کار بزرگی کردیم. 100 پزشک شاید هزار نفر را نجات دهد. اما راه اصلی اینست که ما به دنبال تربیت متخصصین علوم اجتماعی باشیم که این متخصصین می توانند یک جامعه را نجات دهند. متاسفانه سیستم آموزشی ما طوری است که نخبگان کشور به سمت علوم فنی گرایش پیدا می کنند زیرا که علوم انسانی رشته های پول سازی نیست. امید آنست که جامعه ی همواره در حال پیشرفت و سعادتمندی داشته باشیم.
]
ارسال دیدگاه