نقد و بررسی فیلم ثانیه ها/
عشقهای پاک فراموش شده جامعه امریکا که در فیلم "ثانیه ها" متولد میشود +تصاویر
فیلم ثانیه ها و یا ساعت ها با اینکه همه انتظارات را براورده نمی کند، تصویری زیبا از یک مفهوم انسانی و الهی را به مخاطبانش ارائه می کند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ۸دی؛ فیلم سینمایی ثانیه ها/ hours به کارگردانی اریک هیزر محصول ۲۰۱۳ امریکا است و داستان مردی را روایت می کند که در میان طوفان کاترینای امریکا همسرش را برای زایمان به بیمارستان منتقل کرده و دخترش به دنیا می آید اما همسرش از دنیا می رود در همین حین به علت طوفان بیمارستان تخلیه می گردد ولی دختر کوچکش نیاز به دستگاه تنفسی دارد و به تنهایی همانجا می مانند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ۸دی,فیلم ثانیه ها و یا ساعت ها(به نسبت تلفظ و اصطلاح فارسی منظور زمان محدود است) با اینکه همه انتظارات را براورده نمی کند، تصویری زیبا از یک مفهوم انسانی و الهی را به مخاطبانش ارائه می کند.
,
, , نقد فنی فیلم:
,طرح ایده اولیه فیلم شاید قابل پرداخت نباشد اما تنها کارگردانی می تواند این فیلمنامه را به تصویر بکشاند که خود نویسنده کار نیز باشد و بداند که یک کارکتر را در یک محیط تنها چگونه برنامه ریزی نماید که مخاطب را ۹۷ دقیقه پای فیلم بنشاند.
,خلاقیت کارگردان در قطع هر پلان و شروع پلان بعدی که یکدیگر را تکمیل می کند و ایجاد ارتباط علت و معلولی منطقی در سکانس ها باعث جذابیت کار شده و شاخصه محدودیت زمانی که از استانداردهای یک فیلمنامه خوب می باشد نیز به طور واضح لحاظ شده است.
,
, 
, داستانی که با یک کارکتر و یا بازیگر نمایش داده می شود می طلبد بازیگر فیلم بتواند نقش را آنگونه که شایسته است بازی کند و پل واکر بازیگر این فیلم، بسیار خوب و تحسین برانگیز از عهده این کار بر می آید.
,انتخاب قاب ها فیلمبرداری و حرکت دوربین خوب و دقیق است و باعث خستگی بصری بیننده نمی شود.
,شاید بتوان تنها ضعف این کار را در موسیقی دانست که آن هم در بعضی سکانس ها جاهای خالی حسی صحنه را پر نمی کند.
,گریم و طراحی صحنه هم به طور مستقل حاوی پیام هایی در فیلم است.
,
, 
, نقد محتوایی فیلم:
,در ابتدای شروع فیلم ثانیه ها، شخصیت اصلی و مرد قصه به نام نولان همسرش ابیگل را برای وضع حمل به بیمارستان می برد. همزمان طوفان کاترینا در حال ورود به شهر است. ابیگل در حین زایمان فوت می کند و دختر نارسش توسط پرستاران درون دستگاه گذاشته می شود. طوفان باعث خرابی در شهر و قطع آب و برق بسیاری از مناطق می شود و بیمارستان به ناچار تخلیه می گردد اما آن مرد که قهرمان داستان می باشد به همراه نوزادش که در دستگاه تنفسی است تنها در بیمارستان می ماند.
,
, 
, شخصیت پردازی ابتدای فیلم نشان می دهد که نولان نسبت به فرزند دختر خود هیچ حس پدرانه ای ندارد و حتی با حالت مات و مبهوت به فرزندش نگاه می کند و با این دیالوگ: “نمیشناسمت….” در خطاب به فرزند داخل دستگاه خود این شخصیت پردازی را کامل می کند.
,
, 
, با قطع برق بیمارستان و تهیه شدن یک دستگاه مولد برق که بتواند جریان برقی دستگاه تنفسی را به مدت ۴۸ ساعت روشن نگه دارد، شرایط کمی تغییر می کند. زیرا این دستگاه برقی با هربار شارژ دستی فقط می تواند به مدت ۲ دقیقه برق تامین کند که در هر چند مرتبه حدود سه تا چهار ثانیه از زمان ۲ دقیقه کاسته می گردد و این شرایط بحرانی یعنی اینکه پدر باید در در طول زمان ۴۸ ساعت هر یک دقیقه و چند ثانیه اهرم دستگاه را چرخانده تا با شارژ آن برق تولید شود و نوزاد زنده بماند.
,این محدودیت زمانی لحاظ شده در فیلم پدر را در شرایط اجباری قرار می دهد که اگر فرزند خود را نمی شناسد ولی به دلیل حس انسان دوستانه ذاتی در آن شرایط بحرانی ، به ناچار توجه خود را به سمت فرزند جلب کند.
,
, 
, با گذر این زمان استثنایی و در هر مرتبه حس پدرانه بیشتری در شخصیت مرد شکل می گیرد. به طوریکه کم کم با نوزاد در محیط ساکت و خالی بیمارستان شروع می کند به حرف زدن و ارتباط برقرار کردن. حس ذاتی پدرانه او کم کم از داغ از دست دادن همسرش دور شده و می خواهد که برای نجات فرزند کاری بکند.
,
, 
, اتفاقاتی که برای پدر در مدت ۴۸ ساعت تا رسیدن گروه نجات به بیمارستان برای نجات فرزندش رخ می دهد شاید بسیار ساده طراحی شده باشد اما وقتی که مسئله مولد برق را در نظر بگیریم کاملا جریان فیلم را دستخوش تغییر می کند.
,به طوریکه پدر تلاش هایی برای یافتن یک جریان برق قوی ، ارتباط بی سیمی با بیرون ، رفتن به روی بام بیمارستان و علامت برای هلی کوپتر را انجام می دهد و در لا به لای این تلاش ها او با تنظیم ساعت مچی خود با زمان ماندگاری جریان برق دستگاه تنفسی، هر بار که حتی به اتاق دیگر نیز می رود با هشدار ساعتش به سرعت برگشته و مولد دستی را شارژ می کند تا دستگاه خاموش نشود.
,
, 
, این مسئله مدام با دویدن کارکتر در راه روهای بیمارستان، پشت بام و…همراه است و این تلاش خستگی ناپذیر همراه با استرس صرفه جویی در زمان آمد و شد به مخاطب حس پدرانه و از جان گذشتگی پدر را به آرامی منتقل می کند حسی که ناشی از اتفاقات اطراف و شرایط سختی است که به مانند تلنگری در او بیدار می شود.
,در این فیلم انتقادی به جامعه امریکا و همچنین قیاسی انسانی نیز صورت می گیرد. در سکانسی که سگی باهوش وارد بیمارستان شده و بادیدن مرد نه تنها به او آسیب نمی زند بلکه با او دوست هم می شود و در سکانسی دیگر فردی وارد بیمارستان شده که در حقیقت سارق است و به چند تکه شکلات هم رحم نمی کند.یک قیاس انتقادی به اینکه در شرایط بحرانی یک سگ با او دوست می شود اما بعضی انسانها که از یک حیوان نیز بی رحم تر اند.
,حتی در سکانسی دیگر نمایی از شهر ویران شده ای را شاهد هستیم که نه تنها به وسیله طوفان خراب شده است بلکه درونی و انسانی در حال ویران شدن بوده زیرا وقتی که یک هلی کوپتر برای نجات پدر می آید افرادی از روی ساختمانی دیگر با شلیک گلوله هلی کوپتر را وادار به نجات خودشان می کنند که نشان از بی رحمی انسانها نسبت به یکدیگر در آن شرایط خاص است.
,
, 
, تمام این شرایط نشان می دهد که جمله اول مرد که فرزندش را نمی شناخت در حال محو شدن است و او حتی از جان خودش می گذرد تا جان فرزند خود را نجات دهد ، این پدر آنقدری معطوف نجات فرزند خود شده است که حتی زخم دست خود را از رد خون به جا مانده از روی دسته مولد متوجه می شود و این همان مفهوم عمیق و انسانی الهی فیلم ثانیه ها است که پیش روی مخاطب قرار می گیرد.
,سکانس شکستن دسته اهرم مولد برقی که دیگر نمی توانست برق تولید کند، اوج بحران اوست و در این سکانس پدر بر اساس همان پروژه شکل گیری عشق او به فرزندش ، درب شیشه ای محفظه را باز کرده و بعد از دو روز اما با چاشنی معنوی توام با عشق به فرزند ، کودک خود را حتی با تنفس مصنوعی حفظ می کند.
,اما دیگر کاری از دست او ساخته نیست و نه تنها خودش از حال می رود بلکه کودکش نیز بی حرکت و بی صدا است و نشانه های مرگ را می بینیم، منتهی در این ناامیدی ترسیم شده توسط کارگردان و زمانیکه گروه نجات مرد را پیدا می کنند و در حال بردنش هستند ناگهان صدای گریه نوزاد بلند می شود و چیزی شبیه معجزه آن کودک را به زندگی برمی گرداند، معجزه ای که ناشی از همان عشق پاک میان والدین و فرزند بود.
,
, 
, عشقی زمینی که ریشه ای الهی دارد. اهمیت دادن به خانواده و عشق میان والدین و فرزند که منشا پاکی را در خود داراست ، این فیلم را از اهمیت بالایی برخوردار می کند و به خصوص که در شرایط کنونی جهان و در برخی جوامع که اهمیت شمردن به جایگاه خانواده رنگ می بازد و عشق میان والدین و فرزندان به یک رابطه اجباری سوق پیدا می کند فیلم ثانیه ها را برای این شرایط می توان فیلم خوبی برشمرد.
,منتهی فیلم ثانیه ها آنطور که باید دیده نشد و علت آن را می توان اینطور تلقی کرد که قهرمان طراحی شده در این داستان به طور کامل با آن آرمان های سیاستمدارانه و یک سویه قهرمانان در جهان غرب و سینمای هالیوود نقاط اشتراک کمی را برخوردار بود. چراکه گنجاندن مفاهیمی با محوریت عشقی میان والدین و فرزند و تماما به آن پرداختن باعث کشاندن مخاطب به دیدگاهی می شود که شبیه به جهان شرق و کشورهای اسلامی است.
,اما دلیل این تشابه از اینجاست که نمایش عشق میان پدر و دختر و یا والدین و فرزند بیرون آمده از ذات پاک انسانی است و از آنجایی که دین اسلام به این فطرت نزدیکی کاملی دارد باعث رقم خوردن اشتراکات اعتقادی فراوانی میان جوامع اسلامی با فیلم ثانیه ها می شود.
,البته در اکثر فیلمهای امریکایی شاهد نمایش این نوع از عشق هستیم اما در کنار این شاخصه برای شخصیت پردازی قهرمانهای فیلم خود از شاخصه های دیگری که نگاه یک سویه و استعماری به جهان دارد را نیز لحاظ می کنند.
,اما جنبه های عشق کارکتر نولان به نوزاد کوچک خود به طور کامل یک نگاه فطری به قضیه داشته و او را در آن شرایط بحران زده آن جامعه از محوریت های مادی خارج می سازد که در دیالوگ آخر فیلم وقتی بر اثر خستگی و گرسنگی از حال می رود و گروه نجات او را با فرزندش پیدا می کنند ، فرزند کوچکش را در آغوش گرفته و می گوید: “می شناسمت…” و شخصیت پردازی صورت گرفت در ابتدای فیلم را تغییر داده که همراه با یک سیر منطقی بوده است، منتهی نکته مفهومی در لایه ی فیلم ثانیه ها اینطور است که گویی این کودک را از آن اول می شناخت اما شرایط سخت و بحران زده آن جامعه اجازه بیدار شدن فطرت انسانی او را نمی داد.
,منتقد: محمد جواد فلاح
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه