به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از دهاقان نا، این دو خواهر و برادر نابینا در روستای قمیشلوی دهاقان حافظ قرآن هستند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دهاقان نا،,هر وقت روز عصای سفید را در تقویم می بینم، به فکر کسانی می افتم که به آن ها روشندل می گویند. با خودم گفتم چرا آنها را به این عنوان خطاب می کنند؟ جوابش ساده بود، آنها دنیا را با چشم دل و زیبایی از نگاه دیگری می بینند.
,سمیه و بهنام را می شناختم، پدرشان کشاورز بود و مادرشان خانه دار، خیلی از خانواده های روستانشین را می شناسم، اما تصور نمی کردم این خواهر و برادر ۲۰ و ۳۰ ساله به حفظ قرآن می پردازند.
,به مناسبت روز عصای سفید به همراه مسؤلان اداره بهزیستی به منزل این دو خواهر و برادر قرآنی رفتیم.
,از آنها در مورد نابینایی شان پرسیدم؟ سمیه گفت: از کودکی نابیناست و حتی یک کلاس هم سواد ندارد. پرسیدم پس چطور توانستی ۱۰ جزء از قرآن را حفظ کنی؟ گفت: از کودکی که خواهرم قرآن می خواند من گوش می دادم، نوار های قرآنی را از او می گرفتم و کم کم آیات قرآن را حفظ می کردم.
,تا اینکه دو سال پیش با شرکت در کلاس های قرآنی و کمک های استادم خانم دانایی از تهران توانستم ۱۰ جزء از قرآن را حفظ کنم.
,سمیه مؤیر افزود: از بچگی قرآن را در زندگی ام داشتم و اکنون نیز هر وقت از چیزی ناراحت می شوم و یا دلتنگ و دلگیر هستم، آیات قرآن آرامم می کند.
,او واقعا نابغه بود و این موضوع را از آنجایی فهمیدم که دیدم با اینکه نابیناست، خیاطی و گلدوزی بلد است و بالشت هم درست می کند، از این جالب تر قالی یلمه هم می بافد.
,او در کارگاه خیاطی کار می کند ولی با مشکلاتی دست به گریبان است. یکی از مشکلاتش اینست که هنوز اطرافیانش در کارگاه خیاطی نمی توانند او را قبول کنند با اینکه کارش را درست انجام می دهد.
,پرسیدم قالی به این زیبایی را با این همه رنگ، چطور می بافد؟ گفت: مادرم تعدادی رنگ را در سمت راست و تعدادی را در سمت چپ من می گذارد و با کمک مادر این کار را می کنم.
,بهنام که در مقطع پیش دانشگاهی رشته علوم انسانی تحصیل می کند، می گوید: خواهرم مشوق من در حفظ قرآن است و پنج جزء قرآن را دو سالی هست حفظ کرده و می خواهد تمام قرآن را حفظ کند.
,وی گفت: به کار های مخابراتی علاقه زیاد دارد. او با اینکه نابیناست رایانه هم کار می کند و به دوستانش هم در این زمینه کمک می کند.
,هر چه از بهنام پرسیدیم، همان پاسخ های خواهرش را می گفت و دوست داشت ادامه تحصیل دهد. اما مشکلاتی داشت که امیدواریم با همکاری اداره بهزیستی و خیران حل شود.
,دو روز پیش وقتی با او صحبت کردم از مشکلاتش برایم گفت. بهنام برایم گفت که هیچ سرویسی ندارد که از روستایشان به مدرسه برود و پدرش هم با اینکه کارش کشاورزی است الآن به خاطر اینکه او را به مدرسه اش برساند کمتر به کار کشاورزیش مشغول است و تمام وقتش را برای او می گذارد.
,او برایم گفت چون سخت است که تحصیلاتم را ادامه دهم پس از گرفتن مدرک پیش دانشگاهی به احتمال بسیار زیاد ترک تحصیل می کنم و به دنبال حرفه ای می روم که نیاز به تحصیلات نداشته باشد.
,بر اساس صحبتهایی که با این دو روشندل داشتم، فهمیدم که با مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم می کنند.
,از آنها خداحافظی کردیم و به درک واقعی روشندلی و حقیقی رسیدیم، اینکه چگونه آنان خدا را با بینایی دل دیدند و عاشقانه به حفظ کتاب مقدسش همت کردند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه