آنچه نظام اسلامی با اجرای قانون الهی دنبال میکند توجه به ارزشهای دینی و اعتقادی است، وقتی حاکمیت از مردم تبعیت از قانون را طلب میکند همه موظف به نهادینه کردن قانونمداری هستیم.
در این بین رسانهها رسالت خطیری دارند و باید از خاکریزهای نظام پاسداری کنند، خط و مشی قلم باید در راستای بسترسازی قانون الهی باشد؛ مردم نیز اجرای قانون را از متولیان مطالبه کنند.
در حقیقت ساماندهی؛ خروجی التزام به قانون است؛ وقتی قانون نادیده گرفته شود چیزی جز هرج و مرج به دنبال ندارد، شاید وضعیتی که در سطح جامعه به وجود آمده تناسب چندانی با فرهنگ اسلامی نداشته و گویای نمادهای ارزشی فرهنگ عمومی نیست.
مسئولان، متولیان و مسندنشینان کرسیهای تبلیغی و فرهنگی باید برونداد رفتار عمومی جامعه را بررسی کنند که آیا این برونداد مطابق با فرهنگ اسلامی، دینی و ملی ما است؛ آیا متولیان فرهنگی و افراد حزباللهی تضادی در رفتارهای عمومی جامعه با ملیت و اسلامیت نمیبینند که فریضه دینی امر به معروف و نهی از منکر در جامعه به انزوا کشیده شده است.
اینجاست که وقتی غیرت دینی در جامعه کمرنگ میشود هجمههای فرهنگی در کوچه پس کوچهها و خیابانهای شهر جولان میدهند.
معمولا وقتی یک طرح در قالب قانون درمیآید با دیدگاههای موافق و مخالف همراه است اما سوال اساسی این است که مخالفان اجرای قانون عفاف و حجاب چرا بیرحمانه نسبت به کمترین رفتارهای قانونی دستگاههای نظارتی میتازند و در برابر اخلاق حاکمیتی مجریان قوانین، لب به اعتراض میگشایند و در واکنشی کینهجویانه نسبت به قانون عفاف و حجاب هجمه وارد میکنند.
از اساس هیچ انصافی در مسیر کلام برخی از مخالفان اجرای قانون عفاف و حجاب دیده نمی شود بنابراین رسانهها وظیفه دارند بستری ایجاد کنند که قوانین سالها بر زمین مانده و گرد و خاک خورده که ریشه در کمتوجهی و بیمبالاتی مدیریتها دارد را احیا کنند.
این که مقام معظم رهبری امر به معروف را یکی از معروفات واجب دینی بیان میکنند توجهات را به این نکته معطوف میکند که باید در ترویج معروفات دینی اهتمام بیشتری صورت گیرد.
اما اینکه برای فریضه دینی امر به معروف و نهی از منکر ستاد احیا شکل میگیرد هم جای بسی تامل است چراکه نشان میدهد فریضه دینی در جامعه اسلامی فراموش شده و باید تلاش بیشتری از سوی دلسوزان انقلاب اسلامی صورت بگیرد.
انتهای پیام/
ارسال دیدگاه