دل بی قرار دیدن گنبد طلای توست/ هر کس که آمده ست حرم، مبتلای توست

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ و به نقل از خبرنگار حوزه فرهنگ و هنر پیک هشترود، متن شعر تقدیمی محمد شکریفرد شاعر جوان هشترودی به بارگاه حضرت علی ابن موسی الرضا(ع) بدین شرح است:

شب ظلمتش گذشت ، سپیده دمان رسید
دستم به خامه رفت “غزل” همزمان رسید
ابیات از برای شما توامان رسید
“روح القدس”* به یاری ام از آسمان رسید
این شعر نغمه ای ست که از دل در آمده ست
از بطن دل سروده ی “دعبل” در آمده ست:

از من بخوان قصیده ی “آیات”** تازه ای
عمری نداشتیم ملاقات تازه ای
از جانبت نبود عنایات تازه ای،
“شاعر” سروده است در ابیات تازه ای:
دل بی قرار دیدن گنبد طلای توست
هر کس که آمده ست حرم ، مبتلای توست

باری نشسته رو به ضریحت قلم به دست
آورده است قلب تو را با قسم به دست
می آید التفات چنینی چه کم به دست
هرگز نیامده ست مگر در “حرم” به دست
مداحی تو شاه خراسان و من؟!عجب
از جانبت محبت چندان و من؟!عجب

“شاعر” به شکل کفتر گنبد در آمده ست
به نوکری آل محمد (ص) در آمده است
هر شعر گفته از تو زبانزد در آمده ست
اینجای شعر قافیه “مشهد” در آمده ست
مضمون به سوی غربت تو سوق یافته ست
با واژه مو به مو غزلی تازه بافته ست:

باز است تا سحر سر صحبت برای تو
می ریزد اشک از سر عادت برای تو
مدحش شده ست ذکر مصیبت برای تو
“مشهد” نداشت جز غم غربت برای تو
باید که در غریبی تو از حسین (ع) گفت
در غربتت قصیده به اشک دو عین گفت

وقت است تا روایتی از کربلا شود
دل ها چنان همیشه به غم مبتلا شود
پرپر ، شبیه کفتر گنبد طلا شود
اسرار سر به مهر جهان برملا شود:
“انگور” ، تیغ آخته ، “مامون” همان یزید،
حبه به حبه تاک دل شاه را درید.

گفتم به شعر تازه ای از خود مدیح تو
ما زنده ایم با نفسی از مسیح تو
من دعبلانه آمده ام تا ضریح تو
محتاج بیتی ام به زبان فصیح تو
ره توشه ای به بار مسافر اضافه کن
بیتی به شعر ناقص “شاعر” اضافه کن…***

*روح القدس:از امام صادق (ع) روایت است هیچ شاعری در مدح اهل بیت نمیتواند شعر بگوید مگر اینکه خداوند متعال روح القدس را بر او برساند.

**قصیده آیات:نام قصیده تاییه است که دعبل خزائی در محضر امام رضا خواند و امام دعبل را با صله فراوان تشویق کرد.

***اشاره دارد به زمانی دعبل خزائی شاعر اهل بیت در محضر امام رضا قصیده معروف آیات را خواند امام مجذوب شعر دعبل شد و فی البداهه در همان مجلس دو بیت به شعر دعبل اضافه کرد.

محمد شکریفرد

پایان پیام/