به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بام ایران،من جاده بیجار همدان هستم ، قدیمی ترین راه ماشین رو کردستان، تولدم همزمان با جنگ جهانی اول بود و امسال یکصدو دومین سال زندگیم راپشت سر گذاشتم .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بام ایران,
یاد آن وقتها به خیر . زمانی که کامیون های استود بیکر ( یا به قول کردها ا ستودی ) و همچنین اتوبوس های موتور جلو دماغه دار روی من رفت وآمد می کردند .
,
عطر وطعم آبگوشت قهوه خانه های مسیر مسافران خسته و گرسنه را سر حال می آورد ،وقتی اتوبوس ها به مقصد می رسیدند کمک راننده ها با جارو خاک و خول لباس مسافران را می تکاندند ، گاهی گریه ام می گیرد.
,
مدت هاست مرا ترک کرده اند وشاید هم فراموش شده باشم .آرزو دارم دوباره رونق پیدا کنم و روزی مثل سایر راه های کشور به طور کامل رنگ آسفالت را ببینم و بعد اگر خدا بخواهد اتوبان بشوم .
,
افسوس که تا این لحظه به آرزویم نرسیده ام ،از زمان احمد شاه قاجار تا به حال آنقدر وزیر و وکیل و رئیس و مسئول دیده ام که حساب کار از دستم در رفته . اما هیچ کدام نتوانسته اند در حوزه استان کردستان برای تکمیل و آسفالت من کاری بکنند . اگر آنها همت می کردند می توانستند در این مدت با ماله هم که شده مرا آسفالت کنند .
,
گاهی میگویند بودجه نداریم و زمانی می فرمایند فصل کار تمام شده واگر سال بعد هم با اعتراض مردم روبرو شدند یکی دوتا کمپرسی را در مسیر قرار میدهند تا کمی خاک جابجا کنند و به قول بچه ها خاک بازی کنند .
,
امان از دست استان کردستان، همدانی ها سالهاست طرح اصلاح مسیر و آسفالت جاده را در استان خودشان تمام کرده اند اما کردستانی ها چه عرض کنم .
,
یادداشت از :عبدالحمید جعفری
انتهای پیام/
,
]
ارسال دیدگاه