گزارشی از اوضاع نابسامان تاکسی ها و اتوبوس ها در شهر؛
هنوز نمی دانیم دقیقا زیر نظر چه سازمانی هستیم/ تاکسی متر، بود و نبودش فرقی نداشت
پس از یک عمر کار کردن در ناوگان تاکسی رانی، هنوز نمی دانیم زیر نظر چه سازمانی هستیم؟ متاسفانه هیچ کس از ما حمایت نمی کند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اصفهان بیدار، در تاریخ ملی کشور ما از سال ۱۳۷۶ تا کنون، ۲۶ آذرماه به عنوان روز ملی حمل و نقل ایران نامگذاری شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اصفهان بیدار، ,همه ما تاکنون از وسایل حمل و نقل عمومی شهری استفاده کرده ایم و از مزایا و معایبی که این وسایط نقلیه داشته اندف آگاهیم و برای رفع معایب موجود عمدتا به سراغ مردمی می رویم که از این وسایل استفاده می کنند، اما بد نیست گاهی هم معایب و محاسن این وسایل حمل و نقل را از زبان کسانی بشنویم که با آن ها درگیر بوده و از راه جابجایی مردم در شهر ارتزاق می کنند.
,در آستانه فرا رسیدن ۲۶ آذرماه به سراغ رانندگان تاکسی و اتوبوس در ناوگان عمومی حمل و نقل شهرمان رفتیم تا از مشکلاتشان جویا شویم.
,* هنوز نمی دانیم زیر نظر چه سازمانی هستیم!/ تاکسی متر وسیله ای که استفاده نمی شود
, * هنوز نمی دانیم زیر نظر چه سازمانی هستیم!/ تاکسی متر وسیله ای که استفاده نمی شود, ,
,
, تصویری که در بالا مشاهده می کنید مربوط به یکی از رانندگان تاکسی شهرمان است که می گوید: پس از یک عمر کار کردن در ناوگان تاکسی رانی، هنوز متوجه نشده ام که دقیقا تفاوت ما با یک تاکسی شخصی چیست؟ هنوز نمی دانم زیر نظر چه سازمانی هستم؟ شهرداری، تاکسیرانی و …؟ متاسفانه هیچ کس از ما حمایت نمی کند. ما باید سال به سال پروانه کسب تازه کنیم، مالیات بپردازیم، سختی کار نگیریم، لوازم یدکی و جانبی مانند لاستیک، فیلتر هوا، روغن و … هم که چند سالی است دیگر به ما نمی دهند.
,وی ادامه می دهد: این دستگاه های به اصلاح سامانه هوشمند تاکسی یا همان تاکسی مترها هم که هیچ استفاده ای نمی شوند چون مردم استقبال نکردند. شاید بتوان گفت که از هر ۱۰ نفر یکی دو نفر کارت بکشند که عمدتا هم مسافرانی هستند که تنها یک کورس سوار تاکسی می شوند.
,وی اضافه می کند: کار تاکسی همه اش مشکل است، الان به قدری تاکسی و مسافربر شخصی کف شهر ریخته که کار کردن بی فایده شده به طوری که اگر سر چهارراه ها نگاهی به داخل تاکسی ها بیندازید متوجه می شوید که اکثر تاکسی ها خالی یا تنها یکی دو نفر مسافر دارند. این درآمدی نیست که ما بتوانیم با آن چرخ زندگیمان را بچرخانیم. اوضاع کار بسیار کساد است.
,وی ادامه می دهد: بنزین آزاد و گاز آزاد می زنیم و هیچ یارانه ای برای این کار نداریم. در فصل زمستان ماشین با گاز روشن نمی شود و مجبوریم بنزینی بزنیم که لیتری ۱۰۰۰ تومان است و علاوه بر این جایگاه های CNG آنقدر شلوغ هستند که باید برای گاز زدن یک ساعت معطل بمانیم. لازم است مسئولین برای ما فکری بکنند. الان در شهر اصفهان تنها دو جایگاه شهید خرازی و خود تاکسیرانی وجود دارد که در آن ها صف گاز زدن تاکسی ها جداست و کمتر معطل می شویم در حالی که در سایر جایگاه ها مجبوریم همراه با سایر رانندگان در صف های طولانی بایستیم.
,این راننده تاکسی شهرمان گلایه می کند و می گوید: من ۵۴ سال دارم ولی نه بیمه هستم و نه بازنشستگی و حقوق خواهم داشت، شغل من همین است. یک روز می گویند که بیمه ما قطع است و روز دیگری می گویند وصل شده، ما نمی دانیم مسئولمان کیست تا برویم و مشکلاتمان را با او در میان بگذاریم. وقتی به سازمان تاکسیرانی و شهرداری می رویم ما را می ترسانند و سریع ردمان می کنند، وقتی هم که به استانداری می رویم به گونه ای دیگر. واقعا امنیت شغلی ما صفر است. من نمی دانم با ۷ سر عائله چه کنم. امروز هر کس کار می کند برای آسایش و راحتی خودش است اما با تاکسیرانی اصلا نمی توان به آسایش فکر کرد.
,* سوخت یکی از مشکلات تاکسی داران / تفاوت تاکسی ها با سایر وسایل نقلیه در چیست؟!
, * سوخت یکی از مشکلات تاکسی داران / تفاوت تاکسی ها با سایر وسایل نقلیه در چیست؟!,راننده تاکسی پژو ۴۰۵ که ۳۵ سال سن دارد، می گوید: تاکسیرانی ما را مجبور کرده تا ۳ میلیون تومان برای دستگاه های جدیدی تاکسی متر که اصلا استفاده هم نمی شود، پول بدهیم اما اصلا فکر نمی کنند که ما این پول را از کجا باید بدست آوریم، ما هر چه در می آوریم خرج خانه، وام و خود تاکسی می شود، پس اندازی نداریم که بتوانیم این پول را بپردازیم. اگر هم که این پول را ندهیم به ما کارت شهری نمی دهند. من نمی توانم حتی این دستگاه را به صورت قسطی تهیه کنم.
,وی ادامه می دهد: آنقدر مسافربر شخصی در شهر هست که مسافری برای تاکسی ها نمی ماند. سر فلکه ها مسافربران شخصی جلوی چشم خودمان به راحتی مسافر را سوار می کنند و می روند و کسی هم نمی تواند به آن ها حرفی بزند. مشکلات ما یکی دو تا نیست. اوضاع بنزین و گاز هم که خیلی افتضاح است، بنزین گران است و گاز دردسر. برای گاز زدن باید ۴۰ دقیقه در صف بمانیم تا نوبتمان شود.
,وی اضافه می کند: من شغلم همین است و راه درآمد دیگری ندارم اما رضایت شغلی ندارم، از تاکسیرانی می خواهم که واقعا به کار ما نظارت کند و برای عرضه گاز CNG تاکسی ها فکری بکند. برای بنزین تاکسی ها یارانه ای جدا بدهند. پس تفاوت ما با سایرین چیست؟
,* تاکسیرانی هیچ کاری برای ما نکرده است/ شارژ تاکسیرانی هم از ما می خواهند
, * تاکسیرانی هیچ کاری برای ما نکرده است/ شارژ تاکسیرانی هم از ما می خواهند,راننده دیگری سوار بر خودروی پژو روآ بود و ۴۷ سال سن دارد، می گوید: ما قبلا برای دستگاه های تاکسی متر ۶۲ هزار و ۵۰۰ تومان پول داده ایم تا مشکل کرایه ها حل شود اما فایده نداشت، هنوز پول می گیریم و با کمبود پول خرد مواجهیم، به تازگی تاکسیرانی از ما خواسته که دستگاه جیبی بخریم که پارسال حدود ۲ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان قیمت داشت. چرا باید پول برای دستگاهی بدهیم که هیچکس از آن استفاده نمی کند؟
,وی ادامه می دهد: تاکسیرانی اصلا از حال ما با خبر نیست و بر کار ما نظارت نمی کند. هیچ خدماتی به ما ارائه نمی شود. بنزین و گاز که آزاد است و برای گاز زدن باید در صفوف طولانی بایستیم علاوه بر این ها از ما شارژ تاکسیرانی هم می خواهند.
,وی می افزاید: استهلاک و مصرف سوختمان بالا است. گاهی ۲ ساعت تاکسی های خطی باید معطل بمانند تا بتوانند با مسافر حرکت کنند. بازرسین هم که در غفلتند و فقط در برخی نقاط شلوغ شهر می ایستند. در مورد بیمه هم باید بگویم که قبلا بیمه ما طوری بود که نیمی از هزینه آن را خودمان می دادیم و نیمی دیگر را دولت می داد اما حالا معلوم نیست چه بر سرمان بیاید باید منتظر تصمیم دولت باشیم.
,وی تاکید می کند: تاکسیرانی هیچ کاری برای ما نکرده است. مسئولین فکری برای اوضاع خراب تاکسی ها بکنند.
,* استقبال کم از تاکسی های بانوان
, * استقبال کم از تاکسی های بانوان ,یکی از رانندگان تاکسی بی سیم بانوان نیز می گوید: اوضاعی که برای تاکسی داران مرد وجود دارد به مراتب برای زنان به گونه ای بدتر وجود دارد. زنان نه تنها امنیت شغلی نداشته بلکه امنیت جانی هم ندارند و علاوه بر این موارد هنوز مردم تاکسی بی سیم های بانوان را نمی شناسند و استقبال بسیار کم است.
,* داشتن هوای پاک با ناوگان حمل و نقل عمومی مطلوب
, * داشتن هوای پاک با ناوگان حمل و نقل عمومی مطلوب,از اوضاع اسف بار تاکسی داران باخبر شدیم و سراغ رانندگان اتوبوس های شرکت واحد رفتیم. اما هیچکدام از رانندگانی که ما با آن ها سخن گفتیم تا از مشکلاتشان بگویند حاضر به همکاری نشدند جز یک نفر و این فرد نیز تاکید کرد که نامی از او برده نشود.
,این راننده اتوبوس واحد ۳۵ ساله از شلوغی اتوبوس ها در برخی مسیرها گلایه می کند و می گوید: ناوگان حمل و نقل عمومی شهری مثل اصفهان نباید اینقدر فرسوده باشد، صبح ها به دلیل اینکه اتوبوس ها گازی هستند به خوبی روشن نمی شوند و بنا بر این اتوبوس در سطح شهر کمتر است و نهایتا سرویس دهی بدی صورت می گیرد.
,وی ادامه می دهد: درباره کارت زدن مردم هم باید بگویم که شاید از هر ۱۰ مسافر یکی دو نفر کارت نمی زنند و می گویند که مال دولت است. این موضوع نیازمند فرهنگسازی است و با بازرس گذاشتن در اتوبوس ها فایده ای نمی کند. وجود بازرسین شاید تنها ۵۰ درصد موثر باشد اما فرهنگسازی مهمتر از هر چیزی است. مردم فقط در بی آر تی ها مجبورند کارت بکشند.
,وی می افزاید: ناوگان اتوبوسرانی ما ضعیف و فرسوده است و کاری هم برای رفع مشکلات آن نمی شود. اگر بخواهیم بار ترافیکی شهر کم شود و شاهد هوایی پاک باشیم باید حمل و نقل عمومی خوبی داشته باشیم. بیشتر خودروها تک سرنشین هستند و ترافیک زیادی را در شهر ایجاد می کنند و باعث می شوند تا سرویس دهی اتوبوس ها نیز رضایت بخش نباشد.
,* رانندگان نیازمند همت مسئولین برای رفع مشکلات
, * رانندگان نیازمند همت مسئولین برای رفع مشکلات,متاسفانه رانندگانی که با آن ها به صحبت نشستیم از ترس اینکه مبادا همین آب باریکه روزیشان هم قطع شود نامی از خود نبردند اما به جرات می توان گفت که مسئولین نسبت به این قشر زحمت کش که با جان خود برای کسب حلال بازی می کنند؛ غفلت کرده و آن ها را به خود واگذاشته اند. رانندگانی که با یک پلک به هم زدن و یا حواس پرتی ممکن است دچار حادثه شوند و یا به دلیل خرابی و استهلاک وسیله شان مجبورند هر از گاهی پول زیادی را بابت تعمیر و نگهداری وسیله خود هزینه کنند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه