وقتی سازمان ملل تنها واژه ها را به دوش می کشد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ منار، شیخ نمرباقرالنمر اعدام شد. این خبری بود که ظرف چند روز گذشته به سراسر دنیا مخابره شد. بازهم خبر تکرار اعمال غیرانسانی آل سعود همه جا را پر کرد. می‎گویند جرمش سنگین بوده. پیش از این نیز می‎دانستیم وی تنها به جرم سخنرانی بر علیه آل سعود در سال 2012 با ضرب و شتم بازداشت و زندانی شد. در چند سال اخیر هرجا که سیاست وابسته عربستان ایجاب می‎کرد، خبر تهدید به اجرا کردن اعدام شیخ نمر تیتر اول رسانه‎ها می‎شد.

زمان گذشت و تاریخ به روز چهارشنبه ۱۵ اکتبر ۲۰۱۴ رسید. در این روز دادگاه جنایی عربستان سعودی به دلیل اقدام علیه امنیت ملی و محاربه، وی را به اعدام با شمشیر و به صلیب کشیده شدن در انظار عمومی، محکوم و در ۲ ژانویه ۲۰۱۶ شیخ نمرباقرالنمر به دست عمال سعودی شهید شد، اما هیچ‌کس صدایی از متولیان حقوق بشر نشنید.

حقوق بشری که "اساسی‌ترین و ابتدایی‌ترین حقوقی است که هر فرد به‎طور ذاتی، فطری و به صرف انسان بودن از آن بهره‌مند می‌شود". همه افراد فارغ از عواملی چون نژاد، ملیت، جنسیت و غیره در برخورداری از این حقوق با هم برابر و یکسانند و در این خصوص کسی را بر دیگری برتری نیست.

"«آدام کوگل» کنشگر حقوق بشر خاورمیانه در گفت‎وگو با خبرگزاری روسی «اسپوتنیک»، اظهار کرد: مقام‎های آمریکایی در مسایل مربوط به حقوق بشر در سوریه و ایران لحن بسیار تندی دارند اما در مورد اعدام ده‎ها نفر در عربستان سعودی در چنین سطحی این اقدام ریاض را محکوم نکردند.

کوگل کارشناس ویژه امور عربستان سعودی و همکار کمیسیون پناهندگان سازمان ملل گفت: آمریکا ادعا می‎کند که موضوعات مربوط به حقوق بشر را در روابط با عربستان سعودی و گفت‎و گوهای مقام‎های دو کشور مطرح می‎کند در حالیکه محکوم کردن شدید و علنی این گونه اقدامات، ریاض را برای تغییر سیاست های خود تحت فشار قرار می‎دهد." ایرنا

در تعریفی آمده است: در صورتی که جامعه جهانی در فضای صلح، با یک زبان مشترک اخلاقی، گفتگو و مباحثه کنند، این زبان مشترکِ اخلاقی، در واقع، حقوق بشر نامیده می‌شود.

ردپای عمال سعودی در کمک‎رسانی به فرزند نامشروعشان؛ داعش، بدون هیچ مخفی‌کاری، آشکار است. به خاک و خون کشیدن مردم سوریه، عراق و حمله مستقیم به یمن و سکوت مجامع بین‌المللی به خصوص سازمان ملل، تنها نشان از یک چیز می‎دهد، آنهم ادعای دروغین این سازمان‌ها در برابر ظلم‎هایی‌ست که هر لحظه بر برخی از مردم این کره خاکی می‌رود. مدعیان حقوق بشر نه تنها سکوت می‎کنند، بلکه مُهر تاییدی هستند بر عملکرد مهاجمان و ناقضان حقوق بشر.

ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران در بیانیه خود آورد: چگونه است که محافل حقوق بشری و مجامع جهانی که دائما درخصوص نقض حقوق بشر دادِ سخن می‎دهند و قطعنامه و بیانیه صادر می‎کنند، در برابر اعدام این عالم برجسته و 47 فعال دیگر حقوق مدنی ـ سیاسی این کشور سکوت اختیار کرده‎اند؟ آیا شیخ محمدباقرالنمر سلاح برداشته بود و اقدام تروریستی کرده بود؟ یا به‎عنوان یک آزادیخواه و فعال مدنی و سیاسی، یکی از حقوق اصلی بشر را که حق تعیین سرنوشت و حق برخورداری هر شهروند از یک رأی بود، دنبال می‎کرد.

شورای بین‌المللی حمایت از مجازات عادلانه نیز در بیانیه‌ خود اعدام «شیخ نمرالنمر» را نقض آشکار حقوق بشر دانست.

انتهای پیام/