وقتی شهر در قُرق تبلیغات کاغذی نمایندگان گرفتار می شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سفیرافلاک، بر اساس قوانین و مقررات زیباسازی شهرها، نصب آگهی و اعلامیه های تبلیغاتی نه تنها در مکان های عمومی شهرها از جمله ایستگاه های اتوبوس رانی و دیوار منازل مردم ممنوع است، بلکه از لحاظ قانونی قابل پیگرد و مستلزم پرداخت جریمه و حبس شش ماه تا سه سال است.

ماده 92 قانون شهرداری ها نیز اعلام کرده است نوشتن هر نوع مطلبی یا الصاق هر نوشته‌ای بر روی دیوارهای شهر که مخالف مقررات انجمن شهر باشد ممنوع است مگر در محل هایی که‌شهرداری برای نصب و الصاق اعلانات معین می‌کند و در این محل ها فقط باید به نصب و الصاق آگهی اکتفا کرد و نوشتن روی آن نیز ممنوع است‌.

حال با وجود اینکه قانون به صراحت این موضوع را مشخص کرده و آسیب زدن به اموال عمومی را جرم محسوب کرده است اما متاسفانه شاهد تبلیغات روز افزون شهروندان در درو دیوار شهر هستیم که باعث آلودگی بصری و زشت شدن چهره شهر شده است.

از طرفی چسباندن اعلامیه اموات بر دیوارهای مساجد، ایستگاه های اتوبوس، تیرهای چراغ برق و درب بانک ها نیز روز به روز در حال افزایش است و هرجایی از شهر را که تماشا می کنی پر شده است از اعلایمه اموات.

علاوه بر تبلیغاتی که مردم برای امورات خود انجام می دهند دسته ای ازتبلیغات که در آستانه آن نیز قرار داریم مربوط به کاندیداهای اتخابات است.

نامزدهای انتخابات و هواداران آن ها متاسفانه بدون در نظر گرفتن زیبایی بصری شهر، اقدام به نصب پوستر، عکس نوشته ها و استفاده از اسپرهای رنگی برای تبلیغ نماینده خود می کنند.

کاری که ممکن است از روی آگاهی و یا نا آگاهی صورت بگیرد اما آنچه که ماحصل آن می شود شهری در محاصره تبلیغات کاغذی است.

اقدامی که زحمت کارکنان شهرداری را نیز بعد از پایان انتخابات دو چندان می کند؛ هرچند استفاده از موادی مانند چسب و اسپری برای نصب تبلیغات مانند زخمی برای همیشه بر پیکره شهر باقی می ماند.

امروزه پیشرفت های تکنولوژی بستر مناسبی را به نام فضای مجازی ایجاد کرده اند؛ فضایی که کاندیداها می توانند در ایام مجاز تبلیغات به بیان نظرات و دیدگاه های خود بپردازند و با شرکت در گروه ها و تشکیل کانال ها از آن استفاده کنند و یا تبلیغات خود را شامل پوستر، عکس های تبلیغات در بسترهای اینترنتی قرار دهند.

این واقعیت نیز وجود دارد که شاید بسیاری از مردم به اینترنت و شبکه های اجتماعی دسترسی نداشته باشند و انجام تبلیعات کاغذی در شهر لازم باشد؛ مسئولین ستادهای تبلیغاتی و افرادی که کار تبلیغات نامزد مربوطه را دارند می توانند با ابتکارهایی مانند بسته پوستر به صورت ریسه ای، اعلام زمان سخنرانی توسط تلویزیون های شهری، ارسال پیامک برای اطلاع مردم از برنامه های نماینده و... استفاده کنند.

اگر نماینده ای قرار است با ورود به مجلس و یا شوراها به فکر آبادانی شهر باشد باید کار فرهنگی و آسیب نرساندن به شهر را از همین جا آغاز کند و از طرفداران خود بخواهد کمترین آسیب ممکن را در زمان تبلیغات به شهر وارد کنند.

نه اینکه بعد از پایان انتخابات به یاد ضرب المثلی  که می گوید: "از طلا بودن پشیمان گشته ایم مرحمت فرما ما را مس کنید" بی افتیم.

از طرف دیگر نقش رسانه ها به خصوص صدا و سیما نیز می تواند بسیار راهگشا باشد و با پخش برنامه هایی در این رابطه به تقویت حس مسئولیت پذیری شهروندان در قبال زیبایی شهری کمک کند.

به نظر می رسد حل مشکل چسباندن اطلاعیه، اعلامیه و دیوار نویسی و تبلیغات باید علاوه بر به کار بردن اهرم قانون، زمینه های فرهنگی آن نیز فراهم شود و  مردم مسئولین به این سطح از آگاهی برسند که اولویت در هر کاری آبادانی شهر و آسیب نزدن به بیت المال است.

 انتهای پیام/