آقای استاندار! چرا به مردم شهدپرور فارس توهین کردید؟

بازخوانی تاریخی استقبال مردم شهرهای مختلف آباده از 13 شهید گمنام+تصاویر

طنین زنگ کاروان شهدای بی نام و نشانی که در روزهای آینده میهمان مردم شهید پرور فارس و شهرهای آن خواهد بود، قطعا محور وحدت و همبستگی و ایجاد شور در میان مردم در عرصه حساس و مهم و سرنوشت ساز کشور خواهد بود.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آباده نما؛ باز چاووش خوان خواند: "بر مشامم میرسد هر لحظه بوی کربلا" شمیمی که اینبار زائران شهید این مرز و بوم با خود از کرب و بلا می آورند تا روح خسته مردم را ایران اسلامی را طراوتی دوباره ببخشند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آباده نما؛,

طنین زنگ کاروان شهدای بی نام و نشانی که در روزهای آینده میهمان مردم شهید پرور فارس و شهرهای آن خواهد بود، قطعا محور وحدت و همبستگی و ایجاد شور در میان مردم در عرصه حساس و مهم و سرنوشت ساز کشور خواهد بود.

مردم استان فارس هنوز سرخوش از شنیدن خبر میزبانیشان از شهدای گمنام نشده بودند که تقریر نامه استاندار فارس کام همگان را تلخ کرد.

برداشت های انتخاباتی طی مراسم تشییع "شهدای گمنام" و بهانه عدم استقبال مردم فارس از شهدا بدلیل غیر بومی بودن "شهدای گمنام" نگرانی و بهانه های این نماینده عالی دولت در استان فارس بود و سردار باقرزاده مسئول کمیته جستجوی مفقودین را اینگونه در پی داشت:"سلام بنده را به آقای استاندار فارس جناب افشانی برسانید و بگویید: برای این نگاهی که دارند متاسفم!"

آقای استاندار، پایگاه تحلیلی خبری آباده نما برای یادآوری ذهن حضرتعالی و همفکرانتان چند برگ از حماسه مردم دیار شهرستان آباده در استقبال یعقوب وار از شهدای گمنام در شهرهایشان را مرور می کنیم.

, آباده نما,

شهرستان آباده میزبان پیکر 13 شهید گمنام است که مردم این دیار آنان را مایه برکت سرزمین خود می دانند و به وجود آن ها افتخار می کنند.

مردم شهرهای آباده، سورمق، ایزدخواست، بهمن و صغاد که سال هال سال در حسرت تبرک خاک سرزمینشان به قدوم شهدای گمنام، زمین و زمان را به هم دوختند تا سهمی از تربت متبرک این "معروفون فی السما و مجهولون فی الارض" داشته باشند و پس از نوید حضور یوسف هایشان، یعقوب وار به استقبال رفتند و تابوت ها را در آغوش کشیدند.

, ایزدخواست, بهمن, صغاد,

شب های با شهدا بودن را احیا داشتند و تا صبح اشک شوق دیدار برگونه ها روان ساختند، هرچند نام و نشان شهید را نمی دانستند.

مادران این دیار، نه شهید گمنام که فرزندان خودشان را بر دوش تشییع می کردند و کودکانی که بوسه معرفت بر تابوت "شهید گمنام" می زدند.

جوانانی که خونشان به جوش می آمد و مردانی که غرور و غیرتشان در عطر شهدای گمنام دو چندان می شد. گرما و سرما هم نمی شناختند و همه و همه این ها در حالی بود که نه نام و نشانی از این شهدا می دانستند و نه نشانی از قوم و قبیله شان فقط آمده بودند بخاطر "شهید بودنشان" بخاطر دینی که همه در مقابل شهدا داریم.

و اکنون نیز بیشتر از گذشته شهر هایشان را تشنه حضور "شهدای گمنام" می بینند و مطمئنا حماسه به یادماندنی در مراسم استقبال رقم خواهند زد.

*تشییع پیکر مطهر دو شهید گمنام در شهر سورمق (بهمن ماه 89)