میرشمسی جانباز 70 درصدی:
اگر دیگران دست همسرشان را میبوسند من پای خانمم را می بوسم/ مسئولان به خانوادهام کملطفی داشتند
سید رسول میرشمسی یکی دیگر از افتخارات استان گلستان است که مدال جانبازی را در سینه خود دارد، جانباز 70 درصدی که متولد سال 1343 است و در سال 61 وقتی که 18 سال داشت جانباز سرافراز انقلاب اسلامی شد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به گزارش پاسرو، سید رسول میرشمسی صبح امروز در گفت و گو با خبرنگار ما، گفت: طی دو مرحله عازم جبهه نبرد حق علیه باطل شده است که در اولین مرحله ، اواخر سال 60 و در مرحله دوم، فروردین سال 61 بود که در مرحله دوم به مقام جانبازی رسید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پاسرو,
به گفته وی دو بار بدنش دچار سوختگی شد ومدتی در کما فرو رفته بود و برای معالجه و درمان به کشور آلمان سفر کرد اما شدت سوختگی به حدی بود که دارویی نتوانست مرحم سوختگیهایش شود.
,
این جانباز در حالی که سه دهه پیش را در ذهنش مرور می کند بیان داشت: در سال 1365 به حج تمتع رفتم و بعد از حج وارد زندگی مشترک با همسرم شدم که پنج سال پس از جانبازی ازدواج کردم و دارای دو فرزند هستم.
,
اگر دیگران دست همسرشان را میبوسند من پای خانمم را می بوسم
, اگر دیگران دست همسرشان را میبوسند من پای خانمم را می بوسم,
وی با اشاره به اینکه همسرم در سختترین شرایط کنارم بوده و هست، بیان داشت: اگر دیگران دست همسرشان را میبوسند من پای خانمم را می بوسم چون در سختترین شرایط تنهایم نگذاشت و همواره شریک درد و رنجهایم بود.
,
میرشمسی با اشاره به اینکه واقعا مراقبت از جانباز شیمیایی و موجی کار بسیار سخت و مشکلی است، افزود: هر کدام از جانبازان مشکل و درد خاص خودشان را دارند.
,
مسئولان به خانوادهام کملطفی داشتند
, مسئولان به خانوادهام کملطفی داشتند,
این جانباز با خطاب به مسئولین که در طول سه دهه به او و خانوادهاش کملطفی داشتند، خاطرنشان کرد: روزگار می گذرد و تنها خاطرات به یادگار می ماند
,
حرفهای دلش را که بیان میکند صداقتی در حرفهایش موج میزند گویی خیلی دوست دارد مسئولان و متولیان امر پای حرف هایشان بنشینند و به درد و دلشان گوش دهند چراکه جانبازان از جان گذشتهاند تا اینکه این انقلاب و ارزشها حفظ شود.
,
او اصلا به دنبال مادیات نیست انتظارش از مسئولین این است که آنها را کمی مورد تفقد قرار دهند او که حتی انگشت پا ندارد و کف پایش نیز سوخته بود و شرایط کار کردن برایش مقدور نبود زندگی بسیار سختی را میگذراند.
,
این جانباز ادامه داد: دو فرزند تحصیلکردهاش از بیکاری رنج میبرند و خودش نیز بیکار است متاسفانه تفکر جامعه نسبت به جانبازان بهگونهای دیگر است آنها فکر میکنند که به خانوادههای شهدا و جانبازان آنقدر توجه میشود که هیچ مشکلی در اشتغال و غیره ندارند.
,
به راستی آیا اینچنین است کسانی که برای این مرز و بوم از بزرگترین سرمایه خود یعنی جانشان گذشتند تا ملت ایران آسوده خاطربه زندگی ادامه دهند شهیدان و جانبازان بسیاری برای دفاع از کشور مقدس ایران تا پای جان جنگیدند و نگذاشتند که خدشهای به دین و انقلاب و کشورشان وارد شود آیا رواست که اینگونه از این گنجینههای انقلابی رفتار کنیم.
,
شهیدانی که رفتند تا ما بمانیم، جانبازانی که سلامتی خود را به خطر انداختند تا ما زندگی راحت و آسودهای داشته باشیم آیا این شرط انصاف است که بعد از اتمام جنگ همه فداکاریهای این عزیزان را نادیده گرفته و لذت و خوشگذرانی دنیوی خود بیاندیشیم.
,
به هر گوشه شهر که نظاره کنی هستند گنجینههای ارزشمندی که از زمان دوره دفاع مقدس به یادگار ماندند قدر این گوهرهای زمینی را بدانیم و نگذاریم صدای حق در پس کوچههای شهر پنهان بماند.
,
راهتان چون همیشه پررهرو باد.
,
گزارشی از سمیرا رجبی خبرنگار پاسرو
,
انتهای پیام/
,
ارسال دیدگاه