به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، فرهنگ سازی در ارتباط با کار جمعی نیازمند ایجاد و تقویت خودباوری و اعتماد متقابل بین افراد یک جامعه است که برای رسیدن به این مهم علاوه بر مسئولیتی که تکتک افراد بر عهده دارند نقش نهادهای گوناگون جامعه در ایجاد این خودباوری را نباید فراموش کرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی،,,
کار جمعی علاوه بر نیازمند بودن به اعضایی فعال که روحیه تعاون داشته باشند بیشتر نیاز به رهبری صحیح و ایجاد نظامی ارتباطی دارد تا تواناییهای پراکنده افراد را در کنار هم قرار داده و با همافزایی تلاشها و سازماندهی جمعی، بستر توسعه پایدار جامعه فراهم شود.
,,
اما در صورتی که نهادهای اجتماعی و بویژه دستگاههای اجرایی یک جامعه نتوانند احساس عدالت و برابری در استفاده از فرصتها را میان افراد جامعه شکل دهند و زمینه این مهم را با فراهم کردن بسترهای لازم برای کار گروهی به وجود آورند، نمیتوان به راحتی انگیزه کافی برای کار جمعی ایجاد کرد.
,,
بی شک یکی از مهمترین زمینههای کار گروهی و جمعی را میتوان کار در کارخانجات و بنگاههای بزرگ و حتی کوچک تولیدی دانست چراکه به عنوان مثال قرار گرفتن چند نفر با تخصص و مهارتهای مشخص در حلقه زنجیره تولید یک کالا، در یک فضای منظم کاری، میتواند فرهنگ تمایل به کار گروهی را در جامعه بسط و گسترش دهد.
,,
متاسفانه استان کردستان در ایجاد فضای اشتغال گروهی و کار جمعی که مصداق بارز آن کارخانجات و بنگاههای بزرگ تولیدی هستند ظرف سالهای گذشته عملکرد خوبی نداشته، به طوری که هماکنون کردستان در این حوزه از استانهای رده آخر کشور است که مسئولیت اصلی عدم توانایی در فراهم کردن این بستر را باید در کم کاری عوامل اجرایی دولتها در طول سالهای گذشته تا اکنون جستجو کرد زیرا بیشک مردم و بویژه قشر جویای کار، مایل و راغب به اشتغال در مجموعههای تولیدی، خدماتی و گروهی بوده و نشانه روشن آن در استان کردستان، مهاجرت بسیار زیاد نیروی کار استان به سایر استانها به دلیل نبود فرصتهای شغلی بالاخص در بخش تولید و صنعتی است.
,,
روز گذشته استاندار کردستان در پنجمین کارگروه تخصصی اشتغال استان در اظهاراتی که «فارس» خبر آن را منتشر کرده گفته بود: «متأسفانه معتقد بودن به کار فردی موجب عدم تمایل افراد جامعه به کارهای دستهجمعی شده است» و در جایی دیگر گفته بود: «به دلیل دیدگاه اشتباه در مورد کار جمعی متأسفانه بنگاههای بزرگ در استان وجود ندارد که امیدواریم با انجام کارهای مناسب زمینه برای انجام کارهای جمعی خوب به وجود بیاید».
,,
با امعان نظر به اظهارات زاهدی این سؤال پیش میآید که آیا مردم کردستان براساس باورهای فرهنگی تمایلی به اشتغال در مجموعههای کاری یا همان کارگروهی و جمعی ندارند؟ آیا فضاهای کار گروهی که همانطور که پیشتر ذکر شد مصداق عینی و ساده آن کارخانجات تولیدی است در استان به اندازهای که پاسخگوی نیاز نیروی جویای کار باشند وجود دارند و با این وجود مردم رغبتی به اشتغال در آنها ندارند؟
,,
به مصداق «آنجا که عیان است چه حاجت به بیان است»، مسلماً نیازی به دادن پاسخی به این سؤالات وجود ندارد و اگرچه همان گونه که در ابتدای این وجیزه به آن اشاره شد، اظهارات استاندار، در اساس و اصول درست بوده و کار گروهی کارسازترین عامل در ایجاد اشتغال پایدار و رفع معضل بیکاری است اما این حقیقت را نباید هیچگاه از نظر دور داشت که این، بنگاهها و مراکز تولیدی هستند که جاذب جمعیت بیکار بوده و برنامهریزی و اقدام عملی دولتها هم، یکی از عوامل اصلی ایجاد این مراکز است و نباید با برجسته کردن نبود فرهنگ کار گروهی در بین مردم، کمکاری عوامل اجرایی در ایجاد این مراکز را نادیده گرفته و علت وجودی معضل بیکاری را متوجه مردم کرد.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه