ترکیب مدیریت وشهر:
چالش ها و راهکارهای مدیریت شهری در کامیاران
اقتصاد شهر کامیاران وابسته به کشاورزی است و عدم وجودکارخانه ها و صنایع بزرگ، پایین بودن فعالیت های ساخت و ساز و ناچیز بودن عوارض کسبه و بازاریان، منابع درآمدی شهرداری را به شدت پایین آورده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل ازشاهوخبر؛ شهرنشینی، افزایش جمعیت و به دنبال آن توسعه شهرها از ویژگی های عصر حاضر بوده و توسعه پایدار این مراکز سکونتگاهی در گرو داشتن برنامه ریزی و مدیریت کارآمد است. شهرهای کوچک ومتوسط هراندازه که باشند از آنجا که شهر هستند گرفتاری های فراوانی برای آنها وجود دارد واداره آنها برخلاف شهرهای بزرگ که مملو از امکانات، سرمایه و نیروی انسانی متخصص می باشند دشوارتر خواهد بود .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شاهوخبر,ازآنجا که گسترش پدیده شهر نشینی همراه با مشکلات مختلفی از جمله ترافیک، کمبود مسکن، حاشیه نشینی و دست فروشی است، ضرورت برخورد اندیشمندانه را با مسأله مدیریت شهری مطرح می سازد واین همان برنامه ریزی شهری همسونگر، منعطف یا همان مدیریت شهری پویا است که می تواند محیطی بهتر، مساعدتر، سالم تر و دلپذیرتر را برای ساکنین شهر مهیا نماید.
,ترکیب مدیریت وشهر، مفهوم ساماندهی به امور مربوط به برنامه ریزی، بسیج منابع و امکانات، هدایت وکنترل درمحدوده شهر را تداعی می نماید. مفهومی که به دلیل ساختارهای سیاسی و رویکردهای اقتصادی، نهادهای متفاوتی را در خود درگیر کرده است. از آنجا که علاوه بر شورای شهر وشهرداری، دستگاه های اجرایی محلی همانند فرمانداری، شورای اداری شهرستان وادارات آب و فاضلاب ، برق، گاز و مخابرات وهمچنین عوامل و سازمان های غیر رسمی مانند سمن ها، جریان ها و جناح های سیاسی وکانون های قدرت شهری، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، سرمایداران و صاحبان عوامل اقتصادی ، ائمه جمعه و گروه های متخصص ذیربط مانند نظام مهندسی، در مدیریت شهری دخیل هستند و هرکدام بخشی از این فرایند را تشکیل می دهند. بنابراین به نظر می رسد اینکه مدیریت شهری را صرفا خلاصه شده در مدیریت ترافیک، پسماند، فضای سبز و غیره بدانیم تا حد زیادی تحلیل ها را به عوامل موجود تقلیل داده ایم. اداره و مدیریت شهری دو روی یک سکه اند که برآیند برقراری تعامل میان آنها رسیدن به توسعه محلی است.
,برطبق تعریف آمایش سرزمین، شهرهای با جمعیت بین 50 تا 250 هزار نفر جزء شهرهای متوسط در نظرگرفته می شوند. کامیاران با داشتن جمعیت 56000 نفر و به جهت قرار گرفتن در حدفاصل دو مرکز استان با داشتن مشکلات عدیده از جمله کمبود مسکن، میزان بیکاری بالا ، حاشیه نشینی و نارسایی در عرضه خدمات شهری به عنوان یک شهر متوسط و متعادل کننده نظام اسکان جمعیت و حلقه ارتباطی با روستاهای اطراف خود، دارای تاثیرمستقیم و زمینه ساز توسعه پایدار در منطقه و نقش کنترل کننده سر ریز مهاجرت به این دو مرکزاستان را بازی می کند .اما به واسطه عدم برآورده نمودن نیازهای ساکنین خود، که اغلب از کمبود امکانات رفاهی و بهداشتی، خدماتی و مهم تر از همه بیکاری مفرط رنج می برند، توانایی حفظ نخبه ها و متخصصین اقتصادی واجتماعی وسیاسی خود را ندارد و در برآورده کردن این نقش ها ناتوان بوده است و خود در این معضلات گرفتار شده است. وجود فقر، بیکاری وکمبود منابع مالی دست مدیران شهری را برای خدمت رسانی و طرح های عمرانی توسعه ای محدود نموده است و عدم شور، نشاط و بی تحرکی چشم انداز توسعه را از شهر گرفته و آینده درخشانی را به ساکنین نوید نمی دهد.
,در ادامه برخی از مشکلات شهر کامیاران به اختصار بیان می گرددکه نیازمند تعامل و هم اندیشی تمامی عوامل دخیل در مدیریت شهری می باشد.
,- عدم تعیین جایگاه مناسب در نظام سلسله مراتبی یا شبکه سکونتگاهی کشور به لحاظ موقعیت قرارگیری آن مابین دو مرکز استان و همچنین قرار گرفتن بر مسیر کریدر شمال جنوب و پذیرفتن نقش بسیار قوی و تعادلی آن از نگاه مسؤلین
- کمبود زیر ساخت های اساسی از جمله کمربندی و مراکز بهداشتی و کانون های فرهنگی واجتماعی و ورزشی متناسب با جمعیت و فعالین و متقاضیان آنها
- نبود دانشگاه و حضور کمرنگ آموزش عالی
- وجود سکونتگاههای غیررسمی و همچنین افزایش وسعت جغرافیای شهر و اضافه شدن روستای توبره ریز به عنوان یک شهرک ناحیه منفصل شهری
- کمبود زیر ساخت های صنعتی قوی وعدم وجودیک یاچند کارخانه صنعتی بزرگ به عنوان موتور محرکه صنعتی و اقتصادی شهر
- پایین بودن توان مالی شهروندان و به تبع آن محدودیت منابع مالی و ناپایدار بودن درآمدهای شهرداری و در نهایت ایجاد مشکل و خلل در فرایند خدمت رسانی و اجرای پروژه های عمران شهری
- منتهی شدن تمام ترافیک شهر به یک چهاراه اصلی و تمرکز تمامی اصناف و مراکز خرید در این منطقه از شهر
,
الف- مشارکت مردمی
,ساختار ارگانیکی شهر به گونه ای است که سطح مراودت اجتماعی بسیار پر حجم اما سطحی، گذرا، ناپایدار و نسبتا رسمی است. چنین فضایی موجب خواهد شد تا روابط بین ساکنین در شهر از عمق و کیفیت کافی برخوردار نباشد درنتیجه خلاء های عاطفی و ضعف در هویت جویی افزایش می یابد و نیاز به تعلق اجتماعی کمتر تامین می گردد.
,تشویق مردم در مشارکت امور شهری از راهکارهای اصلی و عملی بهبود زندگی اجتماعی محسوب می شود. محیط زندگی در شهر باید بر طبق نیازهای همگان شکل بگیرد، لذا برای سنجش مشارکت مردم پرسش هایی مطرح می شود و پاسخ به آنها کلید حل این مسأله است. اینکه شهروندان چقدر در ارائه نظر به اعضای شورای شهر پیش قدم می شوند؟ شورای شهر چقدر زمینه و فرصت را برای حضور موثر افراد فراهم می آورد؟ آیا تاریخ جلسات و موضوع آنها به شهروندان اطلاع رسانی می شود ؟
,از آنجایی که شورای شهر و شهرداری ارتباط مستمری از بدو تولد تا وفات با شهروندان دارند و با توجه به دلایل خاصی مانند اخذ عوارض ، فروش تراکم و نظارت بر ساخت و ساز ها در مواجه مستقیم با مردم می باشند و چه بسا اقدامات آنان با منافع و احتیاجات مادی مردم در تضاد باشد و نگرش مناسبی نسبت به این نهاد عمومی- غیر دولتی نداشته باشند. لذا با برقراری ارتباط با مردم و انجام فعالیت های فرهنگی و بستر سازی برای شادی و سرزندگی مردم با برگزاری جشنواره ها و اطلاع رسانی مطلوب و مشارکت دادن مردم در تصمیم گیری ها، احساس بیگانگی آنها با طرح ها کاهش و نگهداری از فضای سبز و رعایت مسایل شهروندی را وظیفه خود می دانند و آن را پاسداری خواهند کرد و زمینه برای بروز خلاقیت و ارائه طرح ها ی کارآمد وپیشنهادات سازنده توسط شهروندان فراهم می گردد. عدم پرداخت عوارض شهری توسط شهروندان نمونه بارز عدم مشارکت مالی آنها می باشد که از یک طرف می تواند ناشی از اقتصاد ضعیف و مبتنی بر کشاورزی باشد و از طرف دیگر تبعیض شهرداری در برخورد با مردم واختلافات سلیقه ای، سیاسی و ملاحظات قومی- قبیله ای در بین شورای شهر و نیز فرآیند طولانی پاسخگویی به مردم و شفاف نبودن قوانین است .
,,
ب – ترافیک
,روند فزاینده کاربرد اتومبیل شخصی در شهرها مسایل و مشکلات و معضلات اجتماعی و زیست محیطی زیادی را در پی داشته است. اصولا روش واحدی وجود ندارد که به تنهایی بتواند مشکل ترافیک را حل کند، بلکه به کارگیری مجموعه ای از روش ها و تعامل سازنده بین عوامل موثر در ترافیک می تواند مثمر ثمر واقع شود. تنها زمانی معضل ترافیک حل خواهد شد که همکاری سازنده بین شهرداری ، شورای شهر، پلیس راهنمایی و رانندگی، رسانه ها و شهروندان بوجود آید .
,واقع شدن عوامل تجاری در بازار اصلی شهر در خیابان شهید بهشتی و مسیر اصلی دسترسی به روستاها ی مسیر توبره ریز و تراکم جمعیت در کوچه های منتهی به خیابان و همچنین بن بست بودن بعضی از کوچه ها و عدم خروج بار ترافیکی از آنها و همچنین استقرار بسیاری از وانت بارها و نیسان های میوه فروشی و تردد چرخ دستی های دستفروشی بر خلاف جریان تردد ماشین ها باعث ایجاد ترافیک و راه بندان شده است .
,چهار راه بدون نام کامیاران مرکز اصلی شهر نام گرفته است و تمامی عبور و مرورها منتهی به گذر از این چهار راه می باشد و یکی از سرباره های مهم ترافیک ، ورود ماشین های شهرک بعثت به داخل چهارراه است که مردم با ورود به مرکز اصلی شهر امورات مربوط به خرید و کارهای بانکی و اداری روزانه خود را انجام می دهند. لذا ابتدا باید با احداث یک شعبه بانک و بازار میوه و تره بار بخشی از ترافیک را کم کرد و در نهایت با بهره برداری از جاده خروجی شهرک بعثت به جاده سنندج سعی در توزیع ترافیک به حاشیه شهر گردد؛ هر چند احداث پل فریدی بخشی از مشکل را رفع نموده است ولی کافی نیست.
,پیشنهاد می گردد برای حل معضلات ترافیکی علاوه بر برنامه های کوتاه مدت، برنامه های درازمدت زیر در دستور کار قرار گیرد:
,- آموزش شهروندان و فرهنگ سازی در راستای رعایت رفتارهای صحیح ترافیکی
- توزیع کاربری های تجاری و اداری در سایر نقاط شهر
- الزام به ایجاد پارکینگ در مجتمع های تجاری و مسکونی تازه ساخت و استفاده از پارکینگ های موجود
- رعایت اصول فنی و استاندارد در طراحی و احداث پیاده روها و میدان ها و معابر
- تعیین محل دقیق و مناسب برای ترمینال های کرمانشاه و سنندج و خارج کردن آنها از چها راه اصلی شهر و التزام به رعایت آن توسط پلیس راهنمایی و رانندگی
- راه اندازی مجدد پارکبان ها و استفاده از سامانه های هوشمند و تلاش برای فراهم نمودن بستر و پیشرفت دولت الکترونیک
,
ج – دستفروشان
,ساختار بیمارگونه اقتصاد کشور موجب کاهش نسبی سرمایه و افزایش بیکاری شده است. رشد بی رویه جمعیت و افزایش تقاضای اشتغال، بهداشت، امکانات و رکود اقتصادی همراه با ناموزونی امکانات و بسترهای اقتصادی در جهت رفع نیازهای فوق و عدم دسترسی به حداقل آنها، مردم کامیاران را همانند دیگر شهرهای ایران به سمت شغل های کاذب برای رفع حداقل نیازهای زیستی سوق داده است. لذا جمع آوری قطعی دستفروشان سطح شهر با توجه به شرایط اقتصادی و اجتماعی فعلی امری غیر ممکن شده است.
,از جمله معضلاتی که دستفروشان بوجود می آورند سد معبر، ترافیک شهری و اختلال در حمل و نقل و عبور و مرور عابران پیاده و عرضه کالاهای بعضا نامرغوب وهر از گاهی عکس العمل های خشن ماموران شهرداری، چهره بسیار زشتی را از شهر نمایان می سازد. از آنجا که دستفروشان هزینه های مربوط به اجاره ملک، عوارض و مالیات نمی پردازند لذا کالاهای خود را با قیمتی پایین تر عرضه می کنند و این امر سبب استقبال شهروندان از آنان می شود. از نگاه قانون دستفروشی جرم نیست بلکه فقط بر اساس ماده 55 قانون شهرداری ها دستفروشی تخلف محسوب می گردد که اگر بصورت قطعی بدون ریشه کن کردن مسبب های اصلی و فقط با قوه قهریه با آنان برخورد شود چه بسا کسانی که از این راه درآمدهای حداقلی دارند رو به سمت تکدی گری، دزدی ، فروش مواد مخدر و اعتیاد بیاورند و باید با این مسأله به عنوان یکی از پیچیده ترین مسائل مدیریت شهری نگاه ویژه شود و با ساماندهی آنان به عنوان یکی از راهکارهای ایجاد اشتغال به آن نگریسته شود.
,لذا با توجه به بیکاری مفرط و حجم بالای وانت نیسان های آماده به کار در کامیاران این مسأله بسیار حاد تر می باشد و شایسته است اقدامات زیر بر اساس وضع موجود به اجرا درآید.
,- ایجاد میدان روز میوه و تره بار در شهرک بعثت
- ایجاد میدان روز در مابین چهاراه بابا مردوخ و ادهم مظفری و ساماندهی دستفروشان در محل های یاد شده
- ایجاد اتحادیه و تعاونی میوه فروشان با مشارکت وانت داران و نیسان داران
- مشخص نمودن مسیرهایی در داخل شهر برای استقرار دستفروشان و التزام به رعایت آنها با همکاری ماموران سد معبر و راهنمایی و رانندگی و جدیت در احقاق حق استفاده شهروندان از معابر
- تلاش جدی و ایجاد مشوق و تنبیه لازم برای مغازه دارانی که از حریم پیاده رو به عنوان ویترین استفاده می کنند و برچیدن تعرض عمدی آنان با همکاری و تعامل شهرداری و دارایی و قوه قضائیه
- ایجاد تعاونی های مشاغل کوچک و خانگی و تلاش جدی برای کم کردن بیکاری و کاهش نیاز به دستفروشی با استفاده از ظرفیت های موجود در شهر
,
د – خدمات شهری – مدیریت پسماند
,اگر چه مدیریت پسماند شامل مراحل بسیار زیادی از جمله جمع آوری، طبقه بندی مواد زاید، تفکیک زباله های شهری و بیمارستانی و صنعتی، حمل و انتقال، بازیافت، دفن بهداشتی و امحاء اصولی می باشد اما در این مجال به بحث جمع آوری به صورت تفصیلی تر در شهر کامیاران پرداخته می شود.
,جمع آوری و حمل و نقل زباله یکی از مهمترین عملیات مواد زاید جامد است؛ طبق محاسبات انجام شده حدود 80 درصد کل مخارج مدیریت مواد زاید جامد، مربوط به هزینه نیروی انسانی و ماشین آلات جمع آوری می باشد. به همین جهت اصلاح، بهینه سازی و مکانیزه کردن مسیر جمع آوری و حمل زباله، ضمن تسریع در عملیات، هزینه و نیروی انسانی کمتر را نیاز خواهد داشت.
,آنچه که اکنون در شهر رایج است به طور سنتی انجام می گیرد. زباله در کیسه های پلاستیکی در ساعات نامنظم در جلوی منازل گذاشته شده و توسط کارگران خدماتی به سر کوچه ها و محل های مشخص انتقال داده می شود و سپس در مسیرهای اصلی توسط کامیون ها به دو محل دپو در داخل شهر انتقال می یابد و در مسیرهای فرعی و غیر قابل تردد وهمچنین در خیابان های اصلی که چندین بار در روز نیاز به جمع آوری دارند توسط گاری ها و چرخ دستی ها در مسافت بسیار طولانی به دپو انتقال می یابدکه علاوه بر ایجاد آسیب های جسمی و حرکتی برای کارگران، جاری شدن پساب های آنها بر سطح کوچه ها و خیابان ها موجب انتقال آلودگی می شود و خطرات جدی را به وجود می آورد. پس از جمع آوری در دپوی اصلی در داخل شهر که بویژه در فصلهای گرم می تواند شرایط را برای ایجاد آلودگی و انتشار بیماری های عفونی و واگیردار فراهم نماید و بوی نامطبوع و سیمای بسیار زشتی را در داخل شهر ایجاد نموده است به محل دفن اصلی انتقال داده می شود. لذا پیشنهاد می گردد علاوه بر اطلاع رسانی و آموزش شهروندان برای بستن کیسه ها و زمان مناسب بیرون گذاشتن آن، به تعداد مشخص و مورد نیاز سطل های بزرگ مکانیزه در محل های مناسب تعبیه شود تا زباله ها توسط مردم و کارگران خدماتی به داخل آنها انتقال یابد و همچنین با توجه به فراهم بودن ماشین آلات مکانیزه موجود در شهرداری که بصورت مکانیکی می تواند محتویات داخل سطل ها را به داخل کامیون بارگیری نماید و سپس بلافاصله به محل دفن زباله در خارج از شهر انتقال داده شود و بدین صورت کارگران از کار یدی و فرسایشی طاقت فرسا خلاص شده و فرصت بیشتری برای نظافت و رفت و روب داخل شهر پیدا خواهند کرد و همچنین دپو های موقت داخل شهر برچیده می شوند و سیمای شهر هم مناسب خواهد گردید و از انتشار بیماری هم جلو گیری خواهد شد.
,از آنجایی که بخشی از اقتصاد شهر کامیاران وابسته به کشاورزی است و عدم وجودکارخانه ها و صنایع بزرگ، پایین بودن فعالیت های ساخت و ساز، ناچیز بودن عوارض کسبه و بازاریان، منابع درآمدی شهرداری را به شدت پایین آورده است؛ لذا کارآمد نمودن نظام تشخیص اقتصادی منابع و استفاده از نیروی انسانی کارآزموده و ساختار سازمانی مناسب و آموزش تخصصی و حرفه ای مدیران و ایجاد و توسعه بانک اطلاعات در حوزه درآمدی ، قابلیت های این سیستم را افزایش خواهد داد. اکنون دیگر تصور اینکه شهر در ساختمان شهرداری اداره شود گمان باطل است و مسئولین مدیریت شهری با توجه به اشباع ساخت و سازها و بالارفتن انتظارات شهروندان و گسترش خدمات شهری باید برای چالش های بزرگ تر فراروی، خود را آماده و تجهیز نمایند و دولتمردان هم با اعطای کمک های دولتی دست مدیران شهری را جهت ارائه خدمات باز بگذارند و همانند تجربه های موفق جهانی به شهرداری ها به مثابه یک بنگاه اقتصادی نگاه نکنند. امید است با تلاش ، جدیت و همفکری تمامی شهروندان و مسئولین، شهری پاک، زیبا و مرفه که لایق مهربانی مردم کامیاران باشد فراهم گردد.
,
, نویسنده: کمال قبادی/کارشناس ارشد اقتصاد و استاددانشگاه
,انتهای پیام/م
,
ارسال دیدگاه