/یادداشت/
سندرم مدرک گرایی صندلی های دانشگاه ها را خالی نمی گذارد
علاقه به مدرک و مدرک گرایی به حدی شده که این روزها بر اساس اجبار زمانه و بدون اینکه برخی استعدادها بطور مطلوب و کارا شکوفا شود، توانایی های بالقوه، بالفعل شود دیگر از حد لیسانس گذشته و به امید شغل و موقعیتی بهتر به سوی فوق لیسانس و دکترا حرکت کرده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زنجانم، تبلیغات موسسات آموزشی و کنکوری در تلویزیون و رادیو، بیلبوردهای بزرگراه ها، صفحات روزنامه ها و مجلات، برگزاری کنکورهای مختلف در سال و نیز آمارهای سازمان سنجش کشور و مراکز رسمی دیگر از تعداد افراد متقاضی ورود به دوره های تحصیلات تکمیلی- کارشناسی ارشد و دکترا و... همه و همه نشان از وقوع یک بحران به نام مدرک گرایی در بین ایرانیان دارد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنجانم,البته اگر این مدرک گرایی تنها معطوف به یادگیری مهارت ها و تخصص های لازم، دانایی و توانایی و تجربه بود، بسیار هم می توانست خوب باشد. نوعی رابطه متقابل میان مدرک از یکسو و منزلت و پرستیژ اجتماعی، سکوی پرتاب، حقوق اقتصادی و اجتماعی و وضعیت و شغل و... از سوی دیگر; موجب شده که مدرک عاملی مهم و حیاتی در زندگی اجتماعی ما باشد.
, .,جامعه ایران در یک سده گذشته از یک طرف پذیرای نوعی سرمایه گذاری درازمدت آموزشی بوده که با اهداف عالیه ای چون آموزش برای توسعه، آموزش برای گسترش مرزهای دانش و غیره مزین شده و موجب رشد دارندگان مدارک تحصیلی عالی شده که می توانست سنگ بنای توسعه جامعه ایران باشد.
,اما به نظر می رسد در این برهه از زمان، آفت نوظهور مدرک زدگی به شکل قابل توجهی جامعه علمی و نخبه پرور ما را تحت تاثیرات سو» خویش قرار داده است. مدرک را همه چیز پنداشتن و تمام هم و غم دانشجو را مصروف آن داشتن، راهی است که توان علمی و نوآوری و خلاقیت در این عرصه را شدیدا تحت تاثیر خویش قرار می دهد.
, .,به هر حال عشق به مدرک و مدرک گرایی از مشکلات بزرگ ایرانیان است که این روزها دیگر از حد لیسانس گذشته و به فوق لیسانس و دکترا حرکت کرده است.
,بر همین اساس بدون اینکه استعدادها شکوفا شود، توانایی های بالقوه، بالفعل شود و افراد در رشته مورد پسند خود تحصیل کنند، در یک روزمرگی صرف و حفظ یکسری کتاب ها و جزوات غرق می شوند و همه در پی گرفتن آن مدرک هستند از هرجایی و با هر مصیبتی به امید شغل و موقعیتی بهتر!
,غیر از دانشگاه های شهریه بگیرکه در این زمینه دست به کار شده اند، غربی ها هم که خوب این مسئله را فهمیده اند، استفاده خوبی می کنند! نه از ایران که از کل کشورهای جهان سوم. یک نمونه اش دانشگاه هاوایی بود.
,وجود این چرخه معیوب باعث شده که ماهیت مدرک و درس خواندن ماهیتی پوچی باشد که حتی هیچ ضمانت اجرایی برای یافتن شغلی مناسبی در آینده نیز محسوب نشود و ارزش و اعتبار مدارک و برخی تعاریف نیز دچار مشکل شود.
,درگذشته به علت وجود ساختارهای مناسب بسیاری از افراد بعد از دستیابی به مدرک دیپلم به راحتی مسیر رهیابی به آینده مد نظر را از طریق انتخاب شغل و یا ادامه تحصیل مشخص می کردند و اگر مسیر درس خواندن را بر می گزیدند به بهترین شکل استعدادهای بالقوه خویش را به بالفعل تبدیل می کردند و به معنای واقعی دانشجو می شدند. ولی امروزه کلماتی مانند مهندس، کارشناس ارشد و یا حتی Phd به قدری بی ارزش و بی منزلت شده که از معنای واقعی اش دور شده است.
, Phd,تعداد زیاد پذیرش و عدم توجه به امکانات دانشگاهها
, تعداد زیاد پذیرش و عدم توجه به امکانات دانشگاهها,ظرفیت دانشجویان دکتری هر سال افزایش پیدا کرده است.
,این افزایش پذیرش در حالی انجام می شود که در بسیاری از دانشگاهها هنوز ظرفیت و امکانات مناسب پذیرش دانشجوی دوره دکتری وجود ندارد. به طور مثال، در برخی از دانشگاه به ازای هر استاد عضو هئیت عملی بیش از ۱۰ دانشجوی دکتری وجود دارد. این آمار بیانگر این موضوع است که اغلب اساتید وقت کافی برای رسیدگی به موضوعات پژوهشی در دوره دکتری ندارند.
,مدرک گرایی: ریشه بیشتر این مشکلات
, مدرک گرایی: ریشه بیشتر این مشکلات,اشکال اساسی که تقریباً ریشۀ تمامی مشکلات است این است که طی ده پانزده سال اخیر روند مدرک گرایی و افزایش تعداد دانشجویان در مقاطع مختلف رشد چشمگیری داشته است و همین امر باعث شده که در حال حاضر دانشجویانی که مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد را پشت سر گذاشته اند و نتوانسته اند وارد بازار کار شوند اجباراً، به فکر شرکت در آزمون دکتری بیافتند.
,این امر بدین معناست که اغلب دانشجویان صرفاً برای دستیابی به مدرک، وارد مرحله دکتری میشوند، در صورتی که مقطع دکتری بالاترین مرحله آموزشی و پژوهشی است و بایستی بنیادیترین و اصلیترین تحقیقات علمی کشور در این مقطع انجام شود. همچنین، بسیاری از سازمانها و شرکتها نیز بدون توجه به مهارت و سواد افراد و صرفاً بر اساس اینکه فرد دارای مدرک دکتری به پذیرش آنها میپردازند که این امر هم به مدرکگرایی دامن میزند.
,در این بحث یک نکته اساسی وجود دارد و آن هم این است که دولتمردان بایستی سعی کنند که رشتههای کاربردی را هر چه بیشتر به مقاطع کاردانی و کارشناسی اضافه کنند و دانشجویان را پس از گذراندن این مقاطع تحصیلی وارد بازار کار کنند.
,تنها در این صورت است که تعداد دانشجویان مقاطع تحصیلات تکمیلی کاهش مییابد و در آن صورت به راحتی میتوان آزمونهایی با استانداردهای مناسب طراحی کرد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه