گفت و گو با پرفسور کرمی:

تحقیقات پیشرفته به تجهیزات پیشرفته نیست/ مـی خواسـتم شـعله هـای هـای علمـم را بـه همـه جا بکشـانم

تحقیقات پیشرفته به تجهیزات پیشرفته نیست/ مـی خواسـتم شـعله هـای هـای علمـم را بـه همـه جا بکشـانم
استاد تمام دانشگاه بقیه الله ایران، گفت: خیلی بیشتر از آنچه باید تجهیزات فوق تخصصی در ایران داریم، تحقیقات پیشرفته به تجهیزات پیشرفته نیست. ما بیشتر از آنچه دنبال تحقیقات باشیم به دنبال تجهیزات هستیم.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ دکتر علی کرمی متولد 1336 ً در تهران است . محل تولد پدر و مادر وی زنجان است و اکثر اقوام  وی ساکن این شهر هستند. او پس از اخذ مدرک علوم آزمایشگاهی و فوق لیسانس میکروبیولوژی در دانشگاه تهران به دنبال علاقه ای که به علم جدید بیوتکنولوژی داشت روانه دانمارک می شود. زیرا در سال 1365 هنوز این رشته وارد ایران نشده بود.Ph.D بیوتکنولوژی را از دانشگاه دانمارک می گیرد و در سال 1376 برای ادامه تحصیل در رشته ژنتیک مولکولی به آمریکا سفر می کند و به محض اینکه در کشور اعلام نیاز می شود به ایران برمی گردد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,

پرفسور علی کرمی متخصص مسائل بیولوژیکی و عضو هیئت علمی دانشگاه بقیه الله است با این دانشمند عزیز کشورمان که اصالتی زنجانی دارد؛ خبرنگار زنجانم، گفت و گویی به شرح ذیل داشته است:

, زنجانم,

1.آقای دکتر چرا به ایران برگشتید حال آنکه هم در دانمارک و هم در آمریکا شرایط زندگی، کار و تحصیل برای شما و خانواده تان عالی بود؟

,

همانطور که مستحضرید دانمارک یکی از صلح آمیزترین کشورهای دنیا است؛ من در آنجا آزمایشگاهی داشتم و در دانشگاه کپنهاگ تدریس می کردم . سفرهای علمی زیادی از طرف دانشگاه به سایر کشورها داشتم. همینطور در آمریکا. اما دو عامل مهم باعث  برگشت من به ایران شد. یکی آنکه در ایران این رشته کاملا ً ناشناخته بود و زمینه برای فعالیت آن بسیار بود و من قلبا می خواستم کشورم در این زمینه پیشرفت کند و دیگری پدر و مادرم که از دوری من بسیار دلتنگ بودند.

,

خصوصا این که دو برادر دیگرم هم خارج از کشور زندگی و تحصیل می کردند . بیقراری آنها هم عاملی بود برای برگشت من.

,

این بود که در سال 76 به کشور برگشتم .

,

, ,

(من و پدر عزیزم مرحوم حاج حیدر کرمی زمانی که من دانشجوی کارشناسی بودم یادش بخیر)

,

2.برای معرفی این رشته در ایران، قطعا تلاش های فراوانی کرده اید؟ زیرا هم اکنون بسیاری دانشگاه ها در این رشته دانشجو می پذیرند و حتی مردم عادی با آن آشنا هستند. اقداماتی که برای اشاعه آن کردید چه بود ؟

,

تصویر خودم از دکتر کرمی آن روزها همانند گلوله آتشینی است که می خواستم شعله های های علمم را به همه جا بکشانم.

,

درسال 79 انجمن بیوتکنولوژی را تأسیس کردیم. در رادیو و تلویزیون برنامه های زیادی داشتم هر جا کنفرانس و سخنرانی بود سعی می کردم به معرفی این رشته بپردازم.

,

*تکنیک های آزمایشگاهی تشخیص بیماری های عفونی و سرطان را راه اندازی کردم

,

در کنار این ها سعی کردم تکنیک های آزمایشگاهی را راه اندازی کنم. مانند تکنیک تشخیص بیماری های عفونی و سرطان ، ساخت کیت های تشخیصی و تولید داروهای نوترکیب . پس از مدتی که دانشجویان ژنتیک مولکولی فارغ التحصیل شدند من مدام به خارج از کشور می رفتم و تکنیک های جدید می آموختم و وارد کشور می کردم.

,

بقدری در این مسیر جدی و علاقمند بودم که روزی یکی از دوستان با من تماس گرفت و گفت دکتر کرمی قدری آهسته تر حرکت کن تا به تو برسیم .

,

پس از مدتی دانشگاه بقیه الله از من درخواست همکاری کرد هم اکنون استاد تمام این دانشگاه هستم و در آزمایشگاه تحقیقاتی این مرکز مشغول به کار هستم.

,

, ,

3.اهمیت رشته بیوتکنولوژی را در چه می دانید؟

,

توجه کنید که ساخت داروهای بیوتکنولوژیکی ارزش افزوده بالایی دارد. بطور مثال یک داروی کوچک ضد سرطان 6 میلیون تومان ارزش دارد، کشور کوچکی مثل دانمارک اهمیت این موضوع را دریافته است و از این طریق درآمد زیادی کسب می کند. اگر بتوانیم در ایران این مسیر را جدی تر دنبال کنیم حتی دیگر نیازی به تکیه بر صادرات و فروش تحقیقات پیشرفته به تجهیزات پیشرفته نیست .

,

*احساس رضایتمندی دارم از اینکه در توسعه این علم در ایران نقشی داشته ام/ گاهی احساس می کنم در خارج از کشور قدر دانشمندان خود را بیشتر می دانند

,

4.شما با تخصصی که دارید می توانستید شرکت بزرگی در زمینه تولید فرآورده های دارویی بیوتکنولوژیکی تأسیس کنید چرا این کار را انجام ندادید؟

,

همیشه دو نقد بزرگ به من می کنند یکی برگشتن به ایران و دیگری عدم تأسیس شرکت . اولی را که توضیح دادم .درباره دومین نقد باید بگویم من یک محقق و دانشمندم که گرچه شم علمی خوبی دارم اما شم اقتصادی قوی ندارم.

,

هر چند در زندگی خود در امور اقتصادی موفق بوده ام اما درباره سیاست های کلان اقتصادی هرگز وارد نشده ام .البته اصلا از این بابت پشیمان نیستم. احساس رضایتمندی دارم از اینکه در توسعه این علم در ایران نقشی داشته ام و دانشجویان زیادی تربیت کرده ام . در هیچ کنفرانسی نیست که چند نفر به من نگویند شما استاد ما هستید. گاهی آنها را به یاد ندارم اما از دیدن آنها احساس غرور می کنم. هر چند گاهی احساس می کنم در خارج از کشور قدر دانشمندان خود را بیشتر می دانند.

,

 5.شما به عنوان کسی که کارنامه درخشانی در پرونده خود دارد و زحمات بسیاری در اشاعه علم بیوتکنولوژی در ایران داشته اید قدردانی از دانشمندان را چگونه می دانید؟

,

 ببینید دانشمند دنبال پول و ثروت نیست. چون علمش به اندازه کافی به او ثروت می دهد اما بطور مثال وقتی از کشور کرواسی با من تماس می گیرند که کتابی با سرپرستی شما به چاپ خواهد رسید بدون اینکه از شما هزینه ای دریافت کنند یا در کنگره ای شما را سخنران اول معرفی می کنند نشان از توجه به دانش و دانشمند است. اما در ایران تاکنون چنین درخواستی از من نشده است.

,

6.چطور اساتید ایران می توانند دانشجویانی تربیت کنند که آینده علمی قدرتمندی مانند شما داشته باشد؟

,

سوال سختی است. واحدهای درسی ما در ایران همانند دانشگاه های خارج از کشور است. اما سیستم مدیریت ما مانند آن ها نیست.

,

ما بیشتر روی مباحث تئوری تأکید داریم و خلاقیت را از دانشجویمان می گیریم. تعداد دانشجویان افزایش یافته و استاد، زمان کمتری می تواند به آنها اختصاص دهد. دانشجویان نا امید هستند زیرا به بازار کار موفق پس از تحصیالتشان امیدی ندارند. این است که تعدادی از آنها به ادامه تحصیل یا اشتغال به خارج از کشور فکر می کنند.

,

اگر همین علم بیوتکنولوژی در ایران به جایگاه واقعی خود برسد و دانشجویان را به سمت آزمایشگاه جذب کند صدها هزار بازار کار ایجاد می شود.

,

ضمنا نکته مهم دیگری که برای من در مقایسه با دانشگاه های خارج از کشور جالب است اعتمادیست که در آنجا به دانشجویان دارند، مثلا من در زمان تحصیلم در دانمارک کلید آزمایشگاه دانشگاه را داشتم و گاهی شبها به تنهایی در آنجا مشغول به کار بودم . به نظرم اعتماد دو طرفه استاد و دانشجو در ترقی دانشجو نقش ویژه ای دارد.

,

7.چطور این دانش به جایگاه واقعی خود خواهد رسید؟

,

 به نظر، شرط اول، تخصیص بودجه های تحقیقاتی لازم به دانشجویان Ph.D است. من خودم هنوز روش استفاده از این بودجه های تحقیقاتی را یاد نگرفته ام زیرا روند بسیار پیچیده و طولانی دارد. اما دوستانی دارم که این مسیر را به خوبی فرا گرفته اند.

,

8.به نظر شما آیا در آزمایشگاه های تحقیقاتی ایران تجهیزات لازم برای انجام تحقیقات پیشرفته موفق وجود دارد؟

,

بله. خیلی بیشتر از آنچه باید تجهیزات فوق تخصصی داریم. ما بیشتر از آنچه دنبال تحقیقات باشیم به دنبال تجهیزات هستیم. حال آنکه می توان در برخی موارد از دستگاه های قدیمی تر هم به خوبی استفاده کرد و نتایج خوبی گرفت. متاسفانه در بازدید ازبرخی مراکز تحقیقاتی می بینیم که مسوول آن بجای تاکید بر تحقیقات آن مرکز ، نظر بازدید کنندگان را به تجهیزات تخصصی و پیشرفته معطوف می کند. یا در مورد استفاده از کیت ها؛من شخصا دانشجویانم را وابسته به کیت ها نمی کنم به آنها می آموزم که چگونه به تحقیق خود بتوانند کیت بسازند. تحقیقات کیتی یعنی وابستگی بیشتر در خروج سرمایه از ایران.

,

9.آقای دکتر لطفا درباره مسایل ایمنی زیستی که امروزه بسیار روی آن تاکید دارند در ایران و آزمایشگاه های دنیا توضیح مختصری بدهید؟

,

این موضوع از جایگاه بسیار مهمی برخوردار است . من پس از گذراندن دوره ای در این رابطه آن را وارد آزمایشگاه تحقیقاتی این مرکز کردم .بطوری که الان هیچ دانشجویی بدون گذراندن دوره های ایمنی زیستی و دریافت گواهی، حق ورود به آزمایشگاه را ندارد و امیدوارم این مسئله مهم در تمام آزمایشگاه ها چه پزشکی و چه تحقیقاتی رعایت شود.

,

10.آیا برنامه های علمی تان را به شدت قبل پیگیری می کنید ؟

,

تحقیقات و تدریس جزیی از وجودم شده ولی با این حال سعی دارم کارهایم را کمی سبک تر کنم و برای همسرم و خانواده ام که سال ها با قدرت از من حمایت کرده اند فرصت بیشتری بگذارم . زیرا تمامی این سال ها من در ماموریت های مختلف یا در آزمایشگاه بودم و همسرم تقریبا به تنهایی در تربیت فرزندانم و امورات خانه ایفای نقش می کرد.

,

*آقای دکتر ممنون و سپاسگزار که وقت واقعا باارزش خود را در اختیارمان قرار دادید، برای شما و همسرمحترمتان آرزوی روزهایی شاد داریم .

,

*تشکر-موفق و موید باشید.

,

انتهای پیام/رض

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه