اقتدار خارجی؛ مسئله ای که در دولت روحانی دیده نمی شود
متاسفانه رفتار منفعلانه وزارت امور خارجه و همسو شدنش با امیال و نظرات برخی از کشورهای جهان کار را بدانجا کشیده است که امنیت ایرانیان در اقصی نقاط جهان در حال اضمحلال است و متاسفانه دیپلماسی لبخند نه تنها کارآمد نبوده، بلکه باعث تهور برخی کشورها شده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مکریان، در این نوشتار تلاش شده نمونه هایی از اقدامات سطحی نگرانه دولت روحانی در بعد روابط خارجی را بیان شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مکریان,دولت که برای آغاز دوران پسابرجام لحظه شماری می کرد، در هفته های نخست اجرایی شدن توافق موسوم به برنامه جامع اقدام مشترک ،عزمش را جزم کرد تا با سفر به ممالک اروپایی یخ روابطش را با کشورهای چون فرانسه آب کند، روابطی که طرفهای مقابل، پس از فشار ایالات متحده و صهیونیست ها مبنی بر نظامی بودن برنامه هسته ای کشورمان کاملا دلبخواهی قطعش کرده بودند.
,سفری که ابتدا از ایتالیا آغاز شد و میزبان در حرکتی زیرکانه زیر سمهای مجسمه اسبی که «مارکوس آئورلیوس آنتونیوس» سوار بود. همان سردار رومی که ایرانیان را در عصر پارتیان و سلسلهء اشکانی به سختی شکست داده و مغلوب خود کرده بود قراردادهای اقتصادی اش را با رئیس جمهور کشورمان امضا کرد.
,فرانسه دومین مقصد اولین تور اروپایی پسابرجامی روحانی بود.فارغ از شنیده هایی مبنی بر عدم حضور رئیس جمهور کشور میزبان برای استقبال رسمی از رئیس جمهور کشورمان و علی رغم قراردادهای چندین میلیارد دلاری هیات ایرانی با تجار فرانسویی و منافع سرشار آنها از حضور دوباره ایرانی ها در بازار فرانسه، اولاند در زمان نشست خبری مشترکش با روحانی در کمال ناباوری به چشمان رئیس جمهورمان زل زد و گفت: ما نگذاشتیم شما به بمب اتمی دست بیابید و با نظارت و راستی آزمایی هایمان نخواهیم گذاشت!
,« 22 معلم ایرانی در امارات بازداشت شدند»؛ خبری بود که به وسیله رسانه ها مخابره شد و همه را در شوک فرو برد، چطور می شود 22 معلم ایرانی به یکباره آن هم در کشوری شیخ نشین بازداشت شوند و به آنها پایبند و دستبند زده شود؟ حادثه ای که در سکوت محض مسئولین وزارت امور خارجه اتفاق افتاد و هیچ یک از مسئولین دولتی موضعی مقتدرانه در این رابطه نگرفتند.
,بازداشت معلمان ایرانی در امارات که حکم مأموریت از دولت داشتند، را می توان در کنار حوادثی چون حادثه جده، عدم صدور ویزا برای نماینده ایران در سازمان ملل و حادثه منا قرار داد که مسئئولین دولت آقای روحانی در برابر آنها نه تنها موضعی قاطعانه نگرفتند بلکه مسئولین وزارت خارجه حاضر نشدند بنا بر وظیفه، قاطعانه از حقوق اتباع ایرانی دفاع کنند و در راستای سیاست تنشزدایی در روابط خارجی که این روزها به «دیپلماسی لبخند» معروف شده است سعی کردند با سکوت و آرامش تمام از این ماجرا عبور کنند.
,متاسفانه رفتار منفعلانه وزارت امور خارجه و همسو شدنش با امیال و نظرات برخی از کشورهای جهان کار را بدانجا کشیده است که امنیت ایرانیان در اقصی نقاط جهان در حال اضمحلال است و متاسفانه دیپلماسی لبخند نه تنها کارآمد نبوده، بلکه باعث تهور برخی کشورها شده است. انگار زمانی که اماراتی بعد از اقدام مضحک سعودی ها در قطع رابطه یکجانبه، روابطشان را با کشورما قطع کردند کار دستشان آمد که چقدر در پیگیری حقوق اتباع ایرانی کوتاهی کرده اند.
,رخداد غمانگیز فاجعه منا و دستگیری معلمان برومند کشورمان در امارات متحده عربی، ذرهای حتی باعث نشده است تا ما شاهد عملکرد قاطعانهای از وزارت امور خارجه و متولیان امر باشیم.
,وجود قراردادهای چند جانبه حقوقی و اشتغال معلمان برخی دول در خارج از مرزهای سیاسی کشورها، امروزه امری طبیعی و متداول است، هرچند این ماموران دارای مصونیت نیستند اما برخی شغلها مانند معلمی و پزشکی به علت جایگاه والا و بالای انسانی خود دارای چنان شأنی هستند که در تمام جهان با آنان با احترام کامل برخورد میشود، اما ایرانیان در کمال ناباوری این خبر را دریافت کردند که معلمان کشورشان بازداشت شده اند و به آنها دستبند و پابند زده اند.
,پس از گذشت 2 سال و علی رغم شعار انتخاباتی رئیس جمهور روحانی مبنی بر بازگشت اعتبار به پاسپورت ایرانی نزد سایر کشورها، مدام شاهد آن بوده ایم که به اتباع ایرانی توهین شده است حتی به نماینده رسمی دولت که به عنوان نماینده ایران در سازمان ملل ماموریت داشت ویزا داده نشد و دولت با آوردن این دلیل که این کارها مخالف «روح» برجام است، سکوت کرد و موضع در خوری که باعث حفظ شأن نماینده ملت ایران باشد، نگرفت.
,در واقع یکی از وظایف وزارت امور خارجه هر کشوری این است که برای حفظ حقوق و احترام اتباع خود در خارج از کشور تلاش کند و در مواردی که کشور بیگانه به اتباع کشور بی احترامی می کند، مواضعی سخت بگیرد؛ اما متاسفانه وزارت امور خارجه و دولت سیاست «حالا ببینیم چه می شود را در پیش گرفته اند.»
,اگر چه معلمان ایرانی با مذاکره آزاد شدند، اما توهینی که در کشور امارات به معلمان، که نماینده ایرانیان بودند، شد بی پاسخ ماند، کشوری که وسعت آن از اغلب استان های ایران کمتر است.
,معمولا وزارت امور خارجه کشورهای مختلف در چنین مواقعی که اتباع آنها مورد توهین یا بازداشت واقع می شوند، سریع مواضعی سخت و قاطعانه می گیرند و حتی در پاره ای از موارد کشور هدف را تهدید نظامی می کنند. چرا که اگر این کار را نکنند و نتوانند حداقل در رسانه های مختلف محلی و بین المللی اقتدار خود را نشان دهند، هیچ تضمینی وجود نخواهد داشت که در آینده و در سایر کشورها به اتباع آنها احترام گذاشته شود و به آنها توهین نشود.
,به این ترتیب وزارت امور خارجه هر کشور بر اساس یک نگاه به آینده که منافع کشورش را تامین می کند در چنین مواقعی مواضعی قاطعانه می گیرد تا در آینده کسی به منافع و مردم کشورش جرات توهین نداشته باشد.
,نمونه های این مواضع قاطعانه را در سال های اخیر بسیار دیده ایم که به عنوان مثال وقتی جاسوسان آمریکایی در کشورهای مختلف بازداشت می شوند، آمریکایی ها چقدر سریع عکس العمل نشان می دهند و حتی سخنگوی کاخ سفید که جایگاه بالاتری هم از سخنگوی وزارت امور خارجه دارد، وارد صحنه می شود. عکس العمل انگلیسی ها در مورد بازداشت 5 ملوان انگلیسی متجاوز به آب های ایران که توسط سپاه بازداشت شده بودند نیز در خور توجه است.
,بنابراین از وزارت امور خارجه ایران انتظار می رفت که به عنوان یک قدرت منطقه ای در برابر این توهین کشور امارات به اتباع ایرانی موضعی قاطعانه بگیرد. به عنوان مثال سخنگوی وزارت امور خارجه می توانست از روابط اقتصادی ایران و امارات برای فشار به این کشور استفاده کند مسلما اماراتی ها با توجه به حجم بسیار بالای مبادلات اقتصادی شان با ایران نمی توانستند مقاومت نشان دهند و معلمان را در بازداشت نگه دارند.
,همچنین با توجه به اینکه تعداد گردشگران ایرانی که در طول سال به امارات سفر می کنند بالاست، دولت می توانست دولت امارات را از این طریق تهدید کند که مانع ورود گردشگران ایرانی به امارات متحده عربی خواهد شد تا باعث شود دولت امارات در مقابل این اقدام توهین آمیز خود معذرت خواهی کند یا حتی مثل بسیاری از کشورهای دیگر که در چنین مواردی کشور هدف را تهدید به اقدامات سخت می کنند، امارات را تهدید به واکنش سخت می کرد.
,متاسفانه همانطور که در سطور فوق ذکر کردیم، دولت با توجه به نوع رفتار منفعلانه ای که در پیش گرفته و از آن به دیپلماسی لبخند یاد می شود، نمی تواند از حقوق اتباع خودش دفاع کند تا جایی که در فاجعه منا هم این رهبری معظم انقلاب بود که واکنش مقتدرانه ای به رفتارهای توهین آمیز سعودی ها نشان دادند در غیر این صورت دولت آقای روحانی مدعی بود که باید این مساله با مذاکره حل شود در حالی که پیش از موضع مقتدارانه رهبری معظم انقلاب عربستان حاضر به پذیرش نمایندگان دولت ایران نبود و همین ضعف دولت باعث شد که رهبری در راستای حمایت از حجاج ایرانی مقتدارانه وارد عرصه شوند که بعد از آن مشاهده کردیم عربستانی ها نرمش نشان دادند و حاضر شدند اجساد حجاج مظلوم ایرانی را در اسرع وقت به ایران بفرستند.
,آنچه که وزارت امور خارجه باید سرلوحه کار خویش قرار دهد، حفظ هویت و احترام ایرانیان در خارج از کشور است؛ مطمئنا این مهم از راه سازش یا لبخند حاص نمی شود و اقتدار را می طلبد که متاسفانه در این ایام نایاب شده است و دولت سعی دارد مسائل را با مذاکره و روش های دیپلماتیکی مثل لبخند حل کند. به قول دکتر پیروز مجتهدزاده، کارشناس مطرح سیاست بین الملل ایران، دیپلماسی خارجه، گاه نیاز به چماق هم داشته و همیشه کار با سیاست هویج و لبخند پیش نمی رود. به نظر می رسد که وزارت خارجه، باید در این مورد، وظیفه خود را بداند؛ نه این که بالاترین مقام کشور، وظایف ذاتی این وزارتخانه را، یادآوری کند.
,انتهای پیام/م
,]
ارسال دیدگاه