به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از«دانشجو سلام»، یادداشتی به قلم میثم زنگانه دبیر شورای تبیین مواضع دانشگاه های استان گلستان؛
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از, «دانشجو سلام», ،,موثر بودن مشارکت و رای در جابجایی قدرت در نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران موجب گردیده تا تمامی جریانات سیاسی اعم از انقلابی تا ضد انقلابی؛ با اهدافی چون براندازی نظام،به صندوق های رای چون ابزاری برای ثبات بخشی یا هرگونه تغییر مثبت یا منفی حساب کنند.
لذا حتی ضد انقلاب هم دیگر به تحریم و کناره گیری از انتخابات رو نیاوردند از همین رو در انتخابات اسفند ماه جاری که سرنوشت مجلسین شورای اسلامی و خبرگان رهبری را معلوم خواهد کرد، تمامی جریانات « در نظام و برنظام» فعال شده اند و آشکار و پنهان به سازماندهی نیروها و توان خود برای ورود به این عرصه همت گماشته اند.
هرچند که در بخش قابل توجهی از حوزه های انتخابیه کشور نگرش های مذهبی-قومی بر رویکرد های سیاسی و جناحی می چربد اما در کلان کار جریانات سیاسی نفوذ قابل توجهی را بر این نگرش های مذهبی-قومی سوار نموده اند که در اینجا می توان به سه طیف جریان اصولگرایان،اصلاح طلبان و مستقلین اشاره داشت.
طیف اصولگرایان شامل احزاب و دسته جات سیاسی هستند که از آرمانگرایان،تحولگرایان،مصلحت اندیشان و واقعگرایان همچون جریاناتی با محوریت جبهه پایداری،ایثارگران،موتلفه و رهروان را شامل می شود که ویژگی مشترک تمامی گروه ها و دسته جات فوق تثبیت گفتمان انقلاب اسلامی و رقابت با جریانات لیبرال و مخالف این گفتمان و نظام مقدس جمهوری اسلامی است.
از اینرو تلاش دارند برای ائتلاف و اتحاد حداکثری که برخاسته از تجارب قبلی و خسارت های ناشی از تفرقه و رقابت های درون جناحی بوده،حرکت نمایند.
در طیف مقابل که در نظام جمهوری اسلامی ایران فعالیت دارند می توان به جریان اصلاحات،کارگزاران و اعتدال اشاره داشت که علیرغم اختلافات مبنایی ذیل پرچم اعتدال و تنش زدایی جمع شده اند و تلاش دارند تغییراتی در گفتمان سیاسی را ذیل اصلاح طلبی و اعتدال گرایی نمایندگی نمایند که شامل طیفی از نیروهای سیاسی فاقد مرزبندی مشخص با فتنه گران تا دسته جات دارای دغدغه باز تولید گفتمان سیاسی متناسب با تحولات سیاسی-اجتماعی و پاسخگویی به تغییرات لازم برای کمک به استحکام بخشی به نظام مقدس جمهوری اسلامی بوده که البته نرمالیزاسیون یا عادی سازی ویژگی اکثریت آنها به شمار می آید.
جریان اصلاح طلب که ملاحظات قدرت و ترس از رقیب از یکسو و تجارب سیاسی از سوی دیگر آنان را به راه حل ائتلاف کشانده است که با توجه به اختلافی که در روش رقابت دارند به نظر ائتلاف شکننده ای به نظر می رسد و احتمال ارائه چند لیست انتخاباتی در این جریان نیز به چشم می خورد.
نامزد های مستقل نیز عمدتا در انتخابات مجلس اعلام حضور خواهند کرد، که برخی به دلیل استقلال و عدم وابستگی به جریانات سیاسی موجود و با داشتن برآورد وضعیت نسبت به اقبال اجتماعی و تلقی مخدوش شدن اعتباری این جریانات به صورت مستقل وارد خواهند شد.
همچنین احتمال دارد بنا به سفارش برخی جریانات سیاسی،برخی نامزدها با پرچم استقلال،از حساسیت ها ی مربوط به وابستگی به این جریانات سیاسی معاف و پس از رای آوری و ورود به مجلس خود را ذیل فراکسیون مرتبط قرار دهند.
انتهای پیام/
موثر بودن مشارکت و رای در جابجایی قدرت در نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران موجب گردیده تا تمامی جریانات سیاسی اعم از انقلابی تا ضد انقلابی؛ با اهدافی چون براندازی نظام،به صندوق های رای چون ابزاری برای ثبات بخشی یا هرگونه تغییر مثبت یا منفی حساب کنند.
,لذا حتی ضد انقلاب هم دیگر به تحریم و کناره گیری از انتخابات رو نیاوردند از همین رو در انتخابات اسفند ماه جاری که سرنوشت مجلسین شورای اسلامی و خبرگان رهبری را معلوم خواهد کرد، تمامی جریانات « در نظام و برنظام» فعال شده اند و آشکار و پنهان به سازماندهی نیروها و توان خود برای ورود به این عرصه همت گماشته اند.
,هرچند که در بخش قابل توجهی از حوزه های انتخابیه کشور نگرش های مذهبی-قومی بر رویکرد های سیاسی و جناحی می چربد اما در کلان کار جریانات سیاسی نفوذ قابل توجهی را بر این نگرش های مذهبی-قومی سوار نموده اند که در اینجا می توان به سه طیف جریان اصولگرایان،اصلاح طلبان و مستقلین اشاره داشت.
,طیف اصولگرایان شامل احزاب و دسته جات سیاسی هستند که از آرمانگرایان،تحولگرایان،مصلحت اندیشان و واقعگرایان همچون جریاناتی با محوریت جبهه پایداری،ایثارگران،موتلفه و رهروان را شامل می شود که ویژگی مشترک تمامی گروه ها و دسته جات فوق تثبیت گفتمان انقلاب اسلامی و رقابت با جریانات لیبرال و مخالف این گفتمان و نظام مقدس جمهوری اسلامی است.
,از اینرو تلاش دارند برای ائتلاف و اتحاد حداکثری که برخاسته از تجارب قبلی و خسارت های ناشی از تفرقه و رقابت های درون جناحی بوده،حرکت نمایند.
,در طیف مقابل که در نظام جمهوری اسلامی ایران فعالیت دارند می توان به جریان اصلاحات،کارگزاران و اعتدال اشاره داشت که علیرغم اختلافات مبنایی ذیل پرچم اعتدال و تنش زدایی جمع شده اند و تلاش دارند تغییراتی در گفتمان سیاسی را ذیل اصلاح طلبی و اعتدال گرایی نمایندگی نمایند که شامل طیفی از نیروهای سیاسی فاقد مرزبندی مشخص با فتنه گران تا دسته جات دارای دغدغه باز تولید گفتمان سیاسی متناسب با تحولات سیاسی-اجتماعی و پاسخگویی به تغییرات لازم برای کمک به استحکام بخشی به نظام مقدس جمهوری اسلامی بوده که البته نرمالیزاسیون یا عادی سازی ویژگی اکثریت آنها به شمار می آید.
,جریان اصلاح طلب که ملاحظات قدرت و ترس از رقیب از یکسو و تجارب سیاسی از سوی دیگر آنان را به راه حل ائتلاف کشانده است که با توجه به اختلافی که در روش رقابت دارند به نظر ائتلاف شکننده ای به نظر می رسد و احتمال ارائه چند لیست انتخاباتی در این جریان نیز به چشم می خورد.
,نامزد های مستقل نیز عمدتا در انتخابات مجلس اعلام حضور خواهند کرد، که برخی به دلیل استقلال و عدم وابستگی به جریانات سیاسی موجود و با داشتن برآورد وضعیت نسبت به اقبال اجتماعی و تلقی مخدوش شدن اعتباری این جریانات به صورت مستقل وارد خواهند شد.
,همچنین احتمال دارد بنا به سفارش برخی جریانات سیاسی،برخی نامزدها با پرچم استقلال،از حساسیت ها ی مربوط به وابستگی به این جریانات سیاسی معاف و پس از رای آوری و ورود به مجلس خود را ذیل فراکسیون مرتبط قرار دهند.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه