روایت هایی از انقلاب از زبان مبارزان انقلابی کرمانشاه؛
از تبدیل مساجد به مقر فرماندهی انقلاب تا خلع سلاح شهربانی ها بدون خونریزی/ حال و هوای رهایی یک مبارز از 7 سال شکنجه ساواک در بهمن 57
مبارزان انقلابی در استان کرمانشاه در گفتگوهایی از حال و هوای روزهای انقلاب و فعالیت های انقلابی آن زمان گفتند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ آیت الله شیخ محمد حجتی در گفتگو با خبرنگار مرصاد با اشاره به دوران مبارزات علیه رژیم ستم شاهی اظهار داشت: پدرم نقل می کردند که آیت الله خمینی (ره) بارها در جلسات مختلف گفته است "من قاطعانه این رژیم پهلوی را نابود و در مقابلشان قیام خواهم کرد". با خودم گفتم خدایا این آقا با دست خالی چطور می خواهد در مقابل این رژیم با آن همه فرد مسلح بایستد بعد معلوم شد که واقعا ایشان از طرف خدا مامور شده بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مرصاد ,
امام جمعه موقت کرمانشاه اظهار داشت: اوایل مبارزات کار بسیار مشکل بود زمانی که امام در قم جلساتی را داشتند افرادی در آن جلسات حاضر می شدند و سخنان امام را بصورت اعلامیه بین مردم و دیگر نقاط کشور ارسال می کردند زمانی که امام هم تبعید شد باز سخنان ایشان بصورت اعلامیه به دیگران رسانده می شد.
وی به نحوه توزیع اعلامیه در کرمانشاه اشاره و خاطر نشان کرد: من به همراه برادرم که بعدها به درجه رفیع شهادت نائل آمد مامور پخش اعلامیه ها بودیم. پس از انتقال اعلامیه از قم به کرمانشاه توسط برادرم آنها را زیر فرش های مسجد جامع مخفی می کردیم. همرزمان محل مخفی کردن اعلامیه ها را می دانستند و به مسجد می آمدند و آنها را برای پخش کردن می بردند.
وی در ادامه گفت: ساواکیان چون فهمیده بودند از جانب ما در مسجد تبلیغاتی علیه حکومت در دست اجراست لذا من و برادرم را دستگیر کردند که دقیقا همزمان با تاجگذاری شاه بود. پس از دستگیری ما را به جایگاهی در خیابان الیزابت (انقلاب کنونی) و در کوچه ای بنام الهیه که مخصوص شکنجه و زندانی کردن انقلابیون بود زندانی و شکنجه کردند.
آیت الله حجتی به اولین راهپیمایی در کرمانشاه اشاره کرد و گفت: روزی در مسجد آیت الله بروجردی منبر رفته بودم. مرحوم آیت الله اشرفی اصفهانی و شیخ بهاءالدین عراقی و تعدادی دیگر از علمای شهر نیز حضور داشتند که ساواکیان به یکباره به ما حمله کردند، من به همراه شیخ جلال آل طاهر جمعیت زیادی را جمع کردیم و به طرف میدان فردوسی حرکت کردیم. آن زمان مجسمه ی شاه در میدان فردوسی قرار داشت. ساواک از ترس اینکه الان مردم مجسمه شاه را پایین می کشند روبروی بیمارستان معتضدی آنها را به گلوله بستند که در این حمله یکی از دوستان بنام حاج محمد قمری به شهادت رسید.
وی افزود: انقلاب روز به روز به اوج پیروزی نزدیک می شد و همچنان ما در مساجد به منبر می رفتیم و سخنان امام را به گوش مردم می رساندیم. ساواک در بسیاری از آن منبرها به ما حمله می کرد اما همچنان به مبارزات خود ادامه دادیم تا این مبارزات در 12 بهمن 57 به ثمر نشست.
امام جمعه موقت کرمانشاه در پایان گفت: پس از انقلاب، زمانی که امام (ره) اعلام کرد حکومت باید جمهوری اسلامی باشد برخی مخالفت کردند و اسامی دیگری چون جمهوری دمکراتیک را انتخاب کرده بودند اما امام فرمود جمهوری اسلامی نه یک کلمه کمتر و نه بیشتر. مرحوم پدرم اعلامیه ای را تنظیم و در آن مردم را به حضور در انتخابات دعوت و اعلام کرد که رای همه ما باید جمهوری اسلامی باشد و بحمدالله 99 درصد از مردم ایران به جمهوری اسلامی رای مثبت دادند.
خلع سلاح افسران شهربانی بدون جنگ و خونریزی
حجت الاسلام میر یونسی مسئول حوزه های علمیه کنگاور در گفتگو با خبرنگار مرصاد در خصوص خاطرات دوران انقلاب اظهار داشت: در دوران انقلاب شهرستان کنگاور همانند دیگر شهرهای سراسر ایران شور و شوق پیروزی و بعد به موازات آن انگیزه پیروزی داشت. بنده در آن زمان طلبه بودم که وظیفه خود دانستم به فرمان پیشوای خود همراه و همگام مردم در برابر ظلم قیام کنم.
وی به پشتیبانی از ولایت فقیه اشاره کرد و گفت: در آن زمان اکثریت مراجع و علمای بزرگ امام را یاری کردند هرچند عده کمی سکوت کردند و یا مخالفت هایی داشتند اما موج انقلاب و حضور مردم تاثیری از آنها بجای نمی گذاشت چرا که این مبارزات انقلاب برای اسلام و به امامت و رهبری شخص بزرگی بود.
میر یونسی در ادامه گفت: در آن زمان رابط بین امام و عموم مردم علما و انقلابیون بودند که در شهرستان کنگاور مرحوم حاج آقا بزرگ (محمد باقر محمدی عراقی) و بنده این مسئولیت را به عهده داشتیم به این شکل که بنده اعلامیه های امام را می نوشتم و پس از تایید و امضای حاج آقا بزرگ در میان مردم پخش می کردیم.
وی افزود: به یاد دارم که روزهای 21 و22 بهمن بود که مردم، نیروهای مقر شهربانی را محاصره کردند به من خبر رسید که مردم قصد ورود به این مقر را دارند. من هم بنابر وظیفه برای جلوگیری و درگیری مردم با نیروهای شهربانی به آنجا رفتم وقتی وارد شهربانی شدم فرمانده شهربانی آن زمان به همراه نیروهای خود، مسلح در مقر ایستاده بود که جلو رفتم و آنها را با روی خوش نصیحت و آرام کردم و با تسلیم شدن، آنها را خلع سلاح کردیم و برای جلوگیری و آسیب رساندن مردم به آنها در بازداشتگاه شهربانی آنها را مستقر کردیم و اسلحه و تجهیزات آنها را در اتاق محفوظ کردیم که مبادا به دست افراد نفوذی بیفتند.
وی در پایان گفت: همه باید بدانیم که 22 بهمن روز بزرگی برای همه ی ملت است. روزی که طاغوت نابود شد و حق بر کرسی نشست لذا وظیفه همه ی مردم این است که این روز را گرامی و با اهمیت بدانند.
حجت الاسلام میر یونسی تاکید کرد: یکی از وظایف ما در راستای ادای دین به این انقلاب و خون شهداست، حضور در راهپیمایی روز22 بهمن است.
مسجد جامع قصرشیرین مهم ترین پایگاه جوانان انقلابی در مبارزه با رژیم پهلوی بود
به گزارش الوند خبر، آغاز دهه مبارک فجر بهانه ای شد تا با یکی از مبارزان انقلابی که از دوران جوانی در مبارزات علیه نظام شاهنشاهی و استبداد مبارزه کرده است به گفتگو بنشینیم.
حاج هوشنگ رضایی یکی از مبارزان و فعالین انقلابی در دوره طاغوت در گفتگو با الوند خبر اظهار داشت: ماه بهمن یادآور خاطرات شیرین پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران است.
وی افزود: در سال های آخر عمر سلطنت شاه خائن، شهرستان مرزی قصرشیرین نیز مانند دیگر شهرهای ایران درگیر مبارزات انقلابی مردم و رژیم منحوس پهلوی بود.
وی با اشاره به فعالیت های گسترده مردم قصرشیرین در پیروزی انقلاب افزود: شهرستان مرزی قصرشیرین در سال 57 بعد از شهر کرمانشاه دومین شهید انقلاب را تقدیم نظام و رهبری کرد.
وی یادآور شد: در آن زمان تظاهرات گسترده ای در خیابان های قصرشیرین صورت گرفت که با برخورد شدید نیروهای امنیتی روبه رو می شدند و گاهی نیز مردم بیشتر از تاریکی شب استفاده میکردند و برای شعار دادن و اعلام مخالفت خود با رژیم ستم شاهی به کوچه ها می آمدند.
وی افزود: در آن زمان شب ها حکومت نظامی بود اما هیچ گونه امنیت خاصی در شهر حاکم نبود و رژیم طاغوت آنگونه که باید و شاید برای آسایش خاطر مردم تلاش نمی کرد لذا به همین خاطر خود مردم و بخصوص جوانان شهرستان شب ها را برای امنیت خانواده خود نگهبانی میدادند.
رضایی گفت: در یکی از روزهای پیش از انقلاب نیروهای ساواک و شهربانی در مسجد جامع قصرشیرین با مردم درگیر شدند که انقلابیون زیادی همچون شهید بوچانی و شهید مطاعی به شهادت رسیدند و بسیاری دیگر از بچه های مبارز نیز تیر خوردند و زخمی شدند.
این مبارز انقلابی گفت: مردم در خیابان های شهر شعارهایی همچون «مرگ برشاه»، «درود بر خمینی» و «بختیار وای اگر خمینی نیاید» و را سر میدادند و در بیم و امید آمدن امام بودند و میترسیدند که امام سلامت به ایران نیاید.
وی افزود: مردم هرلحظه در آرزوی دیدار امام روزشماری میکردند و در روز 12 بهمن زمانی که امام(ره) به کشور آمدند بسیاری از مردم قصرشیرین برای دیدار با ایشان به فرودگاه تهران رفتند.
وی تاکید کرد: همه ما اعتقاد داریم حضرت امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری از ذخایر الهی برای اسلام و ایران بوده و هستند و بخاطر همان ایمان، صبر و اخلاص حضرت امام بود که ملت ایران او را حمایت کردن و امر او را امر خدا و پیغمبری میدانستند.
وی افزود: درست است امروز مشکلات و تحریم هایی زیادی گریبانگیر کشور شده است اما الان ما دلمان خوش است که سرمان بالاست و به کسی در دنیا وابسته نیستیم و اینها همهاش به برکت خون شهدا و امام و انقلاب است.
مردم سرپلذهاب درمبارزه بارژیم پهلوی از هیچ کوششی دریغ نکردند
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از بازی دراز، مردم شهرستان سرپل ذهاب نیز همانند دیگر شهرهای کشور همپای رهبر خویش به میدان آمدند تا ریشه استکبار را با سرنگونی رژیم ستمشاهی بخشکانند.
دراین میان پای خاطرات یکی از انقلابیون سرپل ذهابی نشستیم تا حال و هوای دوران انقلاب به ویژه 12 بهمن 57 را برایمان بازگو کند.
عباس فرجی از مبارزان انقلاب است که به بیان خاطراتش در مبارزه با رژیم ستمشاهی میپردازد و میگوید: مردم شهرستان سرپل ذهاب برای پیشبرد اهداف انقلاب از هیچ کمکی کوتاهی نمی کردند تا جایی که همه خانواده ها بسیج شده بودند و در جریان مبارزات برای پیروزی انقلاب اسلامی دست به دست هم داده و رژیم شاهنشاهی را درهم شکستند.
وی درادامه افزود: نوجوانان و جوانان سرپل ذهاب در هر کوی و برزنی در برابر مأموران ساواک دوشادوش پدران خود مقاومت کرده و تا پای جان ایستادگی کردند چرا که مهمترین انگیزه برای مبارزه لبیک به ندای رهبر و دفاع از ارزش های اسلامی مان و همچنین برچینی بی عدالتی حاکم و تسلط بیگانگان بر کشور بود.
فرجی این زخم خورده رژیم طاغوت در خصوص نحوه دستگیری اش توسط ساواک، گفت: به دلیل شرکت در تظاهرات ضد رژیم شاهنشاهی مدتها تحت تعقیب بودم و کماکان از هر فرصتی برای اجرای برنامه های انقلابی اما بصورت محرمانه و ناشناس بهره می گرفتم تا اینکه یک صبح مأمورین ساواک به خانه ای که نقل مکان کرده بودم، وارد شده و مرا دستگیر و مورد شکنجه قرار دادند و پس از رنجهای بسیاری که در زندان ساواک متحمل بودم، آزادشدم.
این مبارزانقلابی یادآورشد: به خاطر تعرض نیروهای وابسته به رژیم شاه و چماق به دستان با تعدادی از جوانان تا قبل از پیروزی انقلاب مجبور به حراست از محله خود شدیم اما سلاح ما فقط چوب بود در این میان بخاطر درگیری درچهارراه احمدابن اسحاق شهید گرانقدر ایرج رستمی که از دانش آموزان به نام آن دوران بود در مواجه با مزدوران رژیم شاهنشاهی توسط گلوله کلت یکی ازافسران ارشد پهلوی به شهادت می رسد.
وی ادامه داد: در دوران انقلاب اسلامی همه از پیر و جوان، زن و مرد به خیابانها ریختند تا برای پایداری اسلام و انقلاب دراین سرزمین فریاد بزنند و دراین میان بودند عزیزانی که نشان جانبازی را برسینههای خود حک کردند.
وی خاطر نشان کرد: پس از پیروزی انقلاب در 12 بهمن 57 تمامی مردم سرپل زهاب حتی آنان که تا چند روز پیش برعلیه امام(ره) شعار می دادند با انقلابیون شهرمتحد شده و به نشانه خوشحالی به خیابان ها آمدند و شعارهایی همچون رهبر خوش آمدی، بوی گل و سوسن و یاسمن آید، درود بر خمینی و ...سر می دادند و درهرمحله و کوچه ای مردم دور هم جمع شده و تا صبح بیدار ماندند تا طلوع اولین روز آزادی میهن خویش را با حضور امام راحل (ره) جشن بگیرند.
مردم شهر صحنه همگام با سراسر کشور در تمام راهپیمایی ها شرکت می کردند
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد، شاه محمد کرمی یکی از فعالان انقلابی شهرستان صحنه در دوران طاغوت در گفتگو با امروله اظهار داشت: شهرستان صحنه هم گام و هم صدا با سراسر کشور در تظاهرات و راهپیمایی شرکت می کردند و انزجار خود را از رژیم شاهنشاهی اعلام می کردند.
وی ادامه داد: اوایل دی ماه سال 57 با تعدادی از همکاران فرهنگی جلسه ای گذاشتیم تا یک راهپیمایی را در داخل شهر راه بیاندازیم و تصمیم گرفتیم که فردا راس ساعت 10 صبح در میدان مرکزی شهر ( میدان مطهری) جمع شویم. با اقای بدری رییس آموزش و پرورش وقت آن زمان هماهنگ کردیم و ایشان هم گفت که من هم می آیم.
کرمی تصریح کرد: راس ساعت مقرر با دانش اموزان و همکاران فرهنگی در میدان مرکزی حاضر شدیم و با سر دادن شعار های (( توپ ،تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد )) به سمت خیابان مولوی حرکت کردیم. هر قدم که می گذاشتیم تعداد افراد بیشتر می شد و لحظه به لحظه به شکوه راهپیمایی افزوده می شد.
این فعال انقلابی شهر صحنه بیان کرد: نزدیک اداره مخابرات فعلی بودیم که نیروهای ژاندارمری برای متفرق کردن مردم تیر هوایی شکلیک کردند و ما بخاطر اینکه رئیس اداره آموزش و پرورش مورد اصابت گلوله قرار نگیرد او را به داخل ساختمان نیمه کاره کشیدیم که ایشان داخل مخلوط آهک افتادند.
وی گفت: ما از کوچه باغ پشت شرکت تعاونی اداره اموزش و پرورش فعلی صحنه فرار کردیم که خوشبختانه کسی تیر نخورد.فردای آن روز دوباره راهپیمایی خود را از همان میدان مرکزی شروع کردیم بااین تفاوت که جمعیت افراد چند برابر شده بود. نزدیک بانک سپه بودیم که با نیروهای ژاندارمری برخورد کردیم و انها این بار بجای استفاده از تیر هوایی به سوی مردم تیر اندازی می کردند.
شاه محمد کرمی یادآور شد: در حال راهپیمایی و سردادن شعار بودیم که نیروهای طاغوت با شلیک های پی در پی خود دو نفر از انقلابیون را به نام های بهروز حق پناه و عزت حیدریان را از ناحیه پا زخمی کردند و ما انها را روی دست گرفتیم و به بیمارستان بردیم.
این فعال انقلابی در پایان گفت: نه تنها در صحنه بلکه در تمام کشور زحمات بسیاری برای پیروزی انقلاب کشیده شد بنابراین همه ما بویژه نسل جوان باید برای سرافرازی این انقلاب تلاش کنیم.
مزدوران شاهنشاهی ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله پاسخ می دادند
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد حاج احمد خطیبی در گفتگو با خبرنگار سهیل سنقر از حال و هوای آن روزهای انقلاب سخن گفت و اظهار داشت: آنچه را که برای شما بیان می کنم واقعیت تاریخی است که در شهر سنقر زادگاه مردان و زنان مؤمن و انقلابی اتفاق افتاده و حقیر شاهد و سند زنده بعضی از اتفاقات بودم که بدون ذره ای دخل و تصرف بیان می کنم.
وی افزود: بنا به اظهارات بزرگان مبارزات سیاسی و انقلابی این سرزمین مربوط به سالهای دور و دراز است. روزگاری این شهر میزبان و پناهگاه انقلابیون بزرگ همچون نواب صفوی، واحدی و ذوالقدر و شخصیت های بزرگی مثل آیت الله مدنی و آیت الله غروی که از فداییان اسلام بودند، بود.
وی ادامه داد: به یاد دارم در سالهای ۱۳۵۱ به بعد در محافل و مجالس مذهبی در مساجد وحسینیه ها نام و یاد امام خمینی (ره) گوش جان را نوازش می داد و از طریق کتابهای دکتر شریعتی نسل جوان آگاه و بیدار می شدند و از شهر قم کلیه اطلاعیه ها و فرامین امام (ره) به صورت شب نامه توسط جوانان در شهر پخش می شد.
حاج احمد بیان داشت: برای نخستین بار در مسجد جامع (بازار) در روز عاشورا مراسم عزاداری امام حسین (ع) با رهبری روحانی مبارز حاج آقا رضوانی و سید جلیل القدر و سید جواد حسینی مردم به جای سینه زدن و زنجیر زدن با مشت های گره کرده شعار انقلابی سر دادند. از این جمله شعارها： بر لبم این سرود برخمینی درود/مرگ بر پهلوی نوکراجنبی، مرگ بر شاه/مرگ برشاه، مرگ بر این زندگی وذلت/شاه شده قاتل این ملت و روح منی خمینی /بت شکنی خمینی بود که با دخالت پاسبانان مردم متفرق شدند و در همان روز از چهره های شناخته شده و انقلابی از جمله سید جواد حسینی ،علیرضا رستمی ،عزیزعلی گلرخساری ،قدرت احمدی و... دستگیر و بازداشت شدند.
خطیبی اذعان داشت: تظاهرات روز به روز گسترده تر می شد و جوانان پرشور هر صبح و شام در خیابانها تجمع می کردند و حمایت خود را از رهبری امام بزرگوار با دادن شعار اعلام می کردند و در درگیری های خیابانی مردم انقلابی بانک مسکن و همچنین تعاون روستایی واقع در خیابان آیت الله خامنه ای (فعلی) را نیز به آتش کشیدند.
در همان شبها بود که مزدوران شاهنشاهی با مردم درگیر شدند و ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله می بستند، حاج اسماعیل کاکایی را به شهادت رساندند و او اولین شهید انقلاب در شهر بود.
درگیری ها ادامه داشت و پاسبانان بدونه وقفه تیراندازی می کردند که منجر به شهادت عبدالله نجاری، علیرضا متولیان، نصرالله خورشیدی، میرزا قلی متولی، امیرپاکبر، امیر پروانه و جلال خادمی شد.
وی ادامه داد: مردم انقلابی علیرغم درگیری ها با ضد انقلاب داخل شهر تعدادی نیز عازم تهران شدند و همراه مردم تهران نهضت را یاری نمودند.
بزرگترین افتخار ما جوانان عصر انقلاب، تنها انقلاب است/ شرایط روزهای انقلاب در روانسر سختر از دیگر شهرها بود با وجود گروهک های منافق
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از سراب روانسر، احمد اسمائی متولد سال 1331 در شهرستان روانسر با سابقه ی 110 ماه حضور در جبهه ی نبرد حق علیه باطل می باشد که طی حضور در عملیات های مختلف مجروح شده است و در شدید ترین مجروحیت خود در پاکسازی نیسانه از توابع شهرستان پاوه از ناحیه یک دست محروم می شود.
احمد اسمائی جانباز 50 درصد و سرافزار انقلاب در گفت و گو با خبرنگار سراب روانسر ضمن تبریک بمناسبت فرارسیدن ایام مبارک دهه فجر، بزرگترین افتخار زندگیش را حضور در زمان انقلاب دانست.
این جانباز سرافراز با بیان اینکه در زمان انقلاب هر شهر و روستایی در تب و تاب انقلاب بود گفت: روانسر مانند سایر شهرها و روستاهای ایران از شرایط موجود حاکمان و سلطه گران و نظام شاهنشاهی به ستوه آمده بود، و از طرف دیگر با توجه به اینکه روانسر جزء شهرهای نزدیک به مرز بود شرایط برای مردم شاید به نوعی سخت تر بود.
وی ادامه داد: زمانی که امام خمینی (ره) به میهن بازگشتند و انقلاب صورت گرفت و مردم از طریق رادیو از این موضوع آگاه شدند مردم خیلی خوشحال شدند اما با وجود گروهک های منافقی از جمله کومله و دموکرات که در منطقه حضور داشت مردم شاید کمتر می توانستد در خیابان ها حضور پیدا کنند چرا که منطقه اورامانات( که شامل شهرستان های پاوه، جوانرود؛ روانسر و ثلاث باباجانی می باشد) در زمان انقلاب همیشه از سوی گروهک های زیادی تهدید می شد چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب این تهدید همیشه وجود داشت.
جانباز سرافزار روانسری گفت: هیچ گاه نمی توان فراموش کرد زمانی را که برای دفاع از وطن و ناموست به جنگ با دشمن می روی. هیچ گاه نمی توان فراموش کرد روزهایی را که مردم همه یکصدا به فرمان بنیانگذار کبیر انقلاب لبیک گفتند و عضو ارتش 20 میلیونی شدند.
وی افزود: هیچ چیز به جز عشق و علاقه و هوشیاری نمی توانست باعث شود که مردم به عضویت ارتش بیست میلیونی درآیند و اکنون پس از گذشت بیش از 3 دهه از انقلاب شکوهمند، امیدوارم نسل امروز و جوانان امروزی فراموش نکنند که این انقلاب چگونه صورت گرفته است.
احمد اسمائی در پایان ضمن توصیه به جوانان در رابطه با هوشیار بودن در شرایط فعلی که گروهک های بسیار جامعه اسلامی را فراگرفته است، یادآور شد: جوانان امروز وظیفه دارند به مانند جوانان عصر انقلاب از خاک و ناموس وطن خود دفاع کنند چرا که برای حفظ این خاک خون های بسیار ریخته شده است و نباید به هیچ تجاوزگری اجازه تعدی و تجاوز را بدهند.
مبارزی که هفت سال شکنجه های ساواک تحمل کرد
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از جوانرود هه وال، نصرت کریمی همسر شهید عزیز ویسی نسب از دیدار وی با امام خمینی (ره) در فرانسه و دستگیری وی در کرمانشاه و تحمل 7 سال شکنجه های ساواک توسط شهید سخن می گوید.
کریمی همسر شهید می گوید: شهید ویسی نسب در زمانی که حضرت امام(ره) در پاریس تبعید بودند به دیدار امام می رود و با ایشان ملاقات می کند و از دست خود ایشان اعلامیه هایی را به ایران آورده و در کرمانشاه پخش می کند وی همچنین زمانی که امام(ره) در نجف اشرف در تبعید بودند به نیت زیارتشان به نجف اشرف می رود اما موفق به دیدار ایشان نمی شود ولی مقداری اعلامیه از همراهان مام (ره) دریافت نموده و به کرمانشاه می آورد که هنگامی که مشغول توزیع آنان است در میدان جوانشیر کرمانشاه توسط ساواک دستگیر شده و به زندان فرستاده می شود.
همسر شهید ویسی نسب در ادامه افزود: شهید هفت سال در زندانهای ساواک شکنجه می شود و انواع شکنجه ها را به خاطر امید به پیروزی و استقرار نظامی که رهبری دینی داشته باشد تحمل می نماید.
وی به ایمان و اعتقاد قلبی والای شهید اشاره کرد و افزود: در یکی از بمبارانها پسر چهار ماهه اش (عبدالرحمن) به شهادت می رسد اما شهید خم به ابرو نیاورده و اظهار می دارد که برای اسلام و حکومت اسلامی به رهبری امام (ره) باید جان داد.
وی به خاطراتی از شهید اشاره می کند و می افزاید: در یکی از زمستانها که شهید برای مرخصی از جبهه به منزل بازگشته بود می گفت مدت طولانی است که پوتینهایم را از پایم در نیاورده ام، من آب گرم آوردم و آرام آرام پوتینها را از پایش درآوردم. پوتینها به پوست پایش چسبیده بود و پاهایش زخمی بود و یادم می آید که در زمانی که گرهک های ضد انقلاب به جوانرود حمله کرده بودند، وی تیر بار به دوش روی پشت بام غسالخانه ابتدای شهر رفته و چندین روز در برابر آنها ایستاد.
وی در پایان گفت: از خصوصیات اخلاقی شهید خوش خلقی، مهربانی، وفا داری و تعصب شدیدی بود که وی به دین و مذهب داشت و در ادای نمازها در وقت خود بسیار توجه کرد.
فعالیت انقلابی مردم در منطقه اورامانات پاوه
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از هزار ماسوله، یکی از مبارزین انقلاب که در دوران پیروزی انقلاب اسلامی در شهرستان پاوه به سر می برد در گفتگویی با خبرنگار ما با اشاره به ایام 12 بهمن 57 تا روز پیروزی انقلاب اسلامی ایران اظهار داشت: روز ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ یادآور روزی است که امام خمینی(ره) پس از 15 سال تبعید به ایران بازگشت و در تهران مورد استقبال بی نظیر ملت قرار گرفت و بعد از آن این زمان به عنوان دهه فجر، مشخص شد.
ناجی محی الدین زاده افزود: در شهرستان پاوه نیز مردم به جهت انکه زودتر علیه رژیم شاهنشاهی وارد صحنه شده بودند، دهه فجر متفاوت بود. همزمان با ورود امام خمینی(ره) به خاک ایران، با توجه به محدود بودن امکانات در آن زمان، مردم این شهرستان نیز به جشن و شادی پرداخته و استقبال بی نظیری را در این منطقه انجام و شعارهای پیروزی را سر دادند.
وی ادامه داد: ورود امام خمینی(ره)به کشور باعث خوشحالی و دلگرمی مردم و ناامیدی عوامل بازمانده رژیم شاهنشاهی شده بود که از آن زمان به بعد هر روز مردم به صورت های مختلف اعتراض خود را علیه آن عوامل ابراز می کردند و به تظاهرات می پرداختند.
محی الدین زاده گفت: دهه فجر انقلاب اسلامی نماد پایداری و پیروزی ملت ایران بر رژیم شاهنشاهی با قدمت 2500 ساله و استبداد و دیکتاتوری است که سرانجام این رژیم با اتحاد و یکپارچگی کامل ملت، ریشه کن شد.
وی افزود: 12 تا 22 بهمن ثابت کرد که ملتی که بخواهد می تواند با فدا کردن جان خود به این حاکمیت ظالم پایان دهند.
وی مهمترین ویژگی انقلاب را اتحاد و رهبری خردمندانه حضرت امام خمینی(ره) بیان کرد و گفت: نشان دادن راه وروش درست به این ملت توسط ایشان، باعث شد تا این انقلاب به نقطه پیروزی برسد و قطعا چون این انقلاب انقلابی مردمی و ایدئولوژیک بود، همچنان ماندگاری دارد.
وی ادامه داد: همانطور که با ورود حضرت امام به این مملکت، شادی و خوشحالی را در سراسر کشور به همراه آورد، مردم این شهرستان نیز با توجه به آنکه تحت فشار حاکمیت رژیم پهلوی بودند، شور و هیجان خاصی برای حضور در صحنه های انقلاب داشتند. آن ها با پخش اعلامیه ها و سر دادن شعارهای پیروزی که بعضا مورد سرکوب عوامل شاهنشاهی قرار می گرفتند، شور خود را به نمایش می گذاشتند.
این مبارز انقلابی گفت: چون انقلاب، انقلابی مردمی بود، تمامی گروهها و احزاب به صورت یکپارچه این انقلاب را به وجود آوردند، و این گروهها و احزاب هرکدام در سرنگون کردن رژیم شتم شاهی تلاش می کردند.
وی ادامه داد: بعد از یک سال از پیروزی انقلاب اسلامی، برخی از احزاب و گروهها در منطقه نمود پیدا کردند و اهداف و مقاصد خود را در براندازی جمهوری اسلامی در پیش گرفتند و در این منطقه نیز با وجود انکه طرفدار خاصی را نداشتند بلکه مردم با تشکیل مکتب قرآن و حمایت جمهوری اسلامی و برگزاری کلاسهای قران کریم جناب حاج ماموستا ملا قادر قادری به این سو می آمدند.
وی افزود: با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، من در آن زمان مقطع تحصیلی راهنمایی را می گذراندم که یک نوبت از روز را در مدرسه به کسب دانش سپری می کردیم و نوبت دوم را نیز با انجام امورات و فعالیتهای فرهنگی در ستاد مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و جهاد سپری می کردیم.
وی با بیان اینکه شهرستان پاوه به لحاظ موقعیت جغرافیایی متفاوت تر از بقیه شهرستان ها بود گفت: مردم پاوه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در چندین جبهه علیه رژیم ستم شاهی، گروهک های ضد انقلاب داخلی و جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به مقابله پرداخته و مردم به صورت خودجوش در صحنه های انقلاب حضور پیدا می کردند.
وی در پایان گفت: برنامه های دهه فجر نیز در سالهای بعد از پیروزی انقلاب و از سال 1360 به بعد منسجم تر از سالهای قبل از آن برگزار می شد و ان برنامه هایی که در مساجد این منطقه و از تمامی روستاها برگزار می شد با برنامه های گرامی داشت این ایام در مراکز استان نیز به سبب وجود شخصی چون ماموستا ملا قادر قادری در این شهرستان در متحد نمودن مردم هم خوانی داشت.
از همنوایی ارتش تا برپایی جشن پیروزی انقلاب
حاج مسلم امینی در گفتگو با خبرنگار پاک پرس، با اشاره به اینکه در سال 57 ملت ایران پائیز و زمستان بسیار خاطره انگیزی را تجربه کردند اظهار داشت: منزل ما بر سر مسیر تظاهرات قرار داشت و همین امر سبب شد که علاوه بر اینکه مدام شاهد خیل عظیمی از جمعیت انقلابی تظاهر کننده باشیم، خود نیز شرکت کننده باشیم.
این مبارز انقلابی با یادآوری شعار هایی نظیر " شاه نماز خوان شده"، "بختیار بختیار نوکر بی اختیار" و " خمینی عزیزم بو تا خون بریزم" افزود: در همین روزها در سال 57 تظاهرات کننده به سمت مرکز شهر پیشروی کردند و در این میان ماموران به سمت افراد تیراندازی کردند و یکی از انقلابیون مبارز در غروب همان روز به شهادت رسید و این یکی از سخت ترین خاطرات در چنین روزهایی است.
امینی با اشاره به دیگر خاطرات خود در چنین روزهایی گفت: بیانات تاریخی امام راحل(ره) در دل همه از جمله ارتش با وجود امکاناتی که شاه برای آنان فراهم کرده نفوذ کرده بود؛ گرچه در این میان برخی از فرماندهان ارشد ارتش اعدام یا متواری شدند اما شمار زیادی از ارتشیان همنوا با مردم انقلابی شدند.
امینی با اشاره به نگهبانی دادن مردم در این ایام برای جلوگیری از غارت توسط بیگانگان، درباره روزهای پیروزی انقلاب اسلامی نیز خاطر نشان کرد: در آن روزها بیشتر مردم ماشین پیکان داشتند و در هر ماشین پنجره های خودرو را پایین می زدند و از هر پنجره یک نفر آویزان می شد و ابراز احساسات می کرد.
وی افزود: همچنین مردم بر سر برف پاک کن ها دستمال کاغذی می بستند و با روشن کردن برف پاک کن های خودرو خود به شادمانی می پرداختند.
امام جمعه موقت کرمانشاه اظهار داشت: اوایل مبارزات کار بسیار مشکل بود زمانی که امام در قم جلساتی را داشتند افرادی در آن جلسات حاضر می شدند و سخنان امام را بصورت اعلامیه بین مردم و دیگر نقاط کشور ارسال می کردند زمانی که امام هم تبعید شد باز سخنان ایشان بصورت اعلامیه به دیگران رسانده می شد.
وی به نحوه توزیع اعلامیه در کرمانشاه اشاره و خاطر نشان کرد: من به همراه برادرم که بعدها به درجه رفیع شهادت نائل آمد مامور پخش اعلامیه ها بودیم. پس از انتقال اعلامیه از قم به کرمانشاه توسط برادرم آنها را زیر فرش های مسجد جامع مخفی می کردیم. همرزمان محل مخفی کردن اعلامیه ها را می دانستند و به مسجد می آمدند و آنها را برای پخش کردن می بردند.
وی در ادامه گفت: ساواکیان چون فهمیده بودند از جانب ما در مسجد تبلیغاتی علیه حکومت در دست اجراست لذا من و برادرم را دستگیر کردند که دقیقا همزمان با تاجگذاری شاه بود. پس از دستگیری ما را به جایگاهی در خیابان الیزابت (انقلاب کنونی) و در کوچه ای بنام الهیه که مخصوص شکنجه و زندانی کردن انقلابیون بود زندانی و شکنجه کردند.
آیت الله حجتی به اولین راهپیمایی در کرمانشاه اشاره کرد و گفت: روزی در مسجد آیت الله بروجردی منبر رفته بودم. مرحوم آیت الله اشرفی اصفهانی و شیخ بهاءالدین عراقی و تعدادی دیگر از علمای شهر نیز حضور داشتند که ساواکیان به یکباره به ما حمله کردند، من به همراه شیخ جلال آل طاهر جمعیت زیادی را جمع کردیم و به طرف میدان فردوسی حرکت کردیم. آن زمان مجسمه ی شاه در میدان فردوسی قرار داشت. ساواک از ترس اینکه الان مردم مجسمه شاه را پایین می کشند روبروی بیمارستان معتضدی آنها را به گلوله بستند که در این حمله یکی از دوستان بنام حاج محمد قمری به شهادت رسید.
وی افزود: انقلاب روز به روز به اوج پیروزی نزدیک می شد و همچنان ما در مساجد به منبر می رفتیم و سخنان امام را به گوش مردم می رساندیم. ساواک در بسیاری از آن منبرها به ما حمله می کرد اما همچنان به مبارزات خود ادامه دادیم تا این مبارزات در 12 بهمن 57 به ثمر نشست.
امام جمعه موقت کرمانشاه در پایان گفت: پس از انقلاب، زمانی که امام (ره) اعلام کرد حکومت باید جمهوری اسلامی باشد برخی مخالفت کردند و اسامی دیگری چون جمهوری دمکراتیک را انتخاب کرده بودند اما امام فرمود جمهوری اسلامی نه یک کلمه کمتر و نه بیشتر. مرحوم پدرم اعلامیه ای را تنظیم و در آن مردم را به حضور در انتخابات دعوت و اعلام کرد که رای همه ما باید جمهوری اسلامی باشد و بحمدالله 99 درصد از مردم ایران به جمهوری اسلامی رای مثبت دادند.
خلع سلاح افسران شهربانی بدون جنگ و خونریزی
حجت الاسلام میر یونسی مسئول حوزه های علمیه کنگاور در گفتگو با خبرنگار مرصاد در خصوص خاطرات دوران انقلاب اظهار داشت: در دوران انقلاب شهرستان کنگاور همانند دیگر شهرهای سراسر ایران شور و شوق پیروزی و بعد به موازات آن انگیزه پیروزی داشت. بنده در آن زمان طلبه بودم که وظیفه خود دانستم به فرمان پیشوای خود همراه و همگام مردم در برابر ظلم قیام کنم.
وی به پشتیبانی از ولایت فقیه اشاره کرد و گفت: در آن زمان اکثریت مراجع و علمای بزرگ امام را یاری کردند هرچند عده کمی سکوت کردند و یا مخالفت هایی داشتند اما موج انقلاب و حضور مردم تاثیری از آنها بجای نمی گذاشت چرا که این مبارزات انقلاب برای اسلام و به امامت و رهبری شخص بزرگی بود.
میر یونسی در ادامه گفت: در آن زمان رابط بین امام و عموم مردم علما و انقلابیون بودند که در شهرستان کنگاور مرحوم حاج آقا بزرگ (محمد باقر محمدی عراقی) و بنده این مسئولیت را به عهده داشتیم به این شکل که بنده اعلامیه های امام را می نوشتم و پس از تایید و امضای حاج آقا بزرگ در میان مردم پخش می کردیم.
وی افزود: به یاد دارم که روزهای 21 و22 بهمن بود که مردم، نیروهای مقر شهربانی را محاصره کردند به من خبر رسید که مردم قصد ورود به این مقر را دارند. من هم بنابر وظیفه برای جلوگیری و درگیری مردم با نیروهای شهربانی به آنجا رفتم وقتی وارد شهربانی شدم فرمانده شهربانی آن زمان به همراه نیروهای خود، مسلح در مقر ایستاده بود که جلو رفتم و آنها را با روی خوش نصیحت و آرام کردم و با تسلیم شدن، آنها را خلع سلاح کردیم و برای جلوگیری و آسیب رساندن مردم به آنها در بازداشتگاه شهربانی آنها را مستقر کردیم و اسلحه و تجهیزات آنها را در اتاق محفوظ کردیم که مبادا به دست افراد نفوذی بیفتند.
وی در پایان گفت: همه باید بدانیم که 22 بهمن روز بزرگی برای همه ی ملت است. روزی که طاغوت نابود شد و حق بر کرسی نشست لذا وظیفه همه ی مردم این است که این روز را گرامی و با اهمیت بدانند.
حجت الاسلام میر یونسی تاکید کرد: یکی از وظایف ما در راستای ادای دین به این انقلاب و خون شهداست، حضور در راهپیمایی روز22 بهمن است.
مسجد جامع قصرشیرین مهم ترین پایگاه جوانان انقلابی در مبارزه با رژیم پهلوی بود
به گزارش الوند خبر، آغاز دهه مبارک فجر بهانه ای شد تا با یکی از مبارزان انقلابی که از دوران جوانی در مبارزات علیه نظام شاهنشاهی و استبداد مبارزه کرده است به گفتگو بنشینیم.
حاج هوشنگ رضایی یکی از مبارزان و فعالین انقلابی در دوره طاغوت در گفتگو با الوند خبر اظهار داشت: ماه بهمن یادآور خاطرات شیرین پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران است.
وی افزود: در سال های آخر عمر سلطنت شاه خائن، شهرستان مرزی قصرشیرین نیز مانند دیگر شهرهای ایران درگیر مبارزات انقلابی مردم و رژیم منحوس پهلوی بود.
وی با اشاره به فعالیت های گسترده مردم قصرشیرین در پیروزی انقلاب افزود: شهرستان مرزی قصرشیرین در سال 57 بعد از شهر کرمانشاه دومین شهید انقلاب را تقدیم نظام و رهبری کرد.
وی یادآور شد: در آن زمان تظاهرات گسترده ای در خیابان های قصرشیرین صورت گرفت که با برخورد شدید نیروهای امنیتی روبه رو می شدند و گاهی نیز مردم بیشتر از تاریکی شب استفاده میکردند و برای شعار دادن و اعلام مخالفت خود با رژیم ستم شاهی به کوچه ها می آمدند.
وی افزود: در آن زمان شب ها حکومت نظامی بود اما هیچ گونه امنیت خاصی در شهر حاکم نبود و رژیم طاغوت آنگونه که باید و شاید برای آسایش خاطر مردم تلاش نمی کرد لذا به همین خاطر خود مردم و بخصوص جوانان شهرستان شب ها را برای امنیت خانواده خود نگهبانی میدادند.
رضایی گفت: در یکی از روزهای پیش از انقلاب نیروهای ساواک و شهربانی در مسجد جامع قصرشیرین با مردم درگیر شدند که انقلابیون زیادی همچون شهید بوچانی و شهید مطاعی به شهادت رسیدند و بسیاری دیگر از بچه های مبارز نیز تیر خوردند و زخمی شدند.
این مبارز انقلابی گفت: مردم در خیابان های شهر شعارهایی همچون «مرگ برشاه»، «درود بر خمینی» و «بختیار وای اگر خمینی نیاید» و را سر میدادند و در بیم و امید آمدن امام بودند و میترسیدند که امام سلامت به ایران نیاید.
وی افزود: مردم هرلحظه در آرزوی دیدار امام روزشماری میکردند و در روز 12 بهمن زمانی که امام(ره) به کشور آمدند بسیاری از مردم قصرشیرین برای دیدار با ایشان به فرودگاه تهران رفتند.
وی تاکید کرد: همه ما اعتقاد داریم حضرت امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری از ذخایر الهی برای اسلام و ایران بوده و هستند و بخاطر همان ایمان، صبر و اخلاص حضرت امام بود که ملت ایران او را حمایت کردن و امر او را امر خدا و پیغمبری میدانستند.
وی افزود: درست است امروز مشکلات و تحریم هایی زیادی گریبانگیر کشور شده است اما الان ما دلمان خوش است که سرمان بالاست و به کسی در دنیا وابسته نیستیم و اینها همهاش به برکت خون شهدا و امام و انقلاب است.
مردم سرپلذهاب درمبارزه بارژیم پهلوی از هیچ کوششی دریغ نکردند
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از بازی دراز، مردم شهرستان سرپل ذهاب نیز همانند دیگر شهرهای کشور همپای رهبر خویش به میدان آمدند تا ریشه استکبار را با سرنگونی رژیم ستمشاهی بخشکانند.
دراین میان پای خاطرات یکی از انقلابیون سرپل ذهابی نشستیم تا حال و هوای دوران انقلاب به ویژه 12 بهمن 57 را برایمان بازگو کند.
عباس فرجی از مبارزان انقلاب است که به بیان خاطراتش در مبارزه با رژیم ستمشاهی میپردازد و میگوید: مردم شهرستان سرپل ذهاب برای پیشبرد اهداف انقلاب از هیچ کمکی کوتاهی نمی کردند تا جایی که همه خانواده ها بسیج شده بودند و در جریان مبارزات برای پیروزی انقلاب اسلامی دست به دست هم داده و رژیم شاهنشاهی را درهم شکستند.
وی درادامه افزود: نوجوانان و جوانان سرپل ذهاب در هر کوی و برزنی در برابر مأموران ساواک دوشادوش پدران خود مقاومت کرده و تا پای جان ایستادگی کردند چرا که مهمترین انگیزه برای مبارزه لبیک به ندای رهبر و دفاع از ارزش های اسلامی مان و همچنین برچینی بی عدالتی حاکم و تسلط بیگانگان بر کشور بود.
فرجی این زخم خورده رژیم طاغوت در خصوص نحوه دستگیری اش توسط ساواک، گفت: به دلیل شرکت در تظاهرات ضد رژیم شاهنشاهی مدتها تحت تعقیب بودم و کماکان از هر فرصتی برای اجرای برنامه های انقلابی اما بصورت محرمانه و ناشناس بهره می گرفتم تا اینکه یک صبح مأمورین ساواک به خانه ای که نقل مکان کرده بودم، وارد شده و مرا دستگیر و مورد شکنجه قرار دادند و پس از رنجهای بسیاری که در زندان ساواک متحمل بودم، آزادشدم.
این مبارزانقلابی یادآورشد: به خاطر تعرض نیروهای وابسته به رژیم شاه و چماق به دستان با تعدادی از جوانان تا قبل از پیروزی انقلاب مجبور به حراست از محله خود شدیم اما سلاح ما فقط چوب بود در این میان بخاطر درگیری درچهارراه احمدابن اسحاق شهید گرانقدر ایرج رستمی که از دانش آموزان به نام آن دوران بود در مواجه با مزدوران رژیم شاهنشاهی توسط گلوله کلت یکی ازافسران ارشد پهلوی به شهادت می رسد.
وی ادامه داد: در دوران انقلاب اسلامی همه از پیر و جوان، زن و مرد به خیابانها ریختند تا برای پایداری اسلام و انقلاب دراین سرزمین فریاد بزنند و دراین میان بودند عزیزانی که نشان جانبازی را برسینههای خود حک کردند.
وی خاطر نشان کرد: پس از پیروزی انقلاب در 12 بهمن 57 تمامی مردم سرپل زهاب حتی آنان که تا چند روز پیش برعلیه امام(ره) شعار می دادند با انقلابیون شهرمتحد شده و به نشانه خوشحالی به خیابان ها آمدند و شعارهایی همچون رهبر خوش آمدی، بوی گل و سوسن و یاسمن آید، درود بر خمینی و ...سر می دادند و درهرمحله و کوچه ای مردم دور هم جمع شده و تا صبح بیدار ماندند تا طلوع اولین روز آزادی میهن خویش را با حضور امام راحل (ره) جشن بگیرند.
مردم شهر صحنه همگام با سراسر کشور در تمام راهپیمایی ها شرکت می کردند
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد، شاه محمد کرمی یکی از فعالان انقلابی شهرستان صحنه در دوران طاغوت در گفتگو با امروله اظهار داشت: شهرستان صحنه هم گام و هم صدا با سراسر کشور در تظاهرات و راهپیمایی شرکت می کردند و انزجار خود را از رژیم شاهنشاهی اعلام می کردند.
وی ادامه داد: اوایل دی ماه سال 57 با تعدادی از همکاران فرهنگی جلسه ای گذاشتیم تا یک راهپیمایی را در داخل شهر راه بیاندازیم و تصمیم گرفتیم که فردا راس ساعت 10 صبح در میدان مرکزی شهر ( میدان مطهری) جمع شویم. با اقای بدری رییس آموزش و پرورش وقت آن زمان هماهنگ کردیم و ایشان هم گفت که من هم می آیم.
کرمی تصریح کرد: راس ساعت مقرر با دانش اموزان و همکاران فرهنگی در میدان مرکزی حاضر شدیم و با سر دادن شعار های (( توپ ،تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد )) به سمت خیابان مولوی حرکت کردیم. هر قدم که می گذاشتیم تعداد افراد بیشتر می شد و لحظه به لحظه به شکوه راهپیمایی افزوده می شد.
این فعال انقلابی شهر صحنه بیان کرد: نزدیک اداره مخابرات فعلی بودیم که نیروهای ژاندارمری برای متفرق کردن مردم تیر هوایی شکلیک کردند و ما بخاطر اینکه رئیس اداره آموزش و پرورش مورد اصابت گلوله قرار نگیرد او را به داخل ساختمان نیمه کاره کشیدیم که ایشان داخل مخلوط آهک افتادند.
وی گفت: ما از کوچه باغ پشت شرکت تعاونی اداره اموزش و پرورش فعلی صحنه فرار کردیم که خوشبختانه کسی تیر نخورد.فردای آن روز دوباره راهپیمایی خود را از همان میدان مرکزی شروع کردیم بااین تفاوت که جمعیت افراد چند برابر شده بود. نزدیک بانک سپه بودیم که با نیروهای ژاندارمری برخورد کردیم و انها این بار بجای استفاده از تیر هوایی به سوی مردم تیر اندازی می کردند.
شاه محمد کرمی یادآور شد: در حال راهپیمایی و سردادن شعار بودیم که نیروهای طاغوت با شلیک های پی در پی خود دو نفر از انقلابیون را به نام های بهروز حق پناه و عزت حیدریان را از ناحیه پا زخمی کردند و ما انها را روی دست گرفتیم و به بیمارستان بردیم.
این فعال انقلابی در پایان گفت: نه تنها در صحنه بلکه در تمام کشور زحمات بسیاری برای پیروزی انقلاب کشیده شد بنابراین همه ما بویژه نسل جوان باید برای سرافرازی این انقلاب تلاش کنیم.
مزدوران شاهنشاهی ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله پاسخ می دادند
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد حاج احمد خطیبی در گفتگو با خبرنگار سهیل سنقر از حال و هوای آن روزهای انقلاب سخن گفت و اظهار داشت: آنچه را که برای شما بیان می کنم واقعیت تاریخی است که در شهر سنقر زادگاه مردان و زنان مؤمن و انقلابی اتفاق افتاده و حقیر شاهد و سند زنده بعضی از اتفاقات بودم که بدون ذره ای دخل و تصرف بیان می کنم.
وی افزود: بنا به اظهارات بزرگان مبارزات سیاسی و انقلابی این سرزمین مربوط به سالهای دور و دراز است. روزگاری این شهر میزبان و پناهگاه انقلابیون بزرگ همچون نواب صفوی، واحدی و ذوالقدر و شخصیت های بزرگی مثل آیت الله مدنی و آیت الله غروی که از فداییان اسلام بودند، بود.
وی ادامه داد: به یاد دارم در سالهای ۱۳۵۱ به بعد در محافل و مجالس مذهبی در مساجد وحسینیه ها نام و یاد امام خمینی (ره) گوش جان را نوازش می داد و از طریق کتابهای دکتر شریعتی نسل جوان آگاه و بیدار می شدند و از شهر قم کلیه اطلاعیه ها و فرامین امام (ره) به صورت شب نامه توسط جوانان در شهر پخش می شد.
حاج احمد بیان داشت: برای نخستین بار در مسجد جامع (بازار) در روز عاشورا مراسم عزاداری امام حسین (ع) با رهبری روحانی مبارز حاج آقا رضوانی و سید جلیل القدر و سید جواد حسینی مردم به جای سینه زدن و زنجیر زدن با مشت های گره کرده شعار انقلابی سر دادند. از این جمله شعارها： بر لبم این سرود برخمینی درود/مرگ بر پهلوی نوکراجنبی، مرگ بر شاه/مرگ برشاه، مرگ بر این زندگی وذلت/شاه شده قاتل این ملت و روح منی خمینی /بت شکنی خمینی بود که با دخالت پاسبانان مردم متفرق شدند و در همان روز از چهره های شناخته شده و انقلابی از جمله سید جواد حسینی ،علیرضا رستمی ،عزیزعلی گلرخساری ،قدرت احمدی و... دستگیر و بازداشت شدند.
خطیبی اذعان داشت: تظاهرات روز به روز گسترده تر می شد و جوانان پرشور هر صبح و شام در خیابانها تجمع می کردند و حمایت خود را از رهبری امام بزرگوار با دادن شعار اعلام می کردند و در درگیری های خیابانی مردم انقلابی بانک مسکن و همچنین تعاون روستایی واقع در خیابان آیت الله خامنه ای (فعلی) را نیز به آتش کشیدند.
در همان شبها بود که مزدوران شاهنشاهی با مردم درگیر شدند و ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله می بستند، حاج اسماعیل کاکایی را به شهادت رساندند و او اولین شهید انقلاب در شهر بود.
درگیری ها ادامه داشت و پاسبانان بدونه وقفه تیراندازی می کردند که منجر به شهادت عبدالله نجاری، علیرضا متولیان، نصرالله خورشیدی، میرزا قلی متولی، امیرپاکبر، امیر پروانه و جلال خادمی شد.
وی ادامه داد: مردم انقلابی علیرغم درگیری ها با ضد انقلاب داخل شهر تعدادی نیز عازم تهران شدند و همراه مردم تهران نهضت را یاری نمودند.
بزرگترین افتخار ما جوانان عصر انقلاب، تنها انقلاب است/ شرایط روزهای انقلاب در روانسر سختر از دیگر شهرها بود با وجود گروهک های منافق
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از سراب روانسر، احمد اسمائی متولد سال 1331 در شهرستان روانسر با سابقه ی 110 ماه حضور در جبهه ی نبرد حق علیه باطل می باشد که طی حضور در عملیات های مختلف مجروح شده است و در شدید ترین مجروحیت خود در پاکسازی نیسانه از توابع شهرستان پاوه از ناحیه یک دست محروم می شود.
احمد اسمائی جانباز 50 درصد و سرافزار انقلاب در گفت و گو با خبرنگار سراب روانسر ضمن تبریک بمناسبت فرارسیدن ایام مبارک دهه فجر، بزرگترین افتخار زندگیش را حضور در زمان انقلاب دانست.
این جانباز سرافراز با بیان اینکه در زمان انقلاب هر شهر و روستایی در تب و تاب انقلاب بود گفت: روانسر مانند سایر شهرها و روستاهای ایران از شرایط موجود حاکمان و سلطه گران و نظام شاهنشاهی به ستوه آمده بود، و از طرف دیگر با توجه به اینکه روانسر جزء شهرهای نزدیک به مرز بود شرایط برای مردم شاید به نوعی سخت تر بود.
وی ادامه داد: زمانی که امام خمینی (ره) به میهن بازگشتند و انقلاب صورت گرفت و مردم از طریق رادیو از این موضوع آگاه شدند مردم خیلی خوشحال شدند اما با وجود گروهک های منافقی از جمله کومله و دموکرات که در منطقه حضور داشت مردم شاید کمتر می توانستد در خیابان ها حضور پیدا کنند چرا که منطقه اورامانات( که شامل شهرستان های پاوه، جوانرود؛ روانسر و ثلاث باباجانی می باشد) در زمان انقلاب همیشه از سوی گروهک های زیادی تهدید می شد چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب این تهدید همیشه وجود داشت.
جانباز سرافزار روانسری گفت: هیچ گاه نمی توان فراموش کرد زمانی را که برای دفاع از وطن و ناموست به جنگ با دشمن می روی. هیچ گاه نمی توان فراموش کرد روزهایی را که مردم همه یکصدا به فرمان بنیانگذار کبیر انقلاب لبیک گفتند و عضو ارتش 20 میلیونی شدند.
وی افزود: هیچ چیز به جز عشق و علاقه و هوشیاری نمی توانست باعث شود که مردم به عضویت ارتش بیست میلیونی درآیند و اکنون پس از گذشت بیش از 3 دهه از انقلاب شکوهمند، امیدوارم نسل امروز و جوانان امروزی فراموش نکنند که این انقلاب چگونه صورت گرفته است.
احمد اسمائی در پایان ضمن توصیه به جوانان در رابطه با هوشیار بودن در شرایط فعلی که گروهک های بسیار جامعه اسلامی را فراگرفته است، یادآور شد: جوانان امروز وظیفه دارند به مانند جوانان عصر انقلاب از خاک و ناموس وطن خود دفاع کنند چرا که برای حفظ این خاک خون های بسیار ریخته شده است و نباید به هیچ تجاوزگری اجازه تعدی و تجاوز را بدهند.
مبارزی که هفت سال شکنجه های ساواک تحمل کرد
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از جوانرود هه وال، نصرت کریمی همسر شهید عزیز ویسی نسب از دیدار وی با امام خمینی (ره) در فرانسه و دستگیری وی در کرمانشاه و تحمل 7 سال شکنجه های ساواک توسط شهید سخن می گوید.
کریمی همسر شهید می گوید: شهید ویسی نسب در زمانی که حضرت امام(ره) در پاریس تبعید بودند به دیدار امام می رود و با ایشان ملاقات می کند و از دست خود ایشان اعلامیه هایی را به ایران آورده و در کرمانشاه پخش می کند وی همچنین زمانی که امام(ره) در نجف اشرف در تبعید بودند به نیت زیارتشان به نجف اشرف می رود اما موفق به دیدار ایشان نمی شود ولی مقداری اعلامیه از همراهان مام (ره) دریافت نموده و به کرمانشاه می آورد که هنگامی که مشغول توزیع آنان است در میدان جوانشیر کرمانشاه توسط ساواک دستگیر شده و به زندان فرستاده می شود.
همسر شهید ویسی نسب در ادامه افزود: شهید هفت سال در زندانهای ساواک شکنجه می شود و انواع شکنجه ها را به خاطر امید به پیروزی و استقرار نظامی که رهبری دینی داشته باشد تحمل می نماید.
وی به ایمان و اعتقاد قلبی والای شهید اشاره کرد و افزود: در یکی از بمبارانها پسر چهار ماهه اش (عبدالرحمن) به شهادت می رسد اما شهید خم به ابرو نیاورده و اظهار می دارد که برای اسلام و حکومت اسلامی به رهبری امام (ره) باید جان داد.
وی به خاطراتی از شهید اشاره می کند و می افزاید: در یکی از زمستانها که شهید برای مرخصی از جبهه به منزل بازگشته بود می گفت مدت طولانی است که پوتینهایم را از پایم در نیاورده ام، من آب گرم آوردم و آرام آرام پوتینها را از پایش درآوردم. پوتینها به پوست پایش چسبیده بود و پاهایش زخمی بود و یادم می آید که در زمانی که گرهک های ضد انقلاب به جوانرود حمله کرده بودند، وی تیر بار به دوش روی پشت بام غسالخانه ابتدای شهر رفته و چندین روز در برابر آنها ایستاد.
وی در پایان گفت: از خصوصیات اخلاقی شهید خوش خلقی، مهربانی، وفا داری و تعصب شدیدی بود که وی به دین و مذهب داشت و در ادای نمازها در وقت خود بسیار توجه کرد.
فعالیت انقلابی مردم در منطقه اورامانات پاوه
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از هزار ماسوله، یکی از مبارزین انقلاب که در دوران پیروزی انقلاب اسلامی در شهرستان پاوه به سر می برد در گفتگویی با خبرنگار ما با اشاره به ایام 12 بهمن 57 تا روز پیروزی انقلاب اسلامی ایران اظهار داشت: روز ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ یادآور روزی است که امام خمینی(ره) پس از 15 سال تبعید به ایران بازگشت و در تهران مورد استقبال بی نظیر ملت قرار گرفت و بعد از آن این زمان به عنوان دهه فجر، مشخص شد.
ناجی محی الدین زاده افزود: در شهرستان پاوه نیز مردم به جهت انکه زودتر علیه رژیم شاهنشاهی وارد صحنه شده بودند، دهه فجر متفاوت بود. همزمان با ورود امام خمینی(ره) به خاک ایران، با توجه به محدود بودن امکانات در آن زمان، مردم این شهرستان نیز به جشن و شادی پرداخته و استقبال بی نظیری را در این منطقه انجام و شعارهای پیروزی را سر دادند.
وی ادامه داد: ورود امام خمینی(ره)به کشور باعث خوشحالی و دلگرمی مردم و ناامیدی عوامل بازمانده رژیم شاهنشاهی شده بود که از آن زمان به بعد هر روز مردم به صورت های مختلف اعتراض خود را علیه آن عوامل ابراز می کردند و به تظاهرات می پرداختند.
محی الدین زاده گفت: دهه فجر انقلاب اسلامی نماد پایداری و پیروزی ملت ایران بر رژیم شاهنشاهی با قدمت 2500 ساله و استبداد و دیکتاتوری است که سرانجام این رژیم با اتحاد و یکپارچگی کامل ملت، ریشه کن شد.
وی افزود: 12 تا 22 بهمن ثابت کرد که ملتی که بخواهد می تواند با فدا کردن جان خود به این حاکمیت ظالم پایان دهند.
وی مهمترین ویژگی انقلاب را اتحاد و رهبری خردمندانه حضرت امام خمینی(ره) بیان کرد و گفت: نشان دادن راه وروش درست به این ملت توسط ایشان، باعث شد تا این انقلاب به نقطه پیروزی برسد و قطعا چون این انقلاب انقلابی مردمی و ایدئولوژیک بود، همچنان ماندگاری دارد.
وی ادامه داد: همانطور که با ورود حضرت امام به این مملکت، شادی و خوشحالی را در سراسر کشور به همراه آورد، مردم این شهرستان نیز با توجه به آنکه تحت فشار حاکمیت رژیم پهلوی بودند، شور و هیجان خاصی برای حضور در صحنه های انقلاب داشتند. آن ها با پخش اعلامیه ها و سر دادن شعارهای پیروزی که بعضا مورد سرکوب عوامل شاهنشاهی قرار می گرفتند، شور خود را به نمایش می گذاشتند.
این مبارز انقلابی گفت: چون انقلاب، انقلابی مردمی بود، تمامی گروهها و احزاب به صورت یکپارچه این انقلاب را به وجود آوردند، و این گروهها و احزاب هرکدام در سرنگون کردن رژیم شتم شاهی تلاش می کردند.
وی ادامه داد: بعد از یک سال از پیروزی انقلاب اسلامی، برخی از احزاب و گروهها در منطقه نمود پیدا کردند و اهداف و مقاصد خود را در براندازی جمهوری اسلامی در پیش گرفتند و در این منطقه نیز با وجود انکه طرفدار خاصی را نداشتند بلکه مردم با تشکیل مکتب قرآن و حمایت جمهوری اسلامی و برگزاری کلاسهای قران کریم جناب حاج ماموستا ملا قادر قادری به این سو می آمدند.
وی افزود: با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، من در آن زمان مقطع تحصیلی راهنمایی را می گذراندم که یک نوبت از روز را در مدرسه به کسب دانش سپری می کردیم و نوبت دوم را نیز با انجام امورات و فعالیتهای فرهنگی در ستاد مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و جهاد سپری می کردیم.
وی با بیان اینکه شهرستان پاوه به لحاظ موقعیت جغرافیایی متفاوت تر از بقیه شهرستان ها بود گفت: مردم پاوه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در چندین جبهه علیه رژیم ستم شاهی، گروهک های ضد انقلاب داخلی و جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به مقابله پرداخته و مردم به صورت خودجوش در صحنه های انقلاب حضور پیدا می کردند.
وی در پایان گفت: برنامه های دهه فجر نیز در سالهای بعد از پیروزی انقلاب و از سال 1360 به بعد منسجم تر از سالهای قبل از آن برگزار می شد و ان برنامه هایی که در مساجد این منطقه و از تمامی روستاها برگزار می شد با برنامه های گرامی داشت این ایام در مراکز استان نیز به سبب وجود شخصی چون ماموستا ملا قادر قادری در این شهرستان در متحد نمودن مردم هم خوانی داشت.
از همنوایی ارتش تا برپایی جشن پیروزی انقلاب
حاج مسلم امینی در گفتگو با خبرنگار پاک پرس، با اشاره به اینکه در سال 57 ملت ایران پائیز و زمستان بسیار خاطره انگیزی را تجربه کردند اظهار داشت: منزل ما بر سر مسیر تظاهرات قرار داشت و همین امر سبب شد که علاوه بر اینکه مدام شاهد خیل عظیمی از جمعیت انقلابی تظاهر کننده باشیم، خود نیز شرکت کننده باشیم.
این مبارز انقلابی با یادآوری شعار هایی نظیر " شاه نماز خوان شده"، "بختیار بختیار نوکر بی اختیار" و " خمینی عزیزم بو تا خون بریزم" افزود: در همین روزها در سال 57 تظاهرات کننده به سمت مرکز شهر پیشروی کردند و در این میان ماموران به سمت افراد تیراندازی کردند و یکی از انقلابیون مبارز در غروب همان روز به شهادت رسید و این یکی از سخت ترین خاطرات در چنین روزهایی است.
امینی با اشاره به دیگر خاطرات خود در چنین روزهایی گفت: بیانات تاریخی امام راحل(ره) در دل همه از جمله ارتش با وجود امکاناتی که شاه برای آنان فراهم کرده نفوذ کرده بود؛ گرچه در این میان برخی از فرماندهان ارشد ارتش اعدام یا متواری شدند اما شمار زیادی از ارتشیان همنوا با مردم انقلابی شدند.
امینی با اشاره به نگهبانی دادن مردم در این ایام برای جلوگیری از غارت توسط بیگانگان، درباره روزهای پیروزی انقلاب اسلامی نیز خاطر نشان کرد: در آن روزها بیشتر مردم ماشین پیکان داشتند و در هر ماشین پنجره های خودرو را پایین می زدند و از هر پنجره یک نفر آویزان می شد و ابراز احساسات می کرد.
وی افزود: همچنین مردم بر سر برف پاک کن ها دستمال کاغذی می بستند و با روشن کردن برف پاک کن های خودرو خود به شادمانی می پرداختند.
امام جمعه موقت کرمانشاه اظهار داشت: اوایل مبارزات کار بسیار مشکل بود زمانی که امام در قم جلساتی را داشتند افرادی در آن جلسات حاضر می شدند و سخنان امام را بصورت اعلامیه بین مردم و دیگر نقاط کشور ارسال می کردند زمانی که امام هم تبعید شد باز سخنان ایشان بصورت اعلامیه به دیگران رسانده می شد.
وی به نحوه توزیع اعلامیه در کرمانشاه اشاره و خاطر نشان کرد: من به همراه برادرم که بعدها به درجه رفیع شهادت نائل آمد مامور پخش اعلامیه ها بودیم. پس از انتقال اعلامیه از قم به کرمانشاه توسط برادرم آنها را زیر فرش های مسجد جامع مخفی می کردیم. همرزمان محل مخفی کردن اعلامیه ها را می دانستند و به مسجد می آمدند و آنها را برای پخش کردن می بردند.
وی در ادامه گفت: ساواکیان چون فهمیده بودند از جانب ما در مسجد تبلیغاتی علیه حکومت در دست اجراست لذا من و برادرم را دستگیر کردند که دقیقا همزمان با تاجگذاری شاه بود. پس از دستگیری ما را به جایگاهی در خیابان الیزابت (انقلاب کنونی) و در کوچه ای بنام الهیه که مخصوص شکنجه و زندانی کردن انقلابیون بود زندانی و شکنجه کردند.
آیت الله حجتی به اولین راهپیمایی در کرمانشاه اشاره کرد و گفت: روزی در مسجد آیت الله بروجردی منبر رفته بودم. مرحوم آیت الله اشرفی اصفهانی و شیخ بهاءالدین عراقی و تعدادی دیگر از علمای شهر نیز حضور داشتند که ساواکیان به یکباره به ما حمله کردند، من به همراه شیخ جلال آل طاهر جمعیت زیادی را جمع کردیم و به طرف میدان فردوسی حرکت کردیم. آن زمان مجسمه ی شاه در میدان فردوسی قرار داشت. ساواک از ترس اینکه الان مردم مجسمه شاه را پایین می کشند روبروی بیمارستان معتضدی آنها را به گلوله بستند که در این حمله یکی از دوستان بنام حاج محمد قمری به شهادت رسید.
وی افزود: انقلاب روز به روز به اوج پیروزی نزدیک می شد و همچنان ما در مساجد به منبر می رفتیم و سخنان امام را به گوش مردم می رساندیم. ساواک در بسیاری از آن منبرها به ما حمله می کرد اما همچنان به مبارزات خود ادامه دادیم تا این مبارزات در 12 بهمن 57 به ثمر نشست.
امام جمعه موقت کرمانشاه در پایان گفت: پس از انقلاب، زمانی که امام (ره) اعلام کرد حکومت باید جمهوری اسلامی باشد برخی مخالفت کردند و اسامی دیگری چون جمهوری دمکراتیک را انتخاب کرده بودند اما امام فرمود جمهوری اسلامی نه یک کلمه کمتر و نه بیشتر. مرحوم پدرم اعلامیه ای را تنظیم و در آن مردم را به حضور در انتخابات دعوت و اعلام کرد که رای همه ما باید جمهوری اسلامی باشد و بحمدالله 99 درصد از مردم ایران به جمهوری اسلامی رای مثبت دادند.
خلع سلاح افسران شهربانی بدون جنگ و خونریزی
حجت الاسلام میر یونسی مسئول حوزه های علمیه کنگاور در گفتگو با خبرنگار مرصاد در خصوص خاطرات دوران انقلاب اظهار داشت: در دوران انقلاب شهرستان کنگاور همانند دیگر شهرهای سراسر ایران شور و شوق پیروزی و بعد به موازات آن انگیزه پیروزی داشت. بنده در آن زمان طلبه بودم که وظیفه خود دانستم به فرمان پیشوای خود همراه و همگام مردم در برابر ظلم قیام کنم.
وی به پشتیبانی از ولایت فقیه اشاره کرد و گفت: در آن زمان اکثریت مراجع و علمای بزرگ امام را یاری کردند هرچند عده کمی سکوت کردند و یا مخالفت هایی داشتند اما موج انقلاب و حضور مردم تاثیری از آنها بجای نمی گذاشت چرا که این مبارزات انقلاب برای اسلام و به امامت و رهبری شخص بزرگی بود.
میر یونسی در ادامه گفت: در آن زمان رابط بین امام و عموم مردم علما و انقلابیون بودند که در شهرستان کنگاور مرحوم حاج آقا بزرگ (محمد باقر محمدی عراقی) و بنده این مسئولیت را به عهده داشتیم به این شکل که بنده اعلامیه های امام را می نوشتم و پس از تایید و امضای حاج آقا بزرگ در میان مردم پخش می کردیم.
وی افزود: به یاد دارم که روزهای 21 و22 بهمن بود که مردم، نیروهای مقر شهربانی را محاصره کردند به من خبر رسید که مردم قصد ورود به این مقر را دارند. من هم بنابر وظیفه برای جلوگیری و درگیری مردم با نیروهای شهربانی به آنجا رفتم وقتی وارد شهربانی شدم فرمانده شهربانی آن زمان به همراه نیروهای خود، مسلح در مقر ایستاده بود که جلو رفتم و آنها را با روی خوش نصیحت و آرام کردم و با تسلیم شدن، آنها را خلع سلاح کردیم و برای جلوگیری و آسیب رساندن مردم به آنها در بازداشتگاه شهربانی آنها را مستقر کردیم و اسلحه و تجهیزات آنها را در اتاق محفوظ کردیم که مبادا به دست افراد نفوذی بیفتند.
وی در پایان گفت: همه باید بدانیم که 22 بهمن روز بزرگی برای همه ی ملت است. روزی که طاغوت نابود شد و حق بر کرسی نشست لذا وظیفه همه ی مردم این است که این روز را گرامی و با اهمیت بدانند.
حجت الاسلام میر یونسی تاکید کرد: یکی از وظایف ما در راستای ادای دین به این انقلاب و خون شهداست، حضور در راهپیمایی روز22 بهمن است.
مسجد جامع قصرشیرین مهم ترین پایگاه جوانان انقلابی در مبارزه با رژیم پهلوی بود
به گزارش الوند خبر، آغاز دهه مبارک فجر بهانه ای شد تا با یکی از مبارزان انقلابی که از دوران جوانی در مبارزات علیه نظام شاهنشاهی و استبداد مبارزه کرده است به گفتگو بنشینیم.
حاج هوشنگ رضایی یکی از مبارزان و فعالین انقلابی در دوره طاغوت در گفتگو با الوند خبر اظهار داشت: ماه بهمن یادآور خاطرات شیرین پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران است.
وی افزود: در سال های آخر عمر سلطنت شاه خائن، شهرستان مرزی قصرشیرین نیز مانند دیگر شهرهای ایران درگیر مبارزات انقلابی مردم و رژیم منحوس پهلوی بود.
وی با اشاره به فعالیت های گسترده مردم قصرشیرین در پیروزی انقلاب افزود: شهرستان مرزی قصرشیرین در سال 57 بعد از شهر کرمانشاه دومین شهید انقلاب را تقدیم نظام و رهبری کرد.
وی یادآور شد: در آن زمان تظاهرات گسترده ای در خیابان های قصرشیرین صورت گرفت که با برخورد شدید نیروهای امنیتی روبه رو می شدند و گاهی نیز مردم بیشتر از تاریکی شب استفاده میکردند و برای شعار دادن و اعلام مخالفت خود با رژیم ستم شاهی به کوچه ها می آمدند.
وی افزود: در آن زمان شب ها حکومت نظامی بود اما هیچ گونه امنیت خاصی در شهر حاکم نبود و رژیم طاغوت آنگونه که باید و شاید برای آسایش خاطر مردم تلاش نمی کرد لذا به همین خاطر خود مردم و بخصوص جوانان شهرستان شب ها را برای امنیت خانواده خود نگهبانی میدادند.
رضایی گفت: در یکی از روزهای پیش از انقلاب نیروهای ساواک و شهربانی در مسجد جامع قصرشیرین با مردم درگیر شدند که انقلابیون زیادی همچون شهید بوچانی و شهید مطاعی به شهادت رسیدند و بسیاری دیگر از بچه های مبارز نیز تیر خوردند و زخمی شدند.
این مبارز انقلابی گفت: مردم در خیابان های شهر شعارهایی همچون «مرگ برشاه»، «درود بر خمینی» و «بختیار وای اگر خمینی نیاید» و را سر میدادند و در بیم و امید آمدن امام بودند و میترسیدند که امام سلامت به ایران نیاید.
وی افزود: مردم هرلحظه در آرزوی دیدار امام روزشماری میکردند و در روز 12 بهمن زمانی که امام(ره) به کشور آمدند بسیاری از مردم قصرشیرین برای دیدار با ایشان به فرودگاه تهران رفتند.
وی تاکید کرد: همه ما اعتقاد داریم حضرت امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری از ذخایر الهی برای اسلام و ایران بوده و هستند و بخاطر همان ایمان، صبر و اخلاص حضرت امام بود که ملت ایران او را حمایت کردن و امر او را امر خدا و پیغمبری میدانستند.
وی افزود: درست است امروز مشکلات و تحریم هایی زیادی گریبانگیر کشور شده است اما الان ما دلمان خوش است که سرمان بالاست و به کسی در دنیا وابسته نیستیم و اینها همهاش به برکت خون شهدا و امام و انقلاب است.
مردم سرپلذهاب درمبارزه بارژیم پهلوی از هیچ کوششی دریغ نکردند
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از بازی دراز، مردم شهرستان سرپل ذهاب نیز همانند دیگر شهرهای کشور همپای رهبر خویش به میدان آمدند تا ریشه استکبار را با سرنگونی رژیم ستمشاهی بخشکانند.
دراین میان پای خاطرات یکی از انقلابیون سرپل ذهابی نشستیم تا حال و هوای دوران انقلاب به ویژه 12 بهمن 57 را برایمان بازگو کند.
عباس فرجی از مبارزان انقلاب است که به بیان خاطراتش در مبارزه با رژیم ستمشاهی میپردازد و میگوید: مردم شهرستان سرپل ذهاب برای پیشبرد اهداف انقلاب از هیچ کمکی کوتاهی نمی کردند تا جایی که همه خانواده ها بسیج شده بودند و در جریان مبارزات برای پیروزی انقلاب اسلامی دست به دست هم داده و رژیم شاهنشاهی را درهم شکستند.
وی درادامه افزود: نوجوانان و جوانان سرپل ذهاب در هر کوی و برزنی در برابر مأموران ساواک دوشادوش پدران خود مقاومت کرده و تا پای جان ایستادگی کردند چرا که مهمترین انگیزه برای مبارزه لبیک به ندای رهبر و دفاع از ارزش های اسلامی مان و همچنین برچینی بی عدالتی حاکم و تسلط بیگانگان بر کشور بود.
فرجی این زخم خورده رژیم طاغوت در خصوص نحوه دستگیری اش توسط ساواک، گفت: به دلیل شرکت در تظاهرات ضد رژیم شاهنشاهی مدتها تحت تعقیب بودم و کماکان از هر فرصتی برای اجرای برنامه های انقلابی اما بصورت محرمانه و ناشناس بهره می گرفتم تا اینکه یک صبح مأمورین ساواک به خانه ای که نقل مکان کرده بودم، وارد شده و مرا دستگیر و مورد شکنجه قرار دادند و پس از رنجهای بسیاری که در زندان ساواک متحمل بودم، آزادشدم.
این مبارزانقلابی یادآورشد: به خاطر تعرض نیروهای وابسته به رژیم شاه و چماق به دستان با تعدادی از جوانان تا قبل از پیروزی انقلاب مجبور به حراست از محله خود شدیم اما سلاح ما فقط چوب بود در این میان بخاطر درگیری درچهارراه احمدابن اسحاق شهید گرانقدر ایرج رستمی که از دانش آموزان به نام آن دوران بود در مواجه با مزدوران رژیم شاهنشاهی توسط گلوله کلت یکی ازافسران ارشد پهلوی به شهادت می رسد.
وی ادامه داد: در دوران انقلاب اسلامی همه از پیر و جوان، زن و مرد به خیابانها ریختند تا برای پایداری اسلام و انقلاب دراین سرزمین فریاد بزنند و دراین میان بودند عزیزانی که نشان جانبازی را برسینههای خود حک کردند.
وی خاطر نشان کرد: پس از پیروزی انقلاب در 12 بهمن 57 تمامی مردم سرپل زهاب حتی آنان که تا چند روز پیش برعلیه امام(ره) شعار می دادند با انقلابیون شهرمتحد شده و به نشانه خوشحالی به خیابان ها آمدند و شعارهایی همچون رهبر خوش آمدی، بوی گل و سوسن و یاسمن آید، درود بر خمینی و ...سر می دادند و درهرمحله و کوچه ای مردم دور هم جمع شده و تا صبح بیدار ماندند تا طلوع اولین روز آزادی میهن خویش را با حضور امام راحل (ره) جشن بگیرند.
مردم شهر صحنه همگام با سراسر کشور در تمام راهپیمایی ها شرکت می کردند
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد، شاه محمد کرمی یکی از فعالان انقلابی شهرستان صحنه در دوران طاغوت در گفتگو با امروله اظهار داشت: شهرستان صحنه هم گام و هم صدا با سراسر کشور در تظاهرات و راهپیمایی شرکت می کردند و انزجار خود را از رژیم شاهنشاهی اعلام می کردند.
وی ادامه داد: اوایل دی ماه سال 57 با تعدادی از همکاران فرهنگی جلسه ای گذاشتیم تا یک راهپیمایی را در داخل شهر راه بیاندازیم و تصمیم گرفتیم که فردا راس ساعت 10 صبح در میدان مرکزی شهر ( میدان مطهری) جمع شویم. با اقای بدری رییس آموزش و پرورش وقت آن زمان هماهنگ کردیم و ایشان هم گفت که من هم می آیم.
کرمی تصریح کرد: راس ساعت مقرر با دانش اموزان و همکاران فرهنگی در میدان مرکزی حاضر شدیم و با سر دادن شعار های (( توپ ،تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد )) به سمت خیابان مولوی حرکت کردیم. هر قدم که می گذاشتیم تعداد افراد بیشتر می شد و لحظه به لحظه به شکوه راهپیمایی افزوده می شد.
این فعال انقلابی شهر صحنه بیان کرد: نزدیک اداره مخابرات فعلی بودیم که نیروهای ژاندارمری برای متفرق کردن مردم تیر هوایی شکلیک کردند و ما بخاطر اینکه رئیس اداره آموزش و پرورش مورد اصابت گلوله قرار نگیرد او را به داخل ساختمان نیمه کاره کشیدیم که ایشان داخل مخلوط آهک افتادند.
وی گفت: ما از کوچه باغ پشت شرکت تعاونی اداره اموزش و پرورش فعلی صحنه فرار کردیم که خوشبختانه کسی تیر نخورد.فردای آن روز دوباره راهپیمایی خود را از همان میدان مرکزی شروع کردیم بااین تفاوت که جمعیت افراد چند برابر شده بود. نزدیک بانک سپه بودیم که با نیروهای ژاندارمری برخورد کردیم و انها این بار بجای استفاده از تیر هوایی به سوی مردم تیر اندازی می کردند.
شاه محمد کرمی یادآور شد: در حال راهپیمایی و سردادن شعار بودیم که نیروهای طاغوت با شلیک های پی در پی خود دو نفر از انقلابیون را به نام های بهروز حق پناه و عزت حیدریان را از ناحیه پا زخمی کردند و ما انها را روی دست گرفتیم و به بیمارستان بردیم.
این فعال انقلابی در پایان گفت: نه تنها در صحنه بلکه در تمام کشور زحمات بسیاری برای پیروزی انقلاب کشیده شد بنابراین همه ما بویژه نسل جوان باید برای سرافرازی این انقلاب تلاش کنیم.
مزدوران شاهنشاهی ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله پاسخ می دادند
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد حاج احمد خطیبی در گفتگو با خبرنگار سهیل سنقر از حال و هوای آن روزهای انقلاب سخن گفت و اظهار داشت: آنچه را که برای شما بیان می کنم واقعیت تاریخی است که در شهر سنقر زادگاه مردان و زنان مؤمن و انقلابی اتفاق افتاده و حقیر شاهد و سند زنده بعضی از اتفاقات بودم که بدون ذره ای دخل و تصرف بیان می کنم.
وی افزود: بنا به اظهارات بزرگان مبارزات سیاسی و انقلابی این سرزمین مربوط به سالهای دور و دراز است. روزگاری این شهر میزبان و پناهگاه انقلابیون بزرگ همچون نواب صفوی، واحدی و ذوالقدر و شخصیت های بزرگی مثل آیت الله مدنی و آیت الله غروی که از فداییان اسلام بودند، بود.
وی ادامه داد: به یاد دارم در سالهای ۱۳۵۱ به بعد در محافل و مجالس مذهبی در مساجد وحسینیه ها نام و یاد امام خمینی (ره) گوش جان را نوازش می داد و از طریق کتابهای دکتر شریعتی نسل جوان آگاه و بیدار می شدند و از شهر قم کلیه اطلاعیه ها و فرامین امام (ره) به صورت شب نامه توسط جوانان در شهر پخش می شد.
حاج احمد بیان داشت: برای نخستین بار در مسجد جامع (بازار) در روز عاشورا مراسم عزاداری امام حسین (ع) با رهبری روحانی مبارز حاج آقا رضوانی و سید جلیل القدر و سید جواد حسینی مردم به جای سینه زدن و زنجیر زدن با مشت های گره کرده شعار انقلابی سر دادند. از این جمله شعارها： بر لبم این سرود برخمینی درود/مرگ بر پهلوی نوکراجنبی، مرگ بر شاه/مرگ برشاه، مرگ بر این زندگی وذلت/شاه شده قاتل این ملت و روح منی خمینی /بت شکنی خمینی بود که با دخالت پاسبانان مردم متفرق شدند و در همان روز از چهره های شناخته شده و انقلابی از جمله سید جواد حسینی ،علیرضا رستمی ،عزیزعلی گلرخساری ،قدرت احمدی و... دستگیر و بازداشت شدند.
خطیبی اذعان داشت: تظاهرات روز به روز گسترده تر می شد و جوانان پرشور هر صبح و شام در خیابانها تجمع می کردند و حمایت خود را از رهبری امام بزرگوار با دادن شعار اعلام می کردند و در درگیری های خیابانی مردم انقلابی بانک مسکن و همچنین تعاون روستایی واقع در خیابان آیت الله خامنه ای (فعلی) را نیز به آتش کشیدند.
در همان شبها بود که مزدوران شاهنشاهی با مردم درگیر شدند و ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله می بستند، حاج اسماعیل کاکایی را به شهادت رساندند و او اولین شهید انقلاب در شهر بود.
درگیری ها ادامه داشت و پاسبانان بدونه وقفه تیراندازی می کردند که منجر به شهادت عبدالله نجاری، علیرضا متولیان، نصرالله خورشیدی، میرزا قلی متولی، امیرپاکبر، امیر پروانه و جلال خادمی شد.
وی ادامه داد: مردم انقلابی علیرغم درگیری ها با ضد انقلاب داخل شهر تعدادی نیز عازم تهران شدند و همراه مردم تهران نهضت را یاری نمودند.
بزرگترین افتخار ما جوانان عصر انقلاب، تنها انقلاب است/ شرایط روزهای انقلاب در روانسر سختر از دیگر شهرها بود با وجود گروهک های منافق
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از سراب روانسر، احمد اسمائی متولد سال 1331 در شهرستان روانسر با سابقه ی 110 ماه حضور در جبهه ی نبرد حق علیه باطل می باشد که طی حضور در عملیات های مختلف مجروح شده است و در شدید ترین مجروحیت خود در پاکسازی نیسانه از توابع شهرستان پاوه از ناحیه یک دست محروم می شود.
احمد اسمائی جانباز 50 درصد و سرافزار انقلاب در گفت و گو با خبرنگار سراب روانسر ضمن تبریک بمناسبت فرارسیدن ایام مبارک دهه فجر، بزرگترین افتخار زندگیش را حضور در زمان انقلاب دانست.
این جانباز سرافراز با بیان اینکه در زمان انقلاب هر شهر و روستایی در تب و تاب انقلاب بود گفت: روانسر مانند سایر شهرها و روستاهای ایران از شرایط موجود حاکمان و سلطه گران و نظام شاهنشاهی به ستوه آمده بود، و از طرف دیگر با توجه به اینکه روانسر جزء شهرهای نزدیک به مرز بود شرایط برای مردم شاید به نوعی سخت تر بود.
وی ادامه داد: زمانی که امام خمینی (ره) به میهن بازگشتند و انقلاب صورت گرفت و مردم از طریق رادیو از این موضوع آگاه شدند مردم خیلی خوشحال شدند اما با وجود گروهک های منافقی از جمله کومله و دموکرات که در منطقه حضور داشت مردم شاید کمتر می توانستد در خیابان ها حضور پیدا کنند چرا که منطقه اورامانات( که شامل شهرستان های پاوه، جوانرود؛ روانسر و ثلاث باباجانی می باشد) در زمان انقلاب همیشه از سوی گروهک های زیادی تهدید می شد چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب این تهدید همیشه وجود داشت.
جانباز سرافزار روانسری گفت: هیچ گاه نمی توان فراموش کرد زمانی را که برای دفاع از وطن و ناموست به جنگ با دشمن می روی. هیچ گاه نمی توان فراموش کرد روزهایی را که مردم همه یکصدا به فرمان بنیانگذار کبیر انقلاب لبیک گفتند و عضو ارتش 20 میلیونی شدند.
وی افزود: هیچ چیز به جز عشق و علاقه و هوشیاری نمی توانست باعث شود که مردم به عضویت ارتش بیست میلیونی درآیند و اکنون پس از گذشت بیش از 3 دهه از انقلاب شکوهمند، امیدوارم نسل امروز و جوانان امروزی فراموش نکنند که این انقلاب چگونه صورت گرفته است.
احمد اسمائی در پایان ضمن توصیه به جوانان در رابطه با هوشیار بودن در شرایط فعلی که گروهک های بسیار جامعه اسلامی را فراگرفته است، یادآور شد: جوانان امروز وظیفه دارند به مانند جوانان عصر انقلاب از خاک و ناموس وطن خود دفاع کنند چرا که برای حفظ این خاک خون های بسیار ریخته شده است و نباید به هیچ تجاوزگری اجازه تعدی و تجاوز را بدهند.
مبارزی که هفت سال شکنجه های ساواک تحمل کرد
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از جوانرود هه وال، نصرت کریمی همسر شهید عزیز ویسی نسب از دیدار وی با امام خمینی (ره) در فرانسه و دستگیری وی در کرمانشاه و تحمل 7 سال شکنجه های ساواک توسط شهید سخن می گوید.
کریمی همسر شهید می گوید: شهید ویسی نسب در زمانی که حضرت امام(ره) در پاریس تبعید بودند به دیدار امام می رود و با ایشان ملاقات می کند و از دست خود ایشان اعلامیه هایی را به ایران آورده و در کرمانشاه پخش می کند وی همچنین زمانی که امام(ره) در نجف اشرف در تبعید بودند به نیت زیارتشان به نجف اشرف می رود اما موفق به دیدار ایشان نمی شود ولی مقداری اعلامیه از همراهان مام (ره) دریافت نموده و به کرمانشاه می آورد که هنگامی که مشغول توزیع آنان است در میدان جوانشیر کرمانشاه توسط ساواک دستگیر شده و به زندان فرستاده می شود.
همسر شهید ویسی نسب در ادامه افزود: شهید هفت سال در زندانهای ساواک شکنجه می شود و انواع شکنجه ها را به خاطر امید به پیروزی و استقرار نظامی که رهبری دینی داشته باشد تحمل می نماید.
وی به ایمان و اعتقاد قلبی والای شهید اشاره کرد و افزود: در یکی از بمبارانها پسر چهار ماهه اش (عبدالرحمن) به شهادت می رسد اما شهید خم به ابرو نیاورده و اظهار می دارد که برای اسلام و حکومت اسلامی به رهبری امام (ره) باید جان داد.
وی به خاطراتی از شهید اشاره می کند و می افزاید: در یکی از زمستانها که شهید برای مرخصی از جبهه به منزل بازگشته بود می گفت مدت طولانی است که پوتینهایم را از پایم در نیاورده ام، من آب گرم آوردم و آرام آرام پوتینها را از پایش درآوردم. پوتینها به پوست پایش چسبیده بود و پاهایش زخمی بود و یادم می آید که در زمانی که گرهک های ضد انقلاب به جوانرود حمله کرده بودند، وی تیر بار به دوش روی پشت بام غسالخانه ابتدای شهر رفته و چندین روز در برابر آنها ایستاد.
وی در پایان گفت: از خصوصیات اخلاقی شهید خوش خلقی، مهربانی، وفا داری و تعصب شدیدی بود که وی به دین و مذهب داشت و در ادای نمازها در وقت خود بسیار توجه کرد.
فعالیت انقلابی مردم در منطقه اورامانات پاوه
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از هزار ماسوله، یکی از مبارزین انقلاب که در دوران پیروزی انقلاب اسلامی در شهرستان پاوه به سر می برد در گفتگویی با خبرنگار ما با اشاره به ایام 12 بهمن 57 تا روز پیروزی انقلاب اسلامی ایران اظهار داشت: روز ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ یادآور روزی است که امام خمینی(ره) پس از 15 سال تبعید به ایران بازگشت و در تهران مورد استقبال بی نظیر ملت قرار گرفت و بعد از آن این زمان به عنوان دهه فجر، مشخص شد.
ناجی محی الدین زاده افزود: در شهرستان پاوه نیز مردم به جهت انکه زودتر علیه رژیم شاهنشاهی وارد صحنه شده بودند، دهه فجر متفاوت بود. همزمان با ورود امام خمینی(ره) به خاک ایران، با توجه به محدود بودن امکانات در آن زمان، مردم این شهرستان نیز به جشن و شادی پرداخته و استقبال بی نظیری را در این منطقه انجام و شعارهای پیروزی را سر دادند.
وی ادامه داد: ورود امام خمینی(ره)به کشور باعث خوشحالی و دلگرمی مردم و ناامیدی عوامل بازمانده رژیم شاهنشاهی شده بود که از آن زمان به بعد هر روز مردم به صورت های مختلف اعتراض خود را علیه آن عوامل ابراز می کردند و به تظاهرات می پرداختند.
محی الدین زاده گفت: دهه فجر انقلاب اسلامی نماد پایداری و پیروزی ملت ایران بر رژیم شاهنشاهی با قدمت 2500 ساله و استبداد و دیکتاتوری است که سرانجام این رژیم با اتحاد و یکپارچگی کامل ملت، ریشه کن شد.
وی افزود: 12 تا 22 بهمن ثابت کرد که ملتی که بخواهد می تواند با فدا کردن جان خود به این حاکمیت ظالم پایان دهند.
وی مهمترین ویژگی انقلاب را اتحاد و رهبری خردمندانه حضرت امام خمینی(ره) بیان کرد و گفت: نشان دادن راه وروش درست به این ملت توسط ایشان، باعث شد تا این انقلاب به نقطه پیروزی برسد و قطعا چون این انقلاب انقلابی مردمی و ایدئولوژیک بود، همچنان ماندگاری دارد.
وی ادامه داد: همانطور که با ورود حضرت امام به این مملکت، شادی و خوشحالی را در سراسر کشور به همراه آورد، مردم این شهرستان نیز با توجه به آنکه تحت فشار حاکمیت رژیم پهلوی بودند، شور و هیجان خاصی برای حضور در صحنه های انقلاب داشتند. آن ها با پخش اعلامیه ها و سر دادن شعارهای پیروزی که بعضا مورد سرکوب عوامل شاهنشاهی قرار می گرفتند، شور خود را به نمایش می گذاشتند.
این مبارز انقلابی گفت: چون انقلاب، انقلابی مردمی بود، تمامی گروهها و احزاب به صورت یکپارچه این انقلاب را به وجود آوردند، و این گروهها و احزاب هرکدام در سرنگون کردن رژیم شتم شاهی تلاش می کردند.
وی ادامه داد: بعد از یک سال از پیروزی انقلاب اسلامی، برخی از احزاب و گروهها در منطقه نمود پیدا کردند و اهداف و مقاصد خود را در براندازی جمهوری اسلامی در پیش گرفتند و در این منطقه نیز با وجود انکه طرفدار خاصی را نداشتند بلکه مردم با تشکیل مکتب قرآن و حمایت جمهوری اسلامی و برگزاری کلاسهای قران کریم جناب حاج ماموستا ملا قادر قادری به این سو می آمدند.
وی افزود: با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، من در آن زمان مقطع تحصیلی راهنمایی را می گذراندم که یک نوبت از روز را در مدرسه به کسب دانش سپری می کردیم و نوبت دوم را نیز با انجام امورات و فعالیتهای فرهنگی در ستاد مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و جهاد سپری می کردیم.
وی با بیان اینکه شهرستان پاوه به لحاظ موقعیت جغرافیایی متفاوت تر از بقیه شهرستان ها بود گفت: مردم پاوه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در چندین جبهه علیه رژیم ستم شاهی، گروهک های ضد انقلاب داخلی و جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به مقابله پرداخته و مردم به صورت خودجوش در صحنه های انقلاب حضور پیدا می کردند.
وی در پایان گفت: برنامه های دهه فجر نیز در سالهای بعد از پیروزی انقلاب و از سال 1360 به بعد منسجم تر از سالهای قبل از آن برگزار می شد و ان برنامه هایی که در مساجد این منطقه و از تمامی روستاها برگزار می شد با برنامه های گرامی داشت این ایام در مراکز استان نیز به سبب وجود شخصی چون ماموستا ملا قادر قادری در این شهرستان در متحد نمودن مردم هم خوانی داشت.
از همنوایی ارتش تا برپایی جشن پیروزی انقلاب
حاج مسلم امینی در گفتگو با خبرنگار پاک پرس، با اشاره به اینکه در سال 57 ملت ایران پائیز و زمستان بسیار خاطره انگیزی را تجربه کردند اظهار داشت: منزل ما بر سر مسیر تظاهرات قرار داشت و همین امر سبب شد که علاوه بر اینکه مدام شاهد خیل عظیمی از جمعیت انقلابی تظاهر کننده باشیم، خود نیز شرکت کننده باشیم.
این مبارز انقلابی با یادآوری شعار هایی نظیر " شاه نماز خوان شده"، "بختیار بختیار نوکر بی اختیار" و " خمینی عزیزم بو تا خون بریزم" افزود: در همین روزها در سال 57 تظاهرات کننده به سمت مرکز شهر پیشروی کردند و در این میان ماموران به سمت افراد تیراندازی کردند و یکی از انقلابیون مبارز در غروب همان روز به شهادت رسید و این یکی از سخت ترین خاطرات در چنین روزهایی است.
امینی با اشاره به دیگر خاطرات خود در چنین روزهایی گفت: بیانات تاریخی امام راحل(ره) در دل همه از جمله ارتش با وجود امکاناتی که شاه برای آنان فراهم کرده نفوذ کرده بود؛ گرچه در این میان برخی از فرماندهان ارشد ارتش اعدام یا متواری شدند اما شمار زیادی از ارتشیان همنوا با مردم انقلابی شدند.
امینی با اشاره به نگهبانی دادن مردم در این ایام برای جلوگیری از غارت توسط بیگانگان، درباره روزهای پیروزی انقلاب اسلامی نیز خاطر نشان کرد: در آن روزها بیشتر مردم ماشین پیکان داشتند و در هر ماشین پنجره های خودرو را پایین می زدند و از هر پنجره یک نفر آویزان می شد و ابراز احساسات می کرد.
وی افزود: همچنین مردم بر سر برف پاک کن ها دستمال کاغذی می بستند و با روشن کردن برف پاک کن های خودرو خود به شادمانی می پرداختند.
امام جمعه موقت کرمانشاه اظهار داشت: اوایل مبارزات کار بسیار مشکل بود زمانی که امام در قم جلساتی را داشتند افرادی در آن جلسات حاضر می شدند و سخنان امام را بصورت اعلامیه بین مردم و دیگر نقاط کشور ارسال می کردند زمانی که امام هم تبعید شد باز سخنان ایشان بصورت اعلامیه به دیگران رسانده می شد.
وی به نحوه توزیع اعلامیه در کرمانشاه اشاره و خاطر نشان کرد: من به همراه برادرم که بعدها به درجه رفیع شهادت نائل آمد مامور پخش اعلامیه ها بودیم. پس از انتقال اعلامیه از قم به کرمانشاه توسط برادرم آنها را زیر فرش های مسجد جامع مخفی می کردیم. همرزمان محل مخفی کردن اعلامیه ها را می دانستند و به مسجد می آمدند و آنها را برای پخش کردن می بردند.
وی در ادامه گفت: ساواکیان چون فهمیده بودند از جانب ما در مسجد تبلیغاتی علیه حکومت در دست اجراست لذا من و برادرم را دستگیر کردند که دقیقا همزمان با تاجگذاری شاه بود. پس از دستگیری ما را به جایگاهی در خیابان الیزابت (انقلاب کنونی) و در کوچه ای بنام الهیه که مخصوص شکنجه و زندانی کردن انقلابیون بود زندانی و شکنجه کردند.
آیت الله حجتی به اولین راهپیمایی در کرمانشاه اشاره کرد و گفت: روزی در مسجد آیت الله بروجردی منبر رفته بودم. مرحوم آیت الله اشرفی اصفهانی و شیخ بهاءالدین عراقی و تعدادی دیگر از علمای شهر نیز حضور داشتند که ساواکیان به یکباره به ما حمله کردند، من به همراه شیخ جلال آل طاهر جمعیت زیادی را جمع کردیم و به طرف میدان فردوسی حرکت کردیم. آن زمان مجسمه ی شاه در میدان فردوسی قرار داشت. ساواک از ترس اینکه الان مردم مجسمه شاه را پایین می کشند روبروی بیمارستان معتضدی آنها را به گلوله بستند که در این حمله یکی از دوستان بنام حاج محمد قمری به شهادت رسید.
وی افزود: انقلاب روز به روز به اوج پیروزی نزدیک می شد و همچنان ما در مساجد به منبر می رفتیم و سخنان امام را به گوش مردم می رساندیم. ساواک در بسیاری از آن منبرها به ما حمله می کرد اما همچنان به مبارزات خود ادامه دادیم تا این مبارزات در 12 بهمن 57 به ثمر نشست.
امام جمعه موقت کرمانشاه در پایان گفت: پس از انقلاب، زمانی که امام (ره) اعلام کرد حکومت باید جمهوری اسلامی باشد برخی مخالفت کردند و اسامی دیگری چون جمهوری دمکراتیک را انتخاب کرده بودند اما امام فرمود جمهوری اسلامی نه یک کلمه کمتر و نه بیشتر. مرحوم پدرم اعلامیه ای را تنظیم و در آن مردم را به حضور در انتخابات دعوت و اعلام کرد که رای همه ما باید جمهوری اسلامی باشد و بحمدالله 99 درصد از مردم ایران به جمهوری اسلامی رای مثبت دادند.
خلع سلاح افسران شهربانی بدون جنگ و خونریزی
حجت الاسلام میر یونسی مسئول حوزه های علمیه کنگاور در گفتگو با خبرنگار مرصاد در خصوص خاطرات دوران انقلاب اظهار داشت: در دوران انقلاب شهرستان کنگاور همانند دیگر شهرهای سراسر ایران شور و شوق پیروزی و بعد به موازات آن انگیزه پیروزی داشت. بنده در آن زمان طلبه بودم که وظیفه خود دانستم به فرمان پیشوای خود همراه و همگام مردم در برابر ظلم قیام کنم.
وی به پشتیبانی از ولایت فقیه اشاره کرد و گفت: در آن زمان اکثریت مراجع و علمای بزرگ امام را یاری کردند هرچند عده کمی سکوت کردند و یا مخالفت هایی داشتند اما موج انقلاب و حضور مردم تاثیری از آنها بجای نمی گذاشت چرا که این مبارزات انقلاب برای اسلام و به امامت و رهبری شخص بزرگی بود.
میر یونسی در ادامه گفت: در آن زمان رابط بین امام و عموم مردم علما و انقلابیون بودند که در شهرستان کنگاور مرحوم حاج آقا بزرگ (محمد باقر محمدی عراقی) و بنده این مسئولیت را به عهده داشتیم به این شکل که بنده اعلامیه های امام را می نوشتم و پس از تایید و امضای حاج آقا بزرگ در میان مردم پخش می کردیم.
وی افزود: به یاد دارم که روزهای 21 و22 بهمن بود که مردم، نیروهای مقر شهربانی را محاصره کردند به من خبر رسید که مردم قصد ورود به این مقر را دارند. من هم بنابر وظیفه برای جلوگیری و درگیری مردم با نیروهای شهربانی به آنجا رفتم وقتی وارد شهربانی شدم فرمانده شهربانی آن زمان به همراه نیروهای خود، مسلح در مقر ایستاده بود که جلو رفتم و آنها را با روی خوش نصیحت و آرام کردم و با تسلیم شدن، آنها را خلع سلاح کردیم و برای جلوگیری و آسیب رساندن مردم به آنها در بازداشتگاه شهربانی آنها را مستقر کردیم و اسلحه و تجهیزات آنها را در اتاق محفوظ کردیم که مبادا به دست افراد نفوذی بیفتند.
وی در پایان گفت: همه باید بدانیم که 22 بهمن روز بزرگی برای همه ی ملت است. روزی که طاغوت نابود شد و حق بر کرسی نشست لذا وظیفه همه ی مردم این است که این روز را گرامی و با اهمیت بدانند.
حجت الاسلام میر یونسی تاکید کرد: یکی از وظایف ما در راستای ادای دین به این انقلاب و خون شهداست، حضور در راهپیمایی روز22 بهمن است.
مسجد جامع قصرشیرین مهم ترین پایگاه جوانان انقلابی در مبارزه با رژیم پهلوی بود
به گزارش الوند خبر، آغاز دهه مبارک فجر بهانه ای شد تا با یکی از مبارزان انقلابی که از دوران جوانی در مبارزات علیه نظام شاهنشاهی و استبداد مبارزه کرده است به گفتگو بنشینیم.
حاج هوشنگ رضایی یکی از مبارزان و فعالین انقلابی در دوره طاغوت در گفتگو با الوند خبر اظهار داشت: ماه بهمن یادآور خاطرات شیرین پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران است.
وی افزود: در سال های آخر عمر سلطنت شاه خائن، شهرستان مرزی قصرشیرین نیز مانند دیگر شهرهای ایران درگیر مبارزات انقلابی مردم و رژیم منحوس پهلوی بود.
وی با اشاره به فعالیت های گسترده مردم قصرشیرین در پیروزی انقلاب افزود: شهرستان مرزی قصرشیرین در سال 57 بعد از شهر کرمانشاه دومین شهید انقلاب را تقدیم نظام و رهبری کرد.
وی یادآور شد: در آن زمان تظاهرات گسترده ای در خیابان های قصرشیرین صورت گرفت که با برخورد شدید نیروهای امنیتی روبه رو می شدند و گاهی نیز مردم بیشتر از تاریکی شب استفاده میکردند و برای شعار دادن و اعلام مخالفت خود با رژیم ستم شاهی به کوچه ها می آمدند.
وی افزود: در آن زمان شب ها حکومت نظامی بود اما هیچ گونه امنیت خاصی در شهر حاکم نبود و رژیم طاغوت آنگونه که باید و شاید برای آسایش خاطر مردم تلاش نمی کرد لذا به همین خاطر خود مردم و بخصوص جوانان شهرستان شب ها را برای امنیت خانواده خود نگهبانی میدادند.
رضایی گفت: در یکی از روزهای پیش از انقلاب نیروهای ساواک و شهربانی در مسجد جامع قصرشیرین با مردم درگیر شدند که انقلابیون زیادی همچون شهید بوچانی و شهید مطاعی به شهادت رسیدند و بسیاری دیگر از بچه های مبارز نیز تیر خوردند و زخمی شدند.
این مبارز انقلابی گفت: مردم در خیابان های شهر شعارهایی همچون «مرگ برشاه»، «درود بر خمینی» و «بختیار وای اگر خمینی نیاید» و را سر میدادند و در بیم و امید آمدن امام بودند و میترسیدند که امام سلامت به ایران نیاید.
وی افزود: مردم هرلحظه در آرزوی دیدار امام روزشماری میکردند و در روز 12 بهمن زمانی که امام(ره) به کشور آمدند بسیاری از مردم قصرشیرین برای دیدار با ایشان به فرودگاه تهران رفتند.
وی تاکید کرد: همه ما اعتقاد داریم حضرت امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری از ذخایر الهی برای اسلام و ایران بوده و هستند و بخاطر همان ایمان، صبر و اخلاص حضرت امام بود که ملت ایران او را حمایت کردن و امر او را امر خدا و پیغمبری میدانستند.
وی افزود: درست است امروز مشکلات و تحریم هایی زیادی گریبانگیر کشور شده است اما الان ما دلمان خوش است که سرمان بالاست و به کسی در دنیا وابسته نیستیم و اینها همهاش به برکت خون شهدا و امام و انقلاب است.
مردم سرپلذهاب درمبارزه بارژیم پهلوی از هیچ کوششی دریغ نکردند
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از بازی دراز، مردم شهرستان سرپل ذهاب نیز همانند دیگر شهرهای کشور همپای رهبر خویش به میدان آمدند تا ریشه استکبار را با سرنگونی رژیم ستمشاهی بخشکانند.
دراین میان پای خاطرات یکی از انقلابیون سرپل ذهابی نشستیم تا حال و هوای دوران انقلاب به ویژه 12 بهمن 57 را برایمان بازگو کند.
عباس فرجی از مبارزان انقلاب است که به بیان خاطراتش در مبارزه با رژیم ستمشاهی میپردازد و میگوید: مردم شهرستان سرپل ذهاب برای پیشبرد اهداف انقلاب از هیچ کمکی کوتاهی نمی کردند تا جایی که همه خانواده ها بسیج شده بودند و در جریان مبارزات برای پیروزی انقلاب اسلامی دست به دست هم داده و رژیم شاهنشاهی را درهم شکستند.
وی درادامه افزود: نوجوانان و جوانان سرپل ذهاب در هر کوی و برزنی در برابر مأموران ساواک دوشادوش پدران خود مقاومت کرده و تا پای جان ایستادگی کردند چرا که مهمترین انگیزه برای مبارزه لبیک به ندای رهبر و دفاع از ارزش های اسلامی مان و همچنین برچینی بی عدالتی حاکم و تسلط بیگانگان بر کشور بود.
فرجی این زخم خورده رژیم طاغوت در خصوص نحوه دستگیری اش توسط ساواک، گفت: به دلیل شرکت در تظاهرات ضد رژیم شاهنشاهی مدتها تحت تعقیب بودم و کماکان از هر فرصتی برای اجرای برنامه های انقلابی اما بصورت محرمانه و ناشناس بهره می گرفتم تا اینکه یک صبح مأمورین ساواک به خانه ای که نقل مکان کرده بودم، وارد شده و مرا دستگیر و مورد شکنجه قرار دادند و پس از رنجهای بسیاری که در زندان ساواک متحمل بودم، آزادشدم.
این مبارزانقلابی یادآورشد: به خاطر تعرض نیروهای وابسته به رژیم شاه و چماق به دستان با تعدادی از جوانان تا قبل از پیروزی انقلاب مجبور به حراست از محله خود شدیم اما سلاح ما فقط چوب بود در این میان بخاطر درگیری درچهارراه احمدابن اسحاق شهید گرانقدر ایرج رستمی که از دانش آموزان به نام آن دوران بود در مواجه با مزدوران رژیم شاهنشاهی توسط گلوله کلت یکی ازافسران ارشد پهلوی به شهادت می رسد.
وی ادامه داد: در دوران انقلاب اسلامی همه از پیر و جوان، زن و مرد به خیابانها ریختند تا برای پایداری اسلام و انقلاب دراین سرزمین فریاد بزنند و دراین میان بودند عزیزانی که نشان جانبازی را برسینههای خود حک کردند.
وی خاطر نشان کرد: پس از پیروزی انقلاب در 12 بهمن 57 تمامی مردم سرپل زهاب حتی آنان که تا چند روز پیش برعلیه امام(ره) شعار می دادند با انقلابیون شهرمتحد شده و به نشانه خوشحالی به خیابان ها آمدند و شعارهایی همچون رهبر خوش آمدی، بوی گل و سوسن و یاسمن آید، درود بر خمینی و ...سر می دادند و درهرمحله و کوچه ای مردم دور هم جمع شده و تا صبح بیدار ماندند تا طلوع اولین روز آزادی میهن خویش را با حضور امام راحل (ره) جشن بگیرند.
مردم شهر صحنه همگام با سراسر کشور در تمام راهپیمایی ها شرکت می کردند
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد، شاه محمد کرمی یکی از فعالان انقلابی شهرستان صحنه در دوران طاغوت در گفتگو با امروله اظهار داشت: شهرستان صحنه هم گام و هم صدا با سراسر کشور در تظاهرات و راهپیمایی شرکت می کردند و انزجار خود را از رژیم شاهنشاهی اعلام می کردند.
وی ادامه داد: اوایل دی ماه سال 57 با تعدادی از همکاران فرهنگی جلسه ای گذاشتیم تا یک راهپیمایی را در داخل شهر راه بیاندازیم و تصمیم گرفتیم که فردا راس ساعت 10 صبح در میدان مرکزی شهر ( میدان مطهری) جمع شویم. با اقای بدری رییس آموزش و پرورش وقت آن زمان هماهنگ کردیم و ایشان هم گفت که من هم می آیم.
کرمی تصریح کرد: راس ساعت مقرر با دانش اموزان و همکاران فرهنگی در میدان مرکزی حاضر شدیم و با سر دادن شعار های (( توپ ،تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد )) به سمت خیابان مولوی حرکت کردیم. هر قدم که می گذاشتیم تعداد افراد بیشتر می شد و لحظه به لحظه به شکوه راهپیمایی افزوده می شد.
این فعال انقلابی شهر صحنه بیان کرد: نزدیک اداره مخابرات فعلی بودیم که نیروهای ژاندارمری برای متفرق کردن مردم تیر هوایی شکلیک کردند و ما بخاطر اینکه رئیس اداره آموزش و پرورش مورد اصابت گلوله قرار نگیرد او را به داخل ساختمان نیمه کاره کشیدیم که ایشان داخل مخلوط آهک افتادند.
وی گفت: ما از کوچه باغ پشت شرکت تعاونی اداره اموزش و پرورش فعلی صحنه فرار کردیم که خوشبختانه کسی تیر نخورد.فردای آن روز دوباره راهپیمایی خود را از همان میدان مرکزی شروع کردیم بااین تفاوت که جمعیت افراد چند برابر شده بود. نزدیک بانک سپه بودیم که با نیروهای ژاندارمری برخورد کردیم و انها این بار بجای استفاده از تیر هوایی به سوی مردم تیر اندازی می کردند.
شاه محمد کرمی یادآور شد: در حال راهپیمایی و سردادن شعار بودیم که نیروهای طاغوت با شلیک های پی در پی خود دو نفر از انقلابیون را به نام های بهروز حق پناه و عزت حیدریان را از ناحیه پا زخمی کردند و ما انها را روی دست گرفتیم و به بیمارستان بردیم.
این فعال انقلابی در پایان گفت: نه تنها در صحنه بلکه در تمام کشور زحمات بسیاری برای پیروزی انقلاب کشیده شد بنابراین همه ما بویژه نسل جوان باید برای سرافرازی این انقلاب تلاش کنیم.
مزدوران شاهنشاهی ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله پاسخ می دادند
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد حاج احمد خطیبی در گفتگو با خبرنگار سهیل سنقر از حال و هوای آن روزهای انقلاب سخن گفت و اظهار داشت: آنچه را که برای شما بیان می کنم واقعیت تاریخی است که در شهر سنقر زادگاه مردان و زنان مؤمن و انقلابی اتفاق افتاده و حقیر شاهد و سند زنده بعضی از اتفاقات بودم که بدون ذره ای دخل و تصرف بیان می کنم.
وی افزود: بنا به اظهارات بزرگان مبارزات سیاسی و انقلابی این سرزمین مربوط به سالهای دور و دراز است. روزگاری این شهر میزبان و پناهگاه انقلابیون بزرگ همچون نواب صفوی، واحدی و ذوالقدر و شخصیت های بزرگی مثل آیت الله مدنی و آیت الله غروی که از فداییان اسلام بودند، بود.
وی ادامه داد: به یاد دارم در سالهای ۱۳۵۱ به بعد در محافل و مجالس مذهبی در مساجد وحسینیه ها نام و یاد امام خمینی (ره) گوش جان را نوازش می داد و از طریق کتابهای دکتر شریعتی نسل جوان آگاه و بیدار می شدند و از شهر قم کلیه اطلاعیه ها و فرامین امام (ره) به صورت شب نامه توسط جوانان در شهر پخش می شد.
حاج احمد بیان داشت: برای نخستین بار در مسجد جامع (بازار) در روز عاشورا مراسم عزاداری امام حسین (ع) با رهبری روحانی مبارز حاج آقا رضوانی و سید جلیل القدر و سید جواد حسینی مردم به جای سینه زدن و زنجیر زدن با مشت های گره کرده شعار انقلابی سر دادند. از این جمله شعارها： بر لبم این سرود برخمینی درود/مرگ بر پهلوی نوکراجنبی، مرگ بر شاه/مرگ برشاه، مرگ بر این زندگی وذلت/شاه شده قاتل این ملت و روح منی خمینی /بت شکنی خمینی بود که با دخالت پاسبانان مردم متفرق شدند و در همان روز از چهره های شناخته شده و انقلابی از جمله سید جواد حسینی ،علیرضا رستمی ،عزیزعلی گلرخساری ،قدرت احمدی و... دستگیر و بازداشت شدند.
خطیبی اذعان داشت: تظاهرات روز به روز گسترده تر می شد و جوانان پرشور هر صبح و شام در خیابانها تجمع می کردند و حمایت خود را از رهبری امام بزرگوار با دادن شعار اعلام می کردند و در درگیری های خیابانی مردم انقلابی بانک مسکن و همچنین تعاون روستایی واقع در خیابان آیت الله خامنه ای (فعلی) را نیز به آتش کشیدند.
در همان شبها بود که مزدوران شاهنشاهی با مردم درگیر شدند و ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله می بستند، حاج اسماعیل کاکایی را به شهادت رساندند و او اولین شهید انقلاب در شهر بود.
درگیری ها ادامه داشت و پاسبانان بدونه وقفه تیراندازی می کردند که منجر به شهادت عبدالله نجاری، علیرضا متولیان، نصرالله خورشیدی، میرزا قلی متولی، امیرپاکبر، امیر پروانه و جلال خادمی شد.
وی ادامه داد: مردم انقلابی علیرغم درگیری ها با ضد انقلاب داخل شهر تعدادی نیز عازم تهران شدند و همراه مردم تهران نهضت را یاری نمودند.
بزرگترین افتخار ما جوانان عصر انقلاب، تنها انقلاب است/ شرایط روزهای انقلاب در روانسر سختر از دیگر شهرها بود با وجود گروهک های منافق
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از سراب روانسر، احمد اسمائی متولد سال 1331 در شهرستان روانسر با سابقه ی 110 ماه حضور در جبهه ی نبرد حق علیه باطل می باشد که طی حضور در عملیات های مختلف مجروح شده است و در شدید ترین مجروحیت خود در پاکسازی نیسانه از توابع شهرستان پاوه از ناحیه یک دست محروم می شود.
احمد اسمائی جانباز 50 درصد و سرافزار انقلاب در گفت و گو با خبرنگار سراب روانسر ضمن تبریک بمناسبت فرارسیدن ایام مبارک دهه فجر، بزرگترین افتخار زندگیش را حضور در زمان انقلاب دانست.
این جانباز سرافراز با بیان اینکه در زمان انقلاب هر شهر و روستایی در تب و تاب انقلاب بود گفت: روانسر مانند سایر شهرها و روستاهای ایران از شرایط موجود حاکمان و سلطه گران و نظام شاهنشاهی به ستوه آمده بود، و از طرف دیگر با توجه به اینکه روانسر جزء شهرهای نزدیک به مرز بود شرایط برای مردم شاید به نوعی سخت تر بود.
وی ادامه داد: زمانی که امام خمینی (ره) به میهن بازگشتند و انقلاب صورت گرفت و مردم از طریق رادیو از این موضوع آگاه شدند مردم خیلی خوشحال شدند اما با وجود گروهک های منافقی از جمله کومله و دموکرات که در منطقه حضور داشت مردم شاید کمتر می توانستد در خیابان ها حضور پیدا کنند چرا که منطقه اورامانات( که شامل شهرستان های پاوه، جوانرود؛ روانسر و ثلاث باباجانی می باشد) در زمان انقلاب همیشه از سوی گروهک های زیادی تهدید می شد چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب این تهدید همیشه وجود داشت.
جانباز سرافزار روانسری گفت: هیچ گاه نمی توان فراموش کرد زمانی را که برای دفاع از وطن و ناموست به جنگ با دشمن می روی. هیچ گاه نمی توان فراموش کرد روزهایی را که مردم همه یکصدا به فرمان بنیانگذار کبیر انقلاب لبیک گفتند و عضو ارتش 20 میلیونی شدند.
وی افزود: هیچ چیز به جز عشق و علاقه و هوشیاری نمی توانست باعث شود که مردم به عضویت ارتش بیست میلیونی درآیند و اکنون پس از گذشت بیش از 3 دهه از انقلاب شکوهمند، امیدوارم نسل امروز و جوانان امروزی فراموش نکنند که این انقلاب چگونه صورت گرفته است.
احمد اسمائی در پایان ضمن توصیه به جوانان در رابطه با هوشیار بودن در شرایط فعلی که گروهک های بسیار جامعه اسلامی را فراگرفته است، یادآور شد: جوانان امروز وظیفه دارند به مانند جوانان عصر انقلاب از خاک و ناموس وطن خود دفاع کنند چرا که برای حفظ این خاک خون های بسیار ریخته شده است و نباید به هیچ تجاوزگری اجازه تعدی و تجاوز را بدهند.
مبارزی که هفت سال شکنجه های ساواک تحمل کرد
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از جوانرود هه وال، نصرت کریمی همسر شهید عزیز ویسی نسب از دیدار وی با امام خمینی (ره) در فرانسه و دستگیری وی در کرمانشاه و تحمل 7 سال شکنجه های ساواک توسط شهید سخن می گوید.
کریمی همسر شهید می گوید: شهید ویسی نسب در زمانی که حضرت امام(ره) در پاریس تبعید بودند به دیدار امام می رود و با ایشان ملاقات می کند و از دست خود ایشان اعلامیه هایی را به ایران آورده و در کرمانشاه پخش می کند وی همچنین زمانی که امام(ره) در نجف اشرف در تبعید بودند به نیت زیارتشان به نجف اشرف می رود اما موفق به دیدار ایشان نمی شود ولی مقداری اعلامیه از همراهان مام (ره) دریافت نموده و به کرمانشاه می آورد که هنگامی که مشغول توزیع آنان است در میدان جوانشیر کرمانشاه توسط ساواک دستگیر شده و به زندان فرستاده می شود.
همسر شهید ویسی نسب در ادامه افزود: شهید هفت سال در زندانهای ساواک شکنجه می شود و انواع شکنجه ها را به خاطر امید به پیروزی و استقرار نظامی که رهبری دینی داشته باشد تحمل می نماید.
وی به ایمان و اعتقاد قلبی والای شهید اشاره کرد و افزود: در یکی از بمبارانها پسر چهار ماهه اش (عبدالرحمن) به شهادت می رسد اما شهید خم به ابرو نیاورده و اظهار می دارد که برای اسلام و حکومت اسلامی به رهبری امام (ره) باید جان داد.
وی به خاطراتی از شهید اشاره می کند و می افزاید: در یکی از زمستانها که شهید برای مرخصی از جبهه به منزل بازگشته بود می گفت مدت طولانی است که پوتینهایم را از پایم در نیاورده ام، من آب گرم آوردم و آرام آرام پوتینها را از پایش درآوردم. پوتینها به پوست پایش چسبیده بود و پاهایش زخمی بود و یادم می آید که در زمانی که گرهک های ضد انقلاب به جوانرود حمله کرده بودند، وی تیر بار به دوش روی پشت بام غسالخانه ابتدای شهر رفته و چندین روز در برابر آنها ایستاد.
وی در پایان گفت: از خصوصیات اخلاقی شهید خوش خلقی، مهربانی، وفا داری و تعصب شدیدی بود که وی به دین و مذهب داشت و در ادای نمازها در وقت خود بسیار توجه کرد.
فعالیت انقلابی مردم در منطقه اورامانات پاوه
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از هزار ماسوله، یکی از مبارزین انقلاب که در دوران پیروزی انقلاب اسلامی در شهرستان پاوه به سر می برد در گفتگویی با خبرنگار ما با اشاره به ایام 12 بهمن 57 تا روز پیروزی انقلاب اسلامی ایران اظهار داشت: روز ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ یادآور روزی است که امام خمینی(ره) پس از 15 سال تبعید به ایران بازگشت و در تهران مورد استقبال بی نظیر ملت قرار گرفت و بعد از آن این زمان به عنوان دهه فجر، مشخص شد.
ناجی محی الدین زاده افزود: در شهرستان پاوه نیز مردم به جهت انکه زودتر علیه رژیم شاهنشاهی وارد صحنه شده بودند، دهه فجر متفاوت بود. همزمان با ورود امام خمینی(ره) به خاک ایران، با توجه به محدود بودن امکانات در آن زمان، مردم این شهرستان نیز به جشن و شادی پرداخته و استقبال بی نظیری را در این منطقه انجام و شعارهای پیروزی را سر دادند.
وی ادامه داد: ورود امام خمینی(ره)به کشور باعث خوشحالی و دلگرمی مردم و ناامیدی عوامل بازمانده رژیم شاهنشاهی شده بود که از آن زمان به بعد هر روز مردم به صورت های مختلف اعتراض خود را علیه آن عوامل ابراز می کردند و به تظاهرات می پرداختند.
محی الدین زاده گفت: دهه فجر انقلاب اسلامی نماد پایداری و پیروزی ملت ایران بر رژیم شاهنشاهی با قدمت 2500 ساله و استبداد و دیکتاتوری است که سرانجام این رژیم با اتحاد و یکپارچگی کامل ملت، ریشه کن شد.
وی افزود: 12 تا 22 بهمن ثابت کرد که ملتی که بخواهد می تواند با فدا کردن جان خود به این حاکمیت ظالم پایان دهند.
وی مهمترین ویژگی انقلاب را اتحاد و رهبری خردمندانه حضرت امام خمینی(ره) بیان کرد و گفت: نشان دادن راه وروش درست به این ملت توسط ایشان، باعث شد تا این انقلاب به نقطه پیروزی برسد و قطعا چون این انقلاب انقلابی مردمی و ایدئولوژیک بود، همچنان ماندگاری دارد.
وی ادامه داد: همانطور که با ورود حضرت امام به این مملکت، شادی و خوشحالی را در سراسر کشور به همراه آورد، مردم این شهرستان نیز با توجه به آنکه تحت فشار حاکمیت رژیم پهلوی بودند، شور و هیجان خاصی برای حضور در صحنه های انقلاب داشتند. آن ها با پخش اعلامیه ها و سر دادن شعارهای پیروزی که بعضا مورد سرکوب عوامل شاهنشاهی قرار می گرفتند، شور خود را به نمایش می گذاشتند.
این مبارز انقلابی گفت: چون انقلاب، انقلابی مردمی بود، تمامی گروهها و احزاب به صورت یکپارچه این انقلاب را به وجود آوردند، و این گروهها و احزاب هرکدام در سرنگون کردن رژیم شتم شاهی تلاش می کردند.
وی ادامه داد: بعد از یک سال از پیروزی انقلاب اسلامی، برخی از احزاب و گروهها در منطقه نمود پیدا کردند و اهداف و مقاصد خود را در براندازی جمهوری اسلامی در پیش گرفتند و در این منطقه نیز با وجود انکه طرفدار خاصی را نداشتند بلکه مردم با تشکیل مکتب قرآن و حمایت جمهوری اسلامی و برگزاری کلاسهای قران کریم جناب حاج ماموستا ملا قادر قادری به این سو می آمدند.
وی افزود: با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، من در آن زمان مقطع تحصیلی راهنمایی را می گذراندم که یک نوبت از روز را در مدرسه به کسب دانش سپری می کردیم و نوبت دوم را نیز با انجام امورات و فعالیتهای فرهنگی در ستاد مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و جهاد سپری می کردیم.
وی با بیان اینکه شهرستان پاوه به لحاظ موقعیت جغرافیایی متفاوت تر از بقیه شهرستان ها بود گفت: مردم پاوه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در چندین جبهه علیه رژیم ستم شاهی، گروهک های ضد انقلاب داخلی و جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به مقابله پرداخته و مردم به صورت خودجوش در صحنه های انقلاب حضور پیدا می کردند.
وی در پایان گفت: برنامه های دهه فجر نیز در سالهای بعد از پیروزی انقلاب و از سال 1360 به بعد منسجم تر از سالهای قبل از آن برگزار می شد و ان برنامه هایی که در مساجد این منطقه و از تمامی روستاها برگزار می شد با برنامه های گرامی داشت این ایام در مراکز استان نیز به سبب وجود شخصی چون ماموستا ملا قادر قادری در این شهرستان در متحد نمودن مردم هم خوانی داشت.
از همنوایی ارتش تا برپایی جشن پیروزی انقلاب
حاج مسلم امینی در گفتگو با خبرنگار پاک پرس، با اشاره به اینکه در سال 57 ملت ایران پائیز و زمستان بسیار خاطره انگیزی را تجربه کردند اظهار داشت: منزل ما بر سر مسیر تظاهرات قرار داشت و همین امر سبب شد که علاوه بر اینکه مدام شاهد خیل عظیمی از جمعیت انقلابی تظاهر کننده باشیم، خود نیز شرکت کننده باشیم.
این مبارز انقلابی با یادآوری شعار هایی نظیر " شاه نماز خوان شده"، "بختیار بختیار نوکر بی اختیار" و " خمینی عزیزم بو تا خون بریزم" افزود: در همین روزها در سال 57 تظاهرات کننده به سمت مرکز شهر پیشروی کردند و در این میان ماموران به سمت افراد تیراندازی کردند و یکی از انقلابیون مبارز در غروب همان روز به شهادت رسید و این یکی از سخت ترین خاطرات در چنین روزهایی است.
امینی با اشاره به دیگر خاطرات خود در چنین روزهایی گفت: بیانات تاریخی امام راحل(ره) در دل همه از جمله ارتش با وجود امکاناتی که شاه برای آنان فراهم کرده نفوذ کرده بود؛ گرچه در این میان برخی از فرماندهان ارشد ارتش اعدام یا متواری شدند اما شمار زیادی از ارتشیان همنوا با مردم انقلابی شدند.
امینی با اشاره به نگهبانی دادن مردم در این ایام برای جلوگیری از غارت توسط بیگانگان، درباره روزهای پیروزی انقلاب اسلامی نیز خاطر نشان کرد: در آن روزها بیشتر مردم ماشین پیکان داشتند و در هر ماشین پنجره های خودرو را پایین می زدند و از هر پنجره یک نفر آویزان می شد و ابراز احساسات می کرد.
وی افزود: همچنین مردم بر سر برف پاک کن ها دستمال کاغذی می بستند و با روشن کردن برف پاک کن های خودرو خود به شادمانی می پرداختند.
,
امام جمعه موقت کرمانشاه اظهار داشت: اوایل مبارزات کار بسیار مشکل بود زمانی که امام در قم جلساتی را داشتند افرادی در آن جلسات حاضر می شدند و سخنان امام را بصورت اعلامیه بین مردم و دیگر نقاط کشور ارسال می کردند زمانی که امام هم تبعید شد باز سخنان ایشان بصورت اعلامیه به دیگران رسانده می شد.
,,
وی به نحوه توزیع اعلامیه در کرمانشاه اشاره و خاطر نشان کرد: من به همراه برادرم که بعدها به درجه رفیع شهادت نائل آمد مامور پخش اعلامیه ها بودیم. پس از انتقال اعلامیه از قم به کرمانشاه توسط برادرم آنها را زیر فرش های مسجد جامع مخفی می کردیم. همرزمان محل مخفی کردن اعلامیه ها را می دانستند و به مسجد می آمدند و آنها را برای پخش کردن می بردند.
,,
وی در ادامه گفت: ساواکیان چون فهمیده بودند از جانب ما در مسجد تبلیغاتی علیه حکومت در دست اجراست لذا من و برادرم را دستگیر کردند که دقیقا همزمان با تاجگذاری شاه بود. پس از دستگیری ما را به جایگاهی در خیابان الیزابت (انقلاب کنونی) و در کوچه ای بنام الهیه که مخصوص شکنجه و زندانی کردن انقلابیون بود زندانی و شکنجه کردند.
,,
آیت الله حجتی به اولین راهپیمایی در کرمانشاه اشاره کرد و گفت: روزی در مسجد آیت الله بروجردی منبر رفته بودم. مرحوم آیت الله اشرفی اصفهانی و شیخ بهاءالدین عراقی و تعدادی دیگر از علمای شهر نیز حضور داشتند که ساواکیان به یکباره به ما حمله کردند، من به همراه شیخ جلال آل طاهر جمعیت زیادی را جمع کردیم و به طرف میدان فردوسی حرکت کردیم. آن زمان مجسمه ی شاه در میدان فردوسی قرار داشت. ساواک از ترس اینکه الان مردم مجسمه شاه را پایین می کشند روبروی بیمارستان معتضدی آنها را به گلوله بستند که در این حمله یکی از دوستان بنام حاج محمد قمری به شهادت رسید.
,,
وی افزود: انقلاب روز به روز به اوج پیروزی نزدیک می شد و همچنان ما در مساجد به منبر می رفتیم و سخنان امام را به گوش مردم می رساندیم. ساواک در بسیاری از آن منبرها به ما حمله می کرد اما همچنان به مبارزات خود ادامه دادیم تا این مبارزات در 12 بهمن 57 به ثمر نشست.
,,
امام جمعه موقت کرمانشاه در پایان گفت: پس از انقلاب، زمانی که امام (ره) اعلام کرد حکومت باید جمهوری اسلامی باشد برخی مخالفت کردند و اسامی دیگری چون جمهوری دمکراتیک را انتخاب کرده بودند اما امام فرمود جمهوری اسلامی نه یک کلمه کمتر و نه بیشتر. مرحوم پدرم اعلامیه ای را تنظیم و در آن مردم را به حضور در انتخابات دعوت و اعلام کرد که رای همه ما باید جمهوری اسلامی باشد و بحمدالله 99 درصد از مردم ایران به جمهوری اسلامی رای مثبت دادند.
,,
خلع سلاح افسران شهربانی بدون جنگ و خونریزی
,,
حجت الاسلام میر یونسی مسئول حوزه های علمیه کنگاور در گفتگو با خبرنگار مرصاد در خصوص خاطرات دوران انقلاب اظهار داشت: در دوران انقلاب شهرستان کنگاور همانند دیگر شهرهای سراسر ایران شور و شوق پیروزی و بعد به موازات آن انگیزه پیروزی داشت. بنده در آن زمان طلبه بودم که وظیفه خود دانستم به فرمان پیشوای خود همراه و همگام مردم در برابر ظلم قیام کنم.
وی به پشتیبانی از ولایت فقیه اشاره کرد و گفت: در آن زمان اکثریت مراجع و علمای بزرگ امام را یاری کردند هرچند عده کمی سکوت کردند و یا مخالفت هایی داشتند اما موج انقلاب و حضور مردم تاثیری از آنها بجای نمی گذاشت چرا که این مبارزات انقلاب برای اسلام و به امامت و رهبری شخص بزرگی بود.
میر یونسی در ادامه گفت: در آن زمان رابط بین امام و عموم مردم علما و انقلابیون بودند که در شهرستان کنگاور مرحوم حاج آقا بزرگ (محمد باقر محمدی عراقی) و بنده این مسئولیت را به عهده داشتیم به این شکل که بنده اعلامیه های امام را می نوشتم و پس از تایید و امضای حاج آقا بزرگ در میان مردم پخش می کردیم.
وی افزود: به یاد دارم که روزهای 21 و22 بهمن بود که مردم، نیروهای مقر شهربانی را محاصره کردند به من خبر رسید که مردم قصد ورود به این مقر را دارند. من هم بنابر وظیفه برای جلوگیری و درگیری مردم با نیروهای شهربانی به آنجا رفتم وقتی وارد شهربانی شدم فرمانده شهربانی آن زمان به همراه نیروهای خود، مسلح در مقر ایستاده بود که جلو رفتم و آنها را با روی خوش نصیحت و آرام کردم و با تسلیم شدن، آنها را خلع سلاح کردیم و برای جلوگیری و آسیب رساندن مردم به آنها در بازداشتگاه شهربانی آنها را مستقر کردیم و اسلحه و تجهیزات آنها را در اتاق محفوظ کردیم که مبادا به دست افراد نفوذی بیفتند.
وی در پایان گفت: همه باید بدانیم که 22 بهمن روز بزرگی برای همه ی ملت است. روزی که طاغوت نابود شد و حق بر کرسی نشست لذا وظیفه همه ی مردم این است که این روز را گرامی و با اهمیت بدانند.
حجت الاسلام میر یونسی تاکید کرد: یکی از وظایف ما در راستای ادای دین به این انقلاب و خون شهداست، حضور در راهپیمایی روز22 بهمن است.
حجت الاسلام میر یونسی مسئول حوزه های علمیه کنگاور در گفتگو با خبرنگار مرصاد در خصوص خاطرات دوران انقلاب اظهار داشت: در دوران انقلاب شهرستان کنگاور همانند دیگر شهرهای سراسر ایران شور و شوق پیروزی و بعد به موازات آن انگیزه پیروزی داشت. بنده در آن زمان طلبه بودم که وظیفه خود دانستم به فرمان پیشوای خود همراه و همگام مردم در برابر ظلم قیام کنم.
وی به پشتیبانی از ولایت فقیه اشاره کرد و گفت: در آن زمان اکثریت مراجع و علمای بزرگ امام را یاری کردند هرچند عده کمی سکوت کردند و یا مخالفت هایی داشتند اما موج انقلاب و حضور مردم تاثیری از آنها بجای نمی گذاشت چرا که این مبارزات انقلاب برای اسلام و به امامت و رهبری شخص بزرگی بود.
میر یونسی در ادامه گفت: در آن زمان رابط بین امام و عموم مردم علما و انقلابیون بودند که در شهرستان کنگاور مرحوم حاج آقا بزرگ (محمد باقر محمدی عراقی) و بنده این مسئولیت را به عهده داشتیم به این شکل که بنده اعلامیه های امام را می نوشتم و پس از تایید و امضای حاج آقا بزرگ در میان مردم پخش می کردیم.
وی افزود: به یاد دارم که روزهای 21 و22 بهمن بود که مردم، نیروهای مقر شهربانی را محاصره کردند به من خبر رسید که مردم قصد ورود به این مقر را دارند. من هم بنابر وظیفه برای جلوگیری و درگیری مردم با نیروهای شهربانی به آنجا رفتم وقتی وارد شهربانی شدم فرمانده شهربانی آن زمان به همراه نیروهای خود، مسلح در مقر ایستاده بود که جلو رفتم و آنها را با روی خوش نصیحت و آرام کردم و با تسلیم شدن، آنها را خلع سلاح کردیم و برای جلوگیری و آسیب رساندن مردم به آنها در بازداشتگاه شهربانی آنها را مستقر کردیم و اسلحه و تجهیزات آنها را در اتاق محفوظ کردیم که مبادا به دست افراد نفوذی بیفتند.
وی در پایان گفت: همه باید بدانیم که 22 بهمن روز بزرگی برای همه ی ملت است. روزی که طاغوت نابود شد و حق بر کرسی نشست لذا وظیفه همه ی مردم این است که این روز را گرامی و با اهمیت بدانند.
حجت الاسلام میر یونسی تاکید کرد: یکی از وظایف ما در راستای ادای دین به این انقلاب و خون شهداست، حضور در راهپیمایی روز22 بهمن است.
حجت الاسلام میر یونسی مسئول حوزه های علمیه کنگاور در گفتگو با خبرنگار مرصاد در خصوص خاطرات دوران انقلاب اظهار داشت: در دوران انقلاب شهرستان کنگاور همانند دیگر شهرهای سراسر ایران شور و شوق پیروزی و بعد به موازات آن انگیزه پیروزی داشت. بنده در آن زمان طلبه بودم که وظیفه خود دانستم به فرمان پیشوای خود همراه و همگام مردم در برابر ظلم قیام کنم.
وی به پشتیبانی از ولایت فقیه اشاره کرد و گفت: در آن زمان اکثریت مراجع و علمای بزرگ امام را یاری کردند هرچند عده کمی سکوت کردند و یا مخالفت هایی داشتند اما موج انقلاب و حضور مردم تاثیری از آنها بجای نمی گذاشت چرا که این مبارزات انقلاب برای اسلام و به امامت و رهبری شخص بزرگی بود.
میر یونسی در ادامه گفت: در آن زمان رابط بین امام و عموم مردم علما و انقلابیون بودند که در شهرستان کنگاور مرحوم حاج آقا بزرگ (محمد باقر محمدی عراقی) و بنده این مسئولیت را به عهده داشتیم به این شکل که بنده اعلامیه های امام را می نوشتم و پس از تایید و امضای حاج آقا بزرگ در میان مردم پخش می کردیم.
وی افزود: به یاد دارم که روزهای 21 و22 بهمن بود که مردم، نیروهای مقر شهربانی را محاصره کردند به من خبر رسید که مردم قصد ورود به این مقر را دارند. من هم بنابر وظیفه برای جلوگیری و درگیری مردم با نیروهای شهربانی به آنجا رفتم وقتی وارد شهربانی شدم فرمانده شهربانی آن زمان به همراه نیروهای خود، مسلح در مقر ایستاده بود که جلو رفتم و آنها را با روی خوش نصیحت و آرام کردم و با تسلیم شدن، آنها را خلع سلاح کردیم و برای جلوگیری و آسیب رساندن مردم به آنها در بازداشتگاه شهربانی آنها را مستقر کردیم و اسلحه و تجهیزات آنها را در اتاق محفوظ کردیم که مبادا به دست افراد نفوذی بیفتند.
وی در پایان گفت: همه باید بدانیم که 22 بهمن روز بزرگی برای همه ی ملت است. روزی که طاغوت نابود شد و حق بر کرسی نشست لذا وظیفه همه ی مردم این است که این روز را گرامی و با اهمیت بدانند.
حجت الاسلام میر یونسی تاکید کرد: یکی از وظایف ما در راستای ادای دین به این انقلاب و خون شهداست، حضور در راهپیمایی روز22 بهمن است.
حجت الاسلام میر یونسی مسئول حوزه های علمیه کنگاور در گفتگو با خبرنگار مرصاد در خصوص خاطرات دوران انقلاب اظهار داشت: در دوران انقلاب شهرستان کنگاور همانند دیگر شهرهای سراسر ایران شور و شوق پیروزی و بعد به موازات آن انگیزه پیروزی داشت. بنده در آن زمان طلبه بودم که وظیفه خود دانستم به فرمان پیشوای خود همراه و همگام مردم در برابر ظلم قیام کنم.
وی به پشتیبانی از ولایت فقیه اشاره کرد و گفت: در آن زمان اکثریت مراجع و علمای بزرگ امام را یاری کردند هرچند عده کمی سکوت کردند و یا مخالفت هایی داشتند اما موج انقلاب و حضور مردم تاثیری از آنها بجای نمی گذاشت چرا که این مبارزات انقلاب برای اسلام و به امامت و رهبری شخص بزرگی بود.
میر یونسی در ادامه گفت: در آن زمان رابط بین امام و عموم مردم علما و انقلابیون بودند که در شهرستان کنگاور مرحوم حاج آقا بزرگ (محمد باقر محمدی عراقی) و بنده این مسئولیت را به عهده داشتیم به این شکل که بنده اعلامیه های امام را می نوشتم و پس از تایید و امضای حاج آقا بزرگ در میان مردم پخش می کردیم.
وی افزود: به یاد دارم که روزهای 21 و22 بهمن بود که مردم، نیروهای مقر شهربانی را محاصره کردند به من خبر رسید که مردم قصد ورود به این مقر را دارند. من هم بنابر وظیفه برای جلوگیری و درگیری مردم با نیروهای شهربانی به آنجا رفتم وقتی وارد شهربانی شدم فرمانده شهربانی آن زمان به همراه نیروهای خود، مسلح در مقر ایستاده بود که جلو رفتم و آنها را با روی خوش نصیحت و آرام کردم و با تسلیم شدن، آنها را خلع سلاح کردیم و برای جلوگیری و آسیب رساندن مردم به آنها در بازداشتگاه شهربانی آنها را مستقر کردیم و اسلحه و تجهیزات آنها را در اتاق محفوظ کردیم که مبادا به دست افراد نفوذی بیفتند.
وی در پایان گفت: همه باید بدانیم که 22 بهمن روز بزرگی برای همه ی ملت است. روزی که طاغوت نابود شد و حق بر کرسی نشست لذا وظیفه همه ی مردم این است که این روز را گرامی و با اهمیت بدانند.
حجت الاسلام میر یونسی تاکید کرد: یکی از وظایف ما در راستای ادای دین به این انقلاب و خون شهداست، حضور در راهپیمایی روز22 بهمن است.
حجت الاسلام میر یونسی مسئول حوزه های علمیه کنگاور در گفتگو با خبرنگار مرصاد در خصوص خاطرات دوران انقلاب اظهار داشت: در دوران انقلاب شهرستان کنگاور همانند دیگر شهرهای سراسر ایران شور و شوق پیروزی و بعد به موازات آن انگیزه پیروزی داشت. بنده در آن زمان طلبه بودم که وظیفه خود دانستم به فرمان پیشوای خود همراه و همگام مردم در برابر ظلم قیام کنم.
,,
وی به پشتیبانی از ولایت فقیه اشاره کرد و گفت: در آن زمان اکثریت مراجع و علمای بزرگ امام را یاری کردند هرچند عده کمی سکوت کردند و یا مخالفت هایی داشتند اما موج انقلاب و حضور مردم تاثیری از آنها بجای نمی گذاشت چرا که این مبارزات انقلاب برای اسلام و به امامت و رهبری شخص بزرگی بود.
,,
, ,
میر یونسی در ادامه گفت: در آن زمان رابط بین امام و عموم مردم علما و انقلابیون بودند که در شهرستان کنگاور مرحوم حاج آقا بزرگ (محمد باقر محمدی عراقی) و بنده این مسئولیت را به عهده داشتیم به این شکل که بنده اعلامیه های امام را می نوشتم و پس از تایید و امضای حاج آقا بزرگ در میان مردم پخش می کردیم.
,,
وی افزود: به یاد دارم که روزهای 21 و22 بهمن بود که مردم، نیروهای مقر شهربانی را محاصره کردند به من خبر رسید که مردم قصد ورود به این مقر را دارند. من هم بنابر وظیفه برای جلوگیری و درگیری مردم با نیروهای شهربانی به آنجا رفتم وقتی وارد شهربانی شدم فرمانده شهربانی آن زمان به همراه نیروهای خود، مسلح در مقر ایستاده بود که جلو رفتم و آنها را با روی خوش نصیحت و آرام کردم و با تسلیم شدن، آنها را خلع سلاح کردیم و برای جلوگیری و آسیب رساندن مردم به آنها در بازداشتگاه شهربانی آنها را مستقر کردیم و اسلحه و تجهیزات آنها را در اتاق محفوظ کردیم که مبادا به دست افراد نفوذی بیفتند.
,,
وی در پایان گفت: همه باید بدانیم که 22 بهمن روز بزرگی برای همه ی ملت است. روزی که طاغوت نابود شد و حق بر کرسی نشست لذا وظیفه همه ی مردم این است که این روز را گرامی و با اهمیت بدانند.
,,
حجت الاسلام میر یونسی تاکید کرد: یکی از وظایف ما در راستای ادای دین به این انقلاب و خون شهداست، حضور در راهپیمایی روز22 بهمن است.
,,
مسجد جامع قصرشیرین مهم ترین پایگاه جوانان انقلابی در مبارزه با رژیم پهلوی بود
,,
به گزارش الوند خبر، آغاز دهه مبارک فجر بهانه ای شد تا با یکی از مبارزان انقلابی که از دوران جوانی در مبارزات علیه نظام شاهنشاهی و استبداد مبارزه کرده است به گفتگو بنشینیم.
,
حاج هوشنگ رضایی یکی از مبارزان و فعالین انقلابی در دوره طاغوت در گفتگو با الوند خبر اظهار داشت: ماه بهمن یادآور خاطرات شیرین پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران است.
وی افزود: در سال های آخر عمر سلطنت شاه خائن، شهرستان مرزی قصرشیرین نیز مانند دیگر شهرهای ایران درگیر مبارزات انقلابی مردم و رژیم منحوس پهلوی بود.
وی با اشاره به فعالیت های گسترده مردم قصرشیرین در پیروزی انقلاب افزود: شهرستان مرزی قصرشیرین در سال 57 بعد از شهر کرمانشاه دومین شهید انقلاب را تقدیم نظام و رهبری کرد.
وی یادآور شد: در آن زمان تظاهرات گسترده ای در خیابان های قصرشیرین صورت گرفت که با برخورد شدید نیروهای امنیتی روبه رو می شدند و گاهی نیز مردم بیشتر از تاریکی شب استفاده میکردند و برای شعار دادن و اعلام مخالفت خود با رژیم ستم شاهی به کوچه ها می آمدند.
وی افزود: در آن زمان شب ها حکومت نظامی بود اما هیچ گونه امنیت خاصی در شهر حاکم نبود و رژیم طاغوت آنگونه که باید و شاید برای آسایش خاطر مردم تلاش نمی کرد لذا به همین خاطر خود مردم و بخصوص جوانان شهرستان شب ها را برای امنیت خانواده خود نگهبانی میدادند.
رضایی گفت: در یکی از روزهای پیش از انقلاب نیروهای ساواک و شهربانی در مسجد جامع قصرشیرین با مردم درگیر شدند که انقلابیون زیادی همچون شهید بوچانی و شهید مطاعی به شهادت رسیدند و بسیاری دیگر از بچه های مبارز نیز تیر خوردند و زخمی شدند.
این مبارز انقلابی گفت: مردم در خیابان های شهر شعارهایی همچون «مرگ برشاه»، «درود بر خمینی» و «بختیار وای اگر خمینی نیاید» و را سر میدادند و در بیم و امید آمدن امام بودند و میترسیدند که امام سلامت به ایران نیاید.
وی افزود: مردم هرلحظه در آرزوی دیدار امام روزشماری میکردند و در روز 12 بهمن زمانی که امام(ره) به کشور آمدند بسیاری از مردم قصرشیرین برای دیدار با ایشان به فرودگاه تهران رفتند.
وی تاکید کرد: همه ما اعتقاد داریم حضرت امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری از ذخایر الهی برای اسلام و ایران بوده و هستند و بخاطر همان ایمان، صبر و اخلاص حضرت امام بود که ملت ایران او را حمایت کردن و امر او را امر خدا و پیغمبری میدانستند.
وی افزود: درست است امروز مشکلات و تحریم هایی زیادی گریبانگیر کشور شده است اما الان ما دلمان خوش است که سرمان بالاست و به کسی در دنیا وابسته نیستیم و اینها همهاش به برکت خون شهدا و امام و انقلاب است.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
مردم سرپلذهاب درمبارزه بارژیم پهلوی از هیچ کوششی دریغ نکردند
,,
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از بازی دراز، مردم شهرستان سرپل ذهاب نیز همانند دیگر شهرهای کشور همپای رهبر خویش به میدان آمدند تا ریشه استکبار را با سرنگونی رژیم ستمشاهی بخشکانند.
,,
دراین میان پای خاطرات یکی از انقلابیون سرپل ذهابی نشستیم تا حال و هوای دوران انقلاب به ویژه 12 بهمن 57 را برایمان بازگو کند.
,,
, ,
عباس فرجی از مبارزان انقلاب است که به بیان خاطراتش در مبارزه با رژیم ستمشاهی میپردازد و میگوید: مردم شهرستان سرپل ذهاب برای پیشبرد اهداف انقلاب از هیچ کمکی کوتاهی نمی کردند تا جایی که همه خانواده ها بسیج شده بودند و در جریان مبارزات برای پیروزی انقلاب اسلامی دست به دست هم داده و رژیم شاهنشاهی را درهم شکستند.
,,
وی درادامه افزود: نوجوانان و جوانان سرپل ذهاب در هر کوی و برزنی در برابر مأموران ساواک دوشادوش پدران خود مقاومت کرده و تا پای جان ایستادگی کردند چرا که مهمترین انگیزه برای مبارزه لبیک به ندای رهبر و دفاع از ارزش های اسلامی مان و همچنین برچینی بی عدالتی حاکم و تسلط بیگانگان بر کشور بود.
,,
فرجی این زخم خورده رژیم طاغوت در خصوص نحوه دستگیری اش توسط ساواک، گفت: به دلیل شرکت در تظاهرات ضد رژیم شاهنشاهی مدتها تحت تعقیب بودم و کماکان از هر فرصتی برای اجرای برنامه های انقلابی اما بصورت محرمانه و ناشناس بهره می گرفتم تا اینکه یک صبح مأمورین ساواک به خانه ای که نقل مکان کرده بودم، وارد شده و مرا دستگیر و مورد شکنجه قرار دادند و پس از رنجهای بسیاری که در زندان ساواک متحمل بودم، آزادشدم.
,,
این مبارزانقلابی یادآورشد: به خاطر تعرض نیروهای وابسته به رژیم شاه و چماق به دستان با تعدادی از جوانان تا قبل از پیروزی انقلاب مجبور به حراست از محله خود شدیم اما سلاح ما فقط چوب بود در این میان بخاطر درگیری درچهارراه احمدابن اسحاق شهید گرانقدر ایرج رستمی که از دانش آموزان به نام آن دوران بود در مواجه با مزدوران رژیم شاهنشاهی توسط گلوله کلت یکی ازافسران ارشد پهلوی به شهادت می رسد.
,,
, ,
وی ادامه داد: در دوران انقلاب اسلامی همه از پیر و جوان، زن و مرد به خیابانها ریختند تا برای پایداری اسلام و انقلاب دراین سرزمین فریاد بزنند و دراین میان بودند عزیزانی که نشان جانبازی را برسینههای خود حک کردند.
,,
وی خاطر نشان کرد: پس از پیروزی انقلاب در 12 بهمن 57 تمامی مردم سرپل زهاب حتی آنان که تا چند روز پیش برعلیه امام(ره) شعار می دادند با انقلابیون شهرمتحد شده و به نشانه خوشحالی به خیابان ها آمدند و شعارهایی همچون رهبر خوش آمدی، بوی گل و سوسن و یاسمن آید، درود بر خمینی و ...سر می دادند و درهرمحله و کوچه ای مردم دور هم جمع شده و تا صبح بیدار ماندند تا طلوع اولین روز آزادی میهن خویش را با حضور امام راحل (ره) جشن بگیرند.
,,
, ,
مردم شهر صحنه همگام با سراسر کشور در تمام راهپیمایی ها شرکت می کردند
,,
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد، شاه محمد کرمی یکی از فعالان انقلابی شهرستان صحنه در دوران طاغوت در گفتگو با امروله اظهار داشت: شهرستان صحنه هم گام و هم صدا با سراسر کشور در تظاهرات و راهپیمایی شرکت می کردند و انزجار خود را از رژیم شاهنشاهی اعلام می کردند.
وی ادامه داد: اوایل دی ماه سال 57 با تعدادی از همکاران فرهنگی جلسه ای گذاشتیم تا یک راهپیمایی را در داخل شهر راه بیاندازیم و تصمیم گرفتیم که فردا راس ساعت 10 صبح در میدان مرکزی شهر ( میدان مطهری) جمع شویم. با اقای بدری رییس آموزش و پرورش وقت آن زمان هماهنگ کردیم و ایشان هم گفت که من هم می آیم.
کرمی تصریح کرد: راس ساعت مقرر با دانش اموزان و همکاران فرهنگی در میدان مرکزی حاضر شدیم و با سر دادن شعار های (( توپ ،تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد )) به سمت خیابان مولوی حرکت کردیم. هر قدم که می گذاشتیم تعداد افراد بیشتر می شد و لحظه به لحظه به شکوه راهپیمایی افزوده می شد.
این فعال انقلابی شهر صحنه بیان کرد: نزدیک اداره مخابرات فعلی بودیم که نیروهای ژاندارمری برای متفرق کردن مردم تیر هوایی شکلیک کردند و ما بخاطر اینکه رئیس اداره آموزش و پرورش مورد اصابت گلوله قرار نگیرد او را به داخل ساختمان نیمه کاره کشیدیم که ایشان داخل مخلوط آهک افتادند.
وی گفت: ما از کوچه باغ پشت شرکت تعاونی اداره اموزش و پرورش فعلی صحنه فرار کردیم که خوشبختانه کسی تیر نخورد.فردای آن روز دوباره راهپیمایی خود را از همان میدان مرکزی شروع کردیم بااین تفاوت که جمعیت افراد چند برابر شده بود. نزدیک بانک سپه بودیم که با نیروهای ژاندارمری برخورد کردیم و انها این بار بجای استفاده از تیر هوایی به سوی مردم تیر اندازی می کردند.
شاه محمد کرمی یادآور شد: در حال راهپیمایی و سردادن شعار بودیم که نیروهای طاغوت با شلیک های پی در پی خود دو نفر از انقلابیون را به نام های بهروز حق پناه و عزت حیدریان را از ناحیه پا زخمی کردند و ما انها را روی دست گرفتیم و به بیمارستان بردیم.
این فعال انقلابی در پایان گفت: نه تنها در صحنه بلکه در تمام کشور زحمات بسیاری برای پیروزی انقلاب کشیده شد بنابراین همه ما بویژه نسل جوان باید برای سرافرازی این انقلاب تلاش کنیم.
مزدوران شاهنشاهی ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله پاسخ می دادند
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد حاج احمد خطیبی در گفتگو با خبرنگار سهیل سنقر از حال و هوای آن روزهای انقلاب سخن گفت و اظهار داشت: آنچه را که برای شما بیان می کنم واقعیت تاریخی است که در شهر سنقر زادگاه مردان و زنان مؤمن و انقلابی اتفاق افتاده و حقیر شاهد و سند زنده بعضی از اتفاقات بودم که بدون ذره ای دخل و تصرف بیان می کنم.
وی افزود: بنا به اظهارات بزرگان مبارزات سیاسی و انقلابی این سرزمین مربوط به سالهای دور و دراز است. روزگاری این شهر میزبان و پناهگاه انقلابیون بزرگ همچون نواب صفوی، واحدی و ذوالقدر و شخصیت های بزرگی مثل آیت الله مدنی و آیت الله غروی که از فداییان اسلام بودند، بود.
وی ادامه داد: به یاد دارم در سالهای ۱۳۵۱ به بعد در محافل و مجالس مذهبی در مساجد وحسینیه ها نام و یاد امام خمینی (ره) گوش جان را نوازش می داد و از طریق کتابهای دکتر شریعتی نسل جوان آگاه و بیدار می شدند و از شهر قم کلیه اطلاعیه ها و فرامین امام (ره) به صورت شب نامه توسط جوانان در شهر پخش می شد.
حاج احمد بیان داشت: برای نخستین بار در مسجد جامع (بازار) در روز عاشورا مراسم عزاداری امام حسین (ع) با رهبری روحانی مبارز حاج آقا رضوانی و سید جلیل القدر و سید جواد حسینی مردم به جای سینه زدن و زنجیر زدن با مشت های گره کرده شعار انقلابی سر دادند. از این جمله شعارها： بر لبم این سرود برخمینی درود/مرگ بر پهلوی نوکراجنبی، مرگ بر شاه/مرگ برشاه، مرگ بر این زندگی وذلت/شاه شده قاتل این ملت و روح منی خمینی /بت شکنی خمینی بود که با دخالت پاسبانان مردم متفرق شدند و در همان روز از چهره های شناخته شده و انقلابی از جمله سید جواد حسینی ،علیرضا رستمی ،عزیزعلی گلرخساری ،قدرت احمدی و... دستگیر و بازداشت شدند.
خطیبی اذعان داشت: تظاهرات روز به روز گسترده تر می شد و جوانان پرشور هر صبح و شام در خیابانها تجمع می کردند و حمایت خود را از رهبری امام بزرگوار با دادن شعار اعلام می کردند و در درگیری های خیابانی مردم انقلابی بانک مسکن و همچنین تعاون روستایی واقع در خیابان آیت الله خامنه ای (فعلی) را نیز به آتش کشیدند.
در همان شبها بود که مزدوران شاهنشاهی با مردم درگیر شدند و ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله می بستند، حاج اسماعیل کاکایی را به شهادت رساندند و او اولین شهید انقلاب در شهر بود.
درگیری ها ادامه داشت و پاسبانان بدونه وقفه تیراندازی می کردند که منجر به شهادت عبدالله نجاری، علیرضا متولیان، نصرالله خورشیدی، میرزا قلی متولی، امیرپاکبر، امیر پروانه و جلال خادمی شد.
وی ادامه داد: مردم انقلابی علیرغم درگیری ها با ضد انقلاب داخل شهر تعدادی نیز عازم تهران شدند و همراه مردم تهران نهضت را یاری نمودند.
بزرگترین افتخار ما جوانان عصر انقلاب، تنها انقلاب است/ شرایط روزهای انقلاب در روانسر سختر از دیگر شهرها بود با وجود گروهک های منافق
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از سراب روانسر، احمد اسمائی متولد سال 1331 در شهرستان روانسر با سابقه ی 110 ماه حضور در جبهه ی نبرد حق علیه باطل می باشد که طی حضور در عملیات های مختلف مجروح شده است و در شدید ترین مجروحیت خود در پاکسازی نیسانه از توابع شهرستان پاوه از ناحیه یک دست محروم می شود.
احمد اسمائی جانباز 50 درصد و سرافزار انقلاب در گفت و گو با خبرنگار سراب روانسر ضمن تبریک بمناسبت فرارسیدن ایام مبارک دهه فجر، بزرگترین افتخار زندگیش را حضور در زمان انقلاب دانست.
این جانباز سرافراز با بیان اینکه در زمان انقلاب هر شهر و روستایی در تب و تاب انقلاب بود گفت: روانسر مانند سایر شهرها و روستاهای ایران از شرایط موجود حاکمان و سلطه گران و نظام شاهنشاهی به ستوه آمده بود، و از طرف دیگر با توجه به اینکه روانسر جزء شهرهای نزدیک به مرز بود شرایط برای مردم شاید به نوعی سخت تر بود.
وی ادامه داد: زمانی که امام خمینی (ره) به میهن بازگشتند و انقلاب صورت گرفت و مردم از طریق رادیو از این موضوع آگاه شدند مردم خیلی خوشحال شدند اما با وجود گروهک های منافقی از جمله کومله و دموکرات که در منطقه حضور داشت مردم شاید کمتر می توانستد در خیابان ها حضور پیدا کنند چرا که منطقه اورامانات( که شامل شهرستان های پاوه، جوانرود؛ روانسر و ثلاث باباجانی می باشد) در زمان انقلاب همیشه از سوی گروهک های زیادی تهدید می شد چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب این تهدید همیشه وجود داشت.
جانباز سرافزار روانسری گفت: هیچ گاه نمی توان فراموش کرد زمانی را که برای دفاع از وطن و ناموست به جنگ با دشمن می روی. هیچ گاه نمی توان فراموش کرد روزهایی را که مردم همه یکصدا به فرمان بنیانگذار کبیر انقلاب لبیک گفتند و عضو ارتش 20 میلیونی شدند.
وی افزود: هیچ چیز به جز عشق و علاقه و هوشیاری نمی توانست باعث شود که مردم به عضویت ارتش بیست میلیونی درآیند و اکنون پس از گذشت بیش از 3 دهه از انقلاب شکوهمند، امیدوارم نسل امروز و جوانان امروزی فراموش نکنند که این انقلاب چگونه صورت گرفته است.
احمد اسمائی در پایان ضمن توصیه به جوانان در رابطه با هوشیار بودن در شرایط فعلی که گروهک های بسیار جامعه اسلامی را فراگرفته است، یادآور شد: جوانان امروز وظیفه دارند به مانند جوانان عصر انقلاب از خاک و ناموس وطن خود دفاع کنند چرا که برای حفظ این خاک خون های بسیار ریخته شده است و نباید به هیچ تجاوزگری اجازه تعدی و تجاوز را بدهند.
مبارزی که هفت سال شکنجه های ساواک تحمل کرد
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از جوانرود هه وال، نصرت کریمی همسر شهید عزیز ویسی نسب از دیدار وی با امام خمینی (ره) در فرانسه و دستگیری وی در کرمانشاه و تحمل 7 سال شکنجه های ساواک توسط شهید سخن می گوید.
کریمی همسر شهید می گوید: شهید ویسی نسب در زمانی که حضرت امام(ره) در پاریس تبعید بودند به دیدار امام می رود و با ایشان ملاقات می کند و از دست خود ایشان اعلامیه هایی را به ایران آورده و در کرمانشاه پخش می کند وی همچنین زمانی که امام(ره) در نجف اشرف در تبعید بودند به نیت زیارتشان به نجف اشرف می رود اما موفق به دیدار ایشان نمی شود ولی مقداری اعلامیه از همراهان مام (ره) دریافت نموده و به کرمانشاه می آورد که هنگامی که مشغول توزیع آنان است در میدان جوانشیر کرمانشاه توسط ساواک دستگیر شده و به زندان فرستاده می شود.
همسر شهید ویسی نسب در ادامه افزود: شهید هفت سال در زندانهای ساواک شکنجه می شود و انواع شکنجه ها را به خاطر امید به پیروزی و استقرار نظامی که رهبری دینی داشته باشد تحمل می نماید.
وی به ایمان و اعتقاد قلبی والای شهید اشاره کرد و افزود: در یکی از بمبارانها پسر چهار ماهه اش (عبدالرحمن) به شهادت می رسد اما شهید خم به ابرو نیاورده و اظهار می دارد که برای اسلام و حکومت اسلامی به رهبری امام (ره) باید جان داد.
وی به خاطراتی از شهید اشاره می کند و می افزاید: در یکی از زمستانها که شهید برای مرخصی از جبهه به منزل بازگشته بود می گفت مدت طولانی است که پوتینهایم را از پایم در نیاورده ام، من آب گرم آوردم و آرام آرام پوتینها را از پایش درآوردم. پوتینها به پوست پایش چسبیده بود و پاهایش زخمی بود و یادم می آید که در زمانی که گرهک های ضد انقلاب به جوانرود حمله کرده بودند، وی تیر بار به دوش روی پشت بام غسالخانه ابتدای شهر رفته و چندین روز در برابر آنها ایستاد.
وی در پایان گفت: از خصوصیات اخلاقی شهید خوش خلقی، مهربانی، وفا داری و تعصب شدیدی بود که وی به دین و مذهب داشت و در ادای نمازها در وقت خود بسیار توجه کرد.
فعالیت انقلابی مردم در منطقه اورامانات پاوه
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از هزار ماسوله، یکی از مبارزین انقلاب که در دوران پیروزی انقلاب اسلامی در شهرستان پاوه به سر می برد در گفتگویی با خبرنگار ما با اشاره به ایام 12 بهمن 57 تا روز پیروزی انقلاب اسلامی ایران اظهار داشت: روز ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ یادآور روزی است که امام خمینی(ره) پس از 15 سال تبعید به ایران بازگشت و در تهران مورد استقبال بی نظیر ملت قرار گرفت و بعد از آن این زمان به عنوان دهه فجر، مشخص شد.
ناجی محی الدین زاده افزود: در شهرستان پاوه نیز مردم به جهت انکه زودتر علیه رژیم شاهنشاهی وارد صحنه شده بودند، دهه فجر متفاوت بود. همزمان با ورود امام خمینی(ره) به خاک ایران، با توجه به محدود بودن امکانات در آن زمان، مردم این شهرستان نیز به جشن و شادی پرداخته و استقبال بی نظیری را در این منطقه انجام و شعارهای پیروزی را سر دادند.
وی ادامه داد: ورود امام خمینی(ره)به کشور باعث خوشحالی و دلگرمی مردم و ناامیدی عوامل بازمانده رژیم شاهنشاهی شده بود که از آن زمان به بعد هر روز مردم به صورت های مختلف اعتراض خود را علیه آن عوامل ابراز می کردند و به تظاهرات می پرداختند.
محی الدین زاده گفت: دهه فجر انقلاب اسلامی نماد پایداری و پیروزی ملت ایران بر رژیم شاهنشاهی با قدمت 2500 ساله و استبداد و دیکتاتوری است که سرانجام این رژیم با اتحاد و یکپارچگی کامل ملت، ریشه کن شد.
وی افزود: 12 تا 22 بهمن ثابت کرد که ملتی که بخواهد می تواند با فدا کردن جان خود به این حاکمیت ظالم پایان دهند.
وی مهمترین ویژگی انقلاب را اتحاد و رهبری خردمندانه حضرت امام خمینی(ره) بیان کرد و گفت: نشان دادن راه وروش درست به این ملت توسط ایشان، باعث شد تا این انقلاب به نقطه پیروزی برسد و قطعا چون این انقلاب انقلابی مردمی و ایدئولوژیک بود، همچنان ماندگاری دارد.
وی ادامه داد: همانطور که با ورود حضرت امام به این مملکت، شادی و خوشحالی را در سراسر کشور به همراه آورد، مردم این شهرستان نیز با توجه به آنکه تحت فشار حاکمیت رژیم پهلوی بودند، شور و هیجان خاصی برای حضور در صحنه های انقلاب داشتند. آن ها با پخش اعلامیه ها و سر دادن شعارهای پیروزی که بعضا مورد سرکوب عوامل شاهنشاهی قرار می گرفتند، شور خود را به نمایش می گذاشتند.
این مبارز انقلابی گفت: چون انقلاب، انقلابی مردمی بود، تمامی گروهها و احزاب به صورت یکپارچه این انقلاب را به وجود آوردند، و این گروهها و احزاب هرکدام در سرنگون کردن رژیم شتم شاهی تلاش می کردند.
وی ادامه داد: بعد از یک سال از پیروزی انقلاب اسلامی، برخی از احزاب و گروهها در منطقه نمود پیدا کردند و اهداف و مقاصد خود را در براندازی جمهوری اسلامی در پیش گرفتند و در این منطقه نیز با وجود انکه طرفدار خاصی را نداشتند بلکه مردم با تشکیل مکتب قرآن و حمایت جمهوری اسلامی و برگزاری کلاسهای قران کریم جناب حاج ماموستا ملا قادر قادری به این سو می آمدند.
وی افزود: با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، من در آن زمان مقطع تحصیلی راهنمایی را می گذراندم که یک نوبت از روز را در مدرسه به کسب دانش سپری می کردیم و نوبت دوم را نیز با انجام امورات و فعالیتهای فرهنگی در ستاد مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و جهاد سپری می کردیم.
وی با بیان اینکه شهرستان پاوه به لحاظ موقعیت جغرافیایی متفاوت تر از بقیه شهرستان ها بود گفت: مردم پاوه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در چندین جبهه علیه رژیم ستم شاهی، گروهک های ضد انقلاب داخلی و جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به مقابله پرداخته و مردم به صورت خودجوش در صحنه های انقلاب حضور پیدا می کردند.
وی در پایان گفت: برنامه های دهه فجر نیز در سالهای بعد از پیروزی انقلاب و از سال 1360 به بعد منسجم تر از سالهای قبل از آن برگزار می شد و ان برنامه هایی که در مساجد این منطقه و از تمامی روستاها برگزار می شد با برنامه های گرامی داشت این ایام در مراکز استان نیز به سبب وجود شخصی چون ماموستا ملا قادر قادری در این شهرستان در متحد نمودن مردم هم خوانی داشت.
از همنوایی ارتش تا برپایی جشن پیروزی انقلاب
حاج مسلم امینی در گفتگو با خبرنگار پاک پرس، با اشاره به اینکه در سال 57 ملت ایران پائیز و زمستان بسیار خاطره انگیزی را تجربه کردند اظهار داشت: منزل ما بر سر مسیر تظاهرات قرار داشت و همین امر سبب شد که علاوه بر اینکه مدام شاهد خیل عظیمی از جمعیت انقلابی تظاهر کننده باشیم، خود نیز شرکت کننده باشیم.
این مبارز انقلابی با یادآوری شعار هایی نظیر " شاه نماز خوان شده"، "بختیار بختیار نوکر بی اختیار" و " خمینی عزیزم بو تا خون بریزم" افزود: در همین روزها در سال 57 تظاهرات کننده به سمت مرکز شهر پیشروی کردند و در این میان ماموران به سمت افراد تیراندازی کردند و یکی از انقلابیون مبارز در غروب همان روز به شهادت رسید و این یکی از سخت ترین خاطرات در چنین روزهایی است.
امینی با اشاره به دیگر خاطرات خود در چنین روزهایی گفت: بیانات تاریخی امام راحل(ره) در دل همه از جمله ارتش با وجود امکاناتی که شاه برای آنان فراهم کرده نفوذ کرده بود؛ گرچه در این میان برخی از فرماندهان ارشد ارتش اعدام یا متواری شدند اما شمار زیادی از ارتشیان همنوا با مردم انقلابی شدند.
امینی با اشاره به نگهبانی دادن مردم در این ایام برای جلوگیری از غارت توسط بیگانگان، درباره روزهای پیروزی انقلاب اسلامی نیز خاطر نشان کرد: در آن روزها بیشتر مردم ماشین پیکان داشتند و در هر ماشین پنجره های خودرو را پایین می زدند و از هر پنجره یک نفر آویزان می شد و ابراز احساسات می کرد.
وی افزود: همچنین مردم بر سر برف پاک کن ها دستمال کاغذی می بستند و با روشن کردن برف پاک کن های خودرو خود به شادمانی می پرداختند.
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد، شاه محمد کرمی یکی از فعالان انقلابی شهرستان صحنه در دوران طاغوت در گفتگو با امروله اظهار داشت: شهرستان صحنه هم گام و هم صدا با سراسر کشور در تظاهرات و راهپیمایی شرکت می کردند و انزجار خود را از رژیم شاهنشاهی اعلام می کردند.
وی ادامه داد: اوایل دی ماه سال 57 با تعدادی از همکاران فرهنگی جلسه ای گذاشتیم تا یک راهپیمایی را در داخل شهر راه بیاندازیم و تصمیم گرفتیم که فردا راس ساعت 10 صبح در میدان مرکزی شهر ( میدان مطهری) جمع شویم. با اقای بدری رییس آموزش و پرورش وقت آن زمان هماهنگ کردیم و ایشان هم گفت که من هم می آیم.
کرمی تصریح کرد: راس ساعت مقرر با دانش اموزان و همکاران فرهنگی در میدان مرکزی حاضر شدیم و با سر دادن شعار های (( توپ ،تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد )) به سمت خیابان مولوی حرکت کردیم. هر قدم که می گذاشتیم تعداد افراد بیشتر می شد و لحظه به لحظه به شکوه راهپیمایی افزوده می شد.
این فعال انقلابی شهر صحنه بیان کرد: نزدیک اداره مخابرات فعلی بودیم که نیروهای ژاندارمری برای متفرق کردن مردم تیر هوایی شکلیک کردند و ما بخاطر اینکه رئیس اداره آموزش و پرورش مورد اصابت گلوله قرار نگیرد او را به داخل ساختمان نیمه کاره کشیدیم که ایشان داخل مخلوط آهک افتادند.
وی گفت: ما از کوچه باغ پشت شرکت تعاونی اداره اموزش و پرورش فعلی صحنه فرار کردیم که خوشبختانه کسی تیر نخورد.فردای آن روز دوباره راهپیمایی خود را از همان میدان مرکزی شروع کردیم بااین تفاوت که جمعیت افراد چند برابر شده بود. نزدیک بانک سپه بودیم که با نیروهای ژاندارمری برخورد کردیم و انها این بار بجای استفاده از تیر هوایی به سوی مردم تیر اندازی می کردند.
شاه محمد کرمی یادآور شد: در حال راهپیمایی و سردادن شعار بودیم که نیروهای طاغوت با شلیک های پی در پی خود دو نفر از انقلابیون را به نام های بهروز حق پناه و عزت حیدریان را از ناحیه پا زخمی کردند و ما انها را روی دست گرفتیم و به بیمارستان بردیم.
این فعال انقلابی در پایان گفت: نه تنها در صحنه بلکه در تمام کشور زحمات بسیاری برای پیروزی انقلاب کشیده شد بنابراین همه ما بویژه نسل جوان باید برای سرافرازی این انقلاب تلاش کنیم.
مزدوران شاهنشاهی ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله پاسخ می دادند
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد حاج احمد خطیبی در گفتگو با خبرنگار سهیل سنقر از حال و هوای آن روزهای انقلاب سخن گفت و اظهار داشت: آنچه را که برای شما بیان می کنم واقعیت تاریخی است که در شهر سنقر زادگاه مردان و زنان مؤمن و انقلابی اتفاق افتاده و حقیر شاهد و سند زنده بعضی از اتفاقات بودم که بدون ذره ای دخل و تصرف بیان می کنم.
وی افزود: بنا به اظهارات بزرگان مبارزات سیاسی و انقلابی این سرزمین مربوط به سالهای دور و دراز است. روزگاری این شهر میزبان و پناهگاه انقلابیون بزرگ همچون نواب صفوی، واحدی و ذوالقدر و شخصیت های بزرگی مثل آیت الله مدنی و آیت الله غروی که از فداییان اسلام بودند، بود.
وی ادامه داد: به یاد دارم در سالهای ۱۳۵۱ به بعد در محافل و مجالس مذهبی در مساجد وحسینیه ها نام و یاد امام خمینی (ره) گوش جان را نوازش می داد و از طریق کتابهای دکتر شریعتی نسل جوان آگاه و بیدار می شدند و از شهر قم کلیه اطلاعیه ها و فرامین امام (ره) به صورت شب نامه توسط جوانان در شهر پخش می شد.
حاج احمد بیان داشت: برای نخستین بار در مسجد جامع (بازار) در روز عاشورا مراسم عزاداری امام حسین (ع) با رهبری روحانی مبارز حاج آقا رضوانی و سید جلیل القدر و سید جواد حسینی مردم به جای سینه زدن و زنجیر زدن با مشت های گره کرده شعار انقلابی سر دادند. از این جمله شعارها： بر لبم این سرود برخمینی درود/مرگ بر پهلوی نوکراجنبی، مرگ بر شاه/مرگ برشاه، مرگ بر این زندگی وذلت/شاه شده قاتل این ملت و روح منی خمینی /بت شکنی خمینی بود که با دخالت پاسبانان مردم متفرق شدند و در همان روز از چهره های شناخته شده و انقلابی از جمله سید جواد حسینی ،علیرضا رستمی ،عزیزعلی گلرخساری ،قدرت احمدی و... دستگیر و بازداشت شدند.
خطیبی اذعان داشت: تظاهرات روز به روز گسترده تر می شد و جوانان پرشور هر صبح و شام در خیابانها تجمع می کردند و حمایت خود را از رهبری امام بزرگوار با دادن شعار اعلام می کردند و در درگیری های خیابانی مردم انقلابی بانک مسکن و همچنین تعاون روستایی واقع در خیابان آیت الله خامنه ای (فعلی) را نیز به آتش کشیدند.
در همان شبها بود که مزدوران شاهنشاهی با مردم درگیر شدند و ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله می بستند، حاج اسماعیل کاکایی را به شهادت رساندند و او اولین شهید انقلاب در شهر بود.
درگیری ها ادامه داشت و پاسبانان بدونه وقفه تیراندازی می کردند که منجر به شهادت عبدالله نجاری، علیرضا متولیان، نصرالله خورشیدی، میرزا قلی متولی، امیرپاکبر، امیر پروانه و جلال خادمی شد.
وی ادامه داد: مردم انقلابی علیرغم درگیری ها با ضد انقلاب داخل شهر تعدادی نیز عازم تهران شدند و همراه مردم تهران نهضت را یاری نمودند.
بزرگترین افتخار ما جوانان عصر انقلاب، تنها انقلاب است/ شرایط روزهای انقلاب در روانسر سختر از دیگر شهرها بود با وجود گروهک های منافق
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از سراب روانسر، احمد اسمائی متولد سال 1331 در شهرستان روانسر با سابقه ی 110 ماه حضور در جبهه ی نبرد حق علیه باطل می باشد که طی حضور در عملیات های مختلف مجروح شده است و در شدید ترین مجروحیت خود در پاکسازی نیسانه از توابع شهرستان پاوه از ناحیه یک دست محروم می شود.
احمد اسمائی جانباز 50 درصد و سرافزار انقلاب در گفت و گو با خبرنگار سراب روانسر ضمن تبریک بمناسبت فرارسیدن ایام مبارک دهه فجر، بزرگترین افتخار زندگیش را حضور در زمان انقلاب دانست.
این جانباز سرافراز با بیان اینکه در زمان انقلاب هر شهر و روستایی در تب و تاب انقلاب بود گفت: روانسر مانند سایر شهرها و روستاهای ایران از شرایط موجود حاکمان و سلطه گران و نظام شاهنشاهی به ستوه آمده بود، و از طرف دیگر با توجه به اینکه روانسر جزء شهرهای نزدیک به مرز بود شرایط برای مردم شاید به نوعی سخت تر بود.
وی ادامه داد: زمانی که امام خمینی (ره) به میهن بازگشتند و انقلاب صورت گرفت و مردم از طریق رادیو از این موضوع آگاه شدند مردم خیلی خوشحال شدند اما با وجود گروهک های منافقی از جمله کومله و دموکرات که در منطقه حضور داشت مردم شاید کمتر می توانستد در خیابان ها حضور پیدا کنند چرا که منطقه اورامانات( که شامل شهرستان های پاوه، جوانرود؛ روانسر و ثلاث باباجانی می باشد) در زمان انقلاب همیشه از سوی گروهک های زیادی تهدید می شد چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب این تهدید همیشه وجود داشت.
جانباز سرافزار روانسری گفت: هیچ گاه نمی توان فراموش کرد زمانی را که برای دفاع از وطن و ناموست به جنگ با دشمن می روی. هیچ گاه نمی توان فراموش کرد روزهایی را که مردم همه یکصدا به فرمان بنیانگذار کبیر انقلاب لبیک گفتند و عضو ارتش 20 میلیونی شدند.
وی افزود: هیچ چیز به جز عشق و علاقه و هوشیاری نمی توانست باعث شود که مردم به عضویت ارتش بیست میلیونی درآیند و اکنون پس از گذشت بیش از 3 دهه از انقلاب شکوهمند، امیدوارم نسل امروز و جوانان امروزی فراموش نکنند که این انقلاب چگونه صورت گرفته است.
احمد اسمائی در پایان ضمن توصیه به جوانان در رابطه با هوشیار بودن در شرایط فعلی که گروهک های بسیار جامعه اسلامی را فراگرفته است، یادآور شد: جوانان امروز وظیفه دارند به مانند جوانان عصر انقلاب از خاک و ناموس وطن خود دفاع کنند چرا که برای حفظ این خاک خون های بسیار ریخته شده است و نباید به هیچ تجاوزگری اجازه تعدی و تجاوز را بدهند.
مبارزی که هفت سال شکنجه های ساواک تحمل کرد
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از جوانرود هه وال، نصرت کریمی همسر شهید عزیز ویسی نسب از دیدار وی با امام خمینی (ره) در فرانسه و دستگیری وی در کرمانشاه و تحمل 7 سال شکنجه های ساواک توسط شهید سخن می گوید.
کریمی همسر شهید می گوید: شهید ویسی نسب در زمانی که حضرت امام(ره) در پاریس تبعید بودند به دیدار امام می رود و با ایشان ملاقات می کند و از دست خود ایشان اعلامیه هایی را به ایران آورده و در کرمانشاه پخش می کند وی همچنین زمانی که امام(ره) در نجف اشرف در تبعید بودند به نیت زیارتشان به نجف اشرف می رود اما موفق به دیدار ایشان نمی شود ولی مقداری اعلامیه از همراهان مام (ره) دریافت نموده و به کرمانشاه می آورد که هنگامی که مشغول توزیع آنان است در میدان جوانشیر کرمانشاه توسط ساواک دستگیر شده و به زندان فرستاده می شود.
همسر شهید ویسی نسب در ادامه افزود: شهید هفت سال در زندانهای ساواک شکنجه می شود و انواع شکنجه ها را به خاطر امید به پیروزی و استقرار نظامی که رهبری دینی داشته باشد تحمل می نماید.
وی به ایمان و اعتقاد قلبی والای شهید اشاره کرد و افزود: در یکی از بمبارانها پسر چهار ماهه اش (عبدالرحمن) به شهادت می رسد اما شهید خم به ابرو نیاورده و اظهار می دارد که برای اسلام و حکومت اسلامی به رهبری امام (ره) باید جان داد.
وی به خاطراتی از شهید اشاره می کند و می افزاید: در یکی از زمستانها که شهید برای مرخصی از جبهه به منزل بازگشته بود می گفت مدت طولانی است که پوتینهایم را از پایم در نیاورده ام، من آب گرم آوردم و آرام آرام پوتینها را از پایش درآوردم. پوتینها به پوست پایش چسبیده بود و پاهایش زخمی بود و یادم می آید که در زمانی که گرهک های ضد انقلاب به جوانرود حمله کرده بودند، وی تیر بار به دوش روی پشت بام غسالخانه ابتدای شهر رفته و چندین روز در برابر آنها ایستاد.
وی در پایان گفت: از خصوصیات اخلاقی شهید خوش خلقی، مهربانی، وفا داری و تعصب شدیدی بود که وی به دین و مذهب داشت و در ادای نمازها در وقت خود بسیار توجه کرد.
فعالیت انقلابی مردم در منطقه اورامانات پاوه
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از هزار ماسوله، یکی از مبارزین انقلاب که در دوران پیروزی انقلاب اسلامی در شهرستان پاوه به سر می برد در گفتگویی با خبرنگار ما با اشاره به ایام 12 بهمن 57 تا روز پیروزی انقلاب اسلامی ایران اظهار داشت: روز ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ یادآور روزی است که امام خمینی(ره) پس از 15 سال تبعید به ایران بازگشت و در تهران مورد استقبال بی نظیر ملت قرار گرفت و بعد از آن این زمان به عنوان دهه فجر، مشخص شد.
ناجی محی الدین زاده افزود: در شهرستان پاوه نیز مردم به جهت انکه زودتر علیه رژیم شاهنشاهی وارد صحنه شده بودند، دهه فجر متفاوت بود. همزمان با ورود امام خمینی(ره) به خاک ایران، با توجه به محدود بودن امکانات در آن زمان، مردم این شهرستان نیز به جشن و شادی پرداخته و استقبال بی نظیری را در این منطقه انجام و شعارهای پیروزی را سر دادند.
وی ادامه داد: ورود امام خمینی(ره)به کشور باعث خوشحالی و دلگرمی مردم و ناامیدی عوامل بازمانده رژیم شاهنشاهی شده بود که از آن زمان به بعد هر روز مردم به صورت های مختلف اعتراض خود را علیه آن عوامل ابراز می کردند و به تظاهرات می پرداختند.
محی الدین زاده گفت: دهه فجر انقلاب اسلامی نماد پایداری و پیروزی ملت ایران بر رژیم شاهنشاهی با قدمت 2500 ساله و استبداد و دیکتاتوری است که سرانجام این رژیم با اتحاد و یکپارچگی کامل ملت، ریشه کن شد.
وی افزود: 12 تا 22 بهمن ثابت کرد که ملتی که بخواهد می تواند با فدا کردن جان خود به این حاکمیت ظالم پایان دهند.
وی مهمترین ویژگی انقلاب را اتحاد و رهبری خردمندانه حضرت امام خمینی(ره) بیان کرد و گفت: نشان دادن راه وروش درست به این ملت توسط ایشان، باعث شد تا این انقلاب به نقطه پیروزی برسد و قطعا چون این انقلاب انقلابی مردمی و ایدئولوژیک بود، همچنان ماندگاری دارد.
وی ادامه داد: همانطور که با ورود حضرت امام به این مملکت، شادی و خوشحالی را در سراسر کشور به همراه آورد، مردم این شهرستان نیز با توجه به آنکه تحت فشار حاکمیت رژیم پهلوی بودند، شور و هیجان خاصی برای حضور در صحنه های انقلاب داشتند. آن ها با پخش اعلامیه ها و سر دادن شعارهای پیروزی که بعضا مورد سرکوب عوامل شاهنشاهی قرار می گرفتند، شور خود را به نمایش می گذاشتند.
این مبارز انقلابی گفت: چون انقلاب، انقلابی مردمی بود، تمامی گروهها و احزاب به صورت یکپارچه این انقلاب را به وجود آوردند، و این گروهها و احزاب هرکدام در سرنگون کردن رژیم شتم شاهی تلاش می کردند.
وی ادامه داد: بعد از یک سال از پیروزی انقلاب اسلامی، برخی از احزاب و گروهها در منطقه نمود پیدا کردند و اهداف و مقاصد خود را در براندازی جمهوری اسلامی در پیش گرفتند و در این منطقه نیز با وجود انکه طرفدار خاصی را نداشتند بلکه مردم با تشکیل مکتب قرآن و حمایت جمهوری اسلامی و برگزاری کلاسهای قران کریم جناب حاج ماموستا ملا قادر قادری به این سو می آمدند.
وی افزود: با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، من در آن زمان مقطع تحصیلی راهنمایی را می گذراندم که یک نوبت از روز را در مدرسه به کسب دانش سپری می کردیم و نوبت دوم را نیز با انجام امورات و فعالیتهای فرهنگی در ستاد مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و جهاد سپری می کردیم.
وی با بیان اینکه شهرستان پاوه به لحاظ موقعیت جغرافیایی متفاوت تر از بقیه شهرستان ها بود گفت: مردم پاوه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در چندین جبهه علیه رژیم ستم شاهی، گروهک های ضد انقلاب داخلی و جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به مقابله پرداخته و مردم به صورت خودجوش در صحنه های انقلاب حضور پیدا می کردند.
وی در پایان گفت: برنامه های دهه فجر نیز در سالهای بعد از پیروزی انقلاب و از سال 1360 به بعد منسجم تر از سالهای قبل از آن برگزار می شد و ان برنامه هایی که در مساجد این منطقه و از تمامی روستاها برگزار می شد با برنامه های گرامی داشت این ایام در مراکز استان نیز به سبب وجود شخصی چون ماموستا ملا قادر قادری در این شهرستان در متحد نمودن مردم هم خوانی داشت.
از همنوایی ارتش تا برپایی جشن پیروزی انقلاب
حاج مسلم امینی در گفتگو با خبرنگار پاک پرس، با اشاره به اینکه در سال 57 ملت ایران پائیز و زمستان بسیار خاطره انگیزی را تجربه کردند اظهار داشت: منزل ما بر سر مسیر تظاهرات قرار داشت و همین امر سبب شد که علاوه بر اینکه مدام شاهد خیل عظیمی از جمعیت انقلابی تظاهر کننده باشیم، خود نیز شرکت کننده باشیم.
این مبارز انقلابی با یادآوری شعار هایی نظیر " شاه نماز خوان شده"، "بختیار بختیار نوکر بی اختیار" و " خمینی عزیزم بو تا خون بریزم" افزود: در همین روزها در سال 57 تظاهرات کننده به سمت مرکز شهر پیشروی کردند و در این میان ماموران به سمت افراد تیراندازی کردند و یکی از انقلابیون مبارز در غروب همان روز به شهادت رسید و این یکی از سخت ترین خاطرات در چنین روزهایی است.
امینی با اشاره به دیگر خاطرات خود در چنین روزهایی گفت: بیانات تاریخی امام راحل(ره) در دل همه از جمله ارتش با وجود امکاناتی که شاه برای آنان فراهم کرده نفوذ کرده بود؛ گرچه در این میان برخی از فرماندهان ارشد ارتش اعدام یا متواری شدند اما شمار زیادی از ارتشیان همنوا با مردم انقلابی شدند.
امینی با اشاره به نگهبانی دادن مردم در این ایام برای جلوگیری از غارت توسط بیگانگان، درباره روزهای پیروزی انقلاب اسلامی نیز خاطر نشان کرد: در آن روزها بیشتر مردم ماشین پیکان داشتند و در هر ماشین پنجره های خودرو را پایین می زدند و از هر پنجره یک نفر آویزان می شد و ابراز احساسات می کرد.
وی افزود: همچنین مردم بر سر برف پاک کن ها دستمال کاغذی می بستند و با روشن کردن برف پاک کن های خودرو خود به شادمانی می پرداختند.
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد، شاه محمد کرمی یکی از فعالان انقلابی شهرستان صحنه در دوران طاغوت در گفتگو با امروله اظهار داشت: شهرستان صحنه هم گام و هم صدا با سراسر کشور در تظاهرات و راهپیمایی شرکت می کردند و انزجار خود را از رژیم شاهنشاهی اعلام می کردند.
وی ادامه داد: اوایل دی ماه سال 57 با تعدادی از همکاران فرهنگی جلسه ای گذاشتیم تا یک راهپیمایی را در داخل شهر راه بیاندازیم و تصمیم گرفتیم که فردا راس ساعت 10 صبح در میدان مرکزی شهر ( میدان مطهری) جمع شویم. با اقای بدری رییس آموزش و پرورش وقت آن زمان هماهنگ کردیم و ایشان هم گفت که من هم می آیم.
کرمی تصریح کرد: راس ساعت مقرر با دانش اموزان و همکاران فرهنگی در میدان مرکزی حاضر شدیم و با سر دادن شعار های (( توپ ،تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد )) به سمت خیابان مولوی حرکت کردیم. هر قدم که می گذاشتیم تعداد افراد بیشتر می شد و لحظه به لحظه به شکوه راهپیمایی افزوده می شد.
این فعال انقلابی شهر صحنه بیان کرد: نزدیک اداره مخابرات فعلی بودیم که نیروهای ژاندارمری برای متفرق کردن مردم تیر هوایی شکلیک کردند و ما بخاطر اینکه رئیس اداره آموزش و پرورش مورد اصابت گلوله قرار نگیرد او را به داخل ساختمان نیمه کاره کشیدیم که ایشان داخل مخلوط آهک افتادند.
وی گفت: ما از کوچه باغ پشت شرکت تعاونی اداره اموزش و پرورش فعلی صحنه فرار کردیم که خوشبختانه کسی تیر نخورد.فردای آن روز دوباره راهپیمایی خود را از همان میدان مرکزی شروع کردیم بااین تفاوت که جمعیت افراد چند برابر شده بود. نزدیک بانک سپه بودیم که با نیروهای ژاندارمری برخورد کردیم و انها این بار بجای استفاده از تیر هوایی به سوی مردم تیر اندازی می کردند.
شاه محمد کرمی یادآور شد: در حال راهپیمایی و سردادن شعار بودیم که نیروهای طاغوت با شلیک های پی در پی خود دو نفر از انقلابیون را به نام های بهروز حق پناه و عزت حیدریان را از ناحیه پا زخمی کردند و ما انها را روی دست گرفتیم و به بیمارستان بردیم.
این فعال انقلابی در پایان گفت: نه تنها در صحنه بلکه در تمام کشور زحمات بسیاری برای پیروزی انقلاب کشیده شد بنابراین همه ما بویژه نسل جوان باید برای سرافرازی این انقلاب تلاش کنیم.
مزدوران شاهنشاهی ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله پاسخ می دادند
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد حاج احمد خطیبی در گفتگو با خبرنگار سهیل سنقر از حال و هوای آن روزهای انقلاب سخن گفت و اظهار داشت: آنچه را که برای شما بیان می کنم واقعیت تاریخی است که در شهر سنقر زادگاه مردان و زنان مؤمن و انقلابی اتفاق افتاده و حقیر شاهد و سند زنده بعضی از اتفاقات بودم که بدون ذره ای دخل و تصرف بیان می کنم.
وی افزود: بنا به اظهارات بزرگان مبارزات سیاسی و انقلابی این سرزمین مربوط به سالهای دور و دراز است. روزگاری این شهر میزبان و پناهگاه انقلابیون بزرگ همچون نواب صفوی، واحدی و ذوالقدر و شخصیت های بزرگی مثل آیت الله مدنی و آیت الله غروی که از فداییان اسلام بودند، بود.
وی ادامه داد: به یاد دارم در سالهای ۱۳۵۱ به بعد در محافل و مجالس مذهبی در مساجد وحسینیه ها نام و یاد امام خمینی (ره) گوش جان را نوازش می داد و از طریق کتابهای دکتر شریعتی نسل جوان آگاه و بیدار می شدند و از شهر قم کلیه اطلاعیه ها و فرامین امام (ره) به صورت شب نامه توسط جوانان در شهر پخش می شد.
حاج احمد بیان داشت: برای نخستین بار در مسجد جامع (بازار) در روز عاشورا مراسم عزاداری امام حسین (ع) با رهبری روحانی مبارز حاج آقا رضوانی و سید جلیل القدر و سید جواد حسینی مردم به جای سینه زدن و زنجیر زدن با مشت های گره کرده شعار انقلابی سر دادند. از این جمله شعارها： بر لبم این سرود برخمینی درود/مرگ بر پهلوی نوکراجنبی، مرگ بر شاه/مرگ برشاه، مرگ بر این زندگی وذلت/شاه شده قاتل این ملت و روح منی خمینی /بت شکنی خمینی بود که با دخالت پاسبانان مردم متفرق شدند و در همان روز از چهره های شناخته شده و انقلابی از جمله سید جواد حسینی ،علیرضا رستمی ،عزیزعلی گلرخساری ،قدرت احمدی و... دستگیر و بازداشت شدند.
خطیبی اذعان داشت: تظاهرات روز به روز گسترده تر می شد و جوانان پرشور هر صبح و شام در خیابانها تجمع می کردند و حمایت خود را از رهبری امام بزرگوار با دادن شعار اعلام می کردند و در درگیری های خیابانی مردم انقلابی بانک مسکن و همچنین تعاون روستایی واقع در خیابان آیت الله خامنه ای (فعلی) را نیز به آتش کشیدند.
در همان شبها بود که مزدوران شاهنشاهی با مردم درگیر شدند و ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله می بستند، حاج اسماعیل کاکایی را به شهادت رساندند و او اولین شهید انقلاب در شهر بود.
درگیری ها ادامه داشت و پاسبانان بدونه وقفه تیراندازی می کردند که منجر به شهادت عبدالله نجاری، علیرضا متولیان، نصرالله خورشیدی، میرزا قلی متولی، امیرپاکبر، امیر پروانه و جلال خادمی شد.
وی ادامه داد: مردم انقلابی علیرغم درگیری ها با ضد انقلاب داخل شهر تعدادی نیز عازم تهران شدند و همراه مردم تهران نهضت را یاری نمودند.
بزرگترین افتخار ما جوانان عصر انقلاب، تنها انقلاب است/ شرایط روزهای انقلاب در روانسر سختر از دیگر شهرها بود با وجود گروهک های منافق
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از سراب روانسر، احمد اسمائی متولد سال 1331 در شهرستان روانسر با سابقه ی 110 ماه حضور در جبهه ی نبرد حق علیه باطل می باشد که طی حضور در عملیات های مختلف مجروح شده است و در شدید ترین مجروحیت خود در پاکسازی نیسانه از توابع شهرستان پاوه از ناحیه یک دست محروم می شود.
احمد اسمائی جانباز 50 درصد و سرافزار انقلاب در گفت و گو با خبرنگار سراب روانسر ضمن تبریک بمناسبت فرارسیدن ایام مبارک دهه فجر، بزرگترین افتخار زندگیش را حضور در زمان انقلاب دانست.
این جانباز سرافراز با بیان اینکه در زمان انقلاب هر شهر و روستایی در تب و تاب انقلاب بود گفت: روانسر مانند سایر شهرها و روستاهای ایران از شرایط موجود حاکمان و سلطه گران و نظام شاهنشاهی به ستوه آمده بود، و از طرف دیگر با توجه به اینکه روانسر جزء شهرهای نزدیک به مرز بود شرایط برای مردم شاید به نوعی سخت تر بود.
وی ادامه داد: زمانی که امام خمینی (ره) به میهن بازگشتند و انقلاب صورت گرفت و مردم از طریق رادیو از این موضوع آگاه شدند مردم خیلی خوشحال شدند اما با وجود گروهک های منافقی از جمله کومله و دموکرات که در منطقه حضور داشت مردم شاید کمتر می توانستد در خیابان ها حضور پیدا کنند چرا که منطقه اورامانات( که شامل شهرستان های پاوه، جوانرود؛ روانسر و ثلاث باباجانی می باشد) در زمان انقلاب همیشه از سوی گروهک های زیادی تهدید می شد چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب این تهدید همیشه وجود داشت.
جانباز سرافزار روانسری گفت: هیچ گاه نمی توان فراموش کرد زمانی را که برای دفاع از وطن و ناموست به جنگ با دشمن می روی. هیچ گاه نمی توان فراموش کرد روزهایی را که مردم همه یکصدا به فرمان بنیانگذار کبیر انقلاب لبیک گفتند و عضو ارتش 20 میلیونی شدند.
وی افزود: هیچ چیز به جز عشق و علاقه و هوشیاری نمی توانست باعث شود که مردم به عضویت ارتش بیست میلیونی درآیند و اکنون پس از گذشت بیش از 3 دهه از انقلاب شکوهمند، امیدوارم نسل امروز و جوانان امروزی فراموش نکنند که این انقلاب چگونه صورت گرفته است.
احمد اسمائی در پایان ضمن توصیه به جوانان در رابطه با هوشیار بودن در شرایط فعلی که گروهک های بسیار جامعه اسلامی را فراگرفته است، یادآور شد: جوانان امروز وظیفه دارند به مانند جوانان عصر انقلاب از خاک و ناموس وطن خود دفاع کنند چرا که برای حفظ این خاک خون های بسیار ریخته شده است و نباید به هیچ تجاوزگری اجازه تعدی و تجاوز را بدهند.
مبارزی که هفت سال شکنجه های ساواک تحمل کرد
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از جوانرود هه وال، نصرت کریمی همسر شهید عزیز ویسی نسب از دیدار وی با امام خمینی (ره) در فرانسه و دستگیری وی در کرمانشاه و تحمل 7 سال شکنجه های ساواک توسط شهید سخن می گوید.
کریمی همسر شهید می گوید: شهید ویسی نسب در زمانی که حضرت امام(ره) در پاریس تبعید بودند به دیدار امام می رود و با ایشان ملاقات می کند و از دست خود ایشان اعلامیه هایی را به ایران آورده و در کرمانشاه پخش می کند وی همچنین زمانی که امام(ره) در نجف اشرف در تبعید بودند به نیت زیارتشان به نجف اشرف می رود اما موفق به دیدار ایشان نمی شود ولی مقداری اعلامیه از همراهان مام (ره) دریافت نموده و به کرمانشاه می آورد که هنگامی که مشغول توزیع آنان است در میدان جوانشیر کرمانشاه توسط ساواک دستگیر شده و به زندان فرستاده می شود.
همسر شهید ویسی نسب در ادامه افزود: شهید هفت سال در زندانهای ساواک شکنجه می شود و انواع شکنجه ها را به خاطر امید به پیروزی و استقرار نظامی که رهبری دینی داشته باشد تحمل می نماید.
وی به ایمان و اعتقاد قلبی والای شهید اشاره کرد و افزود: در یکی از بمبارانها پسر چهار ماهه اش (عبدالرحمن) به شهادت می رسد اما شهید خم به ابرو نیاورده و اظهار می دارد که برای اسلام و حکومت اسلامی به رهبری امام (ره) باید جان داد.
وی به خاطراتی از شهید اشاره می کند و می افزاید: در یکی از زمستانها که شهید برای مرخصی از جبهه به منزل بازگشته بود می گفت مدت طولانی است که پوتینهایم را از پایم در نیاورده ام، من آب گرم آوردم و آرام آرام پوتینها را از پایش درآوردم. پوتینها به پوست پایش چسبیده بود و پاهایش زخمی بود و یادم می آید که در زمانی که گرهک های ضد انقلاب به جوانرود حمله کرده بودند، وی تیر بار به دوش روی پشت بام غسالخانه ابتدای شهر رفته و چندین روز در برابر آنها ایستاد.
وی در پایان گفت: از خصوصیات اخلاقی شهید خوش خلقی، مهربانی، وفا داری و تعصب شدیدی بود که وی به دین و مذهب داشت و در ادای نمازها در وقت خود بسیار توجه کرد.
فعالیت انقلابی مردم در منطقه اورامانات پاوه
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از هزار ماسوله، یکی از مبارزین انقلاب که در دوران پیروزی انقلاب اسلامی در شهرستان پاوه به سر می برد در گفتگویی با خبرنگار ما با اشاره به ایام 12 بهمن 57 تا روز پیروزی انقلاب اسلامی ایران اظهار داشت: روز ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ یادآور روزی است که امام خمینی(ره) پس از 15 سال تبعید به ایران بازگشت و در تهران مورد استقبال بی نظیر ملت قرار گرفت و بعد از آن این زمان به عنوان دهه فجر، مشخص شد.
ناجی محی الدین زاده افزود: در شهرستان پاوه نیز مردم به جهت انکه زودتر علیه رژیم شاهنشاهی وارد صحنه شده بودند، دهه فجر متفاوت بود. همزمان با ورود امام خمینی(ره) به خاک ایران، با توجه به محدود بودن امکانات در آن زمان، مردم این شهرستان نیز به جشن و شادی پرداخته و استقبال بی نظیری را در این منطقه انجام و شعارهای پیروزی را سر دادند.
وی ادامه داد: ورود امام خمینی(ره)به کشور باعث خوشحالی و دلگرمی مردم و ناامیدی عوامل بازمانده رژیم شاهنشاهی شده بود که از آن زمان به بعد هر روز مردم به صورت های مختلف اعتراض خود را علیه آن عوامل ابراز می کردند و به تظاهرات می پرداختند.
محی الدین زاده گفت: دهه فجر انقلاب اسلامی نماد پایداری و پیروزی ملت ایران بر رژیم شاهنشاهی با قدمت 2500 ساله و استبداد و دیکتاتوری است که سرانجام این رژیم با اتحاد و یکپارچگی کامل ملت، ریشه کن شد.
وی افزود: 12 تا 22 بهمن ثابت کرد که ملتی که بخواهد می تواند با فدا کردن جان خود به این حاکمیت ظالم پایان دهند.
وی مهمترین ویژگی انقلاب را اتحاد و رهبری خردمندانه حضرت امام خمینی(ره) بیان کرد و گفت: نشان دادن راه وروش درست به این ملت توسط ایشان، باعث شد تا این انقلاب به نقطه پیروزی برسد و قطعا چون این انقلاب انقلابی مردمی و ایدئولوژیک بود، همچنان ماندگاری دارد.
وی ادامه داد: همانطور که با ورود حضرت امام به این مملکت، شادی و خوشحالی را در سراسر کشور به همراه آورد، مردم این شهرستان نیز با توجه به آنکه تحت فشار حاکمیت رژیم پهلوی بودند، شور و هیجان خاصی برای حضور در صحنه های انقلاب داشتند. آن ها با پخش اعلامیه ها و سر دادن شعارهای پیروزی که بعضا مورد سرکوب عوامل شاهنشاهی قرار می گرفتند، شور خود را به نمایش می گذاشتند.
این مبارز انقلابی گفت: چون انقلاب، انقلابی مردمی بود، تمامی گروهها و احزاب به صورت یکپارچه این انقلاب را به وجود آوردند، و این گروهها و احزاب هرکدام در سرنگون کردن رژیم شتم شاهی تلاش می کردند.
وی ادامه داد: بعد از یک سال از پیروزی انقلاب اسلامی، برخی از احزاب و گروهها در منطقه نمود پیدا کردند و اهداف و مقاصد خود را در براندازی جمهوری اسلامی در پیش گرفتند و در این منطقه نیز با وجود انکه طرفدار خاصی را نداشتند بلکه مردم با تشکیل مکتب قرآن و حمایت جمهوری اسلامی و برگزاری کلاسهای قران کریم جناب حاج ماموستا ملا قادر قادری به این سو می آمدند.
وی افزود: با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، من در آن زمان مقطع تحصیلی راهنمایی را می گذراندم که یک نوبت از روز را در مدرسه به کسب دانش سپری می کردیم و نوبت دوم را نیز با انجام امورات و فعالیتهای فرهنگی در ستاد مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و جهاد سپری می کردیم.
وی با بیان اینکه شهرستان پاوه به لحاظ موقعیت جغرافیایی متفاوت تر از بقیه شهرستان ها بود گفت: مردم پاوه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در چندین جبهه علیه رژیم ستم شاهی، گروهک های ضد انقلاب داخلی و جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به مقابله پرداخته و مردم به صورت خودجوش در صحنه های انقلاب حضور پیدا می کردند.
وی در پایان گفت: برنامه های دهه فجر نیز در سالهای بعد از پیروزی انقلاب و از سال 1360 به بعد منسجم تر از سالهای قبل از آن برگزار می شد و ان برنامه هایی که در مساجد این منطقه و از تمامی روستاها برگزار می شد با برنامه های گرامی داشت این ایام در مراکز استان نیز به سبب وجود شخصی چون ماموستا ملا قادر قادری در این شهرستان در متحد نمودن مردم هم خوانی داشت.
از همنوایی ارتش تا برپایی جشن پیروزی انقلاب
حاج مسلم امینی در گفتگو با خبرنگار پاک پرس، با اشاره به اینکه در سال 57 ملت ایران پائیز و زمستان بسیار خاطره انگیزی را تجربه کردند اظهار داشت: منزل ما بر سر مسیر تظاهرات قرار داشت و همین امر سبب شد که علاوه بر اینکه مدام شاهد خیل عظیمی از جمعیت انقلابی تظاهر کننده باشیم، خود نیز شرکت کننده باشیم.
این مبارز انقلابی با یادآوری شعار هایی نظیر " شاه نماز خوان شده"، "بختیار بختیار نوکر بی اختیار" و " خمینی عزیزم بو تا خون بریزم" افزود: در همین روزها در سال 57 تظاهرات کننده به سمت مرکز شهر پیشروی کردند و در این میان ماموران به سمت افراد تیراندازی کردند و یکی از انقلابیون مبارز در غروب همان روز به شهادت رسید و این یکی از سخت ترین خاطرات در چنین روزهایی است.
امینی با اشاره به دیگر خاطرات خود در چنین روزهایی گفت: بیانات تاریخی امام راحل(ره) در دل همه از جمله ارتش با وجود امکاناتی که شاه برای آنان فراهم کرده نفوذ کرده بود؛ گرچه در این میان برخی از فرماندهان ارشد ارتش اعدام یا متواری شدند اما شمار زیادی از ارتشیان همنوا با مردم انقلابی شدند.
امینی با اشاره به نگهبانی دادن مردم در این ایام برای جلوگیری از غارت توسط بیگانگان، درباره روزهای پیروزی انقلاب اسلامی نیز خاطر نشان کرد: در آن روزها بیشتر مردم ماشین پیکان داشتند و در هر ماشین پنجره های خودرو را پایین می زدند و از هر پنجره یک نفر آویزان می شد و ابراز احساسات می کرد.
وی افزود: همچنین مردم بر سر برف پاک کن ها دستمال کاغذی می بستند و با روشن کردن برف پاک کن های خودرو خود به شادمانی می پرداختند.
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد، شاه محمد کرمی یکی از فعالان انقلابی شهرستان صحنه در دوران طاغوت در گفتگو با امروله اظهار داشت: شهرستان صحنه هم گام و هم صدا با سراسر کشور در تظاهرات و راهپیمایی شرکت می کردند و انزجار خود را از رژیم شاهنشاهی اعلام می کردند.
وی ادامه داد: اوایل دی ماه سال 57 با تعدادی از همکاران فرهنگی جلسه ای گذاشتیم تا یک راهپیمایی را در داخل شهر راه بیاندازیم و تصمیم گرفتیم که فردا راس ساعت 10 صبح در میدان مرکزی شهر ( میدان مطهری) جمع شویم. با اقای بدری رییس آموزش و پرورش وقت آن زمان هماهنگ کردیم و ایشان هم گفت که من هم می آیم.
کرمی تصریح کرد: راس ساعت مقرر با دانش اموزان و همکاران فرهنگی در میدان مرکزی حاضر شدیم و با سر دادن شعار های (( توپ ،تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد )) به سمت خیابان مولوی حرکت کردیم. هر قدم که می گذاشتیم تعداد افراد بیشتر می شد و لحظه به لحظه به شکوه راهپیمایی افزوده می شد.
این فعال انقلابی شهر صحنه بیان کرد: نزدیک اداره مخابرات فعلی بودیم که نیروهای ژاندارمری برای متفرق کردن مردم تیر هوایی شکلیک کردند و ما بخاطر اینکه رئیس اداره آموزش و پرورش مورد اصابت گلوله قرار نگیرد او را به داخل ساختمان نیمه کاره کشیدیم که ایشان داخل مخلوط آهک افتادند.
وی گفت: ما از کوچه باغ پشت شرکت تعاونی اداره اموزش و پرورش فعلی صحنه فرار کردیم که خوشبختانه کسی تیر نخورد.فردای آن روز دوباره راهپیمایی خود را از همان میدان مرکزی شروع کردیم بااین تفاوت که جمعیت افراد چند برابر شده بود. نزدیک بانک سپه بودیم که با نیروهای ژاندارمری برخورد کردیم و انها این بار بجای استفاده از تیر هوایی به سوی مردم تیر اندازی می کردند.
شاه محمد کرمی یادآور شد: در حال راهپیمایی و سردادن شعار بودیم که نیروهای طاغوت با شلیک های پی در پی خود دو نفر از انقلابیون را به نام های بهروز حق پناه و عزت حیدریان را از ناحیه پا زخمی کردند و ما انها را روی دست گرفتیم و به بیمارستان بردیم.
این فعال انقلابی در پایان گفت: نه تنها در صحنه بلکه در تمام کشور زحمات بسیاری برای پیروزی انقلاب کشیده شد بنابراین همه ما بویژه نسل جوان باید برای سرافرازی این انقلاب تلاش کنیم.
مزدوران شاهنشاهی ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله پاسخ می دادند
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد حاج احمد خطیبی در گفتگو با خبرنگار سهیل سنقر از حال و هوای آن روزهای انقلاب سخن گفت و اظهار داشت: آنچه را که برای شما بیان می کنم واقعیت تاریخی است که در شهر سنقر زادگاه مردان و زنان مؤمن و انقلابی اتفاق افتاده و حقیر شاهد و سند زنده بعضی از اتفاقات بودم که بدون ذره ای دخل و تصرف بیان می کنم.
وی افزود: بنا به اظهارات بزرگان مبارزات سیاسی و انقلابی این سرزمین مربوط به سالهای دور و دراز است. روزگاری این شهر میزبان و پناهگاه انقلابیون بزرگ همچون نواب صفوی، واحدی و ذوالقدر و شخصیت های بزرگی مثل آیت الله مدنی و آیت الله غروی که از فداییان اسلام بودند، بود.
وی ادامه داد: به یاد دارم در سالهای ۱۳۵۱ به بعد در محافل و مجالس مذهبی در مساجد وحسینیه ها نام و یاد امام خمینی (ره) گوش جان را نوازش می داد و از طریق کتابهای دکتر شریعتی نسل جوان آگاه و بیدار می شدند و از شهر قم کلیه اطلاعیه ها و فرامین امام (ره) به صورت شب نامه توسط جوانان در شهر پخش می شد.
حاج احمد بیان داشت: برای نخستین بار در مسجد جامع (بازار) در روز عاشورا مراسم عزاداری امام حسین (ع) با رهبری روحانی مبارز حاج آقا رضوانی و سید جلیل القدر و سید جواد حسینی مردم به جای سینه زدن و زنجیر زدن با مشت های گره کرده شعار انقلابی سر دادند. از این جمله شعارها： بر لبم این سرود برخمینی درود/مرگ بر پهلوی نوکراجنبی، مرگ بر شاه/مرگ برشاه، مرگ بر این زندگی وذلت/شاه شده قاتل این ملت و روح منی خمینی /بت شکنی خمینی بود که با دخالت پاسبانان مردم متفرق شدند و در همان روز از چهره های شناخته شده و انقلابی از جمله سید جواد حسینی ،علیرضا رستمی ،عزیزعلی گلرخساری ،قدرت احمدی و... دستگیر و بازداشت شدند.
خطیبی اذعان داشت: تظاهرات روز به روز گسترده تر می شد و جوانان پرشور هر صبح و شام در خیابانها تجمع می کردند و حمایت خود را از رهبری امام بزرگوار با دادن شعار اعلام می کردند و در درگیری های خیابانی مردم انقلابی بانک مسکن و همچنین تعاون روستایی واقع در خیابان آیت الله خامنه ای (فعلی) را نیز به آتش کشیدند.
در همان شبها بود که مزدوران شاهنشاهی با مردم درگیر شدند و ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله می بستند، حاج اسماعیل کاکایی را به شهادت رساندند و او اولین شهید انقلاب در شهر بود.
درگیری ها ادامه داشت و پاسبانان بدونه وقفه تیراندازی می کردند که منجر به شهادت عبدالله نجاری، علیرضا متولیان، نصرالله خورشیدی، میرزا قلی متولی، امیرپاکبر، امیر پروانه و جلال خادمی شد.
وی ادامه داد: مردم انقلابی علیرغم درگیری ها با ضد انقلاب داخل شهر تعدادی نیز عازم تهران شدند و همراه مردم تهران نهضت را یاری نمودند.
بزرگترین افتخار ما جوانان عصر انقلاب، تنها انقلاب است/ شرایط روزهای انقلاب در روانسر سختر از دیگر شهرها بود با وجود گروهک های منافق
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از سراب روانسر، احمد اسمائی متولد سال 1331 در شهرستان روانسر با سابقه ی 110 ماه حضور در جبهه ی نبرد حق علیه باطل می باشد که طی حضور در عملیات های مختلف مجروح شده است و در شدید ترین مجروحیت خود در پاکسازی نیسانه از توابع شهرستان پاوه از ناحیه یک دست محروم می شود.
احمد اسمائی جانباز 50 درصد و سرافزار انقلاب در گفت و گو با خبرنگار سراب روانسر ضمن تبریک بمناسبت فرارسیدن ایام مبارک دهه فجر، بزرگترین افتخار زندگیش را حضور در زمان انقلاب دانست.
این جانباز سرافراز با بیان اینکه در زمان انقلاب هر شهر و روستایی در تب و تاب انقلاب بود گفت: روانسر مانند سایر شهرها و روستاهای ایران از شرایط موجود حاکمان و سلطه گران و نظام شاهنشاهی به ستوه آمده بود، و از طرف دیگر با توجه به اینکه روانسر جزء شهرهای نزدیک به مرز بود شرایط برای مردم شاید به نوعی سخت تر بود.
وی ادامه داد: زمانی که امام خمینی (ره) به میهن بازگشتند و انقلاب صورت گرفت و مردم از طریق رادیو از این موضوع آگاه شدند مردم خیلی خوشحال شدند اما با وجود گروهک های منافقی از جمله کومله و دموکرات که در منطقه حضور داشت مردم شاید کمتر می توانستد در خیابان ها حضور پیدا کنند چرا که منطقه اورامانات( که شامل شهرستان های پاوه، جوانرود؛ روانسر و ثلاث باباجانی می باشد) در زمان انقلاب همیشه از سوی گروهک های زیادی تهدید می شد چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب این تهدید همیشه وجود داشت.
جانباز سرافزار روانسری گفت: هیچ گاه نمی توان فراموش کرد زمانی را که برای دفاع از وطن و ناموست به جنگ با دشمن می روی. هیچ گاه نمی توان فراموش کرد روزهایی را که مردم همه یکصدا به فرمان بنیانگذار کبیر انقلاب لبیک گفتند و عضو ارتش 20 میلیونی شدند.
وی افزود: هیچ چیز به جز عشق و علاقه و هوشیاری نمی توانست باعث شود که مردم به عضویت ارتش بیست میلیونی درآیند و اکنون پس از گذشت بیش از 3 دهه از انقلاب شکوهمند، امیدوارم نسل امروز و جوانان امروزی فراموش نکنند که این انقلاب چگونه صورت گرفته است.
احمد اسمائی در پایان ضمن توصیه به جوانان در رابطه با هوشیار بودن در شرایط فعلی که گروهک های بسیار جامعه اسلامی را فراگرفته است، یادآور شد: جوانان امروز وظیفه دارند به مانند جوانان عصر انقلاب از خاک و ناموس وطن خود دفاع کنند چرا که برای حفظ این خاک خون های بسیار ریخته شده است و نباید به هیچ تجاوزگری اجازه تعدی و تجاوز را بدهند.
مبارزی که هفت سال شکنجه های ساواک تحمل کرد
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از جوانرود هه وال، نصرت کریمی همسر شهید عزیز ویسی نسب از دیدار وی با امام خمینی (ره) در فرانسه و دستگیری وی در کرمانشاه و تحمل 7 سال شکنجه های ساواک توسط شهید سخن می گوید.
کریمی همسر شهید می گوید: شهید ویسی نسب در زمانی که حضرت امام(ره) در پاریس تبعید بودند به دیدار امام می رود و با ایشان ملاقات می کند و از دست خود ایشان اعلامیه هایی را به ایران آورده و در کرمانشاه پخش می کند وی همچنین زمانی که امام(ره) در نجف اشرف در تبعید بودند به نیت زیارتشان به نجف اشرف می رود اما موفق به دیدار ایشان نمی شود ولی مقداری اعلامیه از همراهان مام (ره) دریافت نموده و به کرمانشاه می آورد که هنگامی که مشغول توزیع آنان است در میدان جوانشیر کرمانشاه توسط ساواک دستگیر شده و به زندان فرستاده می شود.
همسر شهید ویسی نسب در ادامه افزود: شهید هفت سال در زندانهای ساواک شکنجه می شود و انواع شکنجه ها را به خاطر امید به پیروزی و استقرار نظامی که رهبری دینی داشته باشد تحمل می نماید.
وی به ایمان و اعتقاد قلبی والای شهید اشاره کرد و افزود: در یکی از بمبارانها پسر چهار ماهه اش (عبدالرحمن) به شهادت می رسد اما شهید خم به ابرو نیاورده و اظهار می دارد که برای اسلام و حکومت اسلامی به رهبری امام (ره) باید جان داد.
وی به خاطراتی از شهید اشاره می کند و می افزاید: در یکی از زمستانها که شهید برای مرخصی از جبهه به منزل بازگشته بود می گفت مدت طولانی است که پوتینهایم را از پایم در نیاورده ام، من آب گرم آوردم و آرام آرام پوتینها را از پایش درآوردم. پوتینها به پوست پایش چسبیده بود و پاهایش زخمی بود و یادم می آید که در زمانی که گرهک های ضد انقلاب به جوانرود حمله کرده بودند، وی تیر بار به دوش روی پشت بام غسالخانه ابتدای شهر رفته و چندین روز در برابر آنها ایستاد.
وی در پایان گفت: از خصوصیات اخلاقی شهید خوش خلقی، مهربانی، وفا داری و تعصب شدیدی بود که وی به دین و مذهب داشت و در ادای نمازها در وقت خود بسیار توجه کرد.
فعالیت انقلابی مردم در منطقه اورامانات پاوه
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از هزار ماسوله، یکی از مبارزین انقلاب که در دوران پیروزی انقلاب اسلامی در شهرستان پاوه به سر می برد در گفتگویی با خبرنگار ما با اشاره به ایام 12 بهمن 57 تا روز پیروزی انقلاب اسلامی ایران اظهار داشت: روز ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ یادآور روزی است که امام خمینی(ره) پس از 15 سال تبعید به ایران بازگشت و در تهران مورد استقبال بی نظیر ملت قرار گرفت و بعد از آن این زمان به عنوان دهه فجر، مشخص شد.
ناجی محی الدین زاده افزود: در شهرستان پاوه نیز مردم به جهت انکه زودتر علیه رژیم شاهنشاهی وارد صحنه شده بودند، دهه فجر متفاوت بود. همزمان با ورود امام خمینی(ره) به خاک ایران، با توجه به محدود بودن امکانات در آن زمان، مردم این شهرستان نیز به جشن و شادی پرداخته و استقبال بی نظیری را در این منطقه انجام و شعارهای پیروزی را سر دادند.
وی ادامه داد: ورود امام خمینی(ره)به کشور باعث خوشحالی و دلگرمی مردم و ناامیدی عوامل بازمانده رژیم شاهنشاهی شده بود که از آن زمان به بعد هر روز مردم به صورت های مختلف اعتراض خود را علیه آن عوامل ابراز می کردند و به تظاهرات می پرداختند.
محی الدین زاده گفت: دهه فجر انقلاب اسلامی نماد پایداری و پیروزی ملت ایران بر رژیم شاهنشاهی با قدمت 2500 ساله و استبداد و دیکتاتوری است که سرانجام این رژیم با اتحاد و یکپارچگی کامل ملت، ریشه کن شد.
وی افزود: 12 تا 22 بهمن ثابت کرد که ملتی که بخواهد می تواند با فدا کردن جان خود به این حاکمیت ظالم پایان دهند.
وی مهمترین ویژگی انقلاب را اتحاد و رهبری خردمندانه حضرت امام خمینی(ره) بیان کرد و گفت: نشان دادن راه وروش درست به این ملت توسط ایشان، باعث شد تا این انقلاب به نقطه پیروزی برسد و قطعا چون این انقلاب انقلابی مردمی و ایدئولوژیک بود، همچنان ماندگاری دارد.
وی ادامه داد: همانطور که با ورود حضرت امام به این مملکت، شادی و خوشحالی را در سراسر کشور به همراه آورد، مردم این شهرستان نیز با توجه به آنکه تحت فشار حاکمیت رژیم پهلوی بودند، شور و هیجان خاصی برای حضور در صحنه های انقلاب داشتند. آن ها با پخش اعلامیه ها و سر دادن شعارهای پیروزی که بعضا مورد سرکوب عوامل شاهنشاهی قرار می گرفتند، شور خود را به نمایش می گذاشتند.
این مبارز انقلابی گفت: چون انقلاب، انقلابی مردمی بود، تمامی گروهها و احزاب به صورت یکپارچه این انقلاب را به وجود آوردند، و این گروهها و احزاب هرکدام در سرنگون کردن رژیم شتم شاهی تلاش می کردند.
وی ادامه داد: بعد از یک سال از پیروزی انقلاب اسلامی، برخی از احزاب و گروهها در منطقه نمود پیدا کردند و اهداف و مقاصد خود را در براندازی جمهوری اسلامی در پیش گرفتند و در این منطقه نیز با وجود انکه طرفدار خاصی را نداشتند بلکه مردم با تشکیل مکتب قرآن و حمایت جمهوری اسلامی و برگزاری کلاسهای قران کریم جناب حاج ماموستا ملا قادر قادری به این سو می آمدند.
وی افزود: با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، من در آن زمان مقطع تحصیلی راهنمایی را می گذراندم که یک نوبت از روز را در مدرسه به کسب دانش سپری می کردیم و نوبت دوم را نیز با انجام امورات و فعالیتهای فرهنگی در ستاد مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و جهاد سپری می کردیم.
وی با بیان اینکه شهرستان پاوه به لحاظ موقعیت جغرافیایی متفاوت تر از بقیه شهرستان ها بود گفت: مردم پاوه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در چندین جبهه علیه رژیم ستم شاهی، گروهک های ضد انقلاب داخلی و جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به مقابله پرداخته و مردم به صورت خودجوش در صحنه های انقلاب حضور پیدا می کردند.
وی در پایان گفت: برنامه های دهه فجر نیز در سالهای بعد از پیروزی انقلاب و از سال 1360 به بعد منسجم تر از سالهای قبل از آن برگزار می شد و ان برنامه هایی که در مساجد این منطقه و از تمامی روستاها برگزار می شد با برنامه های گرامی داشت این ایام در مراکز استان نیز به سبب وجود شخصی چون ماموستا ملا قادر قادری در این شهرستان در متحد نمودن مردم هم خوانی داشت.
از همنوایی ارتش تا برپایی جشن پیروزی انقلاب
حاج مسلم امینی در گفتگو با خبرنگار پاک پرس، با اشاره به اینکه در سال 57 ملت ایران پائیز و زمستان بسیار خاطره انگیزی را تجربه کردند اظهار داشت: منزل ما بر سر مسیر تظاهرات قرار داشت و همین امر سبب شد که علاوه بر اینکه مدام شاهد خیل عظیمی از جمعیت انقلابی تظاهر کننده باشیم، خود نیز شرکت کننده باشیم.
این مبارز انقلابی با یادآوری شعار هایی نظیر " شاه نماز خوان شده"، "بختیار بختیار نوکر بی اختیار" و " خمینی عزیزم بو تا خون بریزم" افزود: در همین روزها در سال 57 تظاهرات کننده به سمت مرکز شهر پیشروی کردند و در این میان ماموران به سمت افراد تیراندازی کردند و یکی از انقلابیون مبارز در غروب همان روز به شهادت رسید و این یکی از سخت ترین خاطرات در چنین روزهایی است.
امینی با اشاره به دیگر خاطرات خود در چنین روزهایی گفت: بیانات تاریخی امام راحل(ره) در دل همه از جمله ارتش با وجود امکاناتی که شاه برای آنان فراهم کرده نفوذ کرده بود؛ گرچه در این میان برخی از فرماندهان ارشد ارتش اعدام یا متواری شدند اما شمار زیادی از ارتشیان همنوا با مردم انقلابی شدند.
امینی با اشاره به نگهبانی دادن مردم در این ایام برای جلوگیری از غارت توسط بیگانگان، درباره روزهای پیروزی انقلاب اسلامی نیز خاطر نشان کرد: در آن روزها بیشتر مردم ماشین پیکان داشتند و در هر ماشین پنجره های خودرو را پایین می زدند و از هر پنجره یک نفر آویزان می شد و ابراز احساسات می کرد.
وی افزود: همچنین مردم بر سر برف پاک کن ها دستمال کاغذی می بستند و با روشن کردن برف پاک کن های خودرو خود به شادمانی می پرداختند.
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد، شاه محمد کرمی یکی از فعالان انقلابی شهرستان صحنه در دوران طاغوت در گفتگو با امروله اظهار داشت: شهرستان صحنه هم گام و هم صدا با سراسر کشور در تظاهرات و راهپیمایی شرکت می کردند و انزجار خود را از رژیم شاهنشاهی اعلام می کردند.
, شبکه اطلاع رسانی مرصاد,,
وی ادامه داد: اوایل دی ماه سال 57 با تعدادی از همکاران فرهنگی جلسه ای گذاشتیم تا یک راهپیمایی را در داخل شهر راه بیاندازیم و تصمیم گرفتیم که فردا راس ساعت 10 صبح در میدان مرکزی شهر ( میدان مطهری) جمع شویم. با اقای بدری رییس آموزش و پرورش وقت آن زمان هماهنگ کردیم و ایشان هم گفت که من هم می آیم.
,,
, ,
کرمی تصریح کرد: راس ساعت مقرر با دانش اموزان و همکاران فرهنگی در میدان مرکزی حاضر شدیم و با سر دادن شعار های (( توپ ،تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد )) به سمت خیابان مولوی حرکت کردیم. هر قدم که می گذاشتیم تعداد افراد بیشتر می شد و لحظه به لحظه به شکوه راهپیمایی افزوده می شد.
,,
این فعال انقلابی شهر صحنه بیان کرد: نزدیک اداره مخابرات فعلی بودیم که نیروهای ژاندارمری برای متفرق کردن مردم تیر هوایی شکلیک کردند و ما بخاطر اینکه رئیس اداره آموزش و پرورش مورد اصابت گلوله قرار نگیرد او را به داخل ساختمان نیمه کاره کشیدیم که ایشان داخل مخلوط آهک افتادند.
,,
وی گفت: ما از کوچه باغ پشت شرکت تعاونی اداره اموزش و پرورش فعلی صحنه فرار کردیم که خوشبختانه کسی تیر نخورد.فردای آن روز دوباره راهپیمایی خود را از همان میدان مرکزی شروع کردیم بااین تفاوت که جمعیت افراد چند برابر شده بود. نزدیک بانک سپه بودیم که با نیروهای ژاندارمری برخورد کردیم و انها این بار بجای استفاده از تیر هوایی به سوی مردم تیر اندازی می کردند.
,,
شاه محمد کرمی یادآور شد: در حال راهپیمایی و سردادن شعار بودیم که نیروهای طاغوت با شلیک های پی در پی خود دو نفر از انقلابیون را به نام های بهروز حق پناه و عزت حیدریان را از ناحیه پا زخمی کردند و ما انها را روی دست گرفتیم و به بیمارستان بردیم.
,,
این فعال انقلابی در پایان گفت: نه تنها در صحنه بلکه در تمام کشور زحمات بسیاری برای پیروزی انقلاب کشیده شد بنابراین همه ما بویژه نسل جوان باید برای سرافرازی این انقلاب تلاش کنیم.
,,
مزدوران شاهنشاهی ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله پاسخ می دادند
,,
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد حاج احمد خطیبی در گفتگو با خبرنگار سهیل سنقر از حال و هوای آن روزهای انقلاب سخن گفت و اظهار داشت: آنچه را که برای شما بیان می کنم واقعیت تاریخی است که در شهر سنقر زادگاه مردان و زنان مؤمن و انقلابی اتفاق افتاده و حقیر شاهد و سند زنده بعضی از اتفاقات بودم که بدون ذره ای دخل و تصرف بیان می کنم.
,وی افزود: بنا به اظهارات بزرگان مبارزات سیاسی و انقلابی این سرزمین مربوط به سالهای دور و دراز است. روزگاری این شهر میزبان و پناهگاه انقلابیون بزرگ همچون نواب صفوی، واحدی و ذوالقدر و شخصیت های بزرگی مثل آیت الله مدنی و آیت الله غروی که از فداییان اسلام بودند، بود.
,وی ادامه داد: به یاد دارم در سالهای ۱۳۵۱ به بعد در محافل و مجالس مذهبی در مساجد وحسینیه ها نام و یاد امام خمینی (ره) گوش جان را نوازش می داد و از طریق کتابهای دکتر شریعتی نسل جوان آگاه و بیدار می شدند و از شهر قم کلیه اطلاعیه ها و فرامین امام (ره) به صورت شب نامه توسط جوانان در شهر پخش می شد.
,حاج احمد بیان داشت: برای نخستین بار در مسجد جامع (بازار) در روز عاشورا مراسم عزاداری امام حسین (ع) با رهبری روحانی مبارز حاج آقا رضوانی و سید جلیل القدر و سید جواد حسینی مردم به جای سینه زدن و زنجیر زدن با مشت های گره کرده شعار انقلابی سر دادند. از این جمله شعارها： بر لبم این سرود برخمینی درود/مرگ بر پهلوی نوکراجنبی، مرگ بر شاه/مرگ برشاه، مرگ بر این زندگی وذلت/شاه شده قاتل این ملت و روح منی خمینی /بت شکنی خمینی بود که با دخالت پاسبانان مردم متفرق شدند و در همان روز از چهره های شناخته شده و انقلابی از جمله سید جواد حسینی ،علیرضا رستمی ،عزیزعلی گلرخساری ،قدرت احمدی و... دستگیر و بازداشت شدند.
,خطیبی اذعان داشت: تظاهرات روز به روز گسترده تر می شد و جوانان پرشور هر صبح و شام در خیابانها تجمع می کردند و حمایت خود را از رهبری امام بزرگوار با دادن شعار اعلام می کردند و در درگیری های خیابانی مردم انقلابی بانک مسکن و همچنین تعاون روستایی واقع در خیابان آیت الله خامنه ای (فعلی) را نیز به آتش کشیدند.
,در همان شبها بود که مزدوران شاهنشاهی با مردم درگیر شدند و ندای الله و اکبر مردم سنقر را با گلوله می بستند، حاج اسماعیل کاکایی را به شهادت رساندند و او اولین شهید انقلاب در شهر بود.
,درگیری ها ادامه داشت و پاسبانان بدونه وقفه تیراندازی می کردند که منجر به شهادت عبدالله نجاری، علیرضا متولیان، نصرالله خورشیدی، میرزا قلی متولی، امیرپاکبر، امیر پروانه و جلال خادمی شد.
,وی ادامه داد: مردم انقلابی علیرغم درگیری ها با ضد انقلاب داخل شهر تعدادی نیز عازم تهران شدند و همراه مردم تهران نهضت را یاری نمودند.
,بزرگترین افتخار ما جوانان عصر انقلاب، تنها انقلاب است/ شرایط روزهای انقلاب در روانسر سختر از دیگر شهرها بود با وجود گروهک های منافق
,به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از سراب روانسر، احمد اسمائی متولد سال 1331 در شهرستان روانسر با سابقه ی 110 ماه حضور در جبهه ی نبرد حق علیه باطل می باشد که طی حضور در عملیات های مختلف مجروح شده است و در شدید ترین مجروحیت خود در پاکسازی نیسانه از توابع شهرستان پاوه از ناحیه یک دست محروم می شود.
,احمد اسمائی جانباز 50 درصد و سرافزار انقلاب در گفت و گو با خبرنگار سراب روانسر ضمن تبریک بمناسبت فرارسیدن ایام مبارک دهه فجر، بزرگترین افتخار زندگیش را حضور در زمان انقلاب دانست.
,این جانباز سرافراز با بیان اینکه در زمان انقلاب هر شهر و روستایی در تب و تاب انقلاب بود گفت: روانسر مانند سایر شهرها و روستاهای ایران از شرایط موجود حاکمان و سلطه گران و نظام شاهنشاهی به ستوه آمده بود، و از طرف دیگر با توجه به اینکه روانسر جزء شهرهای نزدیک به مرز بود شرایط برای مردم شاید به نوعی سخت تر بود.
,وی ادامه داد: زمانی که امام خمینی (ره) به میهن بازگشتند و انقلاب صورت گرفت و مردم از طریق رادیو از این موضوع آگاه شدند مردم خیلی خوشحال شدند اما با وجود گروهک های منافقی از جمله کومله و دموکرات که در منطقه حضور داشت مردم شاید کمتر می توانستد در خیابان ها حضور پیدا کنند چرا که منطقه اورامانات( که شامل شهرستان های پاوه، جوانرود؛ روانسر و ثلاث باباجانی می باشد) در زمان انقلاب همیشه از سوی گروهک های زیادی تهدید می شد چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب این تهدید همیشه وجود داشت.
,جانباز سرافزار روانسری گفت: هیچ گاه نمی توان فراموش کرد زمانی را که برای دفاع از وطن و ناموست به جنگ با دشمن می روی. هیچ گاه نمی توان فراموش کرد روزهایی را که مردم همه یکصدا به فرمان بنیانگذار کبیر انقلاب لبیک گفتند و عضو ارتش 20 میلیونی شدند.
,وی افزود: هیچ چیز به جز عشق و علاقه و هوشیاری نمی توانست باعث شود که مردم به عضویت ارتش بیست میلیونی درآیند و اکنون پس از گذشت بیش از 3 دهه از انقلاب شکوهمند، امیدوارم نسل امروز و جوانان امروزی فراموش نکنند که این انقلاب چگونه صورت گرفته است.
,احمد اسمائی در پایان ضمن توصیه به جوانان در رابطه با هوشیار بودن در شرایط فعلی که گروهک های بسیار جامعه اسلامی را فراگرفته است، یادآور شد: جوانان امروز وظیفه دارند به مانند جوانان عصر انقلاب از خاک و ناموس وطن خود دفاع کنند چرا که برای حفظ این خاک خون های بسیار ریخته شده است و نباید به هیچ تجاوزگری اجازه تعدی و تجاوز را بدهند.
,,
مبارزی که هفت سال شکنجه های ساواک تحمل کرد
,,
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از جوانرود هه وال، نصرت کریمی همسر شهید عزیز ویسی نسب از دیدار وی با امام خمینی (ره) در فرانسه و دستگیری وی در کرمانشاه و تحمل 7 سال شکنجه های ساواک توسط شهید سخن می گوید.
,,
کریمی همسر شهید می گوید: شهید ویسی نسب در زمانی که حضرت امام(ره) در پاریس تبعید بودند به دیدار امام می رود و با ایشان ملاقات می کند و از دست خود ایشان اعلامیه هایی را به ایران آورده و در کرمانشاه پخش می کند وی همچنین زمانی که امام(ره) در نجف اشرف در تبعید بودند به نیت زیارتشان به نجف اشرف می رود اما موفق به دیدار ایشان نمی شود ولی مقداری اعلامیه از همراهان مام (ره) دریافت نموده و به کرمانشاه می آورد که هنگامی که مشغول توزیع آنان است در میدان جوانشیر کرمانشاه توسط ساواک دستگیر شده و به زندان فرستاده می شود.
,,
همسر شهید ویسی نسب در ادامه افزود: شهید هفت سال در زندانهای ساواک شکنجه می شود و انواع شکنجه ها را به خاطر امید به پیروزی و استقرار نظامی که رهبری دینی داشته باشد تحمل می نماید.
,,
وی به ایمان و اعتقاد قلبی والای شهید اشاره کرد و افزود: در یکی از بمبارانها پسر چهار ماهه اش (عبدالرحمن) به شهادت می رسد اما شهید خم به ابرو نیاورده و اظهار می دارد که برای اسلام و حکومت اسلامی به رهبری امام (ره) باید جان داد.
,,
وی به خاطراتی از شهید اشاره می کند و می افزاید: در یکی از زمستانها که شهید برای مرخصی از جبهه به منزل بازگشته بود می گفت مدت طولانی است که پوتینهایم را از پایم در نیاورده ام، من آب گرم آوردم و آرام آرام پوتینها را از پایش درآوردم. پوتینها به پوست پایش چسبیده بود و پاهایش زخمی بود و یادم می آید که در زمانی که گرهک های ضد انقلاب به جوانرود حمله کرده بودند، وی تیر بار به دوش روی پشت بام غسالخانه ابتدای شهر رفته و چندین روز در برابر آنها ایستاد.
,وی در پایان گفت: از خصوصیات اخلاقی شهید خوش خلقی، مهربانی، وفا داری و تعصب شدیدی بود که وی به دین و مذهب داشت و در ادای نمازها در وقت خود بسیار توجه کرد.
,,
فعالیت انقلابی مردم در منطقه اورامانات پاوه
,,
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از هزار ماسوله، یکی از مبارزین انقلاب که در دوران پیروزی انقلاب اسلامی در شهرستان پاوه به سر می برد در گفتگویی با خبرنگار ما با اشاره به ایام 12 بهمن 57 تا روز پیروزی انقلاب اسلامی ایران اظهار داشت: روز ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ یادآور روزی است که امام خمینی(ره) پس از 15 سال تبعید به ایران بازگشت و در تهران مورد استقبال بی نظیر ملت قرار گرفت و بعد از آن این زمان به عنوان دهه فجر، مشخص شد.
,,
ناجی محی الدین زاده افزود: در شهرستان پاوه نیز مردم به جهت انکه زودتر علیه رژیم شاهنشاهی وارد صحنه شده بودند، دهه فجر متفاوت بود. همزمان با ورود امام خمینی(ره) به خاک ایران، با توجه به محدود بودن امکانات در آن زمان، مردم این شهرستان نیز به جشن و شادی پرداخته و استقبال بی نظیری را در این منطقه انجام و شعارهای پیروزی را سر دادند.
,وی ادامه داد: ورود امام خمینی(ره)به کشور باعث خوشحالی و دلگرمی مردم و ناامیدی عوامل بازمانده رژیم شاهنشاهی شده بود که از آن زمان به بعد هر روز مردم به صورت های مختلف اعتراض خود را علیه آن عوامل ابراز می کردند و به تظاهرات می پرداختند.
,,
محی الدین زاده گفت: دهه فجر انقلاب اسلامی نماد پایداری و پیروزی ملت ایران بر رژیم شاهنشاهی با قدمت 2500 ساله و استبداد و دیکتاتوری است که سرانجام این رژیم با اتحاد و یکپارچگی کامل ملت، ریشه کن شد.
,,
وی افزود: 12 تا 22 بهمن ثابت کرد که ملتی که بخواهد می تواند با فدا کردن جان خود به این حاکمیت ظالم پایان دهند.
,وی مهمترین ویژگی انقلاب را اتحاد و رهبری خردمندانه حضرت امام خمینی(ره) بیان کرد و گفت: نشان دادن راه وروش درست به این ملت توسط ایشان، باعث شد تا این انقلاب به نقطه پیروزی برسد و قطعا چون این انقلاب انقلابی مردمی و ایدئولوژیک بود، همچنان ماندگاری دارد.
,وی ادامه داد: همانطور که با ورود حضرت امام به این مملکت، شادی و خوشحالی را در سراسر کشور به همراه آورد، مردم این شهرستان نیز با توجه به آنکه تحت فشار حاکمیت رژیم پهلوی بودند، شور و هیجان خاصی برای حضور در صحنه های انقلاب داشتند. آن ها با پخش اعلامیه ها و سر دادن شعارهای پیروزی که بعضا مورد سرکوب عوامل شاهنشاهی قرار می گرفتند، شور خود را به نمایش می گذاشتند.
,,
این مبارز انقلابی گفت: چون انقلاب، انقلابی مردمی بود، تمامی گروهها و احزاب به صورت یکپارچه این انقلاب را به وجود آوردند، و این گروهها و احزاب هرکدام در سرنگون کردن رژیم شتم شاهی تلاش می کردند.
,,
وی ادامه داد: بعد از یک سال از پیروزی انقلاب اسلامی، برخی از احزاب و گروهها در منطقه نمود پیدا کردند و اهداف و مقاصد خود را در براندازی جمهوری اسلامی در پیش گرفتند و در این منطقه نیز با وجود انکه طرفدار خاصی را نداشتند بلکه مردم با تشکیل مکتب قرآن و حمایت جمهوری اسلامی و برگزاری کلاسهای قران کریم جناب حاج ماموستا ملا قادر قادری به این سو می آمدند.
,,
وی افزود: با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، من در آن زمان مقطع تحصیلی راهنمایی را می گذراندم که یک نوبت از روز را در مدرسه به کسب دانش سپری می کردیم و نوبت دوم را نیز با انجام امورات و فعالیتهای فرهنگی در ستاد مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و جهاد سپری می کردیم.
,,
وی با بیان اینکه شهرستان پاوه به لحاظ موقعیت جغرافیایی متفاوت تر از بقیه شهرستان ها بود گفت: مردم پاوه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در چندین جبهه علیه رژیم ستم شاهی، گروهک های ضد انقلاب داخلی و جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به مقابله پرداخته و مردم به صورت خودجوش در صحنه های انقلاب حضور پیدا می کردند.
,,
وی در پایان گفت: برنامه های دهه فجر نیز در سالهای بعد از پیروزی انقلاب و از سال 1360 به بعد منسجم تر از سالهای قبل از آن برگزار می شد و ان برنامه هایی که در مساجد این منطقه و از تمامی روستاها برگزار می شد با برنامه های گرامی داشت این ایام در مراکز استان نیز به سبب وجود شخصی چون ماموستا ملا قادر قادری در این شهرستان در متحد نمودن مردم هم خوانی داشت.
,از همنوایی ارتش تا برپایی جشن پیروزی انقلاب
,حاج مسلم امینی در گفتگو با خبرنگار پاک پرس، با اشاره به اینکه در سال 57 ملت ایران پائیز و زمستان بسیار خاطره انگیزی را تجربه کردند اظهار داشت: منزل ما بر سر مسیر تظاهرات قرار داشت و همین امر سبب شد که علاوه بر اینکه مدام شاهد خیل عظیمی از جمعیت انقلابی تظاهر کننده باشیم، خود نیز شرکت کننده باشیم.
,,
این مبارز انقلابی با یادآوری شعار هایی نظیر " شاه نماز خوان شده"، "بختیار بختیار نوکر بی اختیار" و " خمینی عزیزم بو تا خون بریزم" افزود: در همین روزها در سال 57 تظاهرات کننده به سمت مرکز شهر پیشروی کردند و در این میان ماموران به سمت افراد تیراندازی کردند و یکی از انقلابیون مبارز در غروب همان روز به شهادت رسید و این یکی از سخت ترین خاطرات در چنین روزهایی است.
,,
امینی با اشاره به دیگر خاطرات خود در چنین روزهایی گفت: بیانات تاریخی امام راحل(ره) در دل همه از جمله ارتش با وجود امکاناتی که شاه برای آنان فراهم کرده نفوذ کرده بود؛ گرچه در این میان برخی از فرماندهان ارشد ارتش اعدام یا متواری شدند اما شمار زیادی از ارتشیان همنوا با مردم انقلابی شدند.
,,
امینی با اشاره به نگهبانی دادن مردم در این ایام برای جلوگیری از غارت توسط بیگانگان، درباره روزهای پیروزی انقلاب اسلامی نیز خاطر نشان کرد: در آن روزها بیشتر مردم ماشین پیکان داشتند و در هر ماشین پنجره های خودرو را پایین می زدند و از هر پنجره یک نفر آویزان می شد و ابراز احساسات می کرد.
,,
وی افزود: همچنین مردم بر سر برف پاک کن ها دستمال کاغذی می بستند و با روشن کردن برف پاک کن های خودرو خود به شادمانی می پرداختند.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه