به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سفیر آشتیان، 10 کیلومتری از آشتیان به سمت شرق حرکت می کنیم و به روستایی با نام کردیجان می رسیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از , سفیر آشتیان, ، 10 کیلومتری از آشتیان به سمت شرق حرکت می کنیم و به روستایی با نام کردیجان می رسیم.,,
روستا سرشار از روح و حیات است و البته به برکت نزدیکی به شهرک صنعتی همچنان جوانان خود را حفظ کرده و سرپاست.
,,
سراغ زهرا بانو را می گیریم و با کمک یکی از اهالی روستا به سمت منزلش راهی می شویم.
,,
پس از عبور از چند کوچه خاکی و آسفالت به خانه ای کوچک می رسیم در محله حسین آباد و به قول اهل روستا نزدیک به ایستگاه کاخ.
,,
میزبان خانه، پیزنی 91 ساله است که علی رغم سن و سالش، بسیار سرزنده و با نشاط است.
,,
, ,
فارسی را به سختی صحبت می کند و ترجیح می دهد با گویش خلجی از خاطرات گذشته و پدر کشاورزش و 5 برادر و خواهرش بگوید و اینکه یادش نمی آید چه سنه ای (سال) به دنیا اومده است.
,,
از زمان ازدواجش که پرسیدم پاسخ داد: «اون زمونا خانواده ها بچه هاشونو زود به خانه بخت می فرستادن، به خاطر همین 9 ساله که بودم به عقد همسرم دراومدم و 12 سالگی ازدواج کردیم.»
,,
با چشم کم سویی که داشت مشغول ریختن چای برای پذیرایی شد و از آرزو دیدن دوباره قرآنش گفت که از وقتی چشمش کم سو شده فقط وضو میگیرد و صفحات قرآن را جلوی صورتش نگه می دارد.
,,
, ,
می گفت همه 24 نوه اش را از صدا و لحن حرف زدن می شناسد و از دنیا فقط کورسویی از نور به چشمش می رسد.
,,
از غذا خوردنش پرسیدم که برنامه غذایی خاصی داره که جواب داد: «فقط غذاهای سنتی می خورم، بیشتر آش و آبگوشت و همیشه هم از پی (چربی حیوانی) برای غذا استفاده می کنم و هیچ قرص و دارویی هم مصرف نمی کنم.»
,,
زهرا بانو که در این سالها فقط 3 بار کارش به دکتر و بیمارستان افتاده است ؛ زندگی روستایی و غذا خوردن درست را تنها دلیل این سلامت جسمی می داند.
,,
می گوید از 12 سال پیش که همسرش فوت کرده دیگه توانایی دامداری و نگهداری گوسفندان را ندارد و هفت هشت مرغی که توی حیات خانه نگه میدارد یکی از دلایل سرزندگیش شده اند.
,,
, ,
حاصل ازدواجش 4 پسر و 2 دختر است که از این میان تنها دو پسرش در قید حیات هستند؛ ابوالفضل در همان روستا سکونت داشت، پسر دیگرش به قم مهاجرت کرده و چشم مادر 2 سالی بود که در انتظارش کم سو شده بود.
,,
گفت: «قدیم ها رابطه فامیل بیشتر بود، همه با هم زندگی می کردن و شب ها همیشه بازار شب نشینی ها گرم بود و با چند تا کاسه گندم شادونه کلی دید و بازدیدها تازه می شد.»
,,
, ,
گفتنی است میزان امید به زندگی، عمر متوسط هر فرد در هر کشور را تخمین میزند که این میزان در ژاپن با 86/4 بیشترین مقدار خود را در جهان دارد و ایران از این حیث در رتبه 106 با میانگین 73/5 سال قرار دارد.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه