دو کلام حرف حساب با ولایتمداران/ خطر اتصال نامزدها به کانونهای ثروت و قدرت
ما در گذشته همواره شاهد نهی مقام معظم رهبری از دخالت دولت و دولتیها در انتخابات از طریق معرفی نامزد از سوی آنها بودهایم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، لامرود نوشت: حضرت آیت الله خامنه ای در چند نوبت نسبت به خطر اتصال نامزدها به کانونهای ثروت و قدرت تذکر و هشدار دادهاند. ایشان ابتدا در دیدار با نمایندگان مجلس شورای اسلامی در تاریخ هشتم خردادماه 90، نمایندگان مجلس را از نزدیک شدن به صاحبان قدرت و ثروت برحذر داشته و فرمودند:
«یک مسئلهى دیگر هم نزدیک شدن به صاحبان قدرت و ثروت است؛ این را ما با شما بىرودربایستى عرض کنیم. بالاخره ما برادرانِ هم هستیم؛ همدیگر را بایستى تواصى به حق و تواصى به خیر کنیم. این خیلى خطر بزرگى است که کسى به خاطر تأمین نمایندگى در یک دوره، نزدیک بشود به صاحبان ثروت یا به صاحبان قدرت؛ این خیلى چیز بدى است؛ این از آن چیزهایی است که خداى متعال از آنها نمیگذرد و انتقام خواهد گرفت. این چیزها روى شخص، روى عاقبت ـ عاقبت به خیرى که اینقدر برایش اهمیت قائلیم ـ و روى جامعه اثر منفى میگذارد.»
رهبر معظم انقلاب علاوه بر تذکر به نمایندگان مجلس و نامزدهای انتخاباتی، مردم را نیز مورد خطاب قرار داده و در تاریخ 20 مهر 1390 در جمع مردم کرمانشاه فرمودند:
«مردم باید کسانى را انتخاب کنند که به کانونهاى ثروت و قدرت متصل نباشند؛ کسانى باشند که واقعاً مردم اینها را بخواهند؛ بر طبق وجدانشان، بر طبق دینشان، بر طبق وظایف انقلابىشان عمل کنند؛ که حالا بحث در اینباره زیاد است.»
تکرار هشدار رهبری معظم انقلاب، پرسشهایی را برانگیخته است که به مواردی از آن اشاره میشود.
منظور از کانونهای ثروت و قدرت چیست؟ آیا از نظر ایشان «کانونهای قدرت»؛ عطف بیان «کانونهای ثروت» است یا کانونی مستقل است؟ اتصال به کانونهای ثروت و قدرت چه خطراتی را برای کشور و انقلاب به دنبال دارد؟ آیا منظور از کانونهای ثروت، ثروتهای عمومی است یا خصوصی؟ پاسخ این پرسشها را میتوان با دقت در مواضع مقام معظم رهبری یافت.
آری! مقام معظم رهبری به درستی این خطر را تشخیص داده و در تاریخ 19 دی ماه 1390 در دیدار مردم قم فرمودند:
«امروز در بهاصطلاح دموکراسىهاى دنیا، در آمریکا و غیر آمریکا این رسم هست؛ کُمپانىها و پولدارها به نامزد انتخابات در ریاست جمهورى یا در انتخابات کنگره پول میدهند، ولى او در مقابل آنها متعهد است. آن رییس جمهورى که با پول دستگاههاى گوناگون و مراکز ثروت سر کار بیاید، در مقابل آنها متعهد است. آن نمایندهى مجلسى که با پول فلان شرکت و فلان کُمپانى و فلان ارباب و فلان پولدار توى مجلس بیاید، مجبور است آنجایی که آنها لازم میدانند، قانون جعل کند، قانون بر دارد، توسعه و تضییق در قانون بکند. این نماینده به درد مردم نمیخورد. نه باید به مراکز ثروتهاى شخصى متصل بود، و نه به طریق اولى به ثروتهاى عمومى. کسى بیاید از پول بیتالمال مصرف کند، براى اینکه به وکالت مجلس برسد؛ این دو برابر اشکال دارد، اشکال مضاعف دارد. اینها را باید مردم مراقب باشند. البته هر کسى را هم نمیشود متهم کرد. بگوییم آقا این وابستهى به فلانجاست، این وابستهى به فلان کس است، این فلان پول را خرج کرده؛ باید اینها هم روشن شود، باید ثابت شود.»
تولید ثروت و یا وجود کانون ثروت نه تنها مورد نکوهش نیست بلکه حتی در صورت استفادهی صحیح و مشروع از ثروت، ارزشمند نیز هست. بالاتر از آن حتی میتوان ادعا کرد که حمایت برخی افراد خیّر ثروتمند از نامزدهای ارزشی اگر بدون درخواست و بدون توقع افراد ثروتمند برای جبران از سوی نامزدها و تنها به نیّت راهیابی افراد دیندارِ عدالت خواه به ارکان حکومت باشد، عملی خداپسندانه و ارزشمند است که البته اینگونه موارد به ندرت یافت میشود و نامزدها میبایست در تشخیص سلامت نفسانی و مالی چنین پیشنهاددهندگانی، وسواس ویژه به خرج دهند.
مقام معظم رهبری در تاریخ 14 خرداد 1390 در مراسم بیست و دومین سالگرد امام خمینی(ره) در این رابطه فرمودند:
«امام اصرار داشت که مسئولین از میان مردم انتخاب شوند، از خود مردم باشند، وابستگىها ملاک قبول مسئولیتها نباشد. وابستگى به شخصیتها، به فامیلها، بلاى هزار فامیلى که در دوران قاجار و دوران پهلوى بر سر این کشور آمد، امام بزرگوار ما را نسبت به این قضیه حساس کرده بود. گاهى در مقام تعریف از یک مسئولى میگفتند: این از دل مردم برخاسته است. ملاک را این میدانستند. از نظر امام بزرگوار، تکیهى به ثروت و تکیهى به قدرت براى گرفتن مسئولیت، جزو خطرهاى بزرگ براى کشور و براى انقلاب بود.»
ما در گذشته همواره شاهد نهی مقام معظم رهبری از دخالت دولت و دولتیها در انتخابات از طریق معرفی نامزد از سوی آنها بودهایم. شاید یکی از مهمترین دلایل این نهی همین جلوگیری از تأثیر وابستگیها در واگذاری مسئولیتها بوده است.
آری! دولت حتی اگر بدون در نظر گرفتن ملاکهایی چون وابستگیهای خویشاوندی و گروهیِ نامزدها به خود؛ به انتخاب و معرفی افراد روی آورد در بهترین حالت شبهاتی چون تبدیل مراکز نظارتی بر دولت به مراکز مطیع دولت، تلاش برای جاودانه کردن قدرت جناح حاکم و یا تلاش برای دخالت در نتایج انتخابات در اذهان عمومی شکل خواهد گرفت.
با این حال سخنان مقام معظم رهبری تنها شامل «صاحبان قدرت» نیست، بلکه ایشان هم نامزدها را از نزدیک شدن به کانونهای قدرت منع کردهاند و هم به مردم سفارش کردهاند که باید کسانى را انتخاب کنند که به کانونهاى قدرت متصل نباشند. عمل به این توصیه باعث حفظ مردمی بودن حکومت خواهد بود.
با توجه به این سخنان به نظر میرسد آنچه مورد نکوهش مقام معظم رهبری است؛ نه مخالفت با حمایت احزاب سیاسی از کاندیداها و نه مخالفت با گرایش کاندیداها به احزاب سیاسی است بلکه این نگاهِ صرفاً قدرت طلبانه در گرایش به احزاب یا حمایت احزاب از نامزدهاست که مورد نکوهش ایشان قرار گرفته است.
آری! آنچه مهم است انگیزهی حضور نامزدها در میدان رقابت است. هر «نامزد انتخابات باید با انگیزهى خدمت وارد شود؛ این را باید تشخیص داد، باید فهمید، باید حدس زد. اگر چنانچه نامزدها به مراکز ثروت و قدرت متصل شوند، کار خراب میشود.» (بیانات مقام معظم رهبری در دیدار مردم قم، 19 دی ماه 1390)
اما در این میان نقش مردم از همه مهمتر و برجستهتر است. مردم میبایست بدون توجه به حمایت یا عدم حمایت کانونهای قدرت از نامزدهای موجود؛ هر نامزد را مستقلاً مورد ارزیابی قرار داده و پس از اطمینان از صلاحیتهای فردی و اجتماعی هر شخص به او رأی دهند و چنانچه مهمترین ویژگی نامزدی را وابستگی او به کانونهای ثروت و قدرت یافتند از رأی دادن به وی خودداری ورزند.
و همواره باید این سخن مقام معظم رهبری که در درس خارج فقه مورخ 30/9/94 ایراد فرمودند را مدّ نظر قرار داد:
"حضرت علی (ع) فرمودند ای مردم بدانید هیچ شرافتی بالاتر از اسلام نیست. حضرت فرمود اسلام شرف است، قومت هرکه می خواهد باشد. دیگر در جامعه این آقا نمی تواند بگوید من آقازاده فلانی هستم؛ اینها حرف مفت است!"
و اما سوال اساسی؛
کدام یک از نامزدهای انتخابات با حمایت کانونهای قدرت و ثروت و با برخورداری از امکانات مادی و معنوی آنها به صحنه انتخابات وارد شده اند؟ و در مقابل کدام یک از نامزدهای انتخابات مجلس تنها با احساس تکلیف شرعی، از آسایش و زندگی خود گذشته و برای خدمت به مردم و جلب رضای الهی وارد صحنهی انتخابات شده اند؟
,
,
, «مردم باید کسانى را انتخاب کنند که به کانونهاى ثروت و قدرت متصل نباشند؛,
,
,
,
,
,
,
, «امام اصرار داشت که مسئولین از میان مردم انتخاب شوند، از خود مردم باشند، وابستگىها ملاک قبول مسئولیتها نباشد. وابستگى به شخصیتها، به فامیلها، بلاى هزار فامیلى که در دوران قاجار و دوران پهلوى بر سر این کشور آمد، امام بزرگوار ما را نسبت به این قضیه حساس کرده بود., از نظر امام بزرگوار، تکیهى به ثروت و تکیهى به قدرت براى گرفتن مسئولیت، جزو خطرهاى بزرگ براى کشور و براى انقلاب بود.»,
,
,
,
,
, اگر چنانچه نامزدها به مراکز ثروت و قدرت متصل شوند، کار خراب میشود.»,
,
,
, "حضرت علی (ع) فرمودند ای مردم بدانید هیچ شرافتی بالاتر از اسلام نیست. حضرت فرمود اسلام شرف است، قومت هرکه می خواهد باشد. دیگر در جامعه این آقا نمی تواند بگوید من آقازاده فلانی هستم؛ اینها حرف مفت است!",
, و اما سوال اساسی؛,
, کدام یک از نامزدهای انتخابات با حمایت کانونهای قدرت و ثروت و با برخورداری از امکانات مادی و معنوی آنها به صحنه انتخابات وارد شده اند؟ و در مقابل کدام یک از نامزدهای انتخابات مجلس تنها با احساس تکلیف شرعی، از آسایش و زندگی خود گذشته و برای خدمت به مردم و جلب رضای الهی وارد صحنهی انتخابات شده اند؟ , کدام یک از نامزدهای انتخابات با حمایت کانونهای قدرت و ثروت و با برخورداری از امکانات مادی و معنوی آنها به صحنه انتخابات وارد شده اند؟ و در مقابل کدام یک از نامزدهای انتخابات مجلس تنها با احساس تکلیف شرعی، از آسایش و زندگی خود گذشته و برای خدمت به مردم و جلب رضای الهی وارد صحنهی انتخابات شده اند؟]
ارسال دیدگاه