یادداشت/

حضرت زینب(س) متعلّم به علوم اکتسابی نبوده/ سوگند به خدا از حسین جدا نخواهم شد

حضرت زینب(س) متعلّم به علوم اکتسابی نبوده/ سوگند به خدا از حسین جدا نخواهم شد
بی تردید، می توان گفت حضرت زینب(سلام الله علیها) متعلّم به علوم اکتسابی نبوده، بلکه بدون واسطه، علم را دریافت کرده است و این عجیب نیست؛چرا که این خاندان خزان علم و معادن حکمت اند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زنجانم، حضرت زینب (علیها السلام) به حق یکى از بارزترین مصادیق آیه شریفه «الَّذِینَ یُبَلِّغُونَ رِسَالاتِ اللَّهِ وَیَخْشَوْنَهُ وَلَا یَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّااللَّهَ» هستند. «زینب» دختر على بن ابى طالب و فاطمه زهرا (علیهما السلام) بود و بدین جهت مورد توجه مسلمانان قرار داشت. او در بزرگ‏ترین حماسه نبرد حق علیه باطل، نقش مهمّ و سرنوشت ساز داشته و پیام‏ رسان انقلاب عاشورا بود.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,

زینب (علیها السلام) علاوه بر شخصیت خانوادگى، از نظر اخلاقى و معنوى داراى کمالات فراوان بود. او عالمه غیر معلّمه، سخنورى کم‏ نظیر، زاهدى شب ‏زنده‏‌ دار، مجاهدى نستوه و الگوى کامل زن در قرآن معرّفى شده بود. او با شجاعتى تحسین ‏برانگیز، رو در روى یزید و مزدورانش ایستاد و پیروزى نهضت حسینى و شکست امویان را اعلام کرد.1

,

 ایمان محکم و استوار زینب (علیها السلام) در طول تاریخ بی‌­مثال و تحسین ‏برانگیز است.2

,

بدون تردید نقش و تأثیر شخصیت زینب کبرى (علیها السلام) در شکل‏‌گیرى و موفقیّت نهضت خونین عاشورا بسیار چشمگیر بوده است. این بانوى شجاع و پیام‏ آور نهضت کربلا در سخنرانى خود در برابر حکومت خودکامه یزید به آیه­ 39 از سوره احزاب استدلال کرد تا کافران گمان نبرند که در امان بودن آنان از قهر خدا بعد از به شهادت رساندن اهل ‏بیت، علامت محبوب بودن آنان در نزد خداست، بلکه بدانند که این مهلتى است از سوى خدا تا آنان به جنایاتشان ادامه دهند و به ناگاه خداى مقتدر آنان را به عذاب بگیرد.3

,

آن حضرت که با الگوى عبادى مادر بزرگوارشان، دختر رسول گرامى اسلام به کمال مطلوب و متعالی دست یافته بود و به درجه‏‌اى از رشد عبادى رسیده بودند که حتى در سخت‌‏ترین شرایط، عبادت به درگاه خداوند و سنّت شب زنده داری و احیا که یادگاری به جا مانده از مادر بزرگوارشان بود را رها نکرد.4

,

«الَّذِینَ یُبَلِّغُونَ رِسَالاتِ اللَّهِ وَیَخْشَوْنَهُ وَلَا یَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّااللَّهَ»

,

کسانی که رسالت‌های خدا را تبلیغ می­کنند و از او می­‌ترسند، و از هیچ کس جدا خداوند بیم ندارند5.

,

تولد چنین مجاهد نستوه و اسوی زنان را به همه کاربران سایت راسخون تهنیت و شادباش می­‌گویم.

,

بانو حضرت زینب(سلام الله علیها) را باید در فصاحت، بلاغت، زهد، عقل، دانش، صبرو... پس از مادرش زهرا(علیها السلام) سرآمد زنان دانست. اشتهار اوبه نقش آفرنی در کربلا و در کاروان اسراء و تأثیر حضورش در مغلوبه کردن آثار جنگ طف، م.جب غفلت از دیگر ابعاد شخصیّتی وی شده است و صبر و شکیبایی بی نظیری که وی در ماجرای کربلا از خود به ثبت و ظهور رسانید، جمیع صفات حمیدة وی را تحت السعاع قرار داده است.

,

جایگاه علمی حضرت زینب(سلام الله علیها)
 

,
,

زینب، زینب پدر، دختر امیرالمؤمنین، علی بن ابی طالب(عبد مناف) بن عبدالمطّلب بن بنی هاشم قرشی، مادرش فاطمه زهرا(علیها السلام)، دخت گرامی رسول خدا(صلی الله علیه و آله) است. در زمان حیات پیامبر به دنیا آمد. کنیه هایش امّ کلثوم، امّ عبدالله و ام، الحسن است. برایش کنیه های مخصوصی همچون امّ المصائب، امّ الرزایا، امّ النوائب ذکر کرده اند.هاشمی ان در تاریخ او را «عقیله»ی خود معرفی می کنند و این لقب منحصراً به حضرت زینب(سلام الله علیها) تعلّق دارد.(ص:8، 91) لقب دیگری را نیز به وی اختصاص داده اند که بازگو کننده علم و فضل فراوان است:«لیبه».
نام مبارکش به وسیلة جبرئیل بر رسول خدا(صلی الله علیه و آله) عرضه شدو پیامبر فرمود: وصیّت می کنم حاضران و غادبان را که حرمت این دختر را پاس دارید؛ همانا وی به خدیجة کبری مانند است.
در خانة وحی، در دامان فاطمه(علیها السلام) و علی(علیه السلام) دوران عمر را سپری کرد تا آنکه پدر،بنا به صلاح امّت، در کوفه رحل اقامت گزید. آن گاه بود که کوفیان متوجّه مرواریدی در صدف بیت علی(علیه السلام) گشتند. زنهای کوفه توسط شوهرانشان، از امیرالمؤمنین(علیه السلام) خواهش کردند اجازه فرمایند که آنان به حضور حضرت زینب(سلام الله علیها) شرفیاب شوندو از علم او بهره مند گردند. امیرالمؤمنین(علیه السلام) اذن فرمود و زنها می آمدند و تفسیر قرآن مجید را از حضرت زینب(سلام الله علیها) فرا می گرفتند.(ص:12، 82)
این اوّلین تجلّی دانش حضرت زینب(سلام الله علیها) در جامعة آن روز مسلمانان بود. اجازة امیرالمؤمنین(علیه السلام) به دانش آموز مکتبش برای تفسیر قرآن به زنان کوفه، خود بالاترین سند برای بیان جایگاه والای علم این بانوست.
پس از آن بهترین، سند در بیان جایگاه رفیع علمی وی، کلام معصوم معاصر او، امام علی بن الحسین(علیه السلام) است. امام سجاد(علیه السلام) پس از خطبة عمّة بزرگوارش در شهر کوفه می فرماید:«...أنتِ بِحَمدِ الله عالِمهٌ غیرُ مُعَلَّمِهٍ وَ فَهِمَهٌ غَیرُ مُفَهَّمَهٍ. تو بحمدالله، عالم آموزگار ندیده و خردمند نیاموخته هستی!(ج:14 ص:2 ،301)
با تکیه بر این کلام معصوم، بی تردید، می توان گفت حضرت زینب(سلام الله علیها) متعلّم به علوم اکتسابی نبوده، بلکه بدون واسطه، علم را دریافت کرده است و این عجیب نیست؛چرا که این خاندان خزان علم و معادن حکمت اند. (زیارت جامعه کبیره). شاید به دلیل همین ویژگی است که برخی معتقدند عقیلة بنی هاشم دارای علم منایا و بلایا بوده است.
نکتة دیگر در بیان مقام علمی حضرت زینب(سلام الله علیها) این است که به نظر می رسد، کلام او با یزید در مورد تعداد کشته شدگان سپاه کوفه تکیه بر مقام علمی وی دارد؛ آنجا که یزید گفت:« حسین با یارانش به کوفه آمد و مابه آنها تاختیم. آنها درحالی که به یکدیگر پناهنده شده بودند ماهمه را کشتیم.» حضرت زینب(سلام الله علیها) بی درنگ فرمود:« ای دروغگو! شمشیر برادرم خانه ای را در کوفه نگذاشت، مگر اینکه اهل آن گریان اند.»
با عنایت به اینکه غلوّ و زیاده گویی در کلام خاندان نبوّت جایی ندارد و دقّت به این موضوع که حضرت زینب(سلام الله علیها) تمامی خانه های کوفه را در سخنان خویش، بدون استثنا، عزادار شمشیر امام حسین بن علی (علیه السلام) دانسته و تذکّر این نکته که در آخرین وداع سیّد الشهدا(علیه السلام) با اهل بیت، آنان از جانب او مأمور به استقرار در خیام شدند و پس از کشته شدند از خیمه بیرون آمدند، می توان گفت این اطّلاع دقیق و آگاهی از حجم عظیم کشته شدگان سپاه کوفه، تکیه بر علم غیر طبیعی آن مخدّره دارد.
اما نکتة آخر اینکه در کتاب کمال الدین و تمام النعمه، درباب توقعیات، مرحوم شیخ صدوق(اعلی الله مقامه) حدیثی از حکیمه خاتون دختر امام جواد(علیه السلام) و عمّة بزرگوار امام عصر(عج) نقل می کند و ضمن آن یادآور می شود:« حسین(علیه السلام) خود را در ظاهر به خواهرش حضرت زینب (سلام الله علیها) سپرد؛ برای پنهان کردن امامت پسرش علی بن الحسین(علیه السلام) (ودرامان ماندن جان او).» (4:ج2 ص178) این را نیز دلیل دیگری برای تبیین جایگاه علم رفیع عقیلة بنی هاشم می توان شمرد؛ چرا که از سوی امام حسین بن علی(علیه السلام) محرم سرّ ولایت و پاسبان آن گشت
از علم وفضل این بانوی ارجمند هرچه گفته شود، قطره هی از درریاست.آن چنان که سیّد محسن امین، در اعیان الشیعه، در توصیف او می گوید:«جلالت شأن و مقامش، قوّة استدلال و برتری عقلش و ثبات و پایداریش را از خطبه هایش در کوفه، می توان ادراک کردو فصاحت زبان و بلاغت کلامش در خطبه های کوفه و شام و... چنان است که گویا از زبان پدرش امیرالمؤمنین(علیه السلام) سخن می گوید.»(9 ج:7 ص:137)

,
,
,
,
,
,
,
,
,
,

زینب کبرى تا حدود پنج ‌یا شش سالگى، تحت اشراف شخص پیامبراکرم ‌صلى الله علیه وآله و در آغوش مادر بزرگوارش حضرت زهرا علیها السلام پرورش یافت و از این پس، مسؤولیت تربیت و پرورش او به عهده على‌ علیه السلام گذارده شد. تا این ‌که در سال هفدهم هجرى به همسرى پسرعمویش، عبدالله بن جعفر درآمد. سالها بعد زمانی که مردم با امیرالمؤمنین على بن ابى‌طالب‌ علیه السلام بیعت کردند، حضرت براى یارى پدر از مدینه به کوفه رفت و در مدت پنج‌ سال دوران سخت‌ حکومت على‌ علیه السلام، همواره یار و تسکین بخش غم‌هاى پدر بود و زنان کوفه را آموزش مى‌داد... چون على‌علیه السلام در محراب عبادت با شمشیر ابن ملجم مرادى ضربت‌ خورد، پرستارى آن حضرت را برعهده گرفت و به دنبال شهادت امیرالمؤمنین ‌علیه السلام و هنگام نوبت امامت ‌برادر بزرگش امام حسن‌علیه السلام در کنار برادر قرار گرفت و آن‌گاه که امام حسن‌علیه السلام از کوفه به مدینه برگشت، به همراه ایشان حضرت زینب‌علیها السلام نیز به مدینه آمد. وقتى که در سال پنجاه هجرى معاویه حضرت امام حسن‌علیه السلام را مسموم کرد باز غمخوارى و پرستارى برادر با زینب بود و پس از شهادت امام حسن‌علیه السلام در خدمت امام حسین‌علیه السلام بود و زمانى که در سال شصت هجرى امام حسین‌علیه السلام عازم مکه شد، به همراه آن حضرت از مدینه خارج شد و از آن لحظه به بعد تا روز عاشورا در خدمت‌ به قیام اباعبدالله‌علیه السلام تلاش مى‌کرد و لحظه‌اى از آن حضرت جدا نشدند. نقل مى‌کنند در جریان حرکت‌ به سوى عراق ابن عباس به امام حسین‌علیه السلام گفت اگر ناگزیر باید به این سفر بروید، حداقل این زنان و بچه‌ها را با خود نبرید. در این لحظه، حضرت زینب‌علیها السلام خطاب به ابن عباس فرمود:... سوگند به خدا از حسین جدا نخواهم شد، همراه او خواهم بود با او زندگى کرده و با او مى‌میرم. (6)

,

پی‌نوشت‌ها:

,

1) زمینه های قیام امام حسین، جمعی از نویسندگان، ج2، ص 276

,

2) همان منبع، ص 276

,

3) تفسیر نمونه، ج 3، ص 183

,

4) الارشاد، ص230

,

5) سوره احزاب، آیه 39

,

6) خصائص الزینبیه، ص 283.

,

انتهای پیام/رض

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه