عضو کمیسیون تلفیق:

لزوم بسترسازی اجتماعی زیارت در سفر زائران

لزوم بسترسازی اجتماعی زیارت در سفر زائران
عضو کمیسیون تلفیق طرح توسعه کمی و کیفی زیارت امام رضا(ع) گفت: بسترسازی اجتماعی زیارت در سفر زائران نقشی اساسی را ایفا می کند و باید محیطی فراهم آورد تا زائر از اشتغالات مزاحم با امر زیارت در امان باشد.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانابه نقل از صبح توس، دکتر محمد صالحی فرد، عضو کمیسیون تلفیق طرح توسعه کمی و کیفی زیارت امام رضا(ع) گفت: دین به عنوان یک نهاد اجتماعی علاوه بر ایجاد یک منظومه از باورها و ارزشها، هنجارها و الگوهای رفتاری نیز برای نیل به این ارزش های دینی ارائه می دهد.

, شبکه اطلاع رسانی دانا,

 

,

وی افزود: از دیدگاه مومنان، عمل به الگوهای رفتاری دینی در قالب اعمال فردی یا مناسک جمعی منجر به سعادت دنیوی و رستگاری اخروی می شود و از این رو انگیزه دینی سعادت همواره یک محرک جدی اعمال و رفتار انسان ها در طول تاریخ بوده است.

,

 

,

صالحی فرد با بیان اینکه در زیارت، زائر با جدا شدن از زندگی معمول و متداول و طی طریق به دیدار و نزدیکی با مزور می شتابد، خاطرنشان کرد: زائر در این سفر همراه با انگیزه معنوی تلاش می کند تا هر چه بیشتر آمادگی درک فیض یا ارتباط با ماورا را بیابد و بدینگونه زیارت به مثابه یکی از آداب دینی قدرتمند در جامعه پذیری افراد نقش بازی می کند.

,

 

,

عضو کمیسیون تلفیق طرح توسعه کمی و کیفی زیارت امام رضا(ع) ادامه داد: زمانی که سفر طولانی تر می شود، زائر بیشتر از زندگی متداول و روزمره گسسته می شود و فضای محیطی اجتماعی زیارت همچون یک نهاد فراگیر توانایی بیشتری در جامعه پذیری ثانویه افراد یا به بیان دینی زدودن خصلت های غیر دینی و جایگزینی خصائل دینی می یابد.

,

 

,

صالحی فرد با اشاره به رابطه مقوله زیارت با گردشگری، تصریح کرد: از آنجا که زیارت مستلزم سفر، یعنی گسستن از مکان مألوف و طی طریق برای رسیدن به مکان مقدس است، با گردشگری که مطلق سفر با هر انگیزه ای را شامل می شود، پیوند می خورد و بدین ترتیب «گردشگری دینی» زائیده می شود.

,

 

,

وی تصریح کرد: از دیدگاه گردشگری، افراد با انگیزه های مختلفی اقدام به سفر می کنند و زمانی که این انگیزه دینی باشد، گردشگری دینی یا مذهبی نام می گیرد.

,

 

,

وی مصادیق زیارت و گردشگری دینی را یکسان عنوان کرد و گفت: البته در قالب مفهوم پردازی، نحوه نگاه از دریچه زیارت با جهت دید گردشگری دینی متفاوت است.

,

 

,

خاطرنشان کرد: از یک سو زیارت، عملی دینی است که مستلزم سفر است و گردشگری دینی، سفری است که با انگیزه دینی همراه شده است و از سوی دیگر در زیارت، اولویت اصلی جامعه پذیری دینی بوده و در گردشگری دینی، توجه اصلی بر سفر و ملحقات آن است.

,

 

,

این استاد دانشگاه با اشاره به اهمیت فراهم سازی شرایط جهت تاثیر گزاری بیشتر زیارت، اظهار داشت: دین به عنوان متولی جامعه پذیری اولیه و ثانویه افراد، در فرآیند زیارت نیازمند آن است تا افراد از توجهات مزاحم با این جامعه پذیری جدا شوند و در محیط مناسبی قرار گیرند که حداکثر آمادگی برای دریافت نمادهای دینی و درونی سازی آنها را داشته باشند.

,

 

,

صالحی فرد افزود: در طول سفر و مقصد بایستی محیطی فراهم آورد تا زائر از اشتغالات مزاحم با امر زیارت حتی الامکان در امان باشد و زمانی که فراوانی حضور زائران افزایش می یابد، لزوم برنامه ریزی برای فراهم آوردن محیط مناسب زیارت بیشتر احساس می شود.

,

 

,

وی با بیان اینکه بسترسازی اجتماعی زیارت در سفر زائران نقشی اساسی ایفا می کند، تصریح کرد: یک مجادله بی مورد با فروشنده در اطراف حرم، احساس فریب خوردگی توسط راننده وسیله حمل و نقل عمومی، مشاهده وضعیت نامناسب محل اسکان، ربوده شدن وسایل شخصی در بدو ورود به شهر وهمگی اموراتی هستند که می توانند کل سفر زیارتی زائر را تحت الشعاع خود قرار دهند و هدف زیارت را به طور جزئی یا کلی زائل سازند.

,

 

,

عضو کمیسیون تلفیق طرح توسعه کمی و کیفی زیارت امام رضا(ع) یادآور شد: حل این مساله مستلزم برنامه ای جامع شامل عرصه های سیاستگذاری، اقتصادی و رفاهی است که تمامی دستگاه ها و مسئولان دخیل در حوزه زیارت باید همکاری لازم را در تحقق آن داشته باشند.

,

 

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه