یادداشت
نگاهی قومی و طایفهای به انتخاب در آبدانان
در سه چهار دوره اخیر تقریباً هیچ نمایندهای از طوایف و قومهای مطرح و پرجمعیت منطقه به مجلس راه نیافته است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آبدانان خبر، دنیای امروز پرتلاطم شده، تقریباً هیچ پدیده اجتماعی، سیاسی و اقتصادی در جهان از ثبات کامل برخوردار نیست. ناامنی و ترس، امنترین نقاط دنیا را هم بهصورت جدی و تأثیر گزار تهدید کرده است. کشورهای پیشرفته و مترقی که به امنیت و آسایش خود میبالیدند و رجحان خود را بر سایر کشورها را همین امنیت و رفاه و آسایش قلمداد میکردند، چند سالی است شبه ترس و ناآرامی را بر سرخود احساس میکنند. صد افسوس که منطقه ما(خاور میانه) نسبت به جهان نیز یکی از ناامنترین و خطرناکترین مناطق جهان محسوب میشود. کشورهای همسایه ما از غرب و شمال و جنوب و شرق هرکدام بهنوعی درگیر بیثباتی و ناامنی شدند. دراینبین با تمام این مخاطرات و تهدیدات پیرامونی، جمهوری اسلامی ایران در عین ناباوری جهانیان و دشمنان، یکی از امنترین و باثباتترین کشورهای جهان لقب گرفته است. امروزه دیگر بر هیچ سیاستمدار و اقتصاددان و سرمایه گزار و نظامی در دنیا پوشیده نیست که ایران قدرتمند و باثبات و امن است. بر همگان کاملاً واضح است که این امنیت در دنیایی که از شرق تا غرب، از قدرتمندان تا ضعفا و از پیشرفتهها تا عقبماندگان همه دچار باتلاق جنگ و ناامنی شدند، این آسایش و امنیت چقدر ارزشمند است و با چه مدیریتی بهدستآمده است و چگونه ماندگار میشود. و جانفشانیها و هوشمندیها و ذکاوتهای نظامیان و مسئولان ما در سایه مدیریت و رهبری حکیمانه و آیندهنگری مقام معظم رهبری، حقیقتاً الگوی عملیاتی را برای جهانیان و بهویژه کشورهای همسایه و بعضاً پرمدعا پدید آورده است که همگان را نیازمند و سائل خودکرده است.
از سوی دیگر کشور در آستانه یکی از مهمترین رخدادهای سیاسی – اجتماعی خود قرارگرفته است و تقریباً برای بار نخست است که دو رکن اساسی و مهم کشور( انتخابات مجلس شورای اسلامی و هم انتخابات مجلس خبرگان رهبری) به دست تکتک مردم ایران انتخاب و تشکیل میشود.
سؤال اساسی این است که ما در قبال جانفشانیها، ایثارگریها و ازخودگذشتگیهای شهدا و ایثارگران و پاسداران مرزوبوم مان در راستای ماندگاری و تقویت این ثبات و امنیت که همه با تمام وجودمان آن را احساس میکنیم، چه وظیفهای داریم؟ شرکت کردن یا نکردن ما چه تأثیری دارد؟ صرف شرکت کردن در انتخابات یعنی اینکه وظیفه ملی و میهنیمان را ادا نمودیم؟
مقام معظم رهبری همه مردم حتی مخالفان و منتقدین را به شرکت در انتخابات دعوت کردند. نیک مشخص است که کسی که مسئولان و نظام جمهوری اسلامی را قبول ندارد، حداقل به خاطر ادای دین خود به این آسایش و امنیت موجود باید در پای صندوق رأی حاضر شود.
استان ایلام همواره در همه ادوار گذشته یکی از استانهایی بوده است که بیشترین میزان شرکت در انتخابات را رقمزده است، حتی در سالهایی که برخی از احزاب و تشکلها مایل به شرکت مردم در انتخابات نبودند و با توسل به مطبوعات و رسانههای داخل و خارج با تمام توان مردم را به تحریم انتخابات دعوت میکردند، استان ایلام و حوزه جنوبی دارای درصد مشارکت بسیار بالا بودند.
دراینبین برخی از اهلقلم و تحلیل یکی از فرضهای مطرحشده برای شرکت مردم استان ایلام و حوزه جنوب (شهرستانهای دهلران، آبدانان، دره شهر و بدره) در انتخابات را بحث طایفه گری و قومی میدانند. اینکه تا چه اندازه مردم استان ایلام به علت و انگیزه شرایط قومی و قبیلهای در انتخابات شرکت میکنند، تاکنون در هیچ تحقیق علمی و مستدلی مطرح نشده و مشخص نیست، اما اگر ملزومات یک انتخاب آگاهانه و سنجیده را بررسی کنیم، بهویژه در حوزه جنوب استان ایلام، تقریباً با اطمینان بالایی میتوان گفت که انتخاب مردم تاکنون فارغ از بحثهای قومیتی بوده است. نگارنده با اعتماد کامل معتقدم که مردم منطقه ما همواره انتخاب درستتر از میان درستها و یا خوبتر از میان خوبها داشتهاند. یکی از ملزومات انتخاب درست، میزان آگاهی و تحصیلات مردم است که کاملاً مشخص است در شهرستانهای مذکور بخش تحصیلکرده و آگاه جامعه در سطح بسیار مناسبی قرار دارد و این امر بهنوبه خود باعث شده مردم حوزه جنوب همواره در میان شرکتکنندگان فرد شاخصتر و اصلحتر را انتخاب کردهاند، نه فردی که به قوم و طایفه مقتدری مرتبط باشد. از سوی دیگر نتایج انتخاب خود گواه این امر است که در سه چهار دوره اخیر مردم بیشتر از اینکه به دنبال خواستگاه قومی و قبیلهای کاندیداها باشند، به میزان تحصیلات، رزومه اجرایی و علمی و تعهد و راستگویی توجه داشتهاند. فارغ از اینکه منتخبین تا چه اندازه توانستهاند رضایت موکلان خود را به دست بیاورند و تا چه اندازه بر اساس ویژگیهای علمی و اجرایی خود عمل نمودهاند، مردم منطقه ما همواره انتخاب اصلحتر داشتهاند. چراکه در سه چهار دوره اخیر تقریباً هیچ نمایندهای از طوایف و قومهای مطرح و پرجمعیت منطقه به مجلس راه نیافته است. این نتیجه خیلی امیدوارکننده است از آن بابت که هر فردی در هر قومی منتخب خود را نه بر اساس تعلق سببی و نسبی که بر اساس میزان اعتقاد به نظام، کارآمدی و شایستگی و نیز میزان تحصیلات و تجربه فرد برمیگزیند. البته ممکن است افرادی باشند که به بحثهای قومیتی نیز دامن بزنند اما آحاد مردم درنهایت فارغ از قومیتها انتخاب کردهاند.
درنهایت نگارنده در خصوص بحث قومیتگرایی و انتخاب، توجه فرهیختگان و اهلقلم و مردم شریف منطقه را به یک نکته اساسی معطوف میدارم: سرمایه اجتماعی که امروز یکی از مهمترین بحثها و مطالعات مدیریتی و اجتماعی است، یعنی همین ویژگیهای قومی. یعنی از این توانمندی در راستای تقویت منطقه و حل مسائل کمک بگیریم. یعنی اینکه هرگاه فردی خود را منتسب به قوم و خاندانی میکند، همین انتساب بهعنوان یک چهارچوب فرهنگی باعث میشود فرد مواظب رفتار و اخلاق خود باشد تا باعث افتخار و ارزشمندی همخانواده باشد و حتی مجامع حقوقی و بینالمللی به اهمیت این نکته توجه دارند و در کاهش جرائم و تخلفات از آن استفاده میبرند. هر بزرگی که ما بهعنوان ریس یک قوم یا خاندان میدانیمش، دنیایی از تجربه و تأثیر است که درصورتیکه این تأثیر گزاری هدایت یافت و آگاهانه و منطقی باشد، حقیقتاً نتایج بسیار مطلوبی برای مردم و منطقه در پی دارد. باید از این سرمایههای اجتماعی مطلوبترین استفاده و تکریم را داشته باشیم. نباید به بهانه حق انتخاب مردم از احترام و جایگاه بزرگان دینی، قومی، علمی و فرهنگی ذرهای بکاهیم که در آتی خطرات اخلاقی و اجتماعی دامنگیر منطقهمان نشود و بتوانیم در حل مسائل و مشکلات اجتماعی و اقتصادی از این بزرگان مدد بگیریم و سرمایههای اجتماعی خود را ارجمند و ارزشمند بدانیم. نگارنده هم بر این امر اساسی توجه دارم که بزرگان خود باید مواظب باشند که در عرصه انتخابات فارغ از قومیت و نسب گرایی به لحاظ شرعی و اخلاقی نسبت به توصیه به افراد و مردم برای انتخاب اصلح توصیه و سفارش کنیم که حقتعالی در قرآن کریم میفرماید: تواصو بالحق.
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
,
]
ارسال دیدگاه