هرمزگان شناسی
نیم نگاهی به سنت دیرینه ی تمنای باران در هرمزگان
مراسم دعای باران برای مردم بومی جنبه مقدسی پیدا کرده است. در سالهایی که باران به موقع نمیبارد و آب برکه ها و چاه ها کم میشود و دشتها و صحراها سبز نمیشوند، و خشک سالی شود مردم منطقه مطابق رسوم قدیمی برای طلب باران آیینی را اجرا می کنند که به آن اصطلاحا قبله دعا گفته می شود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز، در هرمزگان مراسم هایی در سنت و آداب و رسوم رواج داشته که دانستن آنها خالی از لطف نیست. در زمان قدیم وقتی به مدت زمان طولانی در استان هرمزگان باران نمی آمد، مردم برای باریدن باران نیایش و قربانی هایی می دادند تا خدا این رحمت الهی را بر سر آنها بباراند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هرمز,به دعای طلب باران اصطلاحا "قبله دعا" رفتن می گویند. قبله دعا از سنت پیامبران و یکی از مراسم قدیمی مردم استان هرمزگان است که تا به امروز همچنان زنده است. این مراسم برای مردم بومی جنبه مقدسی پیدا کرده است. در سالهایی که باران به موقع نمیبارد و آب برکه ها و چاه ها کم میشود و دشتها و صحراها سبز نمیشوند، و خشک سالی شود مردم منطقه مطابق رسوم قدیمی برای طلب باران آیینی را اجرا می کنند که به آن اصطلاحا قبله دعا گفته می شود. رسم قبله دعا را با صلاحدید یکی از ریش سفیدان و افراد با ایمان محل در یک روز جمعه برگزار می کنند. در این روز همه اهالی از پیر و جوان، زن و مرد، به محلی خارج از شهر میروند.
,آنها کودکان را بخاطر اینکه معصوم و بی گناه هستند و دعاهایشان زودتر اجابت می شود، با خود همراه می کنند. پس از رسیدن به محل مورد نظر که معمولا روی تپه ای واقع است شروع به خواندن دعا و نماز می کنند. پس از آن اقدام به قربانی کرده و از گوشت قربانی نذری می پزند. با غذای نذری فقرا و مساکین را اطعام می کنند و با دعا و خیرات از خدا می خواهند برای آنها باران بفرستد . آداب ظاهری خاص خود دارد ، آدابی همچون سه روز روزه بودن قبل از نماز و دعا ، نپوشیدن لباس فاخر ، پیاده رفتن به مراسم قبله دعا و ...
,این رسم قدیمی، همه ساله در استان هرمزگان به خصوص؛ جزیره قشم برای ریزش به موقع باران و یا ریزش زودتر و بیشتر باران، تعداد قابل توجهی گوسفند قربانی میکنند و گوشت آنها را به صورت خورش درآورده و به همراه برنج بین مستمندان توزیع مینمایند. مراسم در بیرون شهر صورت می گیرد و پیش از هر کاری اهالی به خواندن نماز میایستند و سپس گوسفندها را ذبح میکنند، هم زمان با فراهم کردن مراسم قربانی، آب انبارهای خود را که در محل به نام برکه معروف است؛ تخلیه و تمیز کرده و منتظر ریزش باران می مانند.
,در قشم اگر خشکسالى باشد و باران نبارد گروهى از سیاهان ـ زن و مرد ـ کمر خود را با دستمال یا لنگ مىبندند و زنبیل در دست، پشت سر هم دستمال و لنگ کمر یکدیگر را مىگیرند و راه مىافتند و به در خانهها مىروند و مىخوانند:
,میش کوچک، اى شیک کوچک انشاء الله اى گردن زخمین انشاء الله خدا باران دهد انشاء الله به جو کاران دهد انشاء الله به فقیر اى دهد انشاء الله
,مردم در طلب باران و به نیت آن گندم، برنج، جو، شکر، خرما و پول خیر مىکنند. اگر مقدار مواد غذایى که جمع مىشود زیاد باشد، سیاهان به خارج شهر مىروند، غذایى بىنمک درست مىکنند و در همان جا بر زمین مىریزند تا موجودات که باران را به بند کشیدهاند، باران را رها مىکنند. اگر باران زیاد ببارد براى دفع باران شیشهاى پر از آب را به نیت بند آمدن باران زیر خاک مىکنند.
,,
انتهای پیام/م.ر
]
ارسال دیدگاه