از زیبا سازی تا تظاهر به زیباسازی در فضاهای شهری

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، بسیاری از شهرهای استان از لحاظ وضعیت زیباسازی منظر در وضعیت بسیار فاجعه باری به سر می برند. شهرداری ها به منظور انحراف ذهنی شهروندان در رابطه با این نقصان بزرگ اقدام به انجام تعدادی برنامه های ظاهر سازی می نمایند، شاید تفاوت این دو برای بسیاری از مخاطبان به سختی شود که ما در اینجا به بررسی مصادیق ظاهر سازی می پردازیم.

رنگ کاری دیوارهای قدیمی و فرسوده
در بسیاری از شهرهای استان این پدیده به وضوح دیده می شود که شهرداری ها چون مدیریتی بر نوسازی شهری به ویژه در قطعات مستقر بر خیابان های اصلی را ندارند در نتیجه برای پنهان کردن وضعیت نا به سامان بافت های فرسوده شهر چنین اقدام ساده پیش پا افتاده ای را انجام می دهند.

استقرار کاربری ها بر سر خیابان های اصلی
استقرار کاربری ها بر سر خیابان های اصلی با هیچ یک از اصول شهرسازی نوین خوانایی ندارند. برای مثال بوستان های محله، مدارس ابتدایی، سرای محلات و ... . اصولا چنین فضاهایی با خیابان های اصلی شهر ناسازگاری دارند.

از سوی دیگر چون زمین های واقع بر سر خیابان های اصلی شهر گرانقیمتر از زمین های دخل محلات هستند در نتیجه مقرون به صرفه تر است که شهرداری های بسیاری از پروژه های خود را که نیازمند آرامش درون محله ای هستند در داخل محلات مستقر کنند اما ما به وضوح می بینیم که بسیاری از شهرداران برای اثبات خود تعدادی از پروژه های شهرداری را بروی خیابان های اصلی شهر مستقر می نمایند.

توجه بسیار زیاد به معابر اصلی شهر
معابر اصلی شهر نیاز به توجه ویژه از منظر خدمات رسانی و زیبا سازی دارند. اما این بدین معنی نیست که از سایر فضاهای شهر بی توجه شویم. مسلما شهردار تظاهر کار فقط و فقط به معابر اصلی شهر متمرکز می باشد زیرا این معابر را محل های تردد مسافران و حتی نیروهای بلند پایه شهر و استان می دانند.

نظرخواهی های فرمایشی از مشاوران و شهروندان در مباحث زیباسازی
بسیار رخ می دهد که شهرداری های اقدام به دعوت شهروندان و یا مشاوران برای نظر خواهی از آن پیرامون برنامه ریزی برای زیبا سازی می نمایند. اگر چه این موضوع در اصل مبارک می باشد اما چون در عمل شهرداری ها آمرانه اقدام به اعمال نظر خود می نمایند و به نظرات مشاوران و شهروندان بی توجه است در نتیجه این اقدام نیز از یکی دیگر مصادیق ظاهرسازی می باشد.

بی توجهی عملی به زیبای های طبیعی شهر
شهرداری برای بدست آوردن زمین مناسب (با اهداف مختلف) اقدام به تغییر محیط شهر به شیوه ای بسیار یکسویه نگر می نماید، زمین های باغ بسیار زیبای پیرامون شهر را تغییر کاربری می دهد، پارک های جنگلی طبیعی شهر را تخریب می نماید، چشمه های شهر را به جای ساماندهی نابود می سازد و ...

ویران نمودن فعالیت های شهردار قبلی
بسیار این موضوع باعث تاسف است که شهرداران ما با جلوس بر صندلی تدبیر شهر و از سر حسادت و یا نادانی اقدام به تخریب فعالیت های شهر قبلی می نمایند و یا پروژه های نا تمام آنان را به اتمام نمی رسانند. بسیار دیده ایم که یک شهردار یا مدیری جدید میدان، چهار راه، المانی، و .... را به میل و اراده خود با هدف ظاهر سازی و پر رنگ نمودن فعالیت های خود را در مسیر تغییر قرار می دهد.

اگر چه این موضوع در بسیاری از شهرداری کشور حتی تهران، مشهد و اصفهان نیز قابل وضوح است اما متاسفانه این جریان در شهرهای کردستان با شدت پرقدرتی روبرو است. امیدوارم روزی برسد که شهرداران تفاوت بین زیباسازی واقعی فضاهای شهری را با ظاهر سازی موقت فضاها درک نمیاند و در این راه قدم بردارند.

مسلما آگاهی شهروندان از این شیوه عملکردی شهرداران می تواند شهرداران شهرهایمان را مجبور به بکار گیری سیاست های خردمندانه فضا بنماید. امیدوارم شهروندان با دقت بیشتری به فعالیت های شهرداری در داخل شهر توجه نمایند و خواسته های جمعی خود را از طرق مختلف به گوش شهرداری برسانند تا در نهایت شهرداری هایمان در مسیر ایجاد شهر زیبا قرار گیرند.

امیر شریفی – دانشجوی دکترای برنامه ریزی شهری از دانشگاه شهید بهشتی

انتهای پیام/م