وصیت شهید حسین محبیان:
جدا شدن از روحانیت متعهد، روز بدبختی مسلمانان و روز جشن ابر قدرتهاست
برادران! مراقب باشید تا هرگز دشمنان بین شما تفرقه نیندازند و شما را از روحانیت متعهد جدا نکنند، که اگر چنین کردند، روز بدبختی مسلمانان و روز جشن ابرقدرتهاست.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، شهید حسین محبیان از شهدای شاخص شهرستان بیجار، در وصیت نامه اش مردم را به تبعیت کردن از روحانیت متعهد و هوشیاری برای جلوگیری از تفرقه افکنی دعوت کرده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پیشمرگ روح الله,,
بسم الله الرحمن الرحیم
,,
وَلَاتَحسَبَنَّ الَّذیِنَ قُتِلُوا فِی سَبیلِ اللهِ اَمواتَا بَل اَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقُون
,,
« و کسانی که در راه خدا کشته می شوند مرده نپندارید بلکه آنها زنده اند و در نزد پروردگارشان روزی می خورند»
,,
« آنقدر به جبهه می روم [ و] می جنگم تا شهید شوم »
,,
با سلام بر یگانه منجی عالم بشریت حضرت مهدی موعود( عج) و با درود بر نایب بر حقش امام امت و با سلام بر رزمندگان اسلام و با درود بر روان شهدا.
,,
شکر خدای را که توفیق یافتم در راه مبارزه حق علیه باطل شرکت کنم و آنچه را که دارم در راه خدا بدهم و آنچه حسین(ع) و یارانش و تمام رزمندگان صدر اسلام پروانه وار دور آن می گشتند من هم آن را بازیابم، یعنی شهادت. آیا کسی به خود اجازه می دهد که با چشم خود ببیند که جنایتکاران و متجاوزان دست به سوی اسلامش، شرف و کشورش دراز کرده و قصد نابودی آن را داشته باشند و سکوت اختیار کند. من اکنون می روم که با خدایم ملاقات کنم و اما باید از رهبرم، امام خمینی بت شکن قدردانی کنم که مرا از سیاه چال ها و گرداب های روزگار که به سوی پرتگاهی روانه بودم، نجاتم داد و هادی و راهنما شد.
,,
خدایا! بارالها! معبودا! معشوقا! منِ ضعیف و ناتوان دوست دارم چشمهایم را دشمن در بستان از حدقه درآورد و دستهایم را در تنگه چزابه قطع کند و پاهایم را در خونین شهر از بدن جدا سازد و قلبم را در سوسنگرد آماج رگبارهایش قرار دهد و سرم را در شلمچه از تنم جدا نماید. اما در کمال فشار و آزار، دشمنان مکتبم ببینند که گرچه چشمها، دست ها و پاها و قلب و سینه و سرم را از من گرفته اند اما یک چیز را نتوانسته اند که بگیرند و آن ایمان و هدفم است و آن عشق به الله و عشق به شهادت و عشق به امام و اسلام است.
,,
ای جوانان! نکند در رختخواب ذلت بمیرید که حسین( ع) در میدان نبرد شهید شد. ای جوانان مبادا در غفلت بمیرید که علی(ع) در محراب عبادت شهید شد و مبادا در حال بی تفاوتی بمیرید که علی اکبر حسین( ع) در راه حسین(ع) و با هدف شهید شد.
,,
ای مادران! مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگیری کنید که فردا در محضر خدا نمی توانید جواب زینب(س) را بدهید که تحمل 72 شهید را نمود. همه مادران مثل خاندان وَهَب جوانان خود را به جبهه های نبرد بفرستید و حتی جسد او را هم تحویل نگیرید. زیرا مادر وهب گفت: سری را که در راه خدا داده ام پس نمی گیرم.
,,
برادران! استغفار و دعا را از یاد نبرید که بهترین درمان برای تسکین دردهاست و همیشه به یاد خدا باشید و در راه او قدم بردارید و مراقب باشید تا هرگز دشمنان بین شما تفرقه نیندازند و شما را از روحانیت متعهد جدا نکنند، که اگر چنین کردند روز بدبختی مسلمانان و روز جشن ابرقدرتهاست.
,,
اگر فیض شهادت نصیبم گشت آنانکه پیرو خط سرخ امام خمینی نیستند و به ولایت او اعتقاد ندارند بر من نگریند و بر جنازه من حاضر نشوند. اما باشد که دماء شهدا آنان را نیز متحول سازد و به رحمت الهی نزدیکشان کند. سلام مرا به رهبر عزیزم برسانید و به ایشان بگویید: تا آخرین قطره خونم سنگر اسلام را ترک نخواهم کرد. با خداوند پیمان می بندم که در تمام عاشوراها و در تمام کربلاها با حسین( ع) همراه باشم و سنگر او را خالی نکنم، تا هنگامی که همه احکام اسلام در زیر پرچم اسلامی امام زمان( عج) به اجرا درآید.
,,
بر اساس این گزارش، شهید حسین محبیان فرزند محمد شاه و بلقیس در شانزدهمین روز از اردیبهشت ماه سال 1311 در روستای چشمه کوره از توابع شهرستان بیجار دیده به جهان گشود.
,,
شهید محبیان بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به عضویت سپاه پاسدار انقلاب اسلامی درآمد و بعد از یک عمر مجاهدت و ایثار در راه آرمان های انقلاب اسلامی در روز بیست و نهم فروردین ماه سال 1366 در منطقه مریوان بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید و در گلزار شهدای شهرستان زادگاهش به خاک سپرده شد.
,,
, شهید حسین محبیان
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه