تاملی عمیق در وضع کنونی جامعه؛

بـرده داری در قرن بیســت و یکــم

بـرده داری در قرن بیســت و یکــم
عدالت، واژه ای که رنگ و بویش را از دست داده و مفهومی در عصر کنونی ندارد، نظام برده داری سال های گذشته تاریخ اکنون هم پا برجاست، اما به شیوه و شمایل متفاوت.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، قرن بیست و یکم است، انسان ها هنوز بر روی این کره خاکی زندگی می کنند و برای زندگی بهتر کشت و کشتار می کنند، خون ها میریزند، کسانی که ابر قدرتند ضعیف ترها را زیر پا له می کنند، اینجا زمین است، قانون جنگل و بی قانونی اجرا می شود، هر کسی که سودی به نفعش باشد، آن را قانون می نامد..

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج, قرن بیست و یکم است، انسان ها هنوز بر روی این کره خاکی زندگی می کنند و برای زندگی بهتر کشت و کشتار می کنند، خون ها میریزند، کسانی که ابر قدرتند ضعیف ترها را زیر پا له می کنند، اینجا زمین است، قانون جنگل و بی قانونی اجرا می شود، هر کسی که سودی به نفعش باشد، آن را قانون می نامد..,

البته عدالت نه تنها در کشورهای اروپایی و غربی، بلکه در برخی جوامع اسلامی هم نادیده گرفته می شود، جوامع اسلامی که مردمانش به یک قبله نماز می خوانند، یکی با شکمی همچون طبل درحالی که از شدت خوردن غذاها و خوراکی های گران قیمت نمی تواند بخوابد روی تخت گرم و نرم دراز کشیده است، دیگری زیر سقف آسمان روی کارتن های خیس و سخت با شکمی گرسنه  کنار خیابان می خوابد..

,

در این دنیا کسانی که دم از عدالت و قدرت می زنند، برای اینکه فقیری به نان شبش محتاج نشود، ماهانه میلیون ها تومان به جیب می زنند، مسئولانی که می خواهند فقر را از کشور ریشه کن سازند، ماهانه و سالانه میلیون ها تومان درآمد کسب می کنند و برای اینکه یادی از فقیران هم بکنند، بودجه ای اخذ کرده همایشی به یاد فقیران برگزار می کنند و تنها چیزی که از این همایش ها می ماند، چند پوستر، فیلم و عکس مسئولان و زباله میوه و شیرینی هایی است که خورده اند، آری این چنین فقیران را یاد می کنند.

,

پیرمردی که نای راه رفتن ندارد برای اینکه در سن 68 سالگی چرخ زندگی همسر پیر و پسر معلولش را بچرخاند، باید صبح گرگ و میش از خانه بیرون برود و در ایستگاه های اتوبوس کارت زدن مردم را چک کند و این کار را تا ساعت 9 شب انجام می دهد و شب خسته و بی رمق به خانه باز می گردد در حالی که از زندگی فقط عرق ریختن و نان شب را می فهمد و در گوشه ای از شهر نیز مدیر و رئیسی به بهانه ماموریت کاری، راهی پاریس شده است و با هزینه کردن پول های اداره در مراکز خرید پاریس و خوشگذرانی ها، کار اداری اش را به پایان می رساند و در بازگشت از سفر در حالی که در یک دست چمدان سوغاتی ها را گرفته، فرم تشویقی خود را امضا می کند تا بعد از این سفر چند میلیونی هم حق ماموریت بگیرد.

,

برده داری، تنها در تاریخ نمانده است، هر روز و هر ثانیه تکرار می شود، "پول ها و ثروت ها در دنیا عادلانه توزیع نمی شود"، این گفته یکی از مسئولانی است که خودش ماهی چند میلیون برای حضور چند ساعته اش در جلسه ای حقوق دریافت می کند..

,

توزیع ناعادلانه ثروت در کشور آسیب ها و بزه های اجتماعی فراوانی را به بار می آورد و دولت برای مقابله با همین آسیب ها میلیاردها تومان هزینه می کند اما فقر ریشه کن نمی شود..

,

گویی کار کردن با درآمد رابطه غیر مستقیم دارد یعنی هر چقدر بیشتر کار کنی و عرق بریزی، کمتر پول خواهی داشت و هر چقدر کمتر کار کنی و به صندلی راحت لم دهی بیشتر پول در جیب ها و حساب بانکی ات واریز می شود.

,

عده ای برده محسوب می شوند و عده ای فرمانروا، اقشار ضعیف بیشتر کار می کنند و درد و رنج می کشند و اقشار قوی و برخوردار بیشتر  طعم خوشی زندگی را می چشند، آری برده داری در جای جایِ این کره خاکی ادامه دارد، فقط این نظام برده داری لباس عوض کرده و مدرن تر شده است، کمی دقت کنیم  می توانیم صدای ناله انسان های ضعیف و فقیر را بشنویم و اگر صدای خوشی و خوشبختی زندگی را کمتر کنیم می توانیم صدای ضجه های پیرزن و کودک یتیمی را بشنویم که زیر  فشار فقر کمر خم می کنند.

,

تا زمانی که ترازوی عدالت خوب کار نمی کند و برابر نیست، همچنان برده داری ادامه خواهد داشت و دنیا تحت سیطره انسان های قوی و قدرت طلب خواهد بود و انسان های ضعیف به بردگی ادامه خواهند داد.

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه