در حاشیه اکران فیلم "قصه ها" در دانشگاه زنجان:
رخشان بنی اعتماد و باران کوثری در دانشگاه زنجان چه گفتند؟!
رخشان بنی اعتماد و باران کوثری به مناسبت روز جهانی زن و در حاشیه اکران فیلم "قصه ها" در دانشگاه زنجان حضور پیدا کردند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از نسیم زنجان، رخشان بنی اعتماد کارگردان فیلم سینمایی "قصه ها" به همراه دختر خود باران کوثری که از بازیگران این فیلم سینمایی می باشد، در حاشیه اکران این فیلم و به مناسبت روز جهانی زن در دانشگاه زنجان حضور پیدا کردند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نسیم زنجان,باران کوثری، در این برنامه که به همت انجمن اسلامی دانشجویان پیرو خط امام(ره) دانشگاه زنجان برگزار شد، با اشاره به اینکه، روز زن را بیش تر از خانم ها به آقایان تبریک باید گفت، افزود: این کار به خاطر آن است که آقایان بدانند خداوند چه نعمتی را به آن ها داده است.
,کوثری با بیان این که، فیلم "قصه ها" پس از هفت سال که مادرش (رخشان بنی اعتماد) فیلم نمی ساخت، ساخته شد، گفت : این فیلم در شرایط ویژه ای ساخته شد و هیچ کدام از بازیگران آن چشم داشت مالی نداشتند.
,رخشان بنی اعتماد نیز با اشاره به اینکه، فیلم "قصه ها" گوشه هایی کوچکی از واقعیت بود، تصریح کرد : در دوران ریاست جمهوری قبلی به خاطر سیاست هایی که بود خودم را بایکوت کردم و کسی من را ممنون نکرد و ترجیح دادم که در عرصه سینمای داستانی کار نکنم، و بیشتر کارهای مستند ساختم و تا اینکه پس هفت سال فیلم قصه ها را ساختم.
,کارگردان زن سینمای ایران با بیان اینکه، ساخته شدن قصه ها ، پس از چند سال فیلم نساختن وی بود، ادامه داد: اپیزودهای این فیلم برخواسته از تخیل نیستند و بلکه نمونه ای از موقعیت های مشابهی هست که وجود دارند و گم نمی شوند و آن ها را در فضای جامعه و اطراف خود می بینم و با شادی ها و غم های آن ها آشنا هستم .
,وی، گفت : آدم هائی که در فیلم بنده بودند آدم های کاغذی نبودند و بلکه زنده و حاضر در جامعه با مشکلات خود بودند و در واقع آدم های فیلم من آدم های واقعی و انسان هستند و مبارزه و مقاومت می کنند .
,رخشان بنی اعتماد، با اشاره به اینکه، به سیاست از مظهر تاثیرات اجتماعی نگاه می کنم، گفت : یک انتخاباتی برگزار شد و مشارکت بالایی صورت گرفت و این در حالی است که ما در هشت سال گذشته موقعیت های بسیار نابی را به دلیل وجود سیاست های غلط از دست دادیم و حال نمایندگان باید جدی تر به وظایف عمل کنند و از طرفی هم مطالبه گری حق هر شهروند و عضوی از این جامعه است.
,در ادامه به نقد و بررسی فیلم "قصه ها که توسط اندیشکده عفاف ارائه شده است، نگاهی می اندازیم.
,نقد و بررسی فیلم سینمایی قصه ها
, نقد و بررسی فیلم سینمایی قصه ها,فیلموگرافی
این فیلم در ژانر اجتماعی و با پروانه ساخت فیلم کوتاه ساخته شد. در سی و دومین جشنواره فیلم فجر در بخش مسابقه سودای سیمرغ حضور داشت و در 3 رشته کاندیدای دریافت سیمرغ بود اما نتوانست سیمرغی را از آن خود کند. این فیلم از هفت قصه کوتاه ساخته شده است که شخصیت ها و داستان های آن با برخی از آثار گذشته کارگردان مشترک است مانند: نرگس، زیر پوست شهر، روسری آبی، خون بازی، گیلانه، خارج از محدوده
 |
درباره کارگردان
 |
 |
| رخشان بنی اعتماد | |
| 1333/1954 | تولد- تهران |
| 1352/1973 | آغاز فعالیت سینمایی در سمت منشی صحنه در تلویزیون |
| 1352-1359/1973-1980 | کارگردانی چند مستند کوتاه |
| 1360/1981 | فعالیت در سمت منشی صحنه در فیلم سینمایی آفتاب نشین ها به کارگردانی مهدی صباغ زاده |
| 1363/1985 | فعالیت در سمت دستیار کارگردان در فیلم سینمایی گل های داوودی به کارگردانی رسول صدر عاملی |
| 1364/1986 | فعالیت در سمت دستیار کارگردان در فیلم سینمایی تنوره دیو به کارگردانی کیانوش عیاری |
| 1366/1987 | آغاز کارگردانی فیلم سینمایی با فیلم"خارج از محدوده" |
| 1367/1988 |
کارگردانی فیلم "زرد قناری"
|
| 1368/1989 | کارگردانی فیلم"پول خارجی" |
| 1370/1991 | کارگردانی و تهیه کنندگی فیلم "نرگس"(تالیف فیلم نامه با همکاری فریدون جیرانی) |
| 1370/1991 | سیمرغ بلورین بهترین کارگردان در دهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم نرگس |
| 1373/1994 | نویسندگی و کارگردانی فیلم "روسری آبی" |
| 1373/1994 |
برنده بهترین فیلمنامه سیزدهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم روسری آبی
|
| 1374/1995 | برنده بهترین فیلم جشنواره لوکارنو (سوئیس) برای فیلم روسری آبی |
| 1374/1995 | برنده بهترین فیلم جشنواره سالونیکا (یونان) برای فیلم روسری آبی |
| 1375/1996 | برنده جشنواره فیلم دهلی نو برای فیلم روسری آبی |
| 1376/1997 |
نویسندگی و کارگردانی فیلم"بانوی اردیبهشت"
|
| 1376/1997 | تندیس بلورین بهترین کارگردانی شانزدهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم بانوی اردیبهشت |
| 1377/1998 |
نگارش و کارگردانی اپیزود دوم فیلمنامه فیلم "داستان های جزیره"
|
| 1378/1999 | بازی در فیلم "میکس" به کارگردانی داریوش مهرجویی |
| 1379/2000 | تهیه کنندگی, کارگردانی و نویسندگی فیلم " زیر پوست شهر" |
| پاییز 1379/2000 | دریافت نشان قدیمی صلح و آزادی از استاندار توسکانی ایتالیا |
| 1380/2001 | مشاور فیلمنامه "شب یلدا" به کارگردانی کیومرث پوراحمد |
| 1380/2001 | کارگردانی و تهیه کنندگی مستند "روزگار ما" |
| 1383/2004 | نویسندگی و کارگردانی فیلم "گیلانه" |
| 1384/2005 | مشاور کارگردان فیلم"شبانه" به کارگردانی امید بنکدار و کیوان علی محمدی |
| 1384/2005 | مشاور کارگردان فیلم"عصر جمعه" به کارگردانی مونا زندی حقیقی |
| 1385/2006 |
تهیه کنندگی, کارگردانی و نویسندگی فیلم"خون بازی"
|
| 1385/2006 | جایزه بهترین فیلم دومین جشنواره فیلم شهر تهران برای فیلم خون بازی |
| 1385/2006 |
سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی بخش مسابقه بینالملل بیست و پنجمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر برای فیلم خون بازی
|
| 1385/2006 | سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه بخش مسابقه سینمای ایران بیست و پنجمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر برای فیلم خون بازی |
| 1385/2006 | کارگردانی اپیزود دوم "فرش ایرانی" |
| 1386/2007 | تندیس بهترین فیلم دهمین جشن دنیای تصویر برای فیلم خون بازی |
| 1386/2007 |
تندیس بهترین کارگردانی یازدهمین جشن خانه سینما برای فیلم خون بازی
|
| 1387/2008 | تهیه کننده و مشاور کارگردان فیلم " حیران" به کارگردانی شالیزه عارفپور |
| 1388/2009 | کارگردانی مستند انتخاباتی "ما نیمی از جمعیت ایران هستیم"( حمایت از کمپین یک میلیون امضا و تبلیغ موسوی و عقاید انتخاباتی او) |
| 1388/2009 |
حمایت از جنبش سبز و اغتشاشات بعد از انتخابات ریاست جمهوری (در جشن خانه سینما به همراه دخترش با روسری سبز به نشانه حمایت از جنبش سبز حضور یافت.
|
| 1389/2010 | کارگردانی مستند"حیاط خلوت خانه خورشید" |
| 1390/2012 | کارگردانی فیلم قصه ها |
 |
خلاصه داستان فیلم «قصه ها»
اپیزود اول فیلم، با نام «شب تهران»، ادامهای از سرگذشت شخصیتهای فیلم «زیر پوست شهر» است. معصومه (مهراوه شریفینیا) که در «زیر پوست شهر» به دلیل کتکی که از برادرش به خاطر دیر آمدن به خانه خورده و از خانه فرار کرده است، همچنان آواره خیابانهاست. او که بزرگتر شده، شبانه با بچهای در بغل که از شدت تب میسوزد، سوار ماشین عباس (محمدرضا فروتن) پسر همسایه قدیمیشان میشود تا با تمایل به خودفروشی پولی دست و پا کند. عباس، معصومه را میشناسد، اما معصومه به روی خودش نیاورده و وقتی عباس برای گرفتن داروی تببر از ماشین پیاده میشود، معصومه نیز فرار میکند.
طوبا مادر عباس (گلاب آدینه)، همچنان گرفتار و درمانده به دنبال گرفتن حقوق عقبماندهاش از کارخانه است. پسر کوچکش که در فیلم قبل در بحبوحه انتخابات مجلس ششم، در فعالیتهای انتخاباتی شرکت کرده و کارش به کلانتری کشیده شده بود، این بار معترض به نتیجه انتخابات ریاستجمهوری ۸۸ و تحتتأثیر القای توهم تقلب و به قول طوبی، «مثل جوونای دیگه رفته حرفشو بزنه، بدبخت بیچارهای مثل من که تو این مملکت هیچ کوفتی نداره باید عزیزش اون تو بپوسه؟»
در اپیزود «دوربین»، کارگران معترض، با مینیبوس راهی یکی از نهادها جهت اعتراض میشوند که با سرکوب مسئولان مواجه میشوند؛ کارگرانی که به قول طوبی، نه پارتی دارند و نه کارت از فلان نهاد و فلان گروه.
اپیزود «هرتآباد» داستان زندگی محمدجواد حلیمی (مهدی هاشمی) است. کارمند ساده دولت که پس از سالها اجارهنشینی، با زدن از نان شب خانوادهاش، آلونکی در حاشیه پایتخت به نام هرتآباد دستوپا میکند. او حالا بازنشسته شده و به دنبال پیگیری عودت هزینه عمل به اصطلاح خودش «موضع خاص» است، اما مسئول دولتی رسیدگی به این درخواست، نه تنها حوصله خواندن پرونده را ندارد و به حلیمی میگوید تا برایش خلاصه تعریف کند، بلکه به جای گوش دادن به سخنان ارباب رجوع، مشغول اساماسیبازی و صحبت کردن با معشوقهاش دربارهی رنگموهایش میشود. مسئولی که معتقد است: «مردم باید راهحل مشکلاتشان را در خودشان پیدا کنند. این معنی ارباب رجوع است».
حلیمی حاضر نیست تا برای پیگیری درخواستش، توسط کمیسیون معاینه شود و به قول خودش، «جلوی هرکس و ناکس شلوارش را پایین بکشد».
 |
لوکیشن دیگر این «هرتآباد» داخل متروی تهران است. خواهر (نگار جواهریان) و برادر (بابک حمیدیان) برای اخاذی از پدر حاجیبازاری هوسباز خود، او را تهدید میکنند که اگر پول را ندهد، فیلم بیناموسی دخترش را پخش میکنند.
  |
لوکیشن بعدی «هرتآباد»، کمپ ترک اعتیاد دختران است. در این کمپ ترک اعتیاد، آشپزی به نام نرگس (عاطفه رضوی) نیز حضور دارد. او که به دلیل سوختگی، صورتش را با روسری بسته، وقتی در حرم سرگردان بود، برای کار به کمپ معرفی میشود. حالا شوهر معتادش (صابر ابر) بعد از سه ماه او را که از خانه رفته است با پرسوجو در کمپ پیدا میکند. نرگس افشا میکند که شوهرش مرتب او را به باد کتک میگرفته، آبجوش به صورتش پاشیده، اما نادر با لحنی نادم و التماسگونه به نرگس میگوید که به خانهاش برگردد؛ چراکه غیر از او کسی را ندارد.
 |
اپیزود دیگر فیلم «یک نامه» است. نوبر کردانی (فاطمه معتمدآریا) که به صیغه یک کارخانهدار میانسال به نام «رسول رحمانی» درآمده بود و پس از آنکه ماجرا رفتهرفته به گوش دو دختر حاجرسول رسیده بود، او را از خانه بیرون انداخته و حاجرسول را برای معالجه به خارج برده بودند، حال چند سالی است همسر رضا (فرهاد اصلانی)، کارگر کارخانه حاجرسول، شده است. حاجرسول حالا فوت کرده است و وکیلش را با یک نامه به در خانه نوبر میفرستد.
اپیزود آخر فیلم، جایی که نوبر (پرستار بیمارستان) دختر کمپ را که خودکشی کرده است، سوار ماشین حامد (پیمان معادی) میکند. حامد که دانشجوی ستارهدار و اخراجی از یکی از بهترین دانشگاههای کشور است، ناامید از پیدا کردن کار، به مسافرکشی روی آورده است. او با ماشینش گاهی در اختیار کمپ است و در این بین، به سارا (باران کوثری) علاقه پیدا میکند. سارای «خونبازی» که با کمک مادرش بالاخره توانسته اعتیادش را ترک کند و در کمپ به دخترانی نظیر خود کمک میکند.
  |
در «قصهها»، مستندسازی با بازی «حبیب رضایی» رصدگر مشکلات شخصیتهای فیلم است؛ گرچه مسئولان دولتی تمایلی به نمایش مشکلات زندگی مردم و ناکارآمدی در ادارات ندارند، اما حامد دست از تلاش برای نمایش مشکلات موجود در جامعه برنداشته و در سکانس پایانی میگوید: «هیچ فیلمی، هیچوقت، تو هیچ کُمُدی نمونده، بالاخره یه روز، یه جایی دیده میشه؛ چه سازندهاش زنده باشد، چه مرده».
خط تعلیق اصلی فیلم
- آیا مشکل هریک از اپیزودهای قصه ها حل می شود؟
بستر تعلیق
- سیاست زدگی مشکلات اجتماعی
مؤلفه های مهم فیلم «قصه ها»
1. اتصال قصه هایی متفاوت با شیرازه ی یأس و سیاه نمایی
فیلم قصه مشخصی ندارد و فقط تصویری از وضعیت زندگی شخصیت های فیلم های مختلف کارگردان نشان داده می شود و شاید فیلم فقط برای بیان برخی اعتراضات سیاسی ساخته شده تا بیان دغدغه ها و معضلات اجتماعی و ارائه راه حل. زیرا آنچه مخاطب از آن برداشت می کند تنها سیاهی و یأس از وضع موجود جامعه است.
2. سیاه نمایی از وضعیت بغرنج اجتماعی کشور که پایانی نیز برای آن متصور نیست
فیلم بنی اعتماد دایره بسته ای است حول تمام آن شخصیت های ذهنی او. دایره تنگی که این روزگار و مناسبات اجتماعی دور آن ها را گرفته و روز به روز زندگی را برایشان سخت تر می کند. فیلم روایت صریح و تند این سیاهی ها است. روایت سیاه نمایی تمام خطوط قرمز وضع شده در طول سال های اخیر. و چه بسا تندتر و بی پروا تر از همیشه. در یک ساحت به شدت جبرگونه. فیلم بنی اعتماد در مورد جامعه ای است که مناسباتش کم کم «فردیت» ها را از بین می برد و عمل گراها را در نهایت در خود حل می کند. بدون کوچکترین روزنه امیدی، فیلم روایتگر این سیاهی هاست.
3. مرگ توکل به خدا و زوال امید به آینده
شاید بتوان گفت دیدگاه فیلمساز در این اثر به شدت «جبرگرایانه» و گاه افراطی است. همه شخصیت ها سرنوشتی محتوم دارند و فیلمساز از همان ابتدا در موردشان تصمیم گیری خود را انجام داده. خدا در این فیلم وجود ندارد و ذهن کارگردان از همان ابتدا در مورد تک تک داستان ها قضاوت نهایی خود را نشان می دهد و در کمال بی رحمی ما را به تماشای زوال امید آن ها دعوت می کند. زوالی که از همان ابتدا شروع می شود و به اوج خودش می رسد. گویا این سرنوشتی است غیرقابل تغییر در مورد این آدم ها. ما بر روی پرده شخصصیت هایی را می بینیم که در برابر این اجتماع و مناسبات سیاهش، امید خود را دارند از دست می دهند و روز به روز در سیاهی ها غرق می شوند. از این منظر در جامعه ی تصویر شده بنی اعتمادی خدا مرده است و پایان هر امیدی ناامیدی است.
4. موج تفکر فمینیسم: زنان آماج ظلم مردان: سیاه نمایی وضعیت زندگی زنان در ایران
دختری که به خاطر برادر معتادش از خانه فرار کرده و به یک زن روسپی تبدیل شده، طوبی کارگری بی سواد که حقوقش ضایع شده، نرگس زنی به همسر معتادش صورتش را سوزانده و ...
5. مردان خوب امروز بازنشستگان دوران طاغوتند
نمایش کارمندان بی قید ادارات نماد حکومت امروز در جامعه است که به هیچ عنوان مسئولیت پذیر نیستند اما مردان باقیمانده از دوران طاغوت نماد نظم و مسئولیت پذیری اند.
6. مملو بودن قصه ها از توهین به ایران و ایرانی از حکومت تا مردم
متأسفانه استفاده از الفاظ و دیالوگ های دون شأن ایرانیان این فیلم را پر نموده است (مانند اختصاص هرت آباد به اوضاع اداری کشور). زیرا که مجموع قصه های روایت شده نماد شرایط اجتماعی امروز ایران است که تنها یک راه حل دارد آن هم خلاص شدن از دین و قیودات آن در سیاست و عوض شدن حکومت ایران است.
7. مرد ستیزی
در قصه های روایت شده در قصه ها هیچ مرد خوبی وجود ندارد مگر اینکه به دوران طاغوت تعلق داشته باشد (کارمندی که به دنبال بیمه خود بود) و یا معترض فضای سیاسی جامعه باشد (دانشجوی ستاره دار).
8. قصه ها: مرثیه ای برای فتنه 88
به نظر می رسد کارگردان بیشتر از پرداخت هنرمندانه به مشکلات اجتماعی، قصد دارد در قاب های بسته ای در تاکسی و ون و اتوبوس و ... برخی اعتراضات سیاسی خود را نسبت به به تماشاگر القا کند.
9. حساسیت زدایی از بیماران ایدزی
اینکه بسیاری از افراد قربانی ایدز می شوند بی آن که خود در ابتلای به آن مقصر باشند شکی نیست اما اینکه حساسیت اجتماع را در ازدواج با این افراد از بین برد، تهدیدی برای سلامت جامعه به حساب می آید؛ زیرا این بیماری هنوز ناعلاج است (علاقه مندی دانشجوی ستاره دار به دختر ناقل ایدز).
تحلیل:
رخشان بنی اعتماد از سردمداران فمینیسم نوین ایران به حساب می آید. در فیلم های او هیچ زن موفقی وجود ندارد و اگر باشد استعدادش در اثر ظلم مردان جامعه به محاق می رود. اما از طرفی او را نجات دهنده زنان نیز نمی توان به حساب آورد زیرا الگوهای زنان او هیچ کدام رستگار نمی شوند و در باتلاق تاریکی دفن می گردند و این در حالی است که به هیچ کدام نمی توان افتخار کرد و یا از آنان سرمشق گرفت. بنی اعتماد تصویرگر تاریکی های هر چند اندک جامعه زنان ایرانی است بی آنکه اندک توجهی به اکثریت موفق و با افتخار آنان داشته باشد. او معترض همه مردان جامعه است مردانی که قصد از بین بردن زنانگی و انسانیت زنان جامعه را دارند. او از اسلام و دین پوستینی را بر سر شخصیت هایش می نهد و در کمال ناباوری پوزخندی به حکومت جامعه اسلامی می زند تا این نگاه منفی در عمق جان مخاطب رسوخ نماید. از این رو فیلم هایش مملو از سیاه نمایی و ناامیدی است و برای کسانی که به آینده امیدوارند تماشای فیلم هایش را اصلاً توصیه نمی کنیم.
انتهای پیام/
فیلموگرافی
, فیلموگرافی,این فیلم در ژانر اجتماعی و با پروانه ساخت فیلم کوتاه ساخته شد. در سی و دومین جشنواره فیلم فجر در بخش مسابقه سودای سیمرغ حضور داشت و در 3 رشته کاندیدای دریافت سیمرغ بود اما نتوانست سیمرغی را از آن خود کند. این فیلم از هفت قصه کوتاه ساخته شده است که شخصیت ها و داستان های آن با برخی از آثار گذشته کارگردان مشترک است مانند: نرگس، زیر پوست شهر، روسری آبی، خون بازی، گیلانه، خارج از محدوده
|
|
این فیلم در ژانر اجتماعی و با پروانه ساخت فیلم کوتاه ساخته شد. در سی و دومین جشنواره فیلم فجر در بخش مسابقه سودای سیمرغ حضور داشت و در 3 رشته کاندیدای دریافت سیمرغ بود اما نتوانست سیمرغی را از آن خود کند. این فیلم از هفت قصه کوتاه ساخته شده است که شخصیت ها و داستان های آن با برخی از آثار گذشته کارگردان مشترک است مانند: نرگس، زیر پوست شهر، روسری آبی، خون بازی، گیلانه، خارج از محدوده
,|
|
,
درباره کارگردان
, درباره کارگردان, |
|
|
| رخشان بنی اعتماد | |
| 1333/1954 | تولد- تهران |
| 1352/1973 | آغاز فعالیت سینمایی در سمت منشی صحنه در تلویزیون |
| 1352-1359/1973-1980 | کارگردانی چند مستند کوتاه |
| 1360/1981 | فعالیت در سمت منشی صحنه در فیلم سینمایی آفتاب نشین ها به کارگردانی مهدی صباغ زاده |
| 1363/1985 | فعالیت در سمت دستیار کارگردان در فیلم سینمایی گل های داوودی به کارگردانی رسول صدر عاملی |
| 1364/1986 | فعالیت در سمت دستیار کارگردان در فیلم سینمایی تنوره دیو به کارگردانی کیانوش عیاری |
| 1366/1987 | آغاز کارگردانی فیلم سینمایی با فیلم"خارج از محدوده" |
| 1367/1988 |
کارگردانی فیلم "زرد قناری"
|
| 1368/1989 | کارگردانی فیلم"پول خارجی" |
| 1370/1991 | کارگردانی و تهیه کنندگی فیلم "نرگس"(تالیف فیلم نامه با همکاری فریدون جیرانی) |
| 1370/1991 | سیمرغ بلورین بهترین کارگردان در دهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم نرگس |
| 1373/1994 | نویسندگی و کارگردانی فیلم "روسری آبی" |
| 1373/1994 |
برنده بهترین فیلمنامه سیزدهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم روسری آبی
|
| 1374/1995 | برنده بهترین فیلم جشنواره لوکارنو (سوئیس) برای فیلم روسری آبی |
| 1374/1995 | برنده بهترین فیلم جشنواره سالونیکا (یونان) برای فیلم روسری آبی |
| 1375/1996 | برنده جشنواره فیلم دهلی نو برای فیلم روسری آبی |
| 1376/1997 |
نویسندگی و کارگردانی فیلم"بانوی اردیبهشت"
|
| 1376/1997 | تندیس بلورین بهترین کارگردانی شانزدهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم بانوی اردیبهشت |
| 1377/1998 |
نگارش و کارگردانی اپیزود دوم فیلمنامه فیلم "داستان های جزیره"
|
| 1378/1999 | بازی در فیلم "میکس" به کارگردانی داریوش مهرجویی |
| 1379/2000 | تهیه کنندگی, کارگردانی و نویسندگی فیلم " زیر پوست شهر" |
| پاییز 1379/2000 | دریافت نشان قدیمی صلح و آزادی از استاندار توسکانی ایتالیا |
| 1380/2001 | مشاور فیلمنامه "شب یلدا" به کارگردانی کیومرث پوراحمد |
| 1380/2001 | کارگردانی و تهیه کنندگی مستند "روزگار ما" |
| 1383/2004 | نویسندگی و کارگردانی فیلم "گیلانه" |
| 1384/2005 | مشاور کارگردان فیلم"شبانه" به کارگردانی امید بنکدار و کیوان علی محمدی |
| 1384/2005 | مشاور کارگردان فیلم"عصر جمعه" به کارگردانی مونا زندی حقیقی |
| 1385/2006 |
تهیه کنندگی, کارگردانی و نویسندگی فیلم"خون بازی"
|
| 1385/2006 | جایزه بهترین فیلم دومین جشنواره فیلم شهر تهران برای فیلم خون بازی |
| 1385/2006 |
سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی بخش مسابقه بینالملل بیست و پنجمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر برای فیلم خون بازی
|
| 1385/2006 | سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه بخش مسابقه سینمای ایران بیست و پنجمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر برای فیلم خون بازی |
| 1385/2006 | کارگردانی اپیزود دوم "فرش ایرانی" |
| 1386/2007 | تندیس بهترین فیلم دهمین جشن دنیای تصویر برای فیلم خون بازی |
| 1386/2007 |
تندیس بهترین کارگردانی یازدهمین جشن خانه سینما برای فیلم خون بازی
|
| 1387/2008 | تهیه کننده و مشاور کارگردان فیلم " حیران" به کارگردانی شالیزه عارفپور |
| 1388/2009 | کارگردانی مستند انتخاباتی "ما نیمی از جمعیت ایران هستیم"( حمایت از کمپین یک میلیون امضا و تبلیغ موسوی و عقاید انتخاباتی او) |
| 1388/2009 |
حمایت از جنبش سبز و اغتشاشات بعد از انتخابات ریاست جمهوری (در جشن خانه سینما به همراه دخترش با روسری سبز به نشانه حمایت از جنبش سبز حضور یافت.
|
| 1389/2010 | کارگردانی مستند"حیاط خلوت خانه خورشید" |
| 1390/2012 | کارگردانی فیلم قصه ها |
|
|
خلاصه داستان فیلم «قصه ها»
|
|
|
| رخشان بنی اعتماد | |
| 1333/1954 | تولد- تهران |
| 1352/1973 | آغاز فعالیت سینمایی در سمت منشی صحنه در تلویزیون |
| 1352-1359/1973-1980 | کارگردانی چند مستند کوتاه |
| 1360/1981 | فعالیت در سمت منشی صحنه در فیلم سینمایی آفتاب نشین ها به کارگردانی مهدی صباغ زاده |
| 1363/1985 | فعالیت در سمت دستیار کارگردان در فیلم سینمایی گل های داوودی به کارگردانی رسول صدر عاملی |
| 1364/1986 | فعالیت در سمت دستیار کارگردان در فیلم سینمایی تنوره دیو به کارگردانی کیانوش عیاری |
| 1366/1987 | آغاز کارگردانی فیلم سینمایی با فیلم"خارج از محدوده" |
| 1367/1988 |
کارگردانی فیلم "زرد قناری"
|
| 1368/1989 | کارگردانی فیلم"پول خارجی" |
| 1370/1991 | کارگردانی و تهیه کنندگی فیلم "نرگس"(تالیف فیلم نامه با همکاری فریدون جیرانی) |
| 1370/1991 | سیمرغ بلورین بهترین کارگردان در دهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم نرگس |
| 1373/1994 | نویسندگی و کارگردانی فیلم "روسری آبی" |
| 1373/1994 |
برنده بهترین فیلمنامه سیزدهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم روسری آبی
|
| 1374/1995 | برنده بهترین فیلم جشنواره لوکارنو (سوئیس) برای فیلم روسری آبی |
| 1374/1995 | برنده بهترین فیلم جشنواره سالونیکا (یونان) برای فیلم روسری آبی |
| 1375/1996 | برنده جشنواره فیلم دهلی نو برای فیلم روسری آبی |
| 1376/1997 |
نویسندگی و کارگردانی فیلم"بانوی اردیبهشت"
|
| 1376/1997 | تندیس بلورین بهترین کارگردانی شانزدهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم بانوی اردیبهشت |
| 1377/1998 |
نگارش و کارگردانی اپیزود دوم فیلمنامه فیلم "داستان های جزیره"
|
| 1378/1999 | بازی در فیلم "میکس" به کارگردانی داریوش مهرجویی |
| 1379/2000 | تهیه کنندگی, کارگردانی و نویسندگی فیلم " زیر پوست شهر" |
| پاییز 1379/2000 | دریافت نشان قدیمی صلح و آزادی از استاندار توسکانی ایتالیا |
| 1380/2001 | مشاور فیلمنامه "شب یلدا" به کارگردانی کیومرث پوراحمد |
| 1380/2001 | کارگردانی و تهیه کنندگی مستند "روزگار ما" |
| 1383/2004 | نویسندگی و کارگردانی فیلم "گیلانه" |
| 1384/2005 | مشاور کارگردان فیلم"شبانه" به کارگردانی امید بنکدار و کیوان علی محمدی |
| 1384/2005 | مشاور کارگردان فیلم"عصر جمعه" به کارگردانی مونا زندی حقیقی |
| 1385/2006 |
تهیه کنندگی, کارگردانی و نویسندگی فیلم"خون بازی"
|
| 1385/2006 | جایزه بهترین فیلم دومین جشنواره فیلم شهر تهران برای فیلم خون بازی |
| 1385/2006 |
سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی بخش مسابقه بینالملل بیست و پنجمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر برای فیلم خون بازی
|
| 1385/2006 | سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه بخش مسابقه سینمای ایران بیست و پنجمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر برای فیلم خون بازی |
| 1385/2006 | کارگردانی اپیزود دوم "فرش ایرانی" |
| 1386/2007 | تندیس بهترین فیلم دهمین جشن دنیای تصویر برای فیلم خون بازی |
| 1386/2007 |
تندیس بهترین کارگردانی یازدهمین جشن خانه سینما برای فیلم خون بازی
|
| 1387/2008 | تهیه کننده و مشاور کارگردان فیلم " حیران" به کارگردانی شالیزه عارفپور |
| 1388/2009 | کارگردانی مستند انتخاباتی "ما نیمی از جمعیت ایران هستیم"( حمایت از کمپین یک میلیون امضا و تبلیغ موسوی و عقاید انتخاباتی او) |
| 1388/2009 |
حمایت از جنبش سبز و اغتشاشات بعد از انتخابات ریاست جمهوری (در جشن خانه سینما به همراه دخترش با روسری سبز به نشانه حمایت از جنبش سبز حضور یافت.
|
| 1389/2010 | کارگردانی مستند"حیاط خلوت خانه خورشید" |
| 1390/2012 | کارگردانی فیلم قصه ها |
|
|
کارگردانی فیلم "زرد قناری"
برنده بهترین فیلمنامه سیزدهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم روسری آبی
نویسندگی و کارگردانی فیلم"بانوی اردیبهشت"
نگارش و کارگردانی اپیزود دوم فیلمنامه فیلم "داستان های جزیره"
تهیه کنندگی, کارگردانی و نویسندگی فیلم"خون بازی"
سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی بخش مسابقه بینالملل بیست و پنجمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر برای فیلم خون بازی
تندیس بهترین کارگردانی یازدهمین جشن خانه سینما برای فیلم خون بازی
حمایت از جنبش سبز و اغتشاشات بعد از انتخابات ریاست جمهوری (در جشن خانه سینما به همراه دخترش با روسری سبز به نشانه حمایت از جنبش سبز حضور یافت.
, ,
کارگردانی فیلم "زرد قناری"
کارگردانی فیلم "زرد قناری"
کارگردانی فیلم "زرد قناری"
,
برنده بهترین فیلمنامه سیزدهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم روسری آبی
برنده بهترین فیلمنامه سیزدهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم روسری آبی
برنده بهترین فیلمنامه سیزدهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم روسری آبی
,
نویسندگی و کارگردانی فیلم"بانوی اردیبهشت"
نویسندگی و کارگردانی فیلم"بانوی اردیبهشت"
نویسندگی و کارگردانی فیلم"بانوی اردیبهشت"
,
نگارش و کارگردانی اپیزود دوم فیلمنامه فیلم "داستان های جزیره"
نگارش و کارگردانی اپیزود دوم فیلمنامه فیلم "داستان های جزیره"
نگارش و کارگردانی اپیزود دوم فیلمنامه فیلم "داستان های جزیره"
,
تهیه کنندگی, کارگردانی و نویسندگی فیلم"خون بازی"
تهیه کنندگی, کارگردانی و نویسندگی فیلم"خون بازی"
تهیه کنندگی, کارگردانی و نویسندگی فیلم"خون بازی"
,
سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی بخش مسابقه بینالملل بیست و پنجمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر برای فیلم خون بازی
سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی بخش مسابقه بینالملل بیست و پنجمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر برای فیلم خون بازی
سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی بخش مسابقه بینالملل بیست و پنجمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر برای فیلم خون بازی
,
تندیس بهترین کارگردانی یازدهمین جشن خانه سینما برای فیلم خون بازی
تندیس بهترین کارگردانی یازدهمین جشن خانه سینما برای فیلم خون بازی
تندیس بهترین کارگردانی یازدهمین جشن خانه سینما برای فیلم خون بازی
,
حمایت از جنبش سبز و اغتشاشات بعد از انتخابات ریاست جمهوری (در جشن خانه سینما به همراه دخترش با روسری سبز به نشانه حمایت از جنبش سبز حضور یافت.
حمایت از جنبش سبز و اغتشاشات بعد از انتخابات ریاست جمهوری (در جشن خانه سینما به همراه دخترش با روسری سبز به نشانه حمایت از جنبش سبز حضور یافت.
حمایت از جنبش سبز و اغتشاشات بعد از انتخابات ریاست جمهوری (در جشن خانه سینما به همراه دخترش با روسری سبز به نشانه حمایت از جنبش سبز حضور یافت.
, , ,
خلاصه داستان فیلم «قصه ها»
,
اپیزود اول فیلم، با نام «شب تهران»، ادامهای از سرگذشت شخصیتهای فیلم «زیر پوست شهر» است. معصومه (مهراوه شریفینیا) که در «زیر پوست شهر» به دلیل کتکی که از برادرش به خاطر دیر آمدن به خانه خورده و از خانه فرار کرده است، همچنان آواره خیابانهاست. او که بزرگتر شده، شبانه با بچهای در بغل که از شدت تب میسوزد، سوار ماشین عباس (محمدرضا فروتن) پسر همسایه قدیمیشان میشود تا با تمایل به خودفروشی پولی دست و پا کند. عباس، معصومه را میشناسد، اما معصومه به روی خودش نیاورده و وقتی عباس برای گرفتن داروی تببر از ماشین پیاده میشود، معصومه نیز فرار میکند.
,
طوبا مادر عباس (گلاب آدینه)، همچنان گرفتار و درمانده به دنبال گرفتن حقوق عقبماندهاش از کارخانه است. پسر کوچکش که در فیلم قبل در بحبوحه انتخابات مجلس ششم، در فعالیتهای انتخاباتی شرکت کرده و کارش به کلانتری کشیده شده بود، این بار معترض به نتیجه انتخابات ریاستجمهوری ۸۸ و تحتتأثیر القای توهم تقلب و به قول طوبی، «مثل جوونای دیگه رفته حرفشو بزنه، بدبخت بیچارهای مثل من که تو این مملکت هیچ کوفتی نداره باید عزیزش اون تو بپوسه؟»
, در اپیزود «دوربین»، کارگران معترض، با مینیبوس راهی یکی از نهادها جهت اعتراض میشوند که با سرکوب مسئولان مواجه میشوند؛ کارگرانی که به قول طوبی، نه پارتی دارند و نه کارت از فلان نهاد و فلان گروه.
اپیزود «هرتآباد» داستان زندگی محمدجواد حلیمی (مهدی هاشمی) است. کارمند ساده دولت که پس از سالها اجارهنشینی، با زدن از نان شب خانوادهاش، آلونکی در حاشیه پایتخت به نام هرتآباد دستوپا میکند. او حالا بازنشسته شده و به دنبال پیگیری عودت هزینه عمل به اصطلاح خودش «موضع خاص» است، اما مسئول دولتی رسیدگی به این درخواست، نه تنها حوصله خواندن پرونده را ندارد و به حلیمی میگوید تا برایش خلاصه تعریف کند، بلکه به جای گوش دادن به سخنان ارباب رجوع، مشغول اساماسیبازی و صحبت کردن با معشوقهاش دربارهی رنگموهایش میشود. مسئولی که معتقد است: «مردم باید راهحل مشکلاتشان را در خودشان پیدا کنند. این معنی ارباب رجوع است».
حلیمی حاضر نیست تا برای پیگیری درخواستش، توسط کمیسیون معاینه شود و به قول خودش، «جلوی هرکس و ناکس شلوارش را پایین بکشد».
|
|
در اپیزود «دوربین»، کارگران معترض، با مینیبوس راهی یکی از نهادها جهت اعتراض میشوند که با سرکوب مسئولان مواجه میشوند؛ کارگرانی که به قول طوبی، نه پارتی دارند و نه کارت از فلان نهاد و فلان گروه.
,
اپیزود «هرتآباد» داستان زندگی محمدجواد حلیمی (مهدی هاشمی) است. کارمند ساده دولت که پس از سالها اجارهنشینی، با زدن از نان شب خانوادهاش، آلونکی در حاشیه پایتخت به نام هرتآباد دستوپا میکند. او حالا بازنشسته شده و به دنبال پیگیری عودت هزینه عمل به اصطلاح خودش «موضع خاص» است، اما مسئول دولتی رسیدگی به این درخواست، نه تنها حوصله خواندن پرونده را ندارد و به حلیمی میگوید تا برایش خلاصه تعریف کند، بلکه به جای گوش دادن به سخنان ارباب رجوع، مشغول اساماسیبازی و صحبت کردن با معشوقهاش دربارهی رنگموهایش میشود. مسئولی که معتقد است: «مردم باید راهحل مشکلاتشان را در خودشان پیدا کنند. این معنی ارباب رجوع است».
,
حلیمی حاضر نیست تا برای پیگیری درخواستش، توسط کمیسیون معاینه شود و به قول خودش، «جلوی هرکس و ناکس شلوارش را پایین بکشد».
, |
|
, لوکیشن دیگر این «هرتآباد» داخل متروی تهران است. خواهر (نگار جواهریان) و برادر (بابک حمیدیان) برای اخاذی از پدر حاجیبازاری هوسباز خود، او را تهدید میکنند که اگر پول را ندهد، فیلم بیناموسی دخترش را پخش میکنند.
,|
|
, , لوکیشن بعدی «هرتآباد»، کمپ ترک اعتیاد دختران است. در این کمپ ترک اعتیاد، آشپزی به نام نرگس (عاطفه رضوی) نیز حضور دارد. او که به دلیل سوختگی، صورتش را با روسری بسته، وقتی در حرم سرگردان بود، برای کار به کمپ معرفی میشود. حالا شوهر معتادش (صابر ابر) بعد از سه ماه او را که از خانه رفته است با پرسوجو در کمپ پیدا میکند. نرگس افشا میکند که شوهرش مرتب او را به باد کتک میگرفته، آبجوش به صورتش پاشیده، اما نادر با لحنی نادم و التماسگونه به نرگس میگوید که به خانهاش برگردد؛ چراکه غیر از او کسی را ندارد.
|
|
لوکیشن بعدی «هرتآباد»، کمپ ترک اعتیاد دختران است. در این کمپ ترک اعتیاد، آشپزی به نام نرگس (عاطفه رضوی) نیز حضور دارد. او که به دلیل سوختگی، صورتش را با روسری بسته، وقتی در حرم سرگردان بود، برای کار به کمپ معرفی میشود. حالا شوهر معتادش (صابر ابر) بعد از سه ماه او را که از خانه رفته است با پرسوجو در کمپ پیدا میکند. نرگس افشا میکند که شوهرش مرتب او را به باد کتک میگرفته، آبجوش به صورتش پاشیده، اما نادر با لحنی نادم و التماسگونه به نرگس میگوید که به خانهاش برگردد؛ چراکه غیر از او کسی را ندارد.
,|
|
,
اپیزود دیگر فیلم «یک نامه» است. نوبر کردانی (فاطمه معتمدآریا) که به صیغه یک کارخانهدار میانسال به نام «رسول رحمانی» درآمده بود و پس از آنکه ماجرا رفتهرفته به گوش دو دختر حاجرسول رسیده بود، او را از خانه بیرون انداخته و حاجرسول را برای معالجه به خارج برده بودند، حال چند سالی است همسر رضا (فرهاد اصلانی)، کارگر کارخانه حاجرسول، شده است. حاجرسول حالا فوت کرده است و وکیلش را با یک نامه به در خانه نوبر میفرستد.
, اپیزود آخر فیلم، جایی که نوبر (پرستار بیمارستان) دختر کمپ را که خودکشی کرده است، سوار ماشین حامد (پیمان معادی) میکند. حامد که دانشجوی ستارهدار و اخراجی از یکی از بهترین دانشگاههای کشور است، ناامید از پیدا کردن کار، به مسافرکشی روی آورده است. او با ماشینش گاهی در اختیار کمپ است و در این بین، به سارا (باران کوثری) علاقه پیدا میکند. سارای «خونبازی» که با کمک مادرش بالاخره توانسته اعتیادش را ترک کند و در کمپ به دخترانی نظیر خود کمک میکند.
|
|
اپیزود آخر فیلم، جایی که نوبر (پرستار بیمارستان) دختر کمپ را که خودکشی کرده است، سوار ماشین حامد (پیمان معادی) میکند. حامد که دانشجوی ستارهدار و اخراجی از یکی از بهترین دانشگاههای کشور است، ناامید از پیدا کردن کار، به مسافرکشی روی آورده است. او با ماشینش گاهی در اختیار کمپ است و در این بین، به سارا (باران کوثری) علاقه پیدا میکند. سارای «خونبازی» که با کمک مادرش بالاخره توانسته اعتیادش را ترک کند و در کمپ به دخترانی نظیر خود کمک میکند.
,|
|
, ,
در «قصهها»، مستندسازی با بازی «حبیب رضایی» رصدگر مشکلات شخصیتهای فیلم است؛ گرچه مسئولان دولتی تمایلی به نمایش مشکلات زندگی مردم و ناکارآمدی در ادارات ندارند، اما حامد دست از تلاش برای نمایش مشکلات موجود در جامعه برنداشته و در سکانس پایانی میگوید: «هیچ فیلمی، هیچوقت، تو هیچ کُمُدی نمونده، بالاخره یه روز، یه جایی دیده میشه؛ چه سازندهاش زنده باشد، چه مرده».
,
خط تعلیق اصلی فیلم
, خط تعلیق اصلی فیلم,
- آیا مشکل هریک از اپیزودهای قصه ها حل می شود؟
,
بستر تعلیق
, بستر تعلیق,
- سیاست زدگی مشکلات اجتماعی
,
مؤلفه های مهم فیلم «قصه ها»
, مؤلفه های مهم فیلم «قصه ها»,
1. اتصال قصه هایی متفاوت با شیرازه ی یأس و سیاه نمایی
, 1. اتصال قصه هایی متفاوت با شیرازه ی یأس و سیاه نمایی ,
فیلم قصه مشخصی ندارد و فقط تصویری از وضعیت زندگی شخصیت های فیلم های مختلف کارگردان نشان داده می شود و شاید فیلم فقط برای بیان برخی اعتراضات سیاسی ساخته شده تا بیان دغدغه ها و معضلات اجتماعی و ارائه راه حل. زیرا آنچه مخاطب از آن برداشت می کند تنها سیاهی و یأس از وضع موجود جامعه است.
,
2. سیاه نمایی از وضعیت بغرنج اجتماعی کشور که پایانی نیز برای آن متصور نیست
, 2. سیاه نمایی از وضعیت بغرنج اجتماعی کشور که پایانی نیز برای آن متصور نیست,
فیلم بنی اعتماد دایره بسته ای است حول تمام آن شخصیت های ذهنی او. دایره تنگی که این روزگار و مناسبات اجتماعی دور آن ها را گرفته و روز به روز زندگی را برایشان سخت تر می کند. فیلم روایت صریح و تند این سیاهی ها است. روایت سیاه نمایی تمام خطوط قرمز وضع شده در طول سال های اخیر. و چه بسا تندتر و بی پروا تر از همیشه. در یک ساحت به شدت جبرگونه. فیلم بنی اعتماد در مورد جامعه ای است که مناسباتش کم کم «فردیت» ها را از بین می برد و عمل گراها را در نهایت در خود حل می کند. بدون کوچکترین روزنه امیدی، فیلم روایتگر این سیاهی هاست.
,
3. مرگ توکل به خدا و زوال امید به آینده
, 3. مرگ توکل به خدا و زوال امید به آینده,
شاید بتوان گفت دیدگاه فیلمساز در این اثر به شدت «جبرگرایانه» و گاه افراطی است. همه شخصیت ها سرنوشتی محتوم دارند و فیلمساز از همان ابتدا در موردشان تصمیم گیری خود را انجام داده. خدا در این فیلم وجود ندارد و ذهن کارگردان از همان ابتدا در مورد تک تک داستان ها قضاوت نهایی خود را نشان می دهد و در کمال بی رحمی ما را به تماشای زوال امید آن ها دعوت می کند. زوالی که از همان ابتدا شروع می شود و به اوج خودش می رسد. گویا این سرنوشتی است غیرقابل تغییر در مورد این آدم ها. ما بر روی پرده شخصصیت هایی را می بینیم که در برابر این اجتماع و مناسبات سیاهش، امید خود را دارند از دست می دهند و روز به روز در سیاهی ها غرق می شوند. از این منظر در جامعه ی تصویر شده بنی اعتمادی خدا مرده است و پایان هر امیدی ناامیدی است.
,
4. موج تفکر فمینیسم: زنان آماج ظلم مردان: سیاه نمایی وضعیت زندگی زنان در ایران
, 4. موج تفکر فمینیسم: زنان آماج ظلم مردان: سیاه نمایی وضعیت زندگی زنان در ایران,
دختری که به خاطر برادر معتادش از خانه فرار کرده و به یک زن روسپی تبدیل شده، طوبی کارگری بی سواد که حقوقش ضایع شده، نرگس زنی به همسر معتادش صورتش را سوزانده و ...
,
5. مردان خوب امروز بازنشستگان دوران طاغوتند
, 5. مردان خوب امروز بازنشستگان دوران طاغوتند,
نمایش کارمندان بی قید ادارات نماد حکومت امروز در جامعه است که به هیچ عنوان مسئولیت پذیر نیستند اما مردان باقیمانده از دوران طاغوت نماد نظم و مسئولیت پذیری اند.
,
6. مملو بودن قصه ها از توهین به ایران و ایرانی از حکومت تا مردم
, 6. مملو بودن قصه ها از توهین به ایران و ایرانی از حکومت تا مردم,
متأسفانه استفاده از الفاظ و دیالوگ های دون شأن ایرانیان این فیلم را پر نموده است (مانند اختصاص هرت آباد به اوضاع اداری کشور). زیرا که مجموع قصه های روایت شده نماد شرایط اجتماعی امروز ایران است که تنها یک راه حل دارد آن هم خلاص شدن از دین و قیودات آن در سیاست و عوض شدن حکومت ایران است.
,
7. مرد ستیزی
, 7. مرد ستیزی,
در قصه های روایت شده در قصه ها هیچ مرد خوبی وجود ندارد مگر اینکه به دوران طاغوت تعلق داشته باشد (کارمندی که به دنبال بیمه خود بود) و یا معترض فضای سیاسی جامعه باشد (دانشجوی ستاره دار).
,
8. قصه ها: مرثیه ای برای فتنه 88
, 8. قصه ها: مرثیه ای برای فتنه 88,
به نظر می رسد کارگردان بیشتر از پرداخت هنرمندانه به مشکلات اجتماعی، قصد دارد در قاب های بسته ای در تاکسی و ون و اتوبوس و ... برخی اعتراضات سیاسی خود را نسبت به به تماشاگر القا کند.
,
9. حساسیت زدایی از بیماران ایدزی
, 9. حساسیت زدایی از بیماران ایدزی,
اینکه بسیاری از افراد قربانی ایدز می شوند بی آن که خود در ابتلای به آن مقصر باشند شکی نیست اما اینکه حساسیت اجتماع را در ازدواج با این افراد از بین برد، تهدیدی برای سلامت جامعه به حساب می آید؛ زیرا این بیماری هنوز ناعلاج است (علاقه مندی دانشجوی ستاره دار به دختر ناقل ایدز).
,
تحلیل:
, تحلیل:,
رخشان بنی اعتماد از سردمداران فمینیسم نوین ایران به حساب می آید. در فیلم های او هیچ زن موفقی وجود ندارد و اگر باشد استعدادش در اثر ظلم مردان جامعه به محاق می رود. اما از طرفی او را نجات دهنده زنان نیز نمی توان به حساب آورد زیرا الگوهای زنان او هیچ کدام رستگار نمی شوند و در باتلاق تاریکی دفن می گردند و این در حالی است که به هیچ کدام نمی توان افتخار کرد و یا از آنان سرمشق گرفت. بنی اعتماد تصویرگر تاریکی های هر چند اندک جامعه زنان ایرانی است بی آنکه اندک توجهی به اکثریت موفق و با افتخار آنان داشته باشد. او معترض همه مردان جامعه است مردانی که قصد از بین بردن زنانگی و انسانیت زنان جامعه را دارند. او از اسلام و دین پوستینی را بر سر شخصیت هایش می نهد و در کمال ناباوری پوزخندی به حکومت جامعه اسلامی می زند تا این نگاه منفی در عمق جان مخاطب رسوخ نماید. از این رو فیلم هایش مملو از سیاه نمایی و ناامیدی است و برای کسانی که به آینده امیدوارند تماشای فیلم هایش را اصلاً توصیه نمی کنیم.
,
انتهای پیام/
, ]
ارسال دیدگاه