بابایی فر، استاد خوشنویسی :

در این سالها بی مهری بسیار دیده ام/ ظرفیت رودبار در عرضه محصولات خوراکی خلاصه می شود نه فرهنگی

مسؤول انجمن خوشنویسان رودبار گفت: این شهرستان مهد تمدن است و قدمتی چندین هزار ساله دارد، زمانی که بسیاری از شهرهای گیلان زیر آب بود جام مارلیک در این سرزمین طراحی شده است که این امر مهم بیانگر فرهنگ غنی این شهرستان است.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛از الف الفبای مدرسه درست زمانی که قلم به دست گرفتیم تا به امروز، نوشتن و نگارش بخشی از امور روزمره بسیاری از افراد جامعه است.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,

سهیل بابایی فر استاد خوشنویسی، از سال ۷۲ زمانی که در هنرستان لاکان رشت مشغول تحصیل بود، فراگیری خوشنویسی را نزد استاد سیدعلی حسینی پور را آغاز کرد.

وی سال ۷۸دوره ممتاز خوشنویسی را به پایان رساند و با پشتکار و تلاش مضاعف موفق به اخذ مدرک دوره فوق ممتاز شد.

بابایی فر، بعد از گذراندن دوره ی ممتاز و فوق ممتاز به تهران رفته و شاگرد استاد یگانه و چهره ی ماندگار استاد کیخسرو خروش شد و تحت نظر ایشان موفق به دریافت درجه ی استادی گردید.

تاسیس انجمن خوشنویسان شهرستان رودبار در سال ۸۰ از جمله افتخارات بابایی فر است که با پیگیری منسجم این انجمن را در فهرست انجمن خوشنویسان ایران به ثبت رساند.

بابایی فر، در گفتگو با خبرنگار زیتون خبر می گوید: خوشنویسی سخت ترین هنر است، مثل نقاشی نیست که با ترکیب و استفاده چندین رنگ اثری خلق شود در خوشنویسی مرکبی مشکی روی کاغذ سفید جلوه‌گری می کند و اگر عیبی باشد آن را نمایان می کند.

وی ادامه داد: انجمن خوشنویسان رودبار آخرین انجمن استان گیلان بود که تاسیس شد و دوره آموزش خوشنویسی را در ساختمانی که از ارشاد رودبار در اختیار گرفت آغاز کرد و این فعالیت تاکنون ادامه دارد.

مسئول انجمن خوشنویسان رودبار، ابراز داشت: قبل از بنده زنده یاد افرا خدمات زیادی را برای اعتلای هنر خوشنویسی در این شهرستان متقبل شده بود.

وی بیان داشت: خوشنویسی در شهرستان با مشکلاتی همراه بود که اهم آن نبود یک کار تشکیلاتی منسجم و منظم، از بدنه فرهنگ نبودن متولیان فرهنگی شهرستان و… می باشد.

بابایی فر، اضافه کرد: رفع مشکلات خوشنویسی نیازمند برنامه ریزی منسجم تر در سطوح کلان کشور است، در حال حاضر توجه و اهمیت به خوشنویس و خوشنویسی از سطح کلان تا جزء کمرنگ است.

وی، خاطر نشان کرد: از سال ۸۰ مسئول انجمن خوشنویسانم با خودم می گوییم اگر مسئولیت را نمی پذیرفتم چه می شد و الان هم که عهده دار مسئولیتم چه شده است؟ کسی نه سراغی از ما می گیرد و نه به فکر رفع مشکلات است.

استاد خوشنویسی معتقد است: خوشنویسی باید از پایه و از مدارس تدریس و مورد توجه قرار گیرد. هنر خوشنویسی بخشی از امور درسی دانش آموزان است اما آموزش و پرورش شهرستان رودبار یا معلم هنر ندارد یا تعدادشان معدود است.

تلخ و شیرین بابایی فر استاد خوشنویسی

وقتی از تلخ و شیرین استادی که محاسن و موی سرش را پای دوات و قلم سفید کرده، سئوال می کنیم، با نگاه معنا دارش می گوید: جواب این سئوالتان را باشعری از میرعلی هروی از خوشنویسان بنام می دهم که این شعر تمام حرف دلم را می زند:

عمری از مشق دو تا بود قدم همچون چنگ

تا که خط من بیچــــاره بد ین قانون شد

طــالب من همــه شـــاهان جهاننـــد و مـرا

در بخارا جگر از بهر معیشت خون شد

سوخت ازغصه درونم، چکنم، چون سازم

که مرا نیست ازاین شهـر ره بیرون شد

این بلا بر ســرم از حســن خط آمد امروز

وه کـه خط سلسـله پای من مجـــنون شد

شاید همه حرفهای نگفته بابایی فر در چهار بیت بالا خلاصه شود، وقتی از وی سئوال می کنیم که پشیمان نیست از اینکه خوشنویسی را انتخاب کرده است، گفت: هنر مقدس خوشنویسی موجب برکت و موجب تعالی برای یک هنرمند است و هنر تجلی روح کمال است بویژه هنر خوشنویسی که توأم با ادبیات و احادیث قرآنی است، چگونه می توان ابراز پشیمانی کرد و نادم بود.

در این سالها بی مهری دیده ام

صحبت از بی مهری ها یکی دیگر از بخشهای این استاد خوشنویسی است، وی می گوید: در این سالها بی مهری بسیار دیده ام، وقتی نمایشگاه خوشنویسی با ۷۰ اثر که برای خلقش خون دلها خورده بودم حتی یک خریدار پیدا نشد اثر یک هنرمند را در شهرستان رودبار بخرد.

بسیاری برای بازدید از نمایشگاه هم با اکراه می آیند، کسی به این فکر نمی کند که تنها با خرید یک اثر هنری است که می تواند از خوشنویس حمایت کند، وقتی به این مقوله کم توجهی می شود این بی مهری نیست؟

وی، عدم فرهنگ سازی را مهم ترین دلیل رغبت کم شهروندان نسبت به خوشنویسی عنوان کرد و گفت: رودبار دارای ظرفیهای بسیاری است اما همه این ظرفیت ها برای عرضه محصولات خوراکی و مصرفی خلاصه شده است نه یک شهرستان فرهنگ دوست.

این استاد خوشنویسی، معتقد است: شهرستان رودبار مهد تمدن است و قدمتی چندین هزار ساله دارد، زمانی که بسیاری از شهرهای گیلان زیر آب بود جام مارلیک در این سرزمین طراحی شده است که این امر مهم بیانگر فرهنگ غنی این شهرستان است.

درد و رنج نداشتن مکان های فرهنگی و هنری

وی، ابراز تاسف کرد: رودبار با فرهنگ غنی خود هنوز یک مرکز گالری و نمایشگاه هنری برای به نمایش گذاشتن آثار هنری هنرمندان این شهرستان وجود ندارد، هنوز یک موزه که حق مسلم این شهرستان است وجود ندارد.

بیش از ۷۰ درصد آثار موزه های مرکز استان و مراکز دیگر را اکتشافات تشکیل می دهند که از تپه های باستانی رودبار کشف شده اند اما در شهرستان دریغ از یک موزه و نمایشگاهی که نماد این تمدن باشد.

بابایی ادامه می دهد: کافی است یک روز بعد از ظهر (پایان وقت اداری) درون شهر رودبار قدمی بزنیم تا درد و رنج نداشتن مکان های فرهنگی و هنری را مشاهده کنیم.

بیش از دو دهه از فعالیت بابایی فر یقینا با آموخته هایی همراه بوده است، چرا که خودش معتقد است هنر خوشنویسی مقدس است، وی ادامه می دهد: از خوشنویسی اخلاق را آموختم چرا که هرآنچه که در خوشنویسی به رشته تحریر در آید و از قلم یک خوشنویس جاری می شود برگرفته از احادیث و اشعاری است که عرفان به جزء جزء آن عجین شده است.

ابنا روزگار به اخلاق زنده اند

قومی که گشت فاقد اخلاق مردنی است

معتقدم یک خوش نویس وقتی قلم را از قلمدان بیرون می کشد و اولین مصرعی که انتخاب می کند می نویسد: ادب آداب دارد، لذا ادب و اخلاق در هنر خوشنویسی دارای جایگاه ویژه ای است.

بابایی فر، مباحث فرهنگی را یکی از دغدغه های مهم جامعه می داند و می گوید: افراد بسیاری در انجمن خوشنویسی رودبار دوره دیده اند، در شرایط فعلی جامعه که توجه به مباحث فرهنگی تاسف بار است وقتی عده ای مراجعه می کنند و دغدغه فرهنگ و خوشنویسی دارند برایم قابل توجه است.

متولی فرهنگ باید درد کشیده فرهنگ باشد

این استاد اخلاق هم می دل پری از بی مهری هایی که این سالها دیده دارد و هم مراعات حال متولیان فرهنگ شهرستان را می کند، وی ادامه می دهد:

جهان چون خال و خط و چشم و ابروست

که هرچیزی به جای خویش نیکوست

کسی که متولی فرهنگ شهرستان می شود باید درد کشیده فرهنگ باشد شاید برای ادارت دیگر فرقی نکند چه کسی عهده دار مسئولیت لست اما مقوله فرهنگ اینگونه نیست.

وی داشتن خط خوب را نیاز همه افراد جامعه می داند و اضافه می کند: خط خوب و زیبا انسان را متفاوت جلوه می دهد لذا وقتی نوشتن از ملزومات یک فرد است توصیه می کنم هر دانش آموز نیازمند گذراندن چند دوره فشرده خوشنویسی است.

استاد خوشنویسی، تصریح کرد: خوشنویسی کاربردی ترین هنر است، کسی که نقاش است و موسیقی دان شاید نیاز نباشد نقاشی کند و موسیقی بنوازد اما اینکه هر روز خودکار به دست بگیریم از نیازهای هر فردی است لذا مقوله خوشنویسی باید مورد توجه قرار بگیرد.

اساتید فرهنگی شهرستان فراموش شده اند

وی خواستار توجه به مقوله فرهنگ شهرستان شد و از مسئولان خواست به داد فرهنگ شهرستان رودبار برسند، اساتید بزرگ و بنامی در شهرستان هستند که حتی یادی از آنها نمی شود چه برسد به اینکه یک مجلس بزرگداشت برایشان برگزار کنند. اساتیدی چون جهاندار و مهرگان را کسی نمی شناسد.

بابایی فر تصریح کرد: رودبار دارای پراکندگی ها و قومیت های فراوانی است که این ویژگی می تواند امور هنری را زیبا و هم سختی هایی همراه کند. در این شهرستان قومیت های لر، کرد، ترک، تات و… داریم به راحتی می توانیم بهترین جشنواره های فرهنگی را در این شهرستان برگزار نماییم.

وی افزود: بیش از ۷ نوع گویش در شهرستان داریم که می توانیم با برنامه ریزی و مدیریت بهترین بهره را در مقوله فرهنگ بگیریم اما هیچ اقدامی در این راستا صورت نگرفته است.

این استاد خوشنویسی گفت: برای ترویج و اعتلای هنر نیاز مبرم به ایجاد پایگاه های فرهنگی در شهرهای مختلف این شهرستان هستیم چرا که به دلیل فاصله طولانی مرکز شهرستان از شهرهایش امکان بهره مندی عموم شهروندان از خدمات فرهنگی میسر نیست. لذا تنها راهکار آن ایجاد پایگاه های فرهنگی در شهرهای رودبار است.

بابایی فر گفته هایش را با این ابیات به پایان می رساند:

از خدا جوییم توفیق ادب

بی ادب محروم ماند از لطف رب

بی ادب تنها نه خود را داشت بد

بلکه آتش برهمه آفاق زد

انتهای پیام/رض