گزارش مهرزنجان از چهارشنبه آخر سال؛
ارمغان چهارشنبه سوری مهربانی باشد/ آئین های چهارشنبه سوری در زنجان
زنجانیها در قدیم به رسم یک سنت دیرینه آخرین چهارشنبه سال را که چهارشنبهسوری نام داشت، با برپایی آداب و سنتهای متنوعی به استقبال بهار میرفتند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مهرزنجان، آخرین چهارشنبه سال( چهارشنبه سوری) یکی از متفاوتترین روزهای سال محسوب میشود که در استان زنجان با آئین های خاصی همراه است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مهرزنجان, آخرین چهارشنبه سال( چهارشنبه سوری) یکی از متفاوتترین روزهای سال محسوب میشود که در استان زنجان با آئین های خاصی همراه است.,زنجانیها در قدیم به رسم یک سنت دیرینه آخرین چهارشنبه سال را که چهارشنبهسوری نام داشت، با برپایی آداب و سنتهای متنوعی به استقبال بهار میرفتند. هر چند که امروزه گذر زمان موجب فراموشی برخی از این مراسم شده است. با این حال مردم این دیار کهن این روز را با شور و شادی خاصی گرامی میدارند.
,طبق یک سنت دیرینه در زنجان قدیم مرسوم بوده که شب چهارشنبه آخر سال آتش میافروختند. شلیک تفنگ،ترقه و سایر مواد منفجره نیز از وسایل و ابزار شور و شادی مردم در این روز خاطرهانگیر بود. رسم بر این بود که تمامی چهارشنبههای اسفندماه جشن گرفته شود. هرکدام از این چهارشنبهها نیز دارای اسم خاصی بود. به اینترتیب که چهارشنبه اول اسفند «یئکه چهارشنبه»، چهارشنبه دوم اسفند «کیچئک چهارشنبه»، چهارشنبه سوم «کوله چهارشنبه» و چهارشنبه چهارم «ایل آخر چهارشنبه» نامیده میشد.
,,
شال انداختن
, شال انداختن,مراسم شالاندازی سنت و آیینی است که امروزه از زندگی شهری رخت بربسته اما هنوز در بیشتر مناطق روستایی زنجان معمول است. پیشرفت تکنولوژی و فرهنگ شهرنشینی این رسم زیبا را به محاق فراموشی سپرده است.
,بعد از مراسم آتش افروختن در چهارشنبه، جوانان بر بام خویشان و همسایگان رفته و دستمالی را از پنجره و در روستاها از روزن بامها به درون آویزان میکردند و صاحب خانه دستمال را از آجیل و میوه و سایر هدایا پر میکرد و میگفت: «چکاللهمطلبین وئرسین...» یعنی: «بکش؛ خداوند مرادت را بدهد».
,یک شهروند زنجانی در این باره میگوید: نوجوانان و جوانان با برداشتن شال یا توبرهای در چهارشنبهسوری با تاریک شدن هوا به پشت بام دوست و آشنا میرفتند و شال خود را از سقف که دریچهای برای تهویه بود، آویزان میکردند، صاحب خانه هم تحفهای به آن میپیچید. صاحب خانه اگر شال را میشناخت تحفهای را به شال میبست و اگر تازه داماد خانهاش بود، هدیه نوروزی را به روز بعد موکول میکرد. فردای آن روز بره یا گوسفندی را که درشان تازه داماد بود به او میدادند.
,امروزه شال اندازی در برخی روستا ها رواج داشته و همه ساله با رسیدن به آخر سال کودکان این آیین را زنده می کنند.
,امید است امسال با دوری کردن از مواد محترقه و ... چهارشنبه سوری بهانه ای باشد برای مهربانی بیشتر و اینکه خانواده ها با حضور در کنار هم با شیوه سنتی و با سبک زندگی اسلامی این ایام را پاس دارند.
,سلامتی بزرگترین نعمتی است که خداند به انسان داده و انسان می تواند با رفتار صحیح خود، قدر این نعمت را داشنه و شکر گذار خدا باشد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه