اردل وارث گنجینه بزرگ از نیاکان
مردم شهرستان اردل وارث گنجینه بزرگ از نیاکان خود می باشند و در گذر زمان اصالت خود را حفظ کردند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هفت چشمه، اردل به عنوان مرکز شهرستان اردل با ۱۸۵۰ متر ارتفــاع از سطح دریا در قسمت غربی استان چهارمحال و بختـیاری از شمال به شهرستان کیار و فارسـان و از شرق به شهرستان بروجن، از غرب به لردگان و از غرب به شهرستان ایذه (خوزستان) منـتهی میشود. محـدوده عمومی این شهرستان از دیرباز به نام منطقه اردل و پشتکوه بختیاری شهرت داشت. اردل هم به لحاظ قدمت و هم به لحـــاظ پیشینه تاریخی یکی از مناطق مهــم استان و بختیاری است. اردل در طول جغرافیایی پنجاه درجه و پنجاه دقیقه شرقی و عرض سی و دو درجه شمالی قرار دارد. موقعیت جغرافیایی خاص آن از جمله کوههای سر به فلک کشیده، درهها و تنگههای عمـــیق، عبور و تلاقی دو جاده اصلی و تاریخی یعنی جـاده باستانی دسپـارت (شوشـتر، ایذه، اصفهان) که با عبـور شاخه اصلی (غربی) ازمسیر دوپلان (گورمیــزه) اردل - بهشـتآباد، وجود کـارونســـراهای شلیـل (میانکـوه) و خــان اوی (تنــگه درکش ورکش) و همچنین ایلراه (شوشتر، بازفت، اردل - چغاخور) از آن میباشد. وجود پلهـای تاریخـی دوپلان، پل ملک و بهشتآباد موجب گردید که این راهها به اردل متـصل و در عین حال با تنگهها و ایلراههای مختلف منـاطق دیگـر ارتبـاط داشـته باشنـد. که این عـوامل باعث گـردید تا شهرستـان اردل (پشتکـوه بختـیاری) از دیرباز به عنـــوان محل تلاقی این دو راه اصلی ازاهمیت خاصی برخوردار باشد.
جشن عید نوروز
نوروز عید باستانی ملت ایران است. هرساله اولین روز بهار را جشن میگیرند نوروز ریشه در تاریخ ایران دارد. همچنین قبل از فرارسیدن عید، زنان به پختن سمنو میپردازند. شب قبل از عید نزد اهالی شب عید علفه نام دارد مردم نیز این روز را جشن میگیرند. چند ساعت نزدیک تحویل سال سفره هفت سین چیده میشود و روی آن هفت چیز که اول آنها سین میباشد مانند سمنو، سیب، سبزه، سنجد، سرکه، سماق و سیر چیده میشود. و همه خانوادهها قبل از تحویل سال دور سفره جمع میشوند و منتظر سال جدید میمانند و بعد از آغاز سال، سال جدید را به همدیگر تبریک میگویند. بعد از تحویل سال مردم برای دید و بازدید به خانه همدیگر میروند و کوچکترها به دیدن بزرگترها میروند و با نقل و شیرینی از یکدیگر پذیرایی میکنند و بزرگترها به بچههای کوچک عیدی میدهند که این عیدی پول میباشد و بچهها در روزهای اول سال جدید بسیار خوشحال میباشند و در پی جمعآوری عیدیهای خود میباشند و شاید بتوان گفت از جمله دلایلی که عید نوروز هیچگاه از ذهن ایرانیان پاک نشده این است که سراسر روزهای عید نوروز عیدی گرفتن، سرزدن به آشنایان، خوردن شیرینی و آجیل و .. میباشد.
لباس محلی زنان
لباس امروزی زنان اگر چه با گذشته کاملاً متفاوت است اما هنوز علاقهمند به پوشش محلی و بختیاری خود هستند و در جشنها و مراسم عروسی از آن استفاده میکنند که بسیار هم زیبا و گرانقیمت میباشد و از پارچههای خوشرنگ و از جنس مخمل و پارچههای حریر و پولک دار برای دوخت آنها استفاده میشود.
یکدست لباس محلی شامل لچک، پیراهن، مینا، تنبون (شلوار) و جلیقه که توسط زنان خیاط لباس محلی دوخته میشود. لچک: پارچه مخمل مرغوب به طول ۳۰ سانتیمتر و عرض ۲۰ سانتیمتر که روی آن را با پولک، منجوق و الماس نما به صورت اشکال هندسی میدوزند و ۳۰ تا ۴۰ سکه اشرفی گوشه دار به لبه آن میدوزند.
مینا: ۴ متر پارچه ظریف از جنس تور یا حریر میباشد روی سر و لچک قرار داده به صورتی که زیبایی لچک گرفته نشود و از پشت سر تا پشت پا میرسد.
پیراهن: از سه متر پارچه دوخته میشود و به صورت چاکدار است.
تنبون (شلوار): عبارت است از هفت متر پارچه که آن را به شکل چیندار دوخته و بالای آن یک راه کش دوخته میشود که به صورت خیلی زیبا و پر چین است.
جلیقه: گاهی از جنس تنبون یا پیراهن میدوزند و یا آماده تهیه میکنند. لباس بختیاری یکی از زیباترین لباسهای سنتی در جهان میباشد.
لباس محلی مردان
لباس محلی مردان که امروزه در بیشتر جشنهای عروسی آن را میپوشند بسیار زیبا است. کلاه نمدی، شلوار دبیت و چوقا لباس محلی مردان را تشکیل میدهد.
کلاه نمدی: از جنس نمد مالیده شده و سیاه رنگ میباشد که به آن کلاه خسروی گویند و آن را به خسرو پرویز نسبت میدهند.
شلوار دبیت: از جنس پارچه سنگین به رنگ مشکی به اندازه ۲ متر و نیم و بالای آن سه راه کش دارد و در پایین آن به نام در پا ۴ رشته دوخته میشود و بسیار گشاد است.
چوقا: لباسی است پالتومانند که تا زیر زانو را میپوشاند و بدون آستین است از جنس پشم گوسفند که توسط زنان عشایر بافته می شود و به راه راه و بسیار ظریف میباشد.
بازیهای محلی
بازیهای محلی زیادی توسط کودکان و نوجوانان و حتی بزرگسالان در زمانهای گذشته دراردل انجام میشده ولی امروزه بسیاری از این بازیها بدست فراموشی سپرده شده است و برخی هنوز ماندگاری خود را حفظ کردهاند از جمله:
الختر: نوعی بازی است که بازیکن یک پای خود را با دست گرفته و با پای دیگر به عقب و جلو میرود و بازیکن دیگری از طرف مقابل به همین نحو عمل کرده به طوریکه به همدیگر برسند و همدیگر را هل داده تا یکی به زمین بخورد و دیگری پیروز میشود.
جهنمی، هارهارونکی، تیر و کمان بازی و یک غل و دو غل، چوگان (گو چو) از دیگر بازیهای محلی میباشند.
غذاهای محلی
بعضی از غذاهای محلی اردل در هیچ جای دنیا یافت نمیشوند.
آب ترشی: آرد و پیاز را با هم سرخ میکنند و ترشی انار را با مقداری آب و چند برگ زردآلو به آن اضافه میکنند و بعد از چند دقیقه جوش زدن آماده خوردن میشود.
شولوا: برنجی که با دوغ میپزند.
گمنه: گندم را آسیاب کرده و آن را به صورت دمپخت میپزند.
برشتوک: آرد را با روغن حیوانی سرخ کرده و مقداری شکر به آن اضافه و از روی اجاق برداشته و مقداری ادویه به آن اضافه میکنند.
آش کاردین: کادرین گیاهی است که در اکثر کوههای بختیاری و اطراف اردل میروید آن را چیده و خشک میکنند و به صورت آش سبزی میپزند.
کاچی: آرد را سرخ کرده و مقداری آب جوش روی آن ریخته و چند قاشق شکر به آن اضافه میکنند و بعد از ۲ الی ۳ دقیقه از روی اجاق بر میدارند.
آش کشک: کشک را ساییده برنجها را با مقداری آب روی اجاق گذاشته ود وغ کشک را به آن اضافه میکنند.
انتهای پیام/
,
, جشن عید نوروز,
,
,
,
, لباس محلی زنان,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, لباس محلی مردان,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, بازیهای محلی,
,
,
,
,
,
,
,
, غذاهای محلی,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه