به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از موج رسا, خورشید همواره در چشمان مادرانی طلوع می کند که به دور دستها خیره شده اند و برای فرداها مردان و زنانی می پرورانند تا در زمین، این امانت الهی، جانشینی آسمانی باشند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, موج رسا,سیزدهم جمادی الثانی، یادآور روزی غم انگیز است، روزی که در آن مادری فداکار و بانویی با عظمت از تبار دلاوران، به سوی معبود پر کشید.
,نامش فاطمه و کنیه اش امُّ البنین است، پدرش حِزام و مادرش ثمامه یا لیلاست، همسرش علی بن ابی طالب (ع) و فرزندانش عباس(ع)، عبداللّه، جعفر و عثمان هستند، که هر چهار نفرْ در سرزمین کربلا و در رکاب امام حسین (ع) به شهادت رسیدند.
,ثمره زندگی مشترک ام البنین (س) با حضرت علی (ع) ، چهار پسر بود که به دلیل داشتن همین پسران، او را ام البنین، یعنی مادر پسران می خواندند.
,فرزندان ام البنین همگی در کربلا به شهادت رسیدند و نسل ایشان از طریق عُبیداللّه فرزند حضرت ابوالفضل (ع) ادامه یافت.
,با شهادت چهار فرزند ام البنین (س) در کربلا، این بانوی شکیبا، به افتخار مادر شهیدان بودن نائل آمد و درکنار همسر شهید بودن، افتخاری دیگر بر صفحه افتخاراتش افزوده شد.
,او پس از واقعه عاشورا، از مرثیه خوانی و نوحه سرایی استفاده کرده تا ندای مظلومیت کربلاییان را به گوش نسل های آینده برساند.
,ایشان هر روز به همراه پسرِ حضرت عباس (ع)، عبیداللّه که همراه مادرش در کربلا حضور داشت و سند زنده ای برای بیان وقایع عاشورا بود، به بقیع می رفت و نوحه می خواند.
,حضرت ام البنین (س) با حضور عبیداللّه که سند زنده کربلا بود، جلسه تشکیل می داد، این یک روش بسیار کاربردی در زمانه خوف و خفقان آن دوران بود، تا این پیام امروز به همه نسل ها رسید است.
,حضرت ام البنین (س) شاعره بود، با اشعارش هم حماسه کربلا را بازگو می کرد و هم در قالب عزاداری به حکومت وقت، نوعی اعتراض می کرد و مردم را که اطراف او جمع می شدند، از جنایات بنی امیه، آگاه می کرد.
,در این باره هم اشعار سوزناکی ایشان در رثای شهدای کربلا و چهار فرزند خودشان در بقیع می خواندند و می گریستند، که این حالات، حتی گریه دشمن سرسخت اهل بیت یعنی مروان حکم را هم درآورد.
,مروان حّکم کسی است که، دشمن اهل بیت بود و به حاکم مدینه گفته بود، امام حسین را همین جا گردن بزن، او که چنین موجود رذلی بود، ولی در جلسه ای با حضور حضرت ام البنین (س) چنان تحت تاثیر سوز اشعار حضرت امالبنین (س) قرار میگیرد که اشکش جاری میشود.
,حضرت ام البنین (س) از بانوان با معرفت و پر فضیلت نسبت به خاندان نبوت بود، محبت و دلبستگی خالص و شدید ی نسبت به اهل بیت (ع) داشت و خود را وقف خدمت به آن ها کرده بود.
,زندگی سراسر مهر و عاطفه و مبارزه ام البنین (ع)، رو به پایان بود، او به عنوان همسر شهید، رسالت خویش را به خوبی به پایان رسانید و فرزندانی تربیت کرد که فداییِ ولایت و امامت بودند.
,او، بعد از زینب کبری (س) دار فانی را وداع گفت، ولی تاریخ نِگاران سال ارتحال او را متفاوت نگاشته اند، به طوری که عده ای سال ارتحال حضرت ام البنین (س) را سال 70 قمری بیان کرده اند و عده دیگری تاریخ وفات آن مادر فداکار را، سیزدهم جمادی الثانی سال 64 قمری دانسته اند که نظر دوم از شهرت بیشتری برخوردار است.
,ام البنین، مادر پسرانِ علی (ع) ، بعد از عمری تلاش، شکیبایی و استقامتْ با اهدای چهار فرزند رشید به پیش گاه مولایش، حسین بن علی (ع)، با دلی مالامال از محبت و عشق، راهی دیار دوست شد و در بقیع، آرام گاهِ خوبان، در جوار دیگر فرزند زهرا (ع) برای همیشه رحل اقامت افکند.
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه