لذت کپرنشینی و طبیعت بکر محروم ترین نقطه کشور+تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز ؛ شهرستان بشاگرد به مرکزیت شهر سردشت یکی از شهرستان‌های واقع در شرق استان هرمزگان با مساحت بیش از ۹ هزار کیلومترمربع است که در سال ۸۷ به شهرستان ارتقاء یافت و یکی از محروم ترین نقطه هرمزگان است اما لذت کپر نشینی و طبیعت بکر بشاگرد باید از نزدیک لمس کرد.

پس از انقلاب با حضور جهادگران جهاد سازندگی در این منطقه و نیز افراد تاثیرگذاری همچون مرحوم حاج عبدالله والی و شهید آوینی روند تحولات در این منطقه آغاز شد و از ان جایی که ساکنان منطقه این نقطه محروم معتقد هستند که نام بشاگرد از ریشه عبارت «پخش کرد» است و دلیل آن را تقسیم و پخش عادلانه آب باران به طور متناوب و طبیعی در تمامی منطقه بشاگرد بیان می کنند.

این عبارت به دلیل کثرت استعمال به بشگرد و بشاگرد تبدیل شده است و این سرزمین در لهجه محلی «بشگرد» و اهالی آن را «بشگردی» می خوانند و به دلیل بی ادعایی مردمان ولایی و مرزداران است که خمینی شهر را به نام پیرجماران نام نهادند.

کپرنشینی، ناشی از شرایط خاص اقلیمی و آب‌وهوایی مناطقی از جنوب کشور است و متداول ترین و مناسب ترین روش های تهیه مسکن میان بشاگردیان بوده و از قدیم در این منطقه رواج داشته است که اکنون به یکی از جاذبه های گردشگری در منطقه تبدیل شده استکپرنشینی، ناشی از شرایط خاص اقلیمی و آب‌وهوایی مناطقی از جنوب کشور است.

یکی از کهن ترین و اصلی ترین صنایع دستی استان هرمزگان و به خصوص منطقه بشاگرد حصیربافی است و بافته های پشمی، دوخت برقع و خشابه، گلابتون دوزی، نقش حنا، زری بافی از زیباترین از دیگر صنایع دستی زنان هنرمند بشاگرد است.

مواد اولیه موردنیاز این هنر «پیش» نام دارد که از بوته داز تهیه می شود که در منطقه به وفور یافت می شود اما این روزها بشاگرد و گافر دردمندانه نفس می کشند و گافر در صفرترین نقطه محرومیت استان ثروتمند هرمزگان با صنایع متعدد و ذخایر فراوانی واقع شده است.

مهمترین بافته حصیری مورد استفاده در بشاگرد تخیر است که یکی از مهم ترین نیازمندی های ساخت کپر به شمار می رود.از مهم ترین ابزارهای حصیری که بافت آن ها در منطقه رواج دارد می توان به تولک، تَخیر(حصیر)، بیوِزگ (الک)، مُشاک (جارو)، ساچی (کیف)، سواس (کفش) و بادبزن اشاره کرد.

شاخ و برگ درخت خرما و نخلستان های خودروی محلی از مصالح اصلی ساختمانی کپر است که پوشش سقف، بدنه و کف آن از حصیرهای بافته شده در محل است و همچنین مکان های عمومی چون مسجد، حسینیه و جایگاه مراسم عزاداری نیز از کپر ساخته می شود.

شهرستان بشاگرد بیش از ۴۰ هزار نفر جمعیت مساحت دارد و بیش از ۲۷۰ روستا و آبادی دارد و اکوسیستم کوهستانی آن شرایط زیست گونه‌های مختلف گیاهی و جانوری را فراهم نموده است.

خرس، پلنگ، بز کوهی، کفتار، گراز، گربه وحشی و انواع پرندگان در کوه های بشاگرد یافت می‌شود و سیر و سیب بشاگرد کیفیت بسیار بالایی دارد و میوه‌های سردسیری همچون هلو، انار و انگور در این شهرستان کشت می‌شود.

وجود کوهستانها و مناطق صعب العبور سبب شده جاذبه های طبیعی و گردشگری همچون آبشارها، دریاچه ها، رودخانه ها، باغ های میوه و صنایع دستی منحصر به فرد و زیبای این منطقه کمتر شهرت بگیرد و اکنون بوستان زیبای سردشت بشاگرد با امکانات اسکان موقت آماده پذیرایی گردشگران است.

در خانه مردمان خونگرم و مهمان نواز بشکردی همیشه به روی رهگذران باز است و گذراندن یک شب در کپر خاطره ای است شیرین که هرگز فراموش نخواهد شد و سد سهران نیز از دیگر مناطق زیبا و دیدنی بخش گوهران شهرستان بشاگرد با ارتفاع پی۲۰ متر که در ۶۰ کیلومتری شهر سردشت ساخته شده است.

منطقه بکر سد سهران به دلیل دارا بودن آب و هوای مساعد و بهاری مکانی مناسب برای پیاده روی، برگزاری اردوهای یک روزه سیاحتی، صعود به ارتفاعات نزدیک سد سهران، ماهیگیری و قایقرانی است که جذابیت های طبیعی این منطقه علاقه و رغبت دیدار مجدد مسافران و گردشگران را از این منطقه افزایش می دهد.

پوشش گیاهی و نی زارهای زیبا در کنار دریاچه سد ورود و بازدید گردشگران و مسافران را نیز چند برابر کرده است و زمینه ماهیگیری برای مسافران که قلاب و وسایل ماهیگیری به همراه دارند در این سد آماده است و مسافران می توانند بعنوان یک ورزش و تفریح در مکان سد سهران به ماهیگیری بپردازند و ماهی های سردسیری همچون قزل آلا و کپور پرورش را صید کنند.

بشاگرد از شمال به استان کرمان، از مشرق به استان سیستان و بلوچستان‌، از جنوب به بخش مرکزی شهرستان جاسک و از غرب به بخش مرکزی شهرستان میناب محدود می شود.

انتهای پیام/