پاسخ به اظهارنظر سطحی حقوقدان الشتری در ارتباط با سخنان رهبر معظم انقلاب
حقوقدان الشتری یک روز پس از سخنرانی رهبر انقلاب اسلامی در مشهد مقدس با بارگذاری مطلبی در فضای مجازی در واکنش به سخنان مقام معظم رهبری نوشت: «این حرفای دیروزش را کیهان هم می زند؛ نیازی نبود خودش را هزینه دلواپسان کند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سفیرافلاک، این حقوق دان الشتری عنوان کرد: رهبری یک سرمایه اجتماعی است. حیف است شأن و مقام معنوی ایشان به دعواهای جناحی فروکاسته شود. رعایت شأن و مقام معنوی و سیاسی بالای خودشان را بکنند». در ارتباط با این مطلب نکات زیر به ایشان و برخی دیگر از روشنفکر نماهایی سیاسی قابل تذکر است:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سفیرافلاک،,اول اینکه؛ حضرت آقا حرف های کیهان را نزد؛ بلکه کیهان بصیرت داشت و زود فهمید. این همان فهمی است که سالهاست خیلی ها فهم درکَش را ندارند و خود را از عقلایی می دانند که باید در «مجلس»ها برای تمامیت ارضی تصمیم بگیرند.
,هر چند فهم بالای شورای محترم نگهبان با بصیرت انقلابی اش آرزوی تأیید صلاحیت را در دلشان گذاشته است. البته برپایه کلام نورانی حضرت علی (ع) که فرمودند: «غفلت پیوسته، بصیرت را کور گرداند». احساس می شود که روشنفکرنماهای خودباخته به آمریکا آنچنان کور رنگی فکری پیدا کرده اند که هر روز بر غفلت های دیروزشان افزوده می شود.
,دوم اینکه دلواپس نظام اسلامی بودن یک ارزش است و اولین بار این واژه پس از تذکرات و دلواپسی های رهبر انقلاب در ارتباط با معادلات سیاسی چند سال اخیر شکل گرفت. اینکه جناب کنعانی طوری واژه دلواپسان را بیان می کنند که انگار عمل خلاف عرفی است؛ خود جای تأمل دارد آن هم نسبت به کسی که فرم ثبت نام در انتخابات مجلس خبرگان را پر کرده و خود را در حد فقیه تصور می کند. برادر عزیز به قول رهبر انقلاب «دلواپس بودن جرم نیست».
,ما دلواپس سرکارگذاشته شدن توسط زورگوها هستیم؛ ما دلواپس خون شهیدان وطن هستیم؛ ما دلواپس آرمان های امام خمینی(ره) هستیم؛ ما دلواپس اسلام هستیم؛ ما دلواپس غرور ملی و تمامیت ارضی هستیم. اگر کسی دلواپس این چیزها نباشد، یک ایرانی وطن فروش بیش نیست که دیروز با کیف انگلیسی و امروز با ژست آمریکایی همه ی چیزهایش را در نگاه نانوشته و ناخوانده ی غرب می آورد.
,دوم اینکه؛ اگر خاطر مبارکتان باشد- که شک دارم- رهبر انقلاب در اولین نماز جمعه بعد از انتخابات ریاست جمهوری دهم (29/3/1388) فرمودند: «یک خطاب آخری هم عرض کنم به مولامان و صاحبمان، حضرت بقیةاللّه (ارواحنا فداه): ای سید ما! ای مولای ما! ما آنچه باید بکنیم، انجام میدهیم؛ آنچه باید هم گفت، هم گفتیم و خواهیم گفت. من جان ناقابلی دارم، جسم ناقصی دارم، اندک آبروئی هم دارم که این را هم خود شما به ما دادید؛ همهی اینها را من کف دست گرفتم، در راه این انقلاب و در راه اسلام فدا خواهم کرد؛ اینها هم نثار شما باشد.
,سید ما، مولای ما، دعا کن برای ما؛ صاحب ما توئی؛ صاحب این کشور توئی؛ صاحب این انقلاب توئی؛ پشتیبان ما شما هستید؛ ما این راه را ادامه خواهیم داد؛ با قدرت هم ادامه خواهیم داد؛ در این راه ما را با دعای خود، با حمایت خود، با توجه خود، پشتیبانی بفرما». رهبر انقلاب برای دفاع از انقلاب و اسلام با کسی تعرف ندارد؛ روزی در مقابل حزب الهی هایی ایستاد که خود را به اصطلاح در ولایت ذوب می دیدند و رفتاری انجام می دادند که به صلاح کشور نبود؛ روزی دیگر مشایی را با چند کلمه از معاون اول رییس جمهوری کنار گذاشت و دیگر روز وزیر اطلاعات دولت دهم را با اقتدار در جایگاهش تثبیت کرد و امروز هم در مقابل بدعهدی آمریکایی ها حرف می زنند. بهتر است دوستان به این نکته توجه داشته باشند که رهبر بعد از خدا با مردم است و برایش فرقی نمی کند که چه کسی طرفش باشد. سوم اینکه؛ تمام سخنان رهبر معظم انقلاب بر پایه بی اعتمادی به آمریکا و تأکید بر توانمند شدن توان داخلی صورت گرفت؛ آن هم آمریکایی که پسابرجام را تا این لحظه ناکام گذاشته و در حال فرصت سوزی ملی برای ایران اسلامی است. حال چطور می شود نسبت به کسی که در حال خیانت به ناموس است لبخند زد و دست درازی و چشم چرانی هایش را با لبخند پاسخ داد. غیرت هم چیز خوبی است اگر داشته باشیم...
,چهارم اینکه ؛ تا بدین لحظه نه تنها چیزی از آمد و شد ها با کدخدا حاصل نشده است؛ بلکه آمریکا مرتب در حال کارشکنی است و داخلی ها هم همچنان در حال دلگرم نگه داشتن و دفاع پوچ از پوچ های خودساخته هستند و در این بازی گل یا پوچ به جای تأمل و تعقل در باب ارتقا توان داخلی مرتب به خودی گل می زنند. حال که چیزی از این بازی تابحال عاید کشور نشده است و این صراحت کلامی بود که رهبر انقلاب بدان اشاره کرد. سوال این است که چطور باید نسبت به کسی که هیچ کاری انجام نداده اعتماد داشت؟!
,سوال دیگری که باید از روشنفکر نماهایی که خیلی خوششان از کدخدا می آید پرسید این است که کدخدا به دنبال خان بازی است و ما اگر نخواهیم رعیت باشیم و توسری نخوریم چکار باید بکنیم؟! انگار جنابتان فراموش کرده که 37 سال است انقلاب شده و جمهوری اسلامی پایان خان بازی بود.
,پنجمین نکته را با یک مثال شروع می کنم و آن هم اینکه چرا ما با ژاپن، چین، اندونزی و... مشکل نداریم؛ چون آنها زورگو نیستند و ما هم دوست نداریم دست زور بالای سرمان باشد اما آمریکا تمامیت خواه است استکبار به دنبال استحمار است و تنها یک ایرانی خود فروخته تن به مستحمره شدن می دهد.
,برادر عزیز نگاه ات را نسبت به انقلاب و نظام اسلامی تغییر دهید؛ آمریکا به دنبال مقابله با ایدئولوژی انقلاب است؛ مشکل آمریکا حقوق بشر و هسته ای نیست، چون اگر بود ضد حقوق بشرترین کشور، آل سعود و خطرناک ترین کشور، اسراییل است. واقعا نمی دانم شما با این درجه از فهمتان که ترشح می کنید، چون می فهمید که مشکل آب خوردن مردم با برداشته شدن تحریم ها حل می شود، اما نمی فهمید که آمریکا با نظام اسلامی دشمن است... مگر اینکه با این تصورات نیت های سوء داشته باشید؛ که انشاءالله اینچنین نیست.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه