چهل روز در سوگ علمدار و پرچمدار سینمای انقلاب
سلحشور سینمای ایران در سلحشوری اگر نگوئیم بیهمتا بود؛ دست کم باید گفت الگو و نمونه بود، هم در حرفهی خود متخصص بود و هم صاحب سبک، پاک و مخلص و به ذرهای عدول از ارزشهای متعالی برنمیتابید و از این که هنر قرآنی تا حد بالایی مهجور بود رنج میبرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی طنین یاس، چهل روز از عروج ملکوتی هنرمند متعهدی سپری شد که از اهالی اسلام و قرآن بود و قلبی مالامال از عشق به اهل بیت نبوت و امامت داشت. رادمردی که در تقوا و پرهیزکاری کم نظیر بود. گذر ایام نشان خواهد داد که سینمای ایران چه گوهر گرانبهایی را از دست داد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, طنین یاس,سلحشور سینمای ایران در سلحشوری اگر نگوئیم بیهمتا دست کم باید گفت الگو و نمونه بود، هم در حرفهی خود متخصص بود و هم صاحب سبک، پاک و مخلص و به ذرهای عدول از ارزشهای متعالی برنمیتابید و از این که هنر قرآنی تا حد بالایی مهجور بود رنج میبرد. اهالی هنر نه در مراسم تشییع و خاکسپاری و نه پس از آن حق مطلب را در حد مطلوب در حقش ادا نکردند حتی برخی از این جماعت گفتند چرا بیشتر تشییع کنندگان سلحشور رجل سیاسی، نظامی و امنیتیاند؟ با طرح این پرسش: مگر ایشان یک فرد امنیتی بودند!؟ صاحبان این تفکر عقده گشایی کردند و رسانهی ملی نیز کم گذاشت انگار عدهای به رفتن او راضیتر بودند. سلحشور که با خدا معامله کرده بود تا واپسین دم حیات در اندیشهی احیای سینمای اسلامی بود و هرگز ذرهای مرعوب جریانهای فاسد و منحرف حاکم بر سینما نشد و با بیان فصیح و رسا به افشای مفاسد سینمای ایران و جهان پرداخت و هزینههایش را نیز با جان دل پذیرا شد.
,سلحشور زلال بود، جاری در بستری سیال؛ شوریده دل، عاشق سینما و هنر متعالی. او در صحنه و پشت صحنه حریمها را کاملاً پاس میداشت و براساس گفتههای سرکار خانم کتایون ریاحی، بازیگر نقش زلیخای مجموعهی یوسف پیامبر(ع)، بازی در این نقش را به لخاظ برخورد متعالی سلحشور نویسنده و کارگردان از راحتترین دورهی کاریاش به لحاظ فضای امنی که ایشان ایجاد کرده بود ذکر میکند. سلحشور فضای حاکم بر ساحت هنر را برازندهی جمهوری اسلامی ایران نمیدانست و ردپای صهیونیستها را در آن لمس میکرد و بر این باور بود این که در انقلاب اسلامی اگر در عرصههای دیگر ردپای دشمن کمرنگ شده لکن سینمای ایران را غرب و هالیوود رهبری میکند
,سلحشور عاشق کارش بود لکن بستر موجود را شایستهی این کار نمیدانست. برخی در داخل گفتههای دشمن را نشخوار میکردند ولقب تندرو به نیروهای ارزشی و انقلابی میدادند و سلحشور سینمای ایران از نگاه آنان از این طیف بود. رهبر انقلاب در این زمینه میفرمایند:« از این که عدهای را تندرو میگویند مقصود و معنایی دارند و دوستان و برادران داخل مراقب عدم تکرار آن باشند. آنهایی که میگویند تندرو، منظورشان کسانی است که در راه انقلاب مصممتر و پایدارترند. حزباللهیها را میگویند تندرو. میانهرو [هم] کسی است که در مقابل آنها تسلیم باشد».
,سلحشور تکلیفمدار بود و منافع ملی را بر منافع شخصی ترجیح میداد و نگرانی عمیق خود را از نفوذ دشمن در عرصهی هنر به ویِژه سینما به اشکال مختلف بیان میداشت و واکنش برخی به اصطلاح هنرمندان را برمیانگیخت.او دلخوری و ناراحتیاش را با وصیت به عدم خاکسپاری پیکر مطهرش در قطعهی هنرمندان بهشت زهرا با خود به سرای باقی برد.
,سیدحسن نصرالله در باب مجموعهی یوسف پیامبر(ع) او چنین اظهار داشته است:«قویترین کار فرهنگی که جمهوری اسلامی تا کنون انجام داده است، مجموعه یوسف پیامبر است سخنرانی خودم را به پخش سریال حضرت یوسف دادم و گفتم سخنرانی مرا بعد از سریال پخش کنید».
,چهل روز است که جمهوری اسلامی ایران در سوگ بزرگ مردی از تبار هنر نشسته است که دور است سینمای ایران بتواند حالا حالاها چون او را تحویل جامعهی هنری نماید. مجموعههای تلویزیونی تاریخی – مذهبی: ایوب پیامبر(ع)، مردان آنجلس، یوسف پیامبر(ع) از کارهای فاخر این هنرمند ارزشی و انقلابی میباشند که نه فقط مردم ایران بلکه جهانیان آنها را دیدند و پسندیدند؛ به ویژه مجموعهی آخری از ایشان چهرهای بینالمللی ساخت. این اثر فاخر چندین بار از تلویزیون کشورهای اسلامی به نمایش درآمد.
,فرجالله متعلق به جهان اسلام بود و جامعهی هنری باید به داشتن چنین هنرمندی مباهات مینمود لکن بجای این کار بیمهریها به جانب وی باریدن گرفت. صد حیف که اجل مهلتاش نداد او قصد داشت مجموعهی حضرت موسی(ع) را که تدوین و نگارش آن را با صرف وقت و دقتی مثال زدنی به پایان برده بود به مرحلهی ساخت و نمایش برساند. مجموعهای که اگر به دست با کفایت ایشان کارگردانی میشد موجبات خشم و نگرانی بیش از پیش صهیونیستها را در پی داشت. امید که با پیگیری خانواده آن عزیز سفر کرده و همت دوستان و هنرمندان متعهد و رسانهی ملی این مهم محقق شده و موجبات شادی روحش فراهم گردد. سلحشور با ساخت مجموعههای نفیس موصوف سبب شناخت و سربلندی جمهوری اسلامی ایران در گسترهی جهان شد. خیلی از جهانیان به وجودش افتخار مینمودند لکن بر اساس پیش گفته او در موطن خویش قدرش نا شناخته ماند. جماعتی حسود و مدعی روشنفکری و هنر، چشم دیدنش را نداشتند و بدتر از دیگران عمل نمودند.
,خمیر مایهی ساختههای هنری سلحشور برگرفته از متون مذهبی بود. به گفتهی جمال شورجه، یار غار سلحشور، ایشان علمدار و پرچمدار سینمای انقلاب بود و آثارش آمیخته با مضامین قرآنی و شعائر دینی و سنت رسولالله(ص). او همیشه با وضو در صحنه حاضر میشد. ایشان سلحشور را بزرگ شده پای منبر و مأنوس باقرآن و مسلط بر روایات و معارف دینی معرفی میگند و از سلحشور به عنوان انسانی خودساخته، پخته، فنی و هنری یاد میکند. این که بیتکلف بود و کارهای بر زمین مانده را انجام میداد. این کارگردان متعهد ازدغدغههای شدید سلحشور در تربیت جوانان در ساخت کارهای هنری، برای نقش آفرینی در عرصهی هنرانقلابی و اسلامی میگوید، این که جوانان علاقمند مذهبی و مقید برخوردار از ذائقههای هنری را ذیل عنوان طرح قصههای تبیان جمع نموده و به نگارش قصههای واقعی که در آن حکمت و عبرت الهی باشد میپرداخت و برای تحقق این کار از آبروی خود خرج میکرد که حاصل کار آماده شدن حدود۴۰ قسمت ۴۵ دقیقهای از دل این طرح است
,سعید حدادیان سلحشور را متولد محراب و مسجد که نمایشهای مذهبی را به مساجد برد میشناسد.
,منصور ابراهیمی از نویسندگان مجموعههای یوسف پیامبر و حضرت موسی علیهم السلام میگوید: از سلحشور یاد گرفتم که آنچه ما را از دامهای اندیشه و خطای فکر نجات می دهد ایمان است
,حجتالاسلام بصیر فرزند مرحوم سلحشور، نگاه ایشان به هنر را فراتر از هنر برای سرگرمی میداند این که پدر میگفت سینمای مملکت اسلامی باید در خدمت اهداف اسلامی باشد، بصیر به دل مشغولی اصلی پدر در اواخر عمر خود که همانا تدوین و ساخت مجموعهی حضرت موسی(ع)بود اشاره میکند. این که پس از مردان آنجلس، مقام معظم رهبری از ایشان میپرسند چرا در مورد حضرت موسی(ع) کاری انجام نمیدهید؟، به خاطر توصیه رهبری میگویند ما زنجیرهی حضرت موسی(ع) را شروع میکنیم، اما به خاطر بعضی مسائل و کارشکنیها طرح تعطیل میشود و پس از اتمام مجموعهی یوسف پیامبر(ع) این طرح را با جدیت پیگیری مینمایند. به گفته بصیر این طرح طی شش سال به همراه تحقیقات دقیق، به مرحلهی فیلمنامه رسیده و با چندین بار بازنویسی و اصلاح آماده شده است. او میگوید که داستان حضرت موسی(ع) حدود یک هفتم قرآن است و در قرآن هیج موضوعی به اندازه بنی اسرائیل مورد تأکید قرار نگرفته است. و جمهوری اسلامی در ساختن این طرح انتخاب ندارد بلکه مجبور است که آن را بسازد.
,روحش شاد و یادش گرامی
,مهدی سعادت
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه