«منظومۀِ عشق» تقدیم به، علمداران زینب دختر یاس

بسم رب الفاطمه، یاس علی/ او که شد در کوچه عباس علی

بسم رب الفاطمه، یاس علی/ او که شد در کوچه عباس علی
به مناسبت میلاد مسعود امام محمدتقی علیه‌السلام، «منظومۀِ عشق» تقدیم به، علمداران زینب دختر یاس ،قمر رویان مست عشق عباس می گردد.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ خبرنگار گروه فرهنگ و هنر پیک هشترود، متن این مثنوی تاثیرگذار بدین شرح است:

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پیک هشترود,

 

,

ملک مست از طرب پیمانه در دست /  به طاق آسمان زیب زحل بَست

,

سحر شانه به تَر زُلفِ فلق زد  /  به صبح آرزو سر شمس حق زد

,

 

,

ز ابر عشوه باران غزل ریخت /  شرر بر خرمنِ دل آذر انگیخت

,

سَحَر با نغمه‌های نابِ داوود  /  اهورا ارغنون می‌زد، ملک عود

,

 

,

سیه مست از ترنم بلبلِ عشق /  ز باغ فاطمه سر زد گُل عشق

,

جرس فریاد می‌زد ماه آمد  /  رضا را یوسف درگاه آمد

,

 

,

کِشان از عاشقی بر زلف او دست / رضای مرتضی از بوی او مست

,

زمین آسیمه‌سر، دَوّار خورشید /  به چشم نوبهاران سرمۀِ عید

,

 

,

سبوی باده در کف حور و غلمان  /  به عشق  آغشته باران زلف ایمان

,

ملک فریاد می‌زد ،عاشقان دست / که روز عید میلاد جواد است

,

 

,

به ذوق چشم ساقی باده را شور / غزل مهمانِ چشمِ خیسِ انگور

,

قمر از خون‌دل  رخساره را شست / غزل از خاک باران‌خورده می‌رُست

,

 

,

ملک را جان به لب از ذوقِ دیدار /  و هستی بهر زهرا شد پدیدار

,

پدیدار از غم او خاک و افلاک  / و او شد نقطۀِ پرگار لولاک

,

 

,

قمر اثنی عشر او را پِیِ عشق  / به زهرا چیده شد منظومۀِ عشق

,

خرامان آسمان در زیر یوغش / بهشت آمد پدیدار از فروغش

,

 

,

ملک را خاک‌پایش سرمۀِ چشم /  خدا سرمست او از بادۀِ چشم

,

سحر بارید از ابر طراوت  / غم و رنج و بلا و درد و غربت

,

 

,

الست آمد بلا را او پدیدار  / به جرم عشق زهرا شیعه بردار

,

و باران بلا بارید بر دشت  /  و برپا کعبۀِ دل کربلا گشت

,

 

,

زحل بر بط زن و ناهید تنبور /  قمر بر عشق زهرا ساقیِ شور

,

ز معنا مستِ زهرا عالمِ هست  / زمین مست، آسمان مست و هوا مست

,

 

,

ز عطرِ نابِ زهرا یاسَمَن مست  / بهاران رسته گل‌ها در چمن مست

,

و تا زهرا سبوی باده در دست / علی مست و ملک مست و خدا مست

,

 

,

ز عطر فاطمه کون و مکان مست / محمد خاتم پیغمبران مست

,

به نِی سرهای از پیکر جدا مست /   قمر رویان دشت کربلا مست

,

 

,

و زهرا تا که قامت، قد کمان بست / سحر بر ماذنه روحِ اذان مست

,

جهان را از کران تا بی‌کران مست / غزل نوشان بزم جمکران مست

,

 

,

به عشق زینبی گردیده پابست  /  مدافع‌ها حرم را در حلب مست

,

کُند مست آسمانِ لاجوردی /  به شهر عشق زهرا کوچه گردی

,

 

,

علم‌دار علی در لشکر عشق- علی را شانه زن، زلفِ تَر ِعشق

,

علی شوریده‌حالی شهرِ غم گرد /  که عشق فاطمه نامش علم کرد

,

 

,

طفیل هستی زهرا علی بود / اگر زهرا نه او تنها علی بود

,

چه است این باده در خُم حیدری را- که مستی می‌دهد پیغمبری را

,

 

,

چه است این جوشِ مِی اندر خُمِ عشق /  که جان‌ها را کُند سردرگم عشق

,

چه زهرا در مِیِ عشق علی ریخت  /  که عاشق را به خرمن آتش انگیخت

,

 

,

چه شور است اینکه مردان حرم را  /  کند بر نیزه سر خونین علم را

,

خدا را کربلا این رازِ غم چیست  – که شرحش را توانایی قلم نیست

,

 

,

حرم را ای مدافع‌ها به مستی  /   قدح نوشان صهبایِ الستی

,

علمداران زینب،  دخترِ یاس / قمر رویانِ مستِ عشقِ عباس

,

 

,

طنین نامتان را کربلا  یاد  / خدا پشت‌وپناه و یارتان باد

,

دل زینب ز عباسی‌تان شاد / مبارک بادتان این عید میلاد

,

 

,

به ناموس علی پشت‌وپناهید /  علمداران دشت کربلایید

,

قسم بر سرخی خون شهیدان  /  که خونین بر شما دل، مام ایران

,

 

,

دعای خیرِ زهرا یارتان باد /  مبارک بر شما اعیاد میلاد

,

به امید ظهور حضرت یار…

,

منصور نظری

,

 

,

پایان پیام/م

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه