کودتا علیه شعور!
چرا برجامخواهان، نقایص بزرگ برجام را نمیبینند؟
هر کسی جای مشتریهای سابق باشد و ببیند دستگاه دیپلماسی نمیتواند حق خود را از 1+5 بگیرد و چند بند ضدایرانی را در سازمان همکاری اسلامی حذف کند از فکر همکاری با ایران خارج میشود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، همزمان با آغاز مذاکرات هستهای، عدهی زیادی از منتقدان و دلسوزان داخلی با رصد کامل اظهارات و پیشینهی طرفهای مذاکره، نسبت به اغفال هیئت مذاکرهکنندهی ایرانی از برخی رفتارهای برنامهریزیشدهی غربیها بهویژه آمریکاییها هشدار دادند. پس از آن، جریانی در بدنهی رسانهها و گروههای حامی دولت جوانه زد که با «دلواپس»نامیدن منتقدان و البته مواقعی فحاشی و بیاحترامی نسبت به آنها که در رأسشان جناب آقای روحانی قرار داشت (که چندین بار منتقدان دولت را ترسو، جهنمی، بیسواد، بیشناسنامه و تندرو نامید)، با فرافکنی و جوسازیهای بیش از اندازه، فضا را به سمتی هدایت کردند که هر گونه انتقاد از عملکرد دولت در سیاست خارجی، «گناهی بزرگ» شمرده میشد و منتقدان را با شدیدترین و زشتترین تعابیر به «خیانت علیه منافع ملی» متهم میکردند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,این جریان که بیشترین موفقیتش را مدیون رسانهها و مطبوعات حامی دولت میباشد، به خوبی از سد بسیاری از انتقادات گذشت و کار به جایی رسید که هیئت دیپلماسی ایرانی در پشت نقاب «لغو تحریمها» و «شکستن پروژهی ایرانهراسی»، به نقل از مقام معظم رهبری از برخی خطوط قرمز عبور کرد و عملا نشان داد که نسبت به وظایف خود اهمال وزریده است.
,در همان روزهای علنیشدن عدم رعایت خطوط قرمز از سوی دولت یازدهم و همچنین اعمال تحریمهای جدید موشکی علیه جمهوری اسلامی ایران در هفته اول فروردینماه، منتقدان بر اساس مفاد نامهی رهبر معظم انقلاب به رئیسجمهور در خصوص الزامات برجام، خواستار توقف برجام از سوی دولتمردان شدند که با واکنش گازانبری آنها و رسانههای متبوعشان مواجه گردیدند. رهبر انقلاب در بخشی از آن نامه مرقوم داشتند: «در سراسر دورهی هشتساله، وضع هرگونه تحریم در هر سطح و به هر بهانهای (از جمله بهانههای تکراری و خودساختهی تروریسم و حقوق بشر) توسط هر یک از کشورهای طرف مذاکرات، نقض برجام محسوب خواهد شد و دولت موظف است طبق بند ۳ مصوبهی مجلس، اقدامهای لازم را انجام دهد و فعالیتهای برجام را متوقف کند.»
,,
, ,
اما اکنون که مسئولان دولت، یکییکی به سنگاندازی آمریکاییها در روند اجرای برجام اقرار میکنند و از صالحی و عراقچی و ظریف گرفته تا رئیس کل بانک مرکزی، همگی روضهی بیوفایی ایالات متحده را نسبت به جسم و جان برجام سر دادهاند، رفتار رسانههای حامی دولت بسیار دیدنی و شگفتانگیز است که اینگونه اظهارات را گلهمندیهای واقعبینانه و در ادامهی فشارهای ایمیلی و پرتابی تیم دیپلماسی ایرانی بهشمار میآورند.
,مثلا عصر ایران در یادداشتی به قلم مهرداد خدیر، مانند رسانههای زنجیرهایِ همسو با خود، در تفسیر اظهارات تلخ ولیالله سیف در ایالات متحده که گفته بود «تقریباً «هیچ چیز» از این توافق که در روز 16 ژانویه اجرایی شد، عاید ایران نشده است»، نوشت: «اقتضای سخنگفتن در شورای روابط خارجی آمریکا «شاید» گلهگذاری از انجامنشدن کامل تعهدات آمریکا باشد تا آنها را به توضیح و واکنش وادارد.»
,صرفنظر از اینکه منظور از بهکار بردن کلمهی «شاید» در این تحلیلِ غیر واقعبینانه چیست، اما باید گفت که آیا مگر عصر ایران خبری که در بامداد بیستوهفتم دیماه و با ذوقزدگی تمام اعلام کرده بود که «تحریمها اجرایی شد؛ برجام عملی شد» را فراموش کرده است؟ اینکه در مطلبی نوشت «همه خوشحالاند به جز اسرائیل» و تلویحا همسو با اشخاصی مانند هاشمی رفسنجانی، منتقدان برجام را «اسرائیلی» نامید، از یاد برده است؟ «صبح بدون تحریم»، «پیروزی بدون جنگ»، «تحریمها به تاریخ پیوست»، «تحریمها هم رفت»، «فروپاشی تحریم»، «یکشنبه به یاد ماندنی»، «آغاز یک روز خوب برای همه»، «اینک بدون تحریم»، «خلاص شدیم»، «سپیده دمید» و ... را که همگی اختصاص به روزنامههای حامی دولت در 27 دیماه 94 دارند را به کدامین موزههای تاریخی سپرده است؟
,دنیا را سر ایرانیان خراب کردند که اگر برجام انجام نشود، نه آبی برای خوردن میماند و نه نفتی برای فروش؛ نه اقتصاد درمان میشود و نه چرخ صنایع به حرکت در میآید؛ نه دنیایی باقی میماند و نه آخرتی؛ و اینگونه در بوق و کرنا نمودند که اگر برجام را نپذیری، ایرانی نیستی!!
,اما اکنون وزارت امور خارجه در گزارش خود به مجلس مینویسد: «تقریباً تمامی بانکها، شرکتها و بنگاههای اقتصادی که از آنها انتظار بازگشت به فضای قبل از تحریم و تعامل و همکاری اقتصادی با ایران میرود، متعلق به بخش خصوصی هستند و با منطق اقتصادی، نه به دستور دولتهای خود وارد تعاملات اقتصادی میشوند. به بیان دیگر محاسبه هزینه-فایده است که بنگاههای اقتصادی را وارد یک تعامل اقتصادی میکند و مهمترین عامل در این محاسبه، میزان اطمینان به این تعامل و فضای پیرامونی آن است.
,چنانچه یک بنگاه اقتصادی به این جمعبندی نرسد که بازار هدف، محیط امنی برای سرمایهگذاری، تجارت و کلاً هر گونه همکاری اقتصادی است مسلماً نه اقدام به سرمایهگذاری میکند نه انتقال فناوری میکند نه وارد پروژههای بزرگ میشوند و نه خود را در معاملات کلان درگیر میکند.
,حداکثر آنکه به تجارت کوتاهمدت و در سطح پایین بسنده خواهد کرد. در فضای پرآشوب وسرمایهگریز خاورمیانه و در فضای پرتردید نسبت به میزان پایبندی همهی طرفها به برجام، طبیعی است که بسیاری از بنگاههای اقتصادی با تأمل برخورد میکنند تا در مرور زمان پایبندی طرفها به تعهدات خود اثبات گردد. برای درمان این مشکل علاوه بر ایجاد حس رقابت، میبایست فضای اطمینانبخشی را برای طرفهای اقتصادی خود ایجاد نموده و چشمانداز مثبتی از تعامل اقتصادی با ایران را برای همگان ترسیم کنیم تا باعث شود ترس و نگرانی از تعامل با ایران فرو ریخته و رغبت همکاری ایجاد گردد.»
,مسئولان وزارت امور خارجه حتی حاضر نشدند اشارهای به سنگاندازیها و سمپاشیهای ایالات متحده در مسیر اجرای برجام نمایند و دلشان نیامد که ترس بانکهای خصوصی از همکاری با ایران را ناشی از تبلیغات و ارعاب گستردهی آمریکاییها جلوه دهند و در عوض در یک حرکت رو به عقب، توپ را در داخل کشور انداختند!
,در همین رابطه رسانهی دولتپسند عصر ایران مینویسد: «این گزارش میخواهد بگوید: به زور که نمیتوانیم مشتریهای سابق را برگردانیم!» اما فارغ از اندکی تأمل، که آیا کسی مسئولان کشور را برای ایجاد چنین وضعیتی که توانایی بازگرداندن مشتریهای سابق را ندارند، مجبور کرده بود؟
,همهی توصیفات خوشبینانه و مبالغهآمیزی که از برجام توسط همین رسانهها صورت میگرفت ناظر بر آن بود که دوران پساتحریم، دورانی است که ایران به جایگاه اصلی خود در عرصهی جهانی باز میگردد و به قول آقای روحانی، همهی دنیا مقابل ایران سر فرود میآورند! اما چه شد که اکنون مسئولان دولت یازدهم حتی نتوانستند در مقابل تهدیدات برخی کشورهای فزرتی هم پاسخگو باشند که بیانیهی پایانی نشست سازمان همکاریهای اسلامی در ترکیه با درج 4 بند ضد ایرانی که ایران را به حمایت از تروریسم محکوم کرده، نمونهای از جایگاه اصلی ایران در عرصهی بینالملل را در طراز سیاستهای دولت یازدهم به نمایش میگذارد.
,,
, ,
اینکه مشتریهای سابق باید اعتماد کنند، حرفی منطقی است؛ اما همهی ماجرا نیست. چرا که آمریکاییها به اذعان مقامات ایرانی، بهشدت چوب لای چرخ اجرای برجام میگذارند و با حربههایی که هرگز تیم مذاکرهکنندهی ایرانی به فکر خنثینمودن آنها در حین مذاکرات و ترسیم ابعاد حقوقی آنها در متن برجام نبودند، بانکهای خصوصی و مشتریهای سابق را از آغاز مجدد همکاری اقتصادی با ایران ترساندند و البته وزارت امور خارجه در گزارش اخیر خود، برند متشاکی را از آمریکایی به ایرانی تغییر داده و منتقدان داخلی را عامل بیاعتمادی مشتریهای سابق به ایران عنوان کرده است!
,حال آنکه هر کسی جای مشتریهای سابق باشد و بفهمد که دستگاه دیپلماسی توانایی حذف چند بند ضد ایرانی را در یک بیانیهی برآمده از کشورهای اسلامی ندارد و نمیتواند حق خود را 5+1 بگیرد، البته چماق آمریکاییها را نیز در بالای سر خود ببیند، از فکر آغاز همکاری با ایران خارج میشود.
,با این حال، این قبیل گروهها و رسانههای حقالعملکار، اصلا حاضر نیستند با وجود عدم انجام تعهدات از سوی آمریکاییها و با توجه به نامهی مقام معظم رهبری در خصوص الزامات برجام، «نقض برجام» را اعلام نموده و جلوی این ضرر عظمی را بگیرند.
,انتهای پیام/م
, انتهای پیام/م]
ارسال دیدگاه