برات اعتکاف در شلمچه تا عهدی که برای حجابِ بهتر بسته شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از قابوس نامه، فاطمه عبادی یکی از دانشجویان دانشگاه دولتی گنبدکاووس است، او می گوید همیشه دوست داشتم در چنین فضایی باشم اما تا به امروز قسمت نشده بود و امسال آمده ام تا به نوعی با خود خلوت کنم و از مادیات و زندگی دنیایی به دور باشم.

او از عهد خود می گوید که بعد از اعتکاف می خواهد حجابش بهتر شود و ادامه می دهد: نه اینکه تاکنون حجاب نداشتم اما فکر می کنم بعد از این اعتکاف حجابم تغییر خواهد کرد و توجه ام به نماز هایم بیشتر می شود.

الناز نجف نژاد دیگر دانشجوی معتکف مسجد حجتیه گنبد کاووس است که برای اولین بار اعتکاف را تجربه می کند.
او از احساس نیازی می گویدکه او را به خلوت با خدا خوانده است، احساسی که جز با خدا نمی توان تقسیم کرد.

نجف نژاد همچنین می گوید: اینجا فضا طوری است که انسان با تمام وجود احساس می کند که خدا صدایش را می شنود و به او نگاه می کند.
او همچنین می گوید: من با خود عهد بستم همانطور که در اینجا لحظاتم را با خدا سپری کردم، ثمره با خدا بودن را در زندگی خود جاری کنم و اگر قسمت شد باز هم در این مراسم معنوی شرکت کنم.

زهره یعقوبی دیگر دانشجوی معتکف، اینگونه احساس خود را بیان می کند: احساس کردم وجودم دنبال خداست و دوست داشتم از همه چیز دنیا رها شوم تا خدای خود را پیدا کنم .

او از فضای معنوی می گوید و اینکه اینجا به این درک رسیده است که بنده چیزی نیست و هر چه دارد از الطاف خداوند است.
این دانشجوی دختر  با خواندن این بیت شعر که :
درون توست اگر خلوتی و انجمنی است          برون زخویش کجا می روی جهان خالی است
ادامه می دهد: من در این اعتکاف به این رسیدم که اریکۀ قلبم خالیست و فقط خداست که می تواند آن را پر کند.
زهرا محمودی دانشجوی ارشد بیوتکنولوژی نیز برای اولین بار است به اعتکاف آمده است، او می گوید برات اعتکافش را از سفر شلمچه گرفته است سفری که شاید خود اول به آن اعتقادی نداشته است و با اسرار دوستانش به این سفر می رود.

یعقوبی می گوید: من در خانواده ای مذهبی به دنیا آمده ام ولی من به شخصه اعتقاد خیلی قوی نداشتم و با ترغیب دوستانم قسمت شد که به این سفر معنوی بروم.

او می گوید: من به سرزمین شهدا رفتم و در آنجا متحول شدم. آنجا منای ایران بود و من معنای واقعی به این رسیدم که آنها چه کسی بودند و ما چه کسی که با یک ماهواره به سادگی منحرف می شویم . آنجا بود عاشق شهدا شدم و فکر کنم همانجا برات اعتکاف را گرفتم.

زهرا محمودی ادامه می دهد: اعضای خانواده خودم هم در جنگ شرکت کرده اند اما ما خودمان هم فراموش کرده بودیم و این سفر مقدمه ای شد برای این عمل معنوی و این بار هم با با ترغیب هم اتاقیم به اعتکاف آمدم.

او از اینکه توانسته به واسطه شهدا در این فضای معنوی قرار گیرد خوشحال است ولی می گوید از طرفی هم ناراحتم که این فضای معنوی در حال اتمام است.

محمودی در پایان می گوید: من نشانه های زنده بودن شهدا را در شلمچه دیدم و نور حاصل از این شهدا را در اعتکاف لمس کردم، امیدوارم از این به بعد هم همین راه را ادامه دهم.

اعتکاف اختصاص به طیف خاصی ندارد.اینجا گامی نزدیکتر به خداست و برای او هم غنی و فقیر، پیرو جوان فرقی نمی کند کافیست تو را بطلبد و همین لبخندی است که بار دیگر خداوند نثار بندگان خود می کند تا بداند خدا هیچگاه بندگانش را نمی راند.

انتهای پیام/