یادداشت/
دیپلماسی لبخند برای دیگران، دیپلماسی قهر برای ما!
دولت تدبیر و امید و حضور یک روحانی در راس این دولت که از ابتدا معتقد بود باید حرکت دولتمردان در مسیر اعتدال و تدبیر باشد اما در این بین به نظر می آید در 6 ماهه اول دولت جدید این دو موضوع تا حدودی البته در برخورد با خودی ها مغفول مانده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از قم فردا،حسن روحانی در حالی یکی از اولویت های کاری دولت خود را احیای سیاست خارجی کشور قرار داده است که در دوران قبل از انتخابات ریاست جمهوری با بیان این که سیاست خارجی مرده است به پاستور رفت اما در این بین به نظر می آید نوع برخورد با خارجی ها تفاوت بسیاری با داخلی ها دارد.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, قم فردا,این روزها وزیر امور خارجه دولت بی گمان در اجرای برخی شعارهای انتخاباتی روحانی نقشی اساسی و کلیدی را ایفا می کند به طوری که روزی نیست که ظریف در سفر نباشد و یا میزبان میهمانان خارجی نباشد اما در این بین به نظر می آید خنده های دولت برای خارجی ها و اجنبی ها است که در طول تاریخ هرگز دوست نداشته اند که ایران قدرتمند باشد و البته قهر و اخم هایشان برای داخلی ها و خودی ها است.
,از تماس تلفنی با اوباما تا دژ نامیدن منتقدین!
,لبخند دولتی ها به روی رییس جمهور آمریکا هم روی خوش نشان داد به طوری که 5 مهر ماه 92 ،حسن روحانی در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای نخستین بار در تاریخ جمهوری اسلامی با رئیس جمهور ایالات متحده امریکا، باراک اوباما، از طریق مکالمه تلفنی مستقیما گفتگو کرد.
,روند دیپلماسی خنده و لبخند دولت در این مدت بار ها و در دیدار های مختلف در دستور کار قرار گرفته است که البته حضور قوی در عرصه بین المللی قابل دفاع است به طوری که مقام معظم رهبری هم در سخنرانی اخیر خود تأکید کردند: برخی در این خصوص مغالطه می کنند و اینگونه القا می کنند که مرزبندی به معنای قطع رابطه با دنیا است در حالی که مرزبندی با جبهه دشمن، همانند مرزهای جغرافیایی، نسبت ما و دشمن را مشخص می کند.
,اما در این بین نکته اساسی نحوه برخورد با منتقدان و دلسوزان نظام است که به نظر می آید نیاز به قدری تامل در آن وجود دارد.
,در حالی که روحانی در سخنان اخیر خود با بیان این باید مسیر نقد و نقادی باز باشد، تصریح کرد: اگر در جامعه ای دهان ها بسته شود و قلم ها شکسته شود اعتماد عمومی در آن جامعه از بین خواهد رفت و چشم ها و گوش ها به سمت امکانات ارتباطی بیگانگان می رود.
,اما آیا برخورد قهری و استفاده از برخی ادبیات در برابر منتقدان نقض این سخنان نیست؟
,استفاده از این جمله " چرا فقط یک عده معدود که از جای معدودی تغذیه می شوند، صبحت می کنند؟" برای معرفی منتقدانی که قریب به اتفاق آن ها نمایندگان ملت ایران در مجلس هستند بیش از آن که ما را به سمت باز شدن فضای نقد و نقادی ببرد یاد صحبت های مشاور فرهنگی وقت احمدی نژاد می اندازد جایی که مهدی کلهر گفت: برخی منتقدان رئیس جمهور، نقش یک بچه بی تربیت و بی سواد را دارند.
,در حالی رییس جمهور برخی از مطبوعات منتقد را داری دژ پولادین می نامد که این رسانه ها تنها و تنها در راستای آگاهی دادن و روشنگری به برخی مسائل می پردازند هر چند که انتقاد پذیر بودن و وجود صدای مخالف در جامعه نه تنها آسیب زا نیست بلکه می تواند روشن گر کم و کاستی ها و برخی اجحاف ها باشد.
,به هر حال فضای سیاسی کشور از این صحبت ها در حافظه تاریخی خود زیاد دارد جایی که احمدی نژاد هم نقش پررنگی در اواخر دولت خود داشت و در برابر برخورد با برخی مفسدان و اشتباهات یاران خود گارد می گرفت و آن ها را خط قرمز خود می نامید.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه