یادداشت

خسارت محض و دیگر هیچ

خسارت محض و دیگر هیچ
مگر نه اینکه مذاکرات بده بستان است، پس چرا هنوز مردم نتوانستند از ستانده هایشان رونمایی کنند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از“موج چهارم”:شاید خیلی زودتر از آنچه فکرش را می کردیم اتفاق افتاد! اتفاقاتی که همه اش به یک علت به وجود آمد و آن هم، اعتماد به کسی بود که امتحان خود را در گذشته پس داد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, موج چهارم,

بزرگ ترها و با تجربه ها هشدار داده بودند که طرف مقابل قابل اطمینان نیست ؛ حواستان را جمع کنید، اما عده ای گوششان بدهکار نبود که نبود.

 

البته نمی توانستند گوش دهند، چرا که دستانی نرم از جنس مخمل را دیده بودند!؟

 

آن اوایل آنقدر توانستند خودنمایی کنند که از طرف عده ای در داخل باهوش و مودب خطاب شدند، در حالی که در درون با منتقدان سرهنگ گونه برخورد می شد.

 

داستان از زمانی آغاز شد که قرار بود، ” سانتریفیوژ بچرخد و چرخ زندگی مردم هم بچرخد” ؛ آن زمان قرار شده بود طی ۱۰۰ روز مشکلات معیشتی مردم حل شود.

 

لذا تمامی توان برای عمل به این وعده در یک وزارتخانه پیگیری می شد و آن هم وزارت خانه ی هسته ای بود.

 

در آن روزها کار دیپلمات های پر تلاشمان مذاکرات شبانه روزی برای بدست آوردن نتیجه ای مطلوب و در شان بود.

 

در طول مذاکرات صحبت های خودی ها از غیر خودی ها متفاوت بود، از گره خوردن مذاکرات و به آب خوردن مردم تا دبه ای که آقای صالحی ازش صحبت کرد، به هر حال توافقی البته مشروط توسط نظام پذیرفته شد که نامش را “برجام” گذاشتند.

 

طرف مقابل که بی اعتمادیش را در طول تاریخ ثابت کرده بود و هر روز به بهانه ای نقض توافق می کرد، یک روز به بهانه ی حقوق بشر و روز دیگر حمایت از تروریست و روز بعد به بهانه ی ایجاد توان دفاع از خود.

 

بی اعتمادی نسبت به طرف مقابل و لزوم پیگیری نقض توافق برکسی پوشیده نیست، اما سوال اینجاست که چرا باید به طرف مقابل خوشبین بود؟؟

 

مگر نه اینکه مذاکرات بده بستان است، پس چرا هنوز مردم نتوانستند از ستانده هایشان رونمایی کنند.

 

دولت باید بداند که مردم هوشیارند و انتظار بزرگ شدن سفره هایشان را می کشند.

 

بهتر نیست دولت بجایی حمله ی گاز انبری به منتقدانش، لطفاً برای مردم روشن کند وقتی مسئولین اقتصادی کشور حرف از این می زنند که برجام تقریباً هیچ منفعت اقتصادی نداشته، چرا این جملات توسط سایر دولتی ها بایکوت می شود؟ ؛ یک روز گفته می شود فلانی مسئولیتش چیز دیگریست و نباید درباره ی  مسائل اقتصادی صحبت کند اما حالا چه شده که رئیس بانک مرکزی این صحبت را کرده است.

 

بهتر نیست به جای جا خالی دادن و سعی در پوشاندن اعمال طرف مقابل، مواضعی محکم و البته قدرتمند درباره ی خلف وعده ها و صحبت هایی که بوی توهین می دهند انجام شود؟

 

آیا بهتر نیست همین حالا جلوی ضرر گرفته شود و موارد نقض شده به طور رسمی به اطلاع مردم برسد؟

 

حال با توجه به صحبت های مسئولین دولتی در خصوص عدم منفعت کشور در برجام باید دید که آیا دولت سعی در آرایش چهره ی آنچه به عنوان برجام هست دارد یا اینکه با پیگیری های لازم، در جهت سیاست های اقتصاد مقاومتی در راستای تحقق حقوق اساسی کشور تلاش می کند؟

 

مهدی طرفی

انتهای پیام/

,

بزرگ ترها و با تجربه ها هشدار داده بودند که طرف مقابل قابل اطمینان نیست ؛ حواستان را جمع کنید، اما عده ای گوششان بدهکار نبود که نبود.

,

 

,

البته نمی توانستند گوش دهند، چرا که دستانی نرم از جنس مخمل را دیده بودند!؟

,

 

,

آن اوایل آنقدر توانستند خودنمایی کنند که از طرف عده ای در داخل باهوش و مودب خطاب شدند، در حالی که در درون با منتقدان سرهنگ گونه برخورد می شد.

,

 

,

داستان از زمانی آغاز شد که قرار بود، ” سانتریفیوژ بچرخد و چرخ زندگی مردم هم بچرخد” ؛ آن زمان قرار شده بود طی ۱۰۰ روز مشکلات معیشتی مردم حل شود.

,

 

,

لذا تمامی توان برای عمل به این وعده در یک وزارتخانه پیگیری می شد و آن هم وزارت خانه ی هسته ای بود.

,

 

,

در آن روزها کار دیپلمات های پر تلاشمان مذاکرات شبانه روزی برای بدست آوردن نتیجه ای مطلوب و در شان بود.

,

 

,

در طول مذاکرات صحبت های خودی ها از غیر خودی ها متفاوت بود، از گره خوردن مذاکرات و به آب خوردن مردم تا دبه ای که آقای صالحی ازش صحبت کرد، به هر حال توافقی البته مشروط توسط نظام پذیرفته شد که نامش را “برجام” گذاشتند.

,

 

,

طرف مقابل که بی اعتمادیش را در طول تاریخ ثابت کرده بود و هر روز به بهانه ای نقض توافق می کرد، یک روز به بهانه ی حقوق بشر و روز دیگر حمایت از تروریست و روز بعد به بهانه ی ایجاد توان دفاع از خود.

,

 

,

بی اعتمادی نسبت به طرف مقابل و لزوم پیگیری نقض توافق برکسی پوشیده نیست، اما سوال اینجاست که چرا باید به طرف مقابل خوشبین بود؟؟

,

 

,

مگر نه اینکه مذاکرات بده بستان است، پس چرا هنوز مردم نتوانستند از ستانده هایشان رونمایی کنند.

,

 

,

دولت باید بداند که مردم هوشیارند و انتظار بزرگ شدن سفره هایشان را می کشند.

,

 

,

بهتر نیست دولت بجایی حمله ی گاز انبری به منتقدانش، لطفاً برای مردم روشن کند وقتی مسئولین اقتصادی کشور حرف از این می زنند که برجام تقریباً هیچ منفعت اقتصادی نداشته، چرا این جملات توسط سایر دولتی ها بایکوت می شود؟ ؛ یک روز گفته می شود فلانی مسئولیتش چیز دیگریست و نباید درباره ی  مسائل اقتصادی صحبت کند اما حالا چه شده که رئیس بانک مرکزی این صحبت را کرده است.

,

 

,

بهتر نیست به جای جا خالی دادن و سعی در پوشاندن اعمال طرف مقابل، مواضعی محکم و البته قدرتمند درباره ی خلف وعده ها و صحبت هایی که بوی توهین می دهند انجام شود؟

,

 

,

آیا بهتر نیست همین حالا جلوی ضرر گرفته شود و موارد نقض شده به طور رسمی به اطلاع مردم برسد؟

,

 

,

حال با توجه به صحبت های مسئولین دولتی در خصوص عدم منفعت کشور در برجام باید دید که آیا دولت سعی در آرایش چهره ی آنچه به عنوان برجام هست دارد یا اینکه با پیگیری های لازم، در جهت سیاست های اقتصاد مقاومتی در راستای تحقق حقوق اساسی کشور تلاش می کند؟

,

 

,

مهدی طرفی

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه