به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حمید مظاهری کاندیدای اصلح طلب دور نخست و از منتقدان لیست امید در تبریزبیدار نوشت:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تبریزبیدار ,
در انتخابات دور قبل مجلس که کاندیدا شده بودم؛ بزرگانی از اصلاح طلبانِ شاید پایدارتر از دیگران بر من تاختند که چر در انتخاباتی که توسط اصلاح طلبان تحریم شده کاندیدا شده ام. البته بگذریم از اینکه مدتی نگذشت و خودشان با نردبان انتخابات جانی تازه گرفتند و ما ملت هم که همیشه فراموشکار؛ با خود می اندیشم که ملت ما کدامین گناه نابخشودنی خصوصا در تبریز مرتکب شده که همیشه گرفتار ابن الوقتهاست که در ایام انتخابات ظهور می بابند و در بقیه اوقات که فصل دروست مردم از یادشان میرود و تقسیم غنائم را فرصتی مغتنم می شمارند و سهمی از فصل برداشت برای مردمی که در انتخابات حامی شان بوده اند باقی نمی گذارند.
در انتخابات قبل که شرحش را آغاز نمودم فردی که قبلا در ستاد موسوی در تبریز از اعضای شورا بود و قصدش ورود به انتخابات سال ۹۰ با تابلوی اصولگرایی بود و تیرش بدلایلی خطا رفته و مجبور شده بود حالت انفعالی گیرد با من تماس گرفت و قصد حمایت داشت که چون برای چند روز دنیا زیر هر چتری قرار نمی گیرم حمایتش را چون دیگر ارباب قدرت و ثروت رد کردم. البته ناگفته نماند که ابن الوقتها در ستاد سال ۸۸ موسوی در تبریز با تمام کاندیداهای ریاست جمهوری پیمان بسته و در تمام ستادها مسئولیت داشتند که در نامه ی سرگشاده ی معروفم این موضوع را خدمت محسن رضایی عارض گشته ام. و سیاست در تبریز چقدر تماشایی شده است اصولگرایی که بدلیل عدم قرار گرفتن نامش در لیست اصولگریان اصلاح طلب میشود و اصولگرایان ترس از افشا این مطلب را دارند که مبادا با فاش شدن چربش صبغه ی اصولگرایی این فرد ؛ اصولگرایان به طرف وی متمایل شده و به وی رای دهند.
ریش سفیدانی را در شبکه های مجازی و واقعی شاهدیم که سابقه و اعتبارشان خیلی بیشتر از تمامی لیست ها بوده و چقدر ارزان فروش شده و تابلوی کسانی را علم کرده و بر پا می دارند که باید سر کلاس اینان نشسته و از تجربیات ارزنده شان توشه بردارند.
و صد البته باید بیاد آورد اصلاح طلبان واقعی ای را که در ایام سکوت و سکون مدعیان امروزین ساکت نماندند و امروز بر طبق مرام ابدی شان که پشت خط ماندن را در دوران غارت خوش می دارند. آنان که بدلیل مشاهده ی ویژگیهای دایمی نان به نرخ روز خوران لب فرو می بندند و دنبال کار خویش می روند و آیا هوچی گران که امروز غرق در زرق و برق دنیا شده و فرصت می شمارند تا ثمره ی تلاش و خون دل خوردن های دیگران را مصادره و قهقه ی مستانشان طنین انداز شده؛ باز روی آن را خواهند داشت تا به وقت واقعه سراغ تلاشگران واقعی رفته و آیا نااهلان؛ نانجیبان و نامحرمان که از این جمعیت به اندازه کافی بهره کشی سیاسی نمودند و بدلیل وجه ی قابل دفاع شان در جنگ به چشم تریبون برای فریاد ناصوابشان به اینان نگریستند اینان را به وقتی دیگر چون ... دور نخواهند انداخت.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه