به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، ما با ترکیه به لحاظ تاریخی مناسبات پیچیدهای داشتهایم و جنگهای ایران و روس، انقلاب مشروطه و حتی بعد از آن این مناسبات هر روز پیچیده تر شده است اما در داخل ترکیه اتفاقاتی میافتد که با آنچه در داخل ایران به وقوع میپیوندد، ربط دارد. هنگامی که ترکیه متوجه شد زمان خلافت و خلیفه گری زمان عثمانی برای همیشه پایان یافته، بهمناسبتهای دیگر تلاش کرد تا قدرت و نفوذ عثمانی را برای خود بازیابی نماید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,ما گاهی در ایران این سیاست را "نوعثمانی" مینامیم البته به نظر می رسد درباره شخصی مثل اردوغان تا قبل از موضوع سوریه اشتباهاتی داشتهایم و گمان میکردیم وی تلاش میکند تا خلافت عثمانی – اسلامی را تجدید کند. امروز مستندا میشود اثبات کرد که این دیدگاه درباره اردوغان اشتباه است.
,کاری که اردوغان درحال انجام دادن آن است به لحاظ دینی درحال شکست خوردن میباشد و وجهه ترکیه و شخص اردوغان را به شدت منفی کرده است اما به لحاظ ملی – اگر بتوان گفت – شاید موفقیتآمیزتر است و آن این که اردوغان سعی دارد که یک منطقه بزرگ ترکی ایجاد کند اما ماهیت آن چیز دیگری است. اکنون در برخی از دانشگاههای ترکیه یک دبیرخانه مانندی ایجاد کردهاند برای به وجود آوردن وحدت ترکی بزرگ که از مرز شرقهای اروپا تا ترکستان چین را در بر می گیرد.
,,
اما چرا این مساله برای ما مهم است؟
,ترکیه به دنبال این است که امپراتوری بزرگ ترکی را در کنار ایران ایجاد کند و به این ترتیب اولا سنگری مناسب برای آسیبزدن به ایران داشته باشد و ثانیا بتواند به عنوان ام القرای جهان اسلام مطرح شود. البته این کار امروزه عمل دشواری است که سردمداران ترکیه نیز به درستی بر این امر واقف هستند.
,تفاوتی که ترک های ایران و ترکیه و آذربایجان و دیگر کشورها با هم دارند سوای ریشههای مردمی که البته قابل بررسی میباشند به لحاظ زبانی هم تفاوتهای عمدهای دارند و شما اگر از آذربایجان ایران به آن سوی مرز بروید دیگر زبان همدیگر را نخواهیم فهمید یا در بسیاری از موارد نیز با سختی روبرو خواهید شد. کار مهمی که ترکیه انجام میدهد این است که زبان استانداردی برای همه ترک زبانان ارائه دهد که مرکز این کار یکی از دانشگاههای ترکیه است. با این کار ترکیه در پی این است که بتواند زبانهای ازبکی، قرقیز، تاتار، ترکمن و… را به زبانی که محصول دوران آتاتورک است، نزدیک کند. به نظر می رسد این کار در واقع یک گام بلند برای رسیدن به هدف "یکسان سازی زبان" میباشد.
,تجدید خلافت اسلامی از هماکنون شکست خورده است و نمیتواند به دلایل متعدد موفق شود که شاید یکی از اصلی ترین دلایل آن هم تعارض این سیاست با منافع ابرقدرت ها در منطقه است اما سیاست یکسان سازی زبان میتواند موفق شود. کوشش اردوغان براین است که بازار مشترک بزرگی در منطقهای وسیع ایجاد کند و به تدریج از طریق این کار، امپراتوری ترکیه بزرگ را با ایجاد زبان و فرهنگ معیار شکل دهد.
,البته این مساله ی یکسان سازی زبان در بیرون از مرزهای ایران و در جغرافیای ترکیه چندان برای ما خطری ندارد. ایران به اندازه کافی کشور قدرتمندی است و سابقه ملی، تاریخی، وحدت و دولت استواری که در همه دورهها داشته به رغم همه اتفاقاتی است که افتاده است. آنچه به نظر می رسد امروز باید بطور ویژه مورد توجه قرار بگیرد این است که سیاست یکسان سازی زبان و مشخص کردن فرهنگ معیار (یعنی فرهنگ ترکیه) در داخل ایران نیز طرفدارانی پیدا کرده است.
,طرفداران این موضوع را نه "قوم گرا" می نامم و نه "تجزیه طلب". بلکه معتقدم عدهای از مسئولین در سطوح مختلف اعم از ورزشی، رسانهای، سیاسی و ... نتوانستهاند در برابر برخی از مشکلات و خواستهایی که مردم و جوانان دارند، پاسخ مناسب و درستی ارائه دهند و این مساله در واقع بهانهای شده است تا عده ای سودجو بگویند که مثلا دولت مرکزی به فکر ما نیست و اصلا ما تافتهی جدا بافتهایم! در نهایت نیز همین مردمی که از انقلابیون اصیل از زمان مشروطه تا امروز بودهاند، ناخواسته در جهت سیاستهای دولتهای پیرامونی حرکت کردهاند.
,به نظرم بار منفی کلماتی نظیر قوم گرا و تجزیه طلب آن قدری هست که کسی دوست نداشته باشد با این عناوین مخاطب قرار گیرد. خیلی از جوانانی که در مناسبتهای مختلف شعار "آذربایجان وار اولسون ؛ ایسته مین کوراولسون" را سر دادهاند، در واقع دشمنی و خصومتی با جمهوری اسلامی ندارند و حقیقتا هم این شعار هیچ منافاتی با اصول انقلاب ما ندارد.
,آنچه در این بین مهم است همین سیاست تحریک برخی کشورهای پیرامونی ماست که سعی می کنند این گونه القاء نمایند که اصلا دولت مرکزی در صدد پایمال کردن حق مردم آذربایجان بوده و این آقایان هم به اصطلاح دایه ای مهربان تر از مادر هستند! که به فکر احقاق حقوق مردم آذربایجان هستند.
,گفتن و نوشتن از این خطر که برخی دولتهای خارجی در صدد یکسان سازی زبان و مشخص کردن فرهنگ معیار برای همه ترک زبانان جهان هستند، خاطری آسوده و زمانی بدون تنش میخواهد که بنشینیم و همه داشتهها و مشکلات را بررسی کنیم. چرا که هر وقت جلیان احساسات جوانان آذربایجان به کف خیابان ریخته میشود دیگر مجالی برای این امر نیست که ریشه یابی مشکلات کنیم. باید به درستی درک کنیم که عمق برخی سیاستهای دولت ها در منطقه چیست و چرا به هر بهانهای سعی میکنند تا مردم آذربایجان را مظلوم و نظام جمهوری اسلامی را در حق آذربایجان ظالم جلوه دهند؟
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه