نقد وارده؛

سرمایه‌های فرهنگیان در خدمت صندوق ذخیره فرهنگیان!

سرمایه‌های فرهنگیان در خدمت صندوق ذخیره فرهنگیان!
متاسفانه به جای این که صندوق ذخیره فرهنگیان به عنوان یک بنگاه اقتصادی در خدمت فرهنگیان باشد، فرهنگیان و سرمایه های شان را به خدمت خویش گرفته است.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از یار خراسانی، باشگاه مهرگان یا همان مجمع صنفی معلمان در 56 سال قبل در اعتراض به لایحه«اشل جدید حقوق فرهنگیان» که در دولت شریف امامی به مجلس رفته بود، معلمان را به اعتصاب و تجمع مقابل بهارستان دعوت و طی قطعنامه ای درخواست افزایش حقوق معلمان را مطرح می کند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, یار خراسانی,

در بخشی از این قطعنامه آمده است: «معلمین می گویند حقوق یک دبیر لیسانسه کمتر از حقوق یک مستخدم جزء در سازمان برنامه یا شرکت ملی نفت است و ما خودمان مکرر نوشتیم که حقوق یک معلم کمتر از حقوق یک راننده دولتی و به مراتب کمتر از یک راننده تاکسی است. یک لیسانسه در وزارت فرهنگ ماهی 400 تومان می گیرد ولی لیسانسه دیگر با همان تحصیلات و پایه معلومات در یک سازمان دولتی دیگر 2500 تومان دریافت می کند.»

,

با تأمل در این متن تاریخی متوجه می شوی که مطالبات معلمان از نیم قرن قبل تا کنون حول رفع تبعیض و معیشت می چرخیده، امری که اگر چه بارها توسط دولتمردان اصلاح شده است ولی باز پس از گذشت مدت کوتاهی دوباره همان شکاف ها در حقوق و دستمزدها به وجود آمده و این دور باطل دلیل محکمی است برای منتقدانی که افزایش حقوق را راهکار مناسبی برای رفع تبعیض ها و گشایش در معیشت فرهنگیان نمی دانند هر چند معلمان بیش از آن که محتاج افزایش حقوق باشند نیازمند توجه به منزلت اجتماعی خویش هستند، منزلتی که گاه به خاطر یک قصور و یا خطای فردی از یک جمع میلیونی به سرعت توسط رسانه ها مورد هجمه قرار گرفته و ایثار و فداکاری قشر عظیمی را ندیده می گیرند.

,

معلمی که خود می سوزد تا دانش آموزش صدمه نبیند و یا غرق می شود تا کودکی را نجات دهد و اخیراً زیر آوار جان می دهد تا داغ دانش آموزش را نبیند و این همه در کنار هزاران معلم شهید و ایثارگری که خون دادند تا عدالت اسلامی اجرا شود و ظلم و تبعیض از جامعه رخت بربندد، نیازمند کمک رسانه ها در معرفی به مردم هستند.

,

آری به دنبال اعتراضات 12 اردیبهشت 1340 مقابل مجلس شورای ملی در میدان بهارستان و تلاش نیروهای شهربانی برای متفرق کردن معلمان و بالا گرفتن درگیری ها با شلیک مستقیم رئیس کلانتری بهارستان یکی از دبیران به نام ابوالحسن خانعلی هدف قرار گرفته و جان می بازد و به دنبال آن در تشییع جنازه خانعلی در روز 13 اردیبهشت که به بزرگترین تظاهرات خیابانی بعد از کودتای 28 مرداد 1332 تبدیل شده بود علاوه بر معلان سایر اقشار جامعه نیز حضور یافتند و او را در ابن بابویه دفن کردند.

,

در پایان این تشییع جنازه با شکوه، قطعنامه ای قرائت شد که مهم ترین بندهای آن، درخواست استعفای دولت شریف امامی، اجرای قطعنامه باشگاه مهرگان در مورد افزایش حقوق معلمان و مجازات و مجازات قاتل خانعلی بود.

,

در پی این حوادث، و بالا گرفتن اعتراضات، شریف امامی روز 16 اردیبهشت 1340 استعفای خود را به دربار تسلیم کرد و شاه، علی امینی را به عنوان نخست وزیر معرفی کرد.

,

در شب هفت دکتر خانعلی، معلمان معترض با صدور قطعنامه ای ضمن تاکید بر مطالبات خود، روز 12 اردیبهشت را به عنوان روز معلم نامیدند.

,

نخست وزیر جدید علی امینی نیز با درخشش، رئیس باشگاه مهرگان، دیدار کرد و علاوه بر پذیرفتن شرایط معلمان، گفت که قصد دارد بنا به درخواست معلمان، او را به عنوان وزیر فرهنگ به مجلس شورای ملی معرفی کند.

,

سرگرد شهرستانی رئیس کلانتری بهارستان نیز برکنار و تحویل دادگستری شد، هیئت دولت تصویب کرد که حقوق معلمان افزایش یابد و محمد درخشش به عنوان وزیر فرهنگ به کار مشغول شد.

,

18 سال بعد در پی شهادت آیت الله مرتضی مطهری در شامگاه 11 اردیبهشت 1358 توسط عوامل گروه فرقان و انتشار خبر آن در 12 اردیبهشت دوباره این روز به نام روز معلم نامگذاری شد و از آن سال تا کنون این ایام بهانه ای است تا ضمن تجلیل از مقام شامخ معلم به مشکلات و مطالبات آنها نیز پرداخته شود و دولت ها هم همواره تلاش نموده اند در حد توان و امکانات موجود بخشی از این مطالبات را پاسخ دهند.

,

شایان ذکر است، معلمان نیز همواره مشکلات و محدودیت های کشور را به خوبی درک نموده و نهایت صبر و متانت را به خرج داده اند و انتظار دارند دولت و مجلس در محیطی آرام و بدون تنش جهت رفع تبعیض ها در نحوه پرداخت ها در دستگاه ها و نهادهای دولتی اقدام نموده و فضای مناسبی را برای زندگی عزتمندانه فرهنگیان و سایر اقشار جامعه از جمله کارگران شرافتمند فراهم نمایند.

,

هر چند فرهنگیان نیز با توجه به پتانسیل عظیم خود نباید چشم به دست اقدامات دولت باشند، بی شک آموزش و پرورش ظرفیت هایی دارد که اگر به درستی تحقق پیدا کند، می تواند بخشی از مشکلات مالی را مرتفع نماید.

,

یکی از این ظرفیت ها صندوق ذخیره فرهنگیان است که متاسفانه به جای این که به عنوان یک بنگاه اقتصادی در خدمت فرهنگیان باشد، فرهنگیان و سرمایه های شان را به خدمت خویش گرفته است.

,

از ظرفیت های هرز رفته سال های اخیر سرمایه های فرهنگیان در فروشگاه های مصرف است که نتوانسته اند در صیانت از آنها به درستی عمل کنند و نیازمند تجدید نظر می باشد.

,

از دیگر پتانسیل های موجود سپرده های فرهنگیان در بانک سرمایه و صندوق های تعاون ادارات است که اگر بتوانند اعتماد قشر عظیم فرهنگی را جلب نمایند می توانند سرمایه های آنها را جهت توسعه اقتصادی و ایجاد اشتغال به کار گرفته و از محل درآمد آن بخشی از مشکل معیشت آنها را نیز مرتفع نمایند هر چند به دلیل عملکرد ضعیف مجریان و هدر دادن اندک سرمایه سپرده گذاران این اعتماد سازی کاری دشوار خواهد بود.

,

امید است فرهنگیان محترم که خود بهترین سرمایه های انسانی معتبر را در اختیار دارند با شناسایی ظرفیت های جدید، فرصت های ارتقاء منزلت اجتماعی هم صنفی های خویش را مهیا نمایند و نمایندگان مجلس و دولتمردان نیز که خود پرورش یافته دست همین معلمین هستند وظیفه خود را در قبال ولی نعمتان خویش به درستی ادا نمایند. ان شاء الله

,

یادداشت از, حسین نجاتیان شجاعی

,

انتهای پیام/رض

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه