پیشرفت فرهنگی پیشرفت روح جامعه است/کمکاری مساوی است باجامعه ای بدون روح متعالی وارزش های الهی
در هر حال باید توجه داشت که پیشرفت فرهنگی پیشرفت روح جامعه است و نباید آن را نادیده گرفت و اگر در این ضمینه کم کاری صورت گیرد که تا به این لحظه صورت گرفته دیری نخواهد کشید که جامعه ای بدون روح متعالی و بدون ارزش های الهی خواهیم داشت .[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بجنا،امروز با پیشرفت جوامع شهری در ضمینه علم و تکنولوژی و ورود این دسته از پیشرفت های علمی به زندگی افراد شاهد یک زندگی جدید و نوع همراه با آرامش و رفاه ظاهری را برای افراد جامعه هستیم .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بجنا,
اما سوال اساسی این است ، آیا پیشرفت علمی و ورود این تکنولوژی به زندگی کافی است ؟ و بطور کلی آیا منظور از پیشرفت همان پیشرفت علمی و ظاهری است و یا باید در ابعاد دیگر هم باید پیشرفت کرد؟ و آیا این پیشرفت می تواند راه سعادت و کمال را برای افراد یک جامعه فراهم کند؟
,
امروز اگر پیشرفت جوامع در ابعاد مختلف علمی و ایجاد زندگی به ظاهر همراه با رفاه و آرامش امری مهم و یک نقطه عطف تلقی می شود باید گفت که این پیشرفت بدون پیشرفت فرهنگی (معنوی) که متناسب با آداب و رسوم مردم یک سرزمین نباشد را نمی توان پیشرفت کامل و متناسب با مبانی رشد دانست زیرا در جوامعی که فقط در ابعاد مادی پیشرفت می کنند و فقط در مسائل علم تجربی و تکنولوژی غنی می با شند و دارای تجملات و زیبایی مادی در اوج نیازمندی معنوی به سر میبرند.
,
در این گونه جوامع است که وقتی توازن پیشرفت در دو بعد مادی(علوم تجربی) و معنوی(فرهنگی) جامعه یکسان نباشد افراد آن جامعه دست به اعمالی میزنند که هیچ تناسبی با آداب و رسوم آن ملت ندارد و هنجارهایی را بوجود می آورند که باعث شرمساری یک فرهنگ عظیم می شود و این هنجار شکنی تا جایی ادامه پیدا میکند که در حال تبدیل شدن به یک فرهنگ نوست که هیچ توازن و همخوانی با آداب و رسوم آن سرزمین ندارد و راه رشد و سعادت را برای هیچ کدام از افراد جامعه فراهم نمی آورد.
,
جامعه ای که در آن به نام شاد بودن و به نام پیشرفت فرهنگی ، جوانان آن درملاءعام دست به هنجار شکنی و شرب خمر کنند و مجلسی را تحت عنوان کنسرت های موسیقی را به مجلس رقص و بی بند وباری تبدیل کنند را نمی توان پیشرفت فرهنگی نامید و از آن مجلس انتظار داشت تا راه سعادت را برای افراد یک جامعه فراهم کند.
,
البته در این میان نباید نقش دستگاه های نظارتی و فرهنگی را نا دیده گرفت ، دستگاه هایی که سالهاست در خواب فرو رفته و گویا هنوز هم قصد بیداری از این خواب راحت را ندارند و انگار این دستگاه ها خود خواهان بوجود آمدن و شکل گیری یک هنجار و تبدیل شدن آن به یک فرهنگ جدید هستند.
,
در هر حال باید توجه داشت که پیشرفت فرهنگی پیشرفت روح جامعه است و نباید آن را نادیده گرفت و اگر در این ضمینه کم کاری صورت گیرد که تا به این لحظه صورت گرفته دیری نخواهد کشید که جامعه ای بدون روح متعالی و بدون ارزش های الهی خواهیم داشت .
,
اما لازمه این پیشرفت قبل از هر چیزی بیداری دستگاه های مربوطه است که سالهاست در خواب رفته و اگر همچنان دستگاه های دولتی که مستقیمأ با فرهنگ در ارتباط هستند نسبت به این هنجار ها بی تفاوت باشند شاهد آن خواهیم بود که بیش از پیش این هنجار ها در جامعه ما نمایان شود.
,
به امید بیداری مسئولان فرهنگی.
,
نویسنده: وحید روانبخش
,
انتهای خبر/
]
ارسال دیدگاه