سروده شاعر فریدنی تقدیم به مدافعان حرم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه تحلیلی خبری فریدن، به مناسبت میلاد مسعود امام عاشقان، امام حسین علیه‌السلام «قافله‌سالار نور» تقدیم به بزرگ پاسدار لشکر عشق، سید حسن نصرالله دبیر کل حزب‌الله لبنان و تمامی مدافعان حرم اهل‌بیت در عراق و سوریه.

قافله سالار نور

باد صبا می‌رسد آیینه دست – سرو و صنوبر ز طرب گشته مست
شاهدِ بزمِ سحرِ لم‌یزل – یاس به بَر کرده حریرِ غزل

گشته به تن پیرهنِ غنچه چاک – می‌زند آلاله به خون سر ز خاک
در گذر کوکبه‌ای تابناک – سر ز ملوک آمده ساجد به خاک

گشته به پا غلغله‌ای در فلک – دست‌فشان می‌رسد از ره ملک
آمده قلمان به جنان دف‌زنان – هلهله مستانه زند، جن و جان

نوح غزل‌خوان شده در باغِ روح – طور چراغانیِ فتحُ الفتوح
آمده موسی به تَرنُّم گری – مست به رقص آمده حور و پری

فاطمه را مستِ میِ قنبری – لب ز مسیحا شده نیلوفری
می‌رسد از راه، خدا منظری – آمدنش کرده به پا محشری

بسته میان تیغ دو دم حیدری – فاتح قُلاع همه خیبری
می‌رسد از راه محمدتری – دل ز علی برده به افسونگری

او که جگرگوشه دلِ احمدی – ساقیِ سرمستِ میِ سرمدی
لاله اذان خواند و مریم نماز – چاک به تن کعبه ردا کرده باز

او که بُرَد خنجرِ کُندَش گلو – محشرِ عشق است به پا کرده او
جلوۀِ نور است به آیینه‌ها – کرده لبالب ز شعف سینه‌ها

راحت جان‌ودل پیغمبری –یوسفِ زهرایِ نَسَب، حیدری
اشرف عشق آمده اندر وجود – عرش به فرش آمده گویی فرود

در قدمِ یوسفِ شاه نجف – تار مَلَک میزند و حور دَف
فاطمه می‌آید و ساغر به کف – بسته ملک بر درِ میخانه صف

در خُمِ حیدر مِیِ زهرا به نوش – بادۀِ گلگونِ حسینی به جوش
میکدۀِ عشقِ علی را به ناز – ساقیِ صهبا رسد از مُلکِ راز

خاتمۀِ عشق و ولا می‌رسد – عطر خوش کرب و بلا می‌رسد
محوِ تماشا همه آیینه‌ها – جلوۀِ عشق است به نقشینه‌ها

کوکبۀِ حضرت عشق آمده- یوسف زینب به دمشق آمده
فاطمه را قُرهِالعین آمده – مژده که میلاد حسین آمده

دَر صدف فاطمه دُرّ علی – آینۀِ روی خدا منجلی
ساغر کوثر به کف الله را – مستِ تجلایِ فدک، ماه را

او که خدا همچو خود آراست او – فاطمه را غرقِ تماشاست او
جلوۀِ الله به صورتگری – آینه است او ، نه خدا دیگری

ساغر عشق علوی را به دست – گُم‌شده در فاطمه هر ذره مست
حور و ملک دل‌شدۀ وَهم او – کَس نتواند که کند فهم او

کیست مگر فاطمه الله را – بسته ز عشق او به خدا راه را
دل ز خدا برده ز کف، فاطمه – خلق جهان را به هدف، فاطمه

آیۀ لولاک غزلنوش او – عرش خدا قالیِ منقوش او
او که پدیدار از او گشته هست – او که خدا وز می او گشته مست

او که دلش از غم حیدر شکست -او که طُفِیل غم او هرچه هست
ساقیِ صهبایِ بلایِ الست – فاطمه یعنی که خدا عاشق است

می‌رسد او را ز طرب روح و جان – آینۀِ رویِ خدا را نشان
یوسف زهرا و علی، شاه عشق – قبلۀِ شش‌گوشۀ درگاه عشق

غرق تَغزُل لبِ سروِ چمان – ماه به رقص آمده در آسمان
جلوۀِ عشق از همه عالم جلیست – لحظۀِ میلاد حسینِ علیست

سید و سالارِ شهیدانِ عشق – شمسِ خرابات‌نشین دمشق
تا که براُفتاد نقاب از رخش – آینه از شرم شد آب از رخش

می‌رسد از رَه ز فراسوی راز- فاطمی آن حیدرِ مه رویِ ناز
پادشه ملک جنان می‌رسد – فاطمه را یوسفِ جان می‌رسد

قبلۀِ جانان به جهان می‌رسد – جلوۀِ الله عیان می‌رسد
صاحب شش‌گوشه خداگونه عرش – در قدمش بال ملک گشته فرش

می‌رسد از راه تمامیِ عشق- شهره‌ترین عاشقِ نامیِ عشق
قبلۀِ عُشاقِ علی را حسین – درد و غم لم‌یزلی را حسین

باغ فدک غرقِ شقایق شده – هرچه که هست آمده عاشق شده
فاطمه را روح و روان می‌رسد – از سَرِ نِی بانگِ اذان می‌رسد

چشم‌وچراغِ علویون حسین – در رگ عُشاقِ خدا، خون حسین
چشم علی آمده روشن به نور – جلوۀِ زیبای قبس را به طور

در شب بزم شهدا با حسین – محوِ تماشاست خدا را حسین
وه که چه زیبا و فریباست او – قبلۀِ شش‌گوشۀ دل‌هاست او

عهد ازل تا که خدا بست عشق – عشق حسین است و حسین است عشق
غرقه‌به‌خونان دیار حلب – حادثه جویانِ شهادت‌طلب

ای به طوافِ حَرَمِ یاس‌ها – شُهره به عشق آمده عباس‌ها
قوم مدافع به حرم در دمشق – باد مبارک به شما عید عشق

عید حسینی به شما عاشقان – باد مبارک ز تولای جان

به امید ظهور حضرت یار…
سوم شعبان المعظم ۱۴۳۷ – منصور نظری

انتهای پیام/