به مناسبت میلاد امام سجاد(ع)؛
امام سجاد پیوند ناگسستنی اهل بیت عصمت و طهارت و ایرانی ها
امام می کوشید تا با تربیت طبقه “موالی” وایرانیان، راه را برای آینده باز کند. وجالب است که بدانیم امام سجاد پیوند عرب وعجم بود چرا که مادر ایشان جهان شاه یا شهربانو دختر پادشاه ساسانی یزدگرد سوم بود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ۸دی، از آنجا که حضرت سجاد علیه السلام تنها بازماندهی جریان قیام عاشورا بود، همواره تا لحظه شهادت، هم اهداف و عملکرد سیاسی نهضت را بیان میکرد و هم یاد و خاطره شهدای کربلا را گرامی میداشت؛ یادی که میتواند بهسان مشعلی فروزان به جامعه اسلامی نور و حیات و شعور ببخشد و جریان نفاق و ظلم را افشا کند.
او هم به زیارت قبر پدرش میرفت، هم خاک مطهر آن قبر را مهر نماز خود کرده بود، هم انگشتر پدر را به دست مینمود.
,
امام برنامه زندگی و رفتارهای اجتماعی خود را به گونهای تنظیم کرده بود که کوچکترین بهانهای برای برخورد خشن، سرکوبگرانه و حذفی به دست دشمن ندهد. در دوران خلافت امثال « حجاّج » و « هشام » به گونهای رفتار میکرد که به طور کلی کسی انگشت اتهام به سویش نمیگرفت و « خیر لا شر فیه » و « علّی الخیر » لقب گرفت. او با این شیوه، هم جان خود و شیعیان خود را از ستم نظام اموی محافظت نمود و هم زمینه لازم را برای پیاده کردن نقشههای بلند مدت خود در جامعه فراهم آورد.
به عنوان نمونه در ارائه گزارش به مردم مدینه پس از برگشت از سفر اسارت، هیچ بهانهای به دست دشمن نداد؛ همین طور در جریان « قیام حرّه» که باعث حفظ خون عده زیادی از مردم شد
,
تعلیم و تربیت غلامان
از شیوه های تربیتی مکتبی امام سجاد به جهان اسلام در آن عصر بهره برداری سیاستمدارانه و حکیمانه از یکی ازمشاکل عمومی اجتماعی مسئله برده داری بود. حضرت با اقدام به خرید و سپس تعلیم و تربیت آنان در مکتب فضائل و کمالات علمی و عملی خود و آزاد کردن آنها به هر مناسبت و به ویژه در شب عید فطر، بالاترین خدمت را به جامعه انجام می داد تا آنجا که بر اساس بعضی از نقلها در پرتو این سیاست، لشگری از آزادشدگان که همگی عاشق و واله حسن اخلاق و کمالات امام بودند و خود را فدائی ایشان به حساب می آوردند فراهم آمد.
,
نقش امام سجاد در تربیت ایرانیان
“موالی” یعنی: عده ای از ایرانیان که به عراق آمده و در آنجا با تشیع آشنا شده. همچنین از جمله موضوع شایع در قرن اول و دوم هجری تربیت موالی بود. این افراد عمدتاً به علت داشتن استعداد مناسب و نیز آمادگی کسب علم و نیز با احساس ضعفی که ایشان در برابر عرب ها داشتند و درصدد بودند که آن را جبران کنند، به خوبی در زمینه حدیث کار کردند و در نتیجه توانستند در مدت زمانی کوتاه از فقها و محدثین مراکز عمده اسلامی شوند. این افراد در خانواده های مختلف عرب، تربیت شده بودند که طبعاً انگیزه های سیاسی و مذهبی جاری و مرسوم در آن قبایل و عشیره ها، به اینان نیز سرایت کرده بود، به ویژه کوفه، بیشتر گرایش شیعی داشت و “موالی” آن نیز چنین بودند، از این رو اهل بیت علیهم السلام نیز از این ویژگی برای تربیت موالی استفاده کردند. در این میان، سیاست علی بن الحسین علیه السلام شایان توجه بسیار است. امام می کوشید تا در مدینه، با تربیت طبقه “موالی”، راه را برای آینده باز کند. و اسلام صحیح و سلیم را به آنان (که زمینه کافی داشتند) انتقال دهد، پس با شخصیتی که امام داشت به شایستگی می توانست در روحیه موالی اثر بگذارد و احساسات شیعی را به آنان انتقال دهد وجالب است که بدانیم حضرت امام سجاد پیوند عرب وعجم بود چرا که مادر ایشان جهان شاه یا شهربانو دختر پادشاه ساسانی یزدگرد سوم بود که در جریان حمله اعراب به ایران، وارد مدینه شده و همسری اباعبدالله الحسین را انتخاب نمودند.
,
,
دوران امام سجاد(ع)
دورانی که امام سجاد(ع) در آن زندگی می کرد، همه ارزش های دینی دستخوش تحریف و تغییر امویان قرار گرفته بود و احکام اسلامی بازیچه دست افرادی چون ابن زیاد، حجاج و عبدالملک بن مروان بود. وبی شک یکی از دوران انحطاط اخلاقی مسلمانان در جامعه حتی مذهبی بخصوص مکه ومدینه بود. حجاج عبدالملک را مهم تر و برتر از رسول خدا(ص) می شمرد و برخلاف نصوص دینی ازمسلمانان جزیه می گرفت و با اندک تهمت و افترایی مردم را به دست جلادان می سپرد.
در سایه چنین حکومتی آشکار بود که تربیت دینی مردم تا چه اندازه تنزل کرده و ارزش های جاهلی چگونه احیا شده است(۱)؛ به طوری که دو خطر بزرگ جامعه اسلامی را تهدید می کرد: فرهنگ های متنوع بیگانه, خطر تجمل پرستی.
,
,
از این رو لازم بود در زمینه علمی کاری انجام شود تامسلمانان به اصالت فکری و شخصیت قانون گذاری ویژه خود که از کتاب و سنت در اسلام الهام می گیرد، واقف گردند. در اینجا ضرورت یک حرکت اجتهادی (اطلاع رسانی قوی) به نظر می رسید تا در چهارچوب تعالیم اسلامی، افق فکری مسلمانان گسترش یابد و بذر اجتهاد و تلاش ازبرای یافتن راه حق در دل آن ها افشانده شود و این کاری بود که امام سجاد(ع) بدان دست یافت
,خطر دوم ناشی از پیشامد امواج رفاه و آسایش در جامعه اسلامی بود که عشق سوزانی راکه از ارزش های اخلاقی و پیوندهای روحی در مسلمانان پدید آمده بود را خاموش می کرد. امام علی بن الحسین(ع) این خطر را احساس کرد و فهمید که جامعه دچار انحراف شده و روحیه رفاه طلبی و فساد سیاسی و اخلاقی و اجتماعی آن را در محاصره قرار داده و از نظر سیاسی هیچ روزنه ای برای تنفس وجود ندارد، بنابراین امام سجاد(ع) توانست از دعا برای بیان بخشی از عقاید خود استفاده کند و بار دیگر تحرکی در جامعه برای توجه به معرفت و عبادت و بندگی ایجاد کند. امام(ع) در این سنگر قدرت بس شگرف تصویرهای روشنی ازجامعه اسلامی و وظیفه مسلمانان را در برابر کفرگویان معین می کند و مبارزه آنان را با منکرات مطرح می سازد.
,دعای او نشان دهنده این مطالب است که در هر حال ولو این که همه امکانات مبارزه از یک نفر گرفته شود و به فرض این که تنها هم باشد، باز هم مسئولیت تلاش و کوشش از او سلب نمی گردد و باید از دعا به عنوان حربه مبارزه در راه حق استفاده شود
,,
انجیل اهل بیت
صحیفه سجادیه از گنجینه های ارزشمند دعاهای امامان(ع) است که در بردارنده برخی از دعاهای حضرت سجاد(ع) است. صحیفه سجادیه کانونی از معارف بلند الهی در ابواب مختلف است و در یک ارزیابی واقع بینانه می توان آن را ابزار رسای فرهنگی برای مقابله با هجوم فرهنگی دانست که خلفای ناشایست باب آن را گشوده بودند. بی تردید اگر این حرکت ارزشمند فرهنگی در کنار گستره فرهنگی دیگر امامان نبود، این مهاجمان فرهنگی اثری از اسلام ناب محمدی(ص) باقی نمی گذارند. اهل دانش اذعان دارند که کتاب صحیفه سجادیه از نظر جایگاه ارزشی سومین کتابی است که در صدر اسلام پس از قرآن کریم و نهج البلاغه پدید آمده و مانند نسیم صبا در اطراف و اکناف عالم منتشر شده و از این رو مردم آن را مورد اهتمام و توجه قرار داده اند. سراسر این کتاب پر ازحقایقی است که خداوند سبحان هنگام خلوت آن را بر زبان آن حضرت(ع) روان ساخته است و هر کتاب دیگری که در این فن تنظیم یافته از این کتاب بهره و نصیبی برده است. به طوری که دیگر دانشمندان کتب ادعیه خود را بر مبنای دعاهای این صحیفه به رشته تحریر درآورده اند.
,
دعاهای صحیفه علاوه بر حسن بلاغت و کمال فصاحت بر عالی ترین مضامین و عبارات و علوم الهی مشتمل است. زیبایی، شکوه وقدرت روحی که در تعبیرات روح پرور آن به کار رفته و طرق مختلفی که در اوقات گوناگون در مقام فروتنی و توسل در پیشگاه الهی و درود وثنا برخداوند انتخاب شده، خود بالاترین شاهد و دلیل است بر این که صدور آن از مقام امام معصوم(ع) قطعی است و احدی دست رد و انکار بر آن ننهاده و نام آن شهره آفاق است و فروغش بر اکناف جهان گسترده تا آنجا که هرگز شک و تردید در آن راه ندارد وگوهری است از معدن علوم امام سجاد(ع).
,,
مواضع امام سجاد علیه السلام
,فعالیّتهای امام سجاد علیه السلام در برابر انحطاط اخلاقی عصر خویش جلوه های مختلفی داشت که برخی از آنها عبارتند از:
,الف. اخلاق و دعا
,۱. موضع امام زین العابدین علیه السلام در برابر این جریانهای فاسد و ویرانگر اخلاق از صلابت و قوتی ویژه برخوردار بود، و شعاعهایی از روح مقدس آن بزرگوار بر این اوضاع سایه افکند بود. اشعه ای که «صحیفۀ سجادی» با نفوذ در اعماق جانها حکایت از آن دارد؛ چرا که صحیفۀ مشتمل به موعظه، ارشاد و درسهای اخلاقی فراوانی است که بیانگر ارزشهای اسلامی و هدایت اهل بیت علیهم السلام می باشد.
,به راستی این انجیل آل محمد صلی الله علیه و آله به صورت سدّی برازنده و استوار برای حمایت از اسلام و پاسداری آن از بی بند و باری جاهلیت که حکومت اموی به وجود آورده بود، ایستاد و آنچه را که باعث انحطاط فکری و اجتماعی بود به جامعه یادآور شد، و امت اسلامی را به آزادی و نجات از ذلّت معصیت و رسیدن به عزّت طاعت خداوند دعوت کرد.
,
علاوه بر صحیفۀ سجادیه، هدایت و سیرۀ امام علیه السلام که حکایت از سیرۀ جدش رسول اکرم صلی الله علیه و آله داشت، مردم را به هدایت می خواند و گمراهان را ارشاد می نمود، و سرگشتگان را به راه راست رهنمود بود.
. موضع امام سجاد علیه السلام در برابر ترویج فقر، روش و سیرۀ آگاهانه و کریمانه ای بوده است. آن حضرت علیه السلام روند تأمین مالی مردم، به ویژه خانواده های شهیدان و آسیب دیدگان در میدانهای مبارزه با حکومت را با دقت فوق العاده دنبال می کرد و این کار را در خفای کامل انجام می داد، تا آنجا که در برخی از موارد، نزدیک ترین افراد به حضرت نیز از آن آگاهی نداشتند.
,
مهم تر از این، فقیران نیز نمی دانستند که شخص کمک رساننده، امام زین العابدین علیه السلام است، و تنها پس از آن امام و قطع شدن عطایای شهادت از این موضوع آگاهی یافتند.
,
امام سجاد(ع) در سراسر صحیفه سجادیه، هدف نهایی تربیت را خدای متعال، معرفی می کند و در تمام دعاها، مخاطب را با زبان دعا و مناجات به آن حقیقت یکتا راهنمایی می کند. امام(ع) با محور قراردادن خدا در دعاهای مختلف، به ما می فهماند که محور زندگی انسان در تمام شؤون آن، باید خدا باشد و منظور از این محور و هدف بودن خدا، همانا حضور خداوند در متن زندگی است. اساسا نقش هدف نهایی در مسیر زندگی، چیزی جز استمرار حضور و احساس آن نیست. همچنین، امام(ع) راههای ارتباط انسان با خدا را قرب،عبادت، حیات و… بیان نموده است.
در این میان، برخی اهداف واسطه ای نیز وجود دارد که حلقه های میانگین برای رسیدن به هدف نهایی است که مطلوبیت و ارزش خود را از هدف نهایی کسب می نماید و در طول آن قرار دارد. اهداف واسطه ای به سه دسته کلی خلاصه می شوند:
الف) اهداف تربیتی صحیفه در خصوص ارتباط انسان با خدا
پیوند انسان با خدا در صحیفه سجادیه از معرفت و شناخت خدا آغاز می شود و با گرایشهای عملی در قالب عبادت، توکل و شکرگزاری گسترش می یابد. محورهای کلی اهداف تربیتی در رابطه با خداوند در معرفت خدا، ایمان به او، تقوای الهی، عبودیت و شکرگزاری خلاصه می شود. در این نوشتار، به مهم ترین هدف که محور تمام اهداف تربیتی در رابطه با خداوند است، اشاره می شود.
,
,
,
معرفت خدا
یکی از اهداف واسطه ای تربیت در صحیفه سجادیه «معرفت خدا» است. این هدف، کلید رسیدن به هدف نهایی است. شناخت هر چه بیشتر خدا، نقش مهمی در قرب به او دارد. بدون شناخت خداوند، تقرب به او امکان پذیر نیست.(۱)
تخلق به اخلاق الهی، کسب ایمان و تقوا، توکل به او و … همه در گرو شناخت هر چه کاملتر اوست. شناخت سطحی، تمسک و ارتباط ضعیف را اقتضا می کند و برعکس، هر چه شناخت وسیع تر و عمیقتر گردد، زمینه ارتباط مستحکمتر می شود.
از این رو، یکی از مهمترین اهداف تربیتی حضرت امام سجاد(ع) در صحیفه سجادیه تقویت هر چه بیشتر شناخت خداوند است. بدین منظور امام(ع) در دعاهای بسیاری به مسأله «خداشناسی» پرداخته است و با اشاره به موضوعاتی چون توحید و مراتب آن، ذات و صفات خدا همچون «خالق، قادر، غلام، رحیم، غنی، قوی، منعم، عزیز، حکیم و…» به تقویت و تعمیق شناخت ما کمک می کند. حضرت امام سجاد(ع) در نخستین دعا، ضمن حمد و سپاس خداوند به شناساندن خدا می پردازد و می فرماید:
«خدایی که دیده های بینندگان از دیدنش ناتوانند و اندیشه های وصف کنندگان از عهده وصفش برنیایند. به قدرت و توانایی خود آفریدگان را آفرید، و آنان را به اراده و خواست خویش به وجود آورد بی این که از روی مثال و نمونه ای باشد.»(۲)
در این دعا امام(ع) با اشاره به ذات خداوند و این که قابل رؤیت نیست و همچنین با اشاره به صفت خالقیت خداوند، ما را به معرفت و شناخت خداوند هدایت می کند.
همچنین در فرازهای نخستین دعای عرفه(۳) امام حسین(ع) به «خداشناسی» می پردازد و بدین وسیله بر شناخت و معرفت ما می افزاید. امام حسین(ع) در فرازهایی از دعای عرفه می فرماید:
«تویی آن که در آفریدنت شریکی یاریت نکرده و در کارت(آفریدن هرچیز) وزیر و معاونی تو را یاری ننموده، و بیننده و مانندی برای تو نبوده است.»
البته، ناگفته نماند که شناخت خدا، عنایتی است از سوی خدا به بندگان تا بتوانند ولی نعمت خود را بشناسند و وظایف خود را از قبیل شکرگزاری و ایمان به او، ایفا کنند. امام سجاد(ع) در این زمینه در نخستین دعا می فرماید:
«سپاس خدایی را که خویشتن را (علم، قدرت و حکمتش را) به ما شناساند و شکر و سپاس خود را به ما الهام نمود و درهای علم به ربوبیت و پروردگاریش را بر ما گشود. و بر اخلاص در توحید و یگانگی اش راهنمایی مان فرمود.»
بنابراین، با توجه به این فرازها و دعاهای فراوان دیگر که در صحیفه سجادیه آمده است و تأکیدی که امام(ع) در این زمینه دارند، روشن می شود که یکی از اهداف تربیتی صحیفه سجادیه، هدایت پیروان به شناخت خدا و تصحیح نظام اعتقادی آنها است.
ب) اهداف تربیتی صحیفه در خصوص ارتباط انسان با خود
هدف واسطه ای دیگر از سلسله اهداف تربیتی صحیفه سجادیه، در محدوده ارتباط انسان با خود مطرح می گردد. انسان، همان طور که با خدای خود ارتباط برقرار می کند و از مراحل تربیتی حاکم بر این ارتباط، اهدافی خاص برداشت می شود، همچنین دارای کنشها و واکنشهایی با خود است که بر مراحل تربیتی آن نیز اهداف خاصی حاکم است.
اهدافی که در این باب در صحیفه سجادیه مورد بررسی و تحقیق قرار گرفت، اهداف گرایشی است که از دو بعد گرایشهای مختص انسان از قبیل خداجویی و فضیلت خواهی و گرایشهای مشترک بین انسان و حیوان از قبیل: خوردن و آشامیدن و غرایز جنسی، تشکیل شده است.
در اینجا، به یکی از اهداف گرایشی اشاره می شود.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
پرورش حس خداجویی
یکی از اهداف گرایشی تربیت در صحیفه سجادیه «پرورش حس خداجویِی» است. گرایش به خدا به عنوان خالق انسان و رفع کننده نیازها و مشکلات او، در همه وجود دارد. این گرایش در فطرت همه وجود دارد و تغییر و تبدیل نیز در آن ممکن نیست.(روم/۳۰) امام سجاد(ع) در دعایی با اشاره به فطرت خداجوی انسان می گوید:
«به قدرت و توانایی خود آفریدگان را آفرید، و آنان را به اراده و خواست خویش به وجود آورد بی این که از روی مثال و نمونه ای باشد، سپس آنان را در راه اراده و خواست خویشتن روان گردانید، و در راه محبت و دوستی به خود برانگیخت.»
برای پرورش این گرایش، ابتدا باید به تقویت آن و برطرف کردن موانعی همچون گرایشهای پست غرایز حیوانی و اشتغالهای روزمره، که انسان را از شناخت خدای متعال باز می دارد، بپردازیم. حضرت امام سجاد(ع) درباره این دسته از موانع می فرماید:
«بار خدایا، من داخل در صبح و داخل در شب می شوم در حالی که ، عمل و کردارم را اندک می بینم، کردارم مرا هلاک ساخته و هوای نفس و خواهشم تباهم گردانیده و شهوات و پذیرفتن خواهشهای نفسم مرا بی بهره نموده است.»
همان طور که ملاحظه می شود، امام(ع) در این فرازها، هوای نفس و شهوات و رفتارهایی را که از این دو ناشی می شود، به عنوان عوامل اصلی بازدارنده انسان از فطرت خداجویش و مسیر هدایت و سعادت، معرفی می کند.
در مرحله بعد، باید گرایش فوق، هدایت و راهنمایی شود تا به پرستش معبودهای دیگری از قبیل بت، ماه، ستاره و حتی دلبستگی مفرط به مقام، ثروت و … منجر نشود. به همین دلیل خدای متعال خداجویی را در فطرت انسان قرار داده است تا آدمی خودش را به یک حقیقتی وابسته و پیوسته بداند و خود را به آن حقیقت نزدیک و خداوند را تسبیح و تقدیس کند.(۴) همچنین، عامل ضعف و ناتوانی ذاتی انسان در اداره امور، مهمترین عامل در راهیابی انسان به خالق خود است. این ضعف و فقر ذاتی، گویی در عمق جان انسان، احساس نیاز به موجود بی نیاز را به وجود آورده است. این احساس باطنی که اغلب ناخودآگاه و پنهان است، گرایش و میل و کشش به سوی غنی بالذات را پدید می آورد. بنابراین، با تقویت این احساس و تشدید آن، میل و گرایش مذکور نیز نیرومندتر و اثر آن در زندگی بیشتر خواهد شد. از این رو، امام سجاد(ع) در دعاهای بسیاری، با تأکید فراوان بر فقر و نیازمندی انسان به خدا، تأکید می نماید:
«بارخدایا، من نیازمندترین نیازمندان به توام»
«و بر فقر و نیازمندی ام به درگاهت بیافزاید.»
انحراف انسان، از اشتباه او در یافتن مصداق بی نیاز نشأت می گیرد. وقتی او در تشخیص بی نیاز مطلق از نیازمند دچار اشتباه گردید، آنچه را مانند خود فقیر و نیازمند است، به جای مبدا اصلی انتخاب کرده و به سوی آن میل می کند. امام سجاد(ع) می فرماید: «و خوارترین آنها نزد تو کسی است که تو او را روزی می دهی و او جز تو را می پرستد.»
بنابراین، پرورش خداجویی به عنوان یک هدف واسطه ای، احیا و تقویت این تمایل و هدایت آن به سوی متعلق واقعی آن یعنی خداوند است، به نحوی که نه تنها در شرایط دشوار، بلکه در شرایط عادی نیز با قوت بروز پیدا کند و این در صورتی میسر می شود که انسان دایماً نقصان و فقر وجودی خود و غنا و بی نیازی خداوند را متذکر شود و در تشخیص مصداق بی نیاز مطلق، به بیراهه کشانده نشود.
ج) اهداف تربیتی صحیفه در خصوص ارتباط انسان با دیگران
فعالیتهای انسان علاوه بر رفتارهای فردی، شامل سلسله ارتباطهای او با دیگر انسانها نیز می شود که با توجه به تنوع ارتباطات، دیدگاههای خاص تربیتی را می طلبد. این امر گاهی رنگ اجتماعی پیدا می کند و گاهی از دیدگاه سیاسی مورد بررسی قرار می گیرد و گاهی هم با رویکرد اقتصادی به آن نظر می شود. با مطالعه دعاهای صحیفه سجادیه، که در زمینه ارتباط انسان با دیگران است، درمی یابیم که نظام تربیتی آن درصدد هدفمند کردن رفتارهای انسان در حیطه های مختلف اجتماعی، اقتصادی و سیاسی است. در این بخش، به ذکر نمونه ای از اهداف تربیتی فوق بسنده می کنیم:
یکی از اهداف تربیتی صحیفه در خصوص ارتباطهای اجتماعی، نحوه ارتباط انسان با والدین است. از مهمترین اهداف امام سجاد(ع) این است که هر چه بیشتر فرزندان را نسبت به وظایفشان -از قبیل اطاعت، احترام، گذشت از والدین و احسان در حق ایشان- آشنا سازد و آنان را نسبت به آن وظایف تشویق نماید.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
امام سجاد(ع) برای این منظور در دعای بیست و چهارم که دعا برای والدین است، به مقام و شخصیت والای پدر و مادر و وظایف فرزندان در قبال آنان اشاره نموده، می فرمایند:
«بارخدایا! صدایم را در برابر ایشان آهسته و سخنم را خوشایند و خویم را نرم نما، و دلم را بر آنها مهربان کن، و مرا به ایشان سازگار و بر آنان رحیم گردان.»
یکی دیگر از اهداف تربیتی صحیفه سجادیه در خصوص ارتباط با والدین، «حق شناسی و سپاسگزاری» از زحمات و تلاش آنان برای پرورش و رشد فرزندان است. همان طور که کفران نعمت و اجتناب از توجه به حق منعم، عقوبت ابدی را به دنبال دارد، روی گردانی از والدین و کوتاهی در حق آنان موجب دوری از مسیر قرب الهی می گردد. یکی از تعالیم تربیتی صحیفه که از بارزترین مصادیق حق شناسی درباره والدین است، طلب خیر و برکت برای آنها در قالب دعاست. حضرت امام سجاد (ع) می فرماید:
«بارخدایا! آنان را به پرورش من جزا ده و در گرامی داشتنم پاداش ده، آنچه در کودکی از من محافظت نموده اند برای آنها نگاه دار.»
همچنین، امام (ع) در فرازهای دهم و یازدهم دعا نیز به زحمات و تلاشهایی که والدین در پرورش و تربیت فرزندان متحمل شده اند، اشاره می کند، سپس در حقشان طلب پاداش و غفران می نماید و می فرماید:
«پدر و مادر مرا به بهترین چیزی (پاداش) که اختصاص داده ای به آن پدران و مادران بندگان با ایمانت،امتیاز ده. مرا به وسیله دعا برای ایشان و ایشان را به سبب مهربانی شان به من، بیامرز. آمرزش پابرجا، و به شفاعت و میانجیگری من برای ایشان از آنها راضی و خشنود شو، خوشنودی یکسره و آنها را با گرامی داشتن به جاهای آسایش برسان.»
,
,
,
,
,
,
یکی از توصیه های اخلاقی رهبر انقلاب به عموم مردم و مخصوصا جوانان، مؤانست با «صحیفه سجادیه» و ادعیه آن است. اما چند سال پیش، رهبر انقلاب در دیدار سفرا و رؤسای نمایندگی های سیاسی ایران در خارج از کشور، به دعای پنجم صحیفه اشاره کرده و فرمودند: «من به شما عزیزان توصیه می کنم که با صحیفه سجادیه انس بگیرید، دعای پنجم صحیفه سجادیه را مکرر در مکرر بخوانید. این دعای پنجم صحیفه سجادیه مال ماست. همه ادعیه صحیفه سجادیه همینطور است. آن جائی که ما را به یاد مرگ می اندازد، آن جائی که ما را از لغزش ها برحذر می دارد، آن جائی که عظمت معنویت دستگاه الهی را، از پیغمبر و یاران و ملائکه الهی را به رخ ما می کشد، این ها همه اش برای ما استحکام بخش است. در هر میدانی، استحکام درونی برای ما تعیین کننده است. اگر ساخت درونی – چه درون شخصىِ خود ما، درون روحی و فکری خود ما، چه درون کلیت جامعه ما – ساخت مستحکمی بود، هیچ چیز نمی تواند در مقابلش بایستد».
,امیداست به نظر ولایی حضرت سجاد همه ما شیعیان در پرتو دائر مداری حق و ولایت بگردیم از خاصه اولیاء و دوستان و مریدان اهل بیت باشیم.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه