//یادداشت
دور ماندن از فضای کتاب و کتابخوانی؛ عامل اصلی افول فرهنگی در جامعه ایرانی
این حقیقت تلخ است که جامعه ی ایرانی به دلیل دور ماندن از فضای کتاب و کتابخوانی در سراشیبی افول فرهنگی قرار گرفته است و اگر فکری به حال خودمان تکرار میکنم خودمان و خانواده و نزدیکانمان نکنیم در آینده فرزندانمان با مشکلات فوق العاده جدی مواجه خواهند بود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از نسیم زنجان، هرساله با هدف ایجاد فضایی مناسب در عرصه اندیشه و کمک به رونق بازار کتاب ، مبادله تجارب در زمینه صنعت نشر و همچنین رونق دوباره کتابخوانی نمایشگاه های بین المللی کتاب در اقصی نقاط کشورهای جهان برگزار می شوند که همواره شاهد حضور چهره های درخشان جهان در خود بوده و معمولا در حضور این چهره های فرهنگی است که میلیون ها نفر از علاقه مندان به کتاب و کتابخوانی، یک بار دیگر با کتاب تجدید پیمان می کنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نسیم زنجان، ,درهمین راستا ایران نیز از آبان ماه سال ۱۳۶۶خورشیدی به برگزاری « نمایشگاه بین المللی کتاب تهران» مبادرت ورزید و پس از وقفه ای دوساله، در اردیبهشت ماه ۱۳۶۸ خورشیدی این روند با شکوه تاکنون به کار خود ادامه داده است.
,حال سوال اساسی اینجاست با وجود گذشت بیست و هشت دوره آیا این نمایشگاه به اهداف خود رسیده است؟ آیا توانسته فضایی مناسب در عرصه اندیشه و فرهنگ ایجاد کند و فرهنگ کتابخوانی را در جامعه احیا کند؟ آیا اصلا نمایشگاه کتاب این توانایی را در کشور ما دارد یا خیر؟
,اگر مشکل جامعه امروزی ما تهیه ی کتاب است و عدم دسترسی مردم به کتاب های مختلف در ژانرها و موضوعات متفاوت دلیل بر عدم مطالعه آنهاست می توان گفت برگزاری یک نمایشگاه جامع به صورت سالانه که انواع کتاب در آن وجود داشته باشد و هر فردی بتواند بنا بر علایق خود اقدام به خرید کتاب بکند راه حلی کاملا منطقی در جهت حل مشکلات کتابخوانی مردم است. اما آیا علت این است؟
,امروزه با توجه به پیشرفت جوامع و اضافه شدن امکاناتی از قبیل فروشگاه های اینترنتی تقریبا می توان گفت این مشکل حل شده و دیگر این دغدغه در مردم وجود ندارد و حتی می توان بسیاری از کتاب ها را به صورت رایگان از اینترنت دریافت کرد.پس می توان این نتیجه را گرفت که وجود یک نمایشگاه مانند نمایشگاه بین المللی تهران به تنهایی هیچ دردی را از مشکل کتابخوانی دوا نمیکند و با وجود آن این فرهنگ گسترش پیدا نمیکند.
,وقتی اندکی تامل بکنیم در میابیم که اکثریت مردمی که با کتاب غریبه هستند بهترین کتاب ها را در دسترس دارند و حتی وقت خالی برای مطالعه آنها نیز وجود دارد اما به طور کل رغبتی برای خواندن کتاب در آنها وجود ندارد.
,علل متعددی وجود دارد که رغبت عمومی مردم ایران نسبت به کتابخوانی کم است و سرانه مطالعه در کشور ما بسیار پایین تر از استاندارد جهانی است. یکی از علت های مهم و اساسی در این زمینه بحث شرطی شدن مردم ایران نسبت به کتاب است.
,در زندگی یک بخش مهم از آموخته های ما بر اثر تجربه و برخوردهای مختلف حاصل می شود که در اصطلاح به آنها شرطی شدن گویند برای مثال راننده ای که یک بار در اثر سبقت غیر مجاز تصادف کرده ممکن است نسبت به سبقت گرفتن و یا حتی رانندگی شرطی بشود و هرگز دیگر سبقت نگیرد حتی زمانی که هیچ خطری وجود ندارد و سبقت مجاز است.
,مردم ایران نیز به علت سیستم غلط آموزشی کشورمان که از هفت سالگی شروع می شود نسبت به کتاب خواندن شرطی شده اند به طوری که ناخودآگاه به یاد استرس های شب امتحان و کتاب خواندن های اجباری می افتند به یاد زمانی که فقط به خاطر اینکه جمله ای از آن کتاب کذایی را به خاطر نیاوردند 2نمره از آنها کم شده و مورد شماتت خانواده و دوستان قرار گرفتن به یاد نفرت قلبی که زمان نونهالی و نوجوانی در دل آنها بوده.همین عامل باعث می شود نسبت به خواندن کتاب مانند مثال رانندگی خاطره بسیار بدی در ذهن آنها نقش ببندد که حتی زمانی که می خواهند کتابی را راجع به موضوع مورد علاقه خودشان بخوانند نیز نسبت به آن حس بدی دارند و از آن فرار می کنند.
,مقایسه سرانه مطالعه ایران و کشورهای دیگرنشان می دهد یکی دیگر از علل اساسی که باعث می شود ایرانی ها سراغ کتاب نروند بی نیازی از مطالعه و حس دانای کل بودن است.
,اگر کلاه مان را قاضی کنیم می بینیم که ما آدم های با اعتماد به نفسی هستیم و این روزها به دلیل حضور در شبکه های اجتماعی و فضای اینترنت و مواجه شدن با اطلاعات حداقلی و پیامکی بیشتر از هر زمانی خودمان را بی نیاز از مطالعه می بینیم به طوری که در تمامی مسایل خود را صاحب نظر میدانیم و آماده ایم در رابطه با تمامی موضوعات فرهنگی،اقتصادی،سیاسی و..... تحلیل های کاملا علمی(البته از نظر جنابمان) از خودمان تولید بکنیم.
,پس مشکل فوق العاده عمیق تر و ریشه ای تر از آن است که تنها یک نمایشگاه آن هم به صورت سالانه بتواند آن را حل بکند بلکه نیازمند همت جدی ما و همچنین مسؤلان و مدیران ارشد فرهنگی و آموزشی کشور می باشد.
,این حقیقت تلخ است که جامعه ی ایرانی به دلیل دور ماندن از فضای کتاب و کتابخوانی در سراشیبی افول فرهنگی قرار گرفته است و اگر فکری به حال خودمان تکرار میکنم خودمان و خانواده و نزدیکانمان نکنیم در آینده فرزندانمان با مشکلات فوق العاده جدی مواجه خواهند بود.
,به قلم :محمد حسین فروزنده، قعال دانشج،ئی دانشگاه زنجان
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه