داشتن خانه ای کوچک برای مادر؛ بزرگترین آرزوی روشندل کردستانی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، قرآن را با صدای زیبایش تلاوت می کند، عمق کلامش با انوار الهی مزین شده ، آیه به آیه قرآن را الطاف پروردگار می داند که در درونش پرورانده است.

حافظ نابینایی که در سال ۱۳۸۶ نام و آوازه شهر خود را بر سر زبان‌ها انداخت و نشان داد که خواستن توانستن است و می‌توان به جنگ با نبود امکانات رفت و با دست خالی نه تنها قرآن را حفظ کرد، بلکه در بالاترین سطح آن در بین رقیبان نیز ایستاد.

در گفت‌وگوی زیر با معلولی همراه می‌شویم که توانسته با چشم نابینای خود، آیات زیبای قرآن کریم را در گوش دیگران نجوا کند و دل‌های آنان را صفا بخشد؛

رئوف باقی، روشندلی که متولد 1351 است و از سن 23 سالگی توانست شروع به حفظ قرآن کند و در عرض سه سال یکی از حافظان قرآنی در استان کردستان باشند که عالم به ظاهر تاریک آنها از دنیای خاکستری ما بسیار روشن‏تر است.

این حافظ قرآن راست می‏گفت، اگر نور زندگی به چشم باشد، هر روز باید ترس این را داشته باشیم که این نور نابود شود اما نور زندگی او از منبع دیگری می‏آید؛ از منبعی که هیچ وقت تاریک نمی‏شود و همه دنیا را برایش خوشبخت و روشن کرده است.

کمی برای من عجیب است که می‏بینم یک فردنابینا موفق شده‏  کل قرآن را حفظ کند. چطور شد که موفق به انجام این کار شدید؟
فکر می‏کنم 5-4 سال بیشتر نداشتم که حفظ قرآن را شروع کردم. البته منظم این کار را انجام نمی‏دادم؛ حتی بعضی وقت‏ها چندماه این کار قطع می‏شد ، البته برنامه منظمی برای حفظ قرآن نداشتم و به صورت پراکنده سوره‏ها را حفظ می‏کردم تا اینکه سال 74- با برنامه منظمی حفظ را از سر گرفتم و سال 77 همه قرآن را حفظ شدم.

حفظ قرآن برای افراد بینا هم کار دشواری محسوب میشه، شما با وجود مشکل بینایی چطور تونستید اینکار رو انجام بدهید؟

من به لطف خداوند برای حفظ قرآن با هیچ مشکلی مواجه نبودم و از آنجایی که حفظ قرآن بیشتر از طریق سمعی میسر است، من وسایر دوستانم نسبت به افراد بینا با کمبودی مواجه نبودیم. من هم کار حفظ را با نوارهای ترتیل و کتاب‌های قرآنی با خط بریل انجام دادم.

چه کسانی شما را در این امر یاری کردند؟
خانواده بزرگترین کمک را در امر حفظ قرآن من کردند و مادرم در تمام این دوران و در تمام مراحلی که پشت سرگذاشته ام، چه در زمانی که قرآن را حفظ می‌کردم و چه در این زمان که در مسابقات مختلف شرکت می‌کنم همواره من را همراهی کرده و پا به پای من آمده است. من موفقیتم را اول مدیون لطف خداوند و دوم زحمات مادرم هستم.

شما دوران کودکی آرامی داشتید و یا شیطون بودید؟
(باخنده) این را باید از اطرافیانم بپرسید اما تاجایی که به یاد دارم خیلی شیطون نبودم و از وقتی با قرآن آشنا شدم به برکت انس با آن آرامش خاصی بر زندگیم حکم فرما شد.

هر انسانی در زندگی آرزوهای بزرگ و کوچکی را برای رسیدن به اهدافش در نظر دارد، شما بزرگترین آرزویتان چیست؟

خداوند در زندگی به هر آنچه که خواسته ام به وسیله ی قرآن روشنایی را در دلم انداخته است و این خود بزرگترین نعمتی است که می توان تا آخر عمر برای آن شاکر بود، اما در حال حاضر تنها آرزویم داشتن خانه ای کوچک برای مادرم است که در فقر زندگی می کنند.

 کدام خاطره از دوران حفظ قران براتون لذت بخش بود؟
لحظه به لحظه آن دوران برای من خاطره‌انگیز بود اما به یاد دارم هنگامی که آخرین آیات را حفظ می‌کردم هم از حفظ کامل قرآن کریم بسیار خوشحال بودم و هم از تمام شدن لحظات ناب حفظ در حسرت بودم . شیرین‌ترین روزهایی که در دوران حفظ قرآن تجربه کردم مربوط به زمانی بود که در ماه رمضان قرآن می‌خواندم، آن هم به خاطر تشویق مربیان مدرسه و همکلاسی‌هایم در پایان هر جزء بود.

حافظ قرآن شدن فرزند، بزرگترین آرزوی مادر

مادرش با آنکه سوادی ندارد اماهنگامی که از او سوال می کردیم بزرگترین آرزویت برای رئوف چه بود می گفت؛ همیشه دوست داشتم حافظ قرآن و خدا در همه حال نگهدارش باشد

انتهای پیام/