فردوسی پژوه کرمانشاهی:
فردوسی ریشه تنومند پایداری زبان فارسی است/ اگر حکیم سخن پارسی نبود زبان ملت ایران نیز تغییر می کرد/ نفوذ فردوسی در هنر هنرمندان ایرانی متجلی است
فردوسی پژوه برجسته کرمانشاهی، حکیم ابوالقاسم فردوسی را ریشه تنومند پایداری زبان فارسی دانست و گفت: نفوذ فردوسی در هنر هنرمندان ایرانی متجلی است و اگر فردوسی از زبان فارسی پاسداری نمی کرد، زبان ملت ما نیز چون دیگر ملل دستخوش تغییر قرار می گرفت.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا استاد فرشید یوسفی در گفتگو با طاق نیوز، به مناسبت بزرگداشت «حکیم ابولقاسم فردوسی» و اینکه چه ویژگی ای آثار فردوسی را تا کنون ماندگار کرده است، گفت: یکی از ویژگی های آثار و خصوصا شاهنامه فردوسی پایدار کردن زبان فارسی است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, طاق نیوز،,وی با اشاره به تغییر زبان بسیاری از کشورها در نتیجه جنگ های خارجی گفت: بزرگانی چون فردوسی با تولید آثاری فاخر مانع از تغییر زبان کشور ما از پارسی به دیگر زبان های خارجی شدند و اگر فردوسی نبود شاید هم اکنون زبان ما نیز چون کشور مصر به زبان دیگری تغییر می کرد اما این مردم بزرگ در حوزه ادب پارسی قیام کرد و زبان پارسی را زنده نگاه داشت.
,این فردوسی پژوه برجسته در خصوص سایر ویژگی های آثار این سخنور برجسته گفت: فردوسی ویژگی های برجسته زیادی دارد که در آثارش موج می زند و از این نظر نیز حق زیادی بر مردم این مرز و بوم دارد.
,هرچقدر فردوسی را تکریم کنیم، کم کرده ایم
, هرچقدر فردوسی را تکریم کنیم، کم کرده ایم,وی تاکید کرد: به پاسداشت این خدمت حکیم فردوسی درپاسداری و پایداری زبان پارسی هر چه قدر از ایشان تجلیل به عمل آوریم کم کرده ایم.
,استاد یوسفی گفت: از دیگر ویژگی های آثار حکیم فردوسی توجه به عمق و ژرفای آثار توسط او بود، و آنچنان در آثارش غرق می شد که برای فرزندان روحانی قلمش یعنی سهراب، سیاوش و...چنان نوحه سرایی می کرد که برای فرزند واقعی اش نکرد.
,فردوسی برای فرزندان روحانی قلمش نوحه سرایی می کرد
, فردوسی برای فرزندان روحانی قلمش نوحه سرایی می کرد,وی افزود: این مرد بزرگ برای این فرزندان روحانی اش مانند یک پدر داغ دیده آنچنان نوحه سرایی می کند که در زمان درگذشت پسر واقعی خودش دیگر ندبه و نوحه ای برای سردادن ندارد و اشک او خشکیده است.
,این فردوسی پژوه برجسته کرمانشاهی تصریح کرد: حکیم فردوسی پس از نوحه سرایی برای فرزندان قلمش در مقابل عزا مقاوم شده و دیگر اشکی ندارد که برای فرزند واقعی اش بریزد و این نشان از رنج فردوسی برای نگارش شاهنامه دارد و اینکه هیچ تفاوتی بین فرزند قلم و فرزند واقعی اش نمی بیند و برای بزرگ کردن فرزندان قلمش چون رستم، سیاوش و سهراب نیز رنج های فراوانی کشیده است.
,فردوسی در تمام شاخه های درخت تنومند ادب پارسی ریشه دوانده است
, فردوسی در تمام شاخه های درخت تنومند ادب پارسی ریشه دوانده است,وی تاکید کرد: فردوسی در تمام شاخه های درخت تنومند ادب پارسی و هنر پارسی، ریشه دوانده است، بنابراین فرد فرد هنرمندان بدون اینکه حتی خودشان هم متوجه شوند نفوذ زبان فردوسی در هنر آنها متجلی است.
,استاد یوسفی تصریح کرد: برای مثال اگر کسی به اماکنی چون زورخانه ها برود متوجه می شود که روح فردوسی در قهرمانان و پهلوانان متجلی است.
,وی نفوذ زبان و هنر فردوسی را در قلم نویسندگان و شعرای این مرز و بوم متجلی دانست و گفت: نفوذ آثار فردوسی در قلم این هنرمندان نیز به صورت خودآگاه و ناخودآگاه اثر گذاشته است و این شاهکار بزرگ حکیم ادب پارسی یعنی فردوسی است.
,اگر فردوسی نبود درخت ادب پارسی می خشکید
, اگر فردوسی نبود درخت ادب پارسی می خشکید,این فردوسی پژوه برجسته در یک جمع بندی کلی و یک معرفی متمایز، فردوسی را چون ریشه ای بسیار تنومند برای درخت ادب پارسی دانست که اگر این ریشه نبود درخت زبان پارسی پایداری نمی کرد و خشکیده می شد.
,وی ابراز امیدواری کرد: روح فردوسی در آثار و تولیدات عرصه فرهنگ و ادب پارسی بدمد و آن را متجلی کند.
]
ارسال دیدگاه