به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل ازپیام جغتای، با وجود گذشت قریب به ۳ سال از عمر دولت تدبیر و امید و قول های حسن روحانی برای رونق بخشیدن به وضعیت کسب و کار در کشور، رکود همچنان به بازار جغتای سایه افکنده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پیام جغتای,رکودی که برای لمس آن، نه نیازی به مراجعه به آمار و اعداد و ارقام می باشد نه بررسی نقطه به نقطه تورم، کافی است تا فقط برای چند دقیقه پای حرف دل بازاری های جغتای بنشینی و به حرفهایشان گوش بدهی؛ آنوقت آنچه که خواهی فهمید: بسیار دقیق تر و ملموس تر از آمارها و گزارش ها و تورم نقطه به نقطه ای است که هر روز از پشت تریبون های مختلف دولت به گوش می رسد.
,از فروشنده پوشاکی که فروش ماهانه اش حتی کفاف اجاره مغازه و هزینه های دیگرش را نداد و مجبور شد تا عطای فروشندگی را به لقایش ببخشد گرفته تا پلاستیک فروشی که امروز می گفت: فروش یک ماه مغازه ام حتی به اندازه ۲۰۰هزارتومان نرسیده است است تا شاید بتوانم اجاره مغازه ام را بپردازم و یا فروشنده مواد غذایی که می گفت: هیچ وقت فکر نمی کردم کسادی بازار به مواد غذایی هم برسد.
,ناخودآگاه یاد قول های آقای رییس جمهور افتادم که بعد از انتخابش در اولین نشست تلویزیونی خود در سال ۹۲ به مردم می داد و معلوم نبود بر مبنای کدام محاسبات و بر حسب ماحصل کدام اتاق فکر برای مردم صحبت می کرد که امروز از تحقق آن همه منم منمی که راه انداخته بود خبری نیست و ما شاهد این وضعیت هستیم.
,نه از بی نیازی مردم به ۴۵ هزارتومان یارانه خبری شد و نه از آن درآمد سرشاری که حسن روحانی با اطمینان خاطری مثال زدنی برای مردم بازگو میکرد؛ حالا هم که دولت در آستانه ورود به آخرین سال عمر خود قرار گرفته است؛ معلوم نیست چه شده است که از آن همه قولی که به مردم داده بود چیزی شنیده نمی شود.
,برجام هم در کنار همان قول های آب و تاب دار آقای رییس جمهور تصویب و اجرایی شد و حالا در دوران به اصطلاح پسابرجامی هستیم که قرار بود نور خیره کننده اش همه را از ظلمت برهاند و رونق بیاورد و اشتغال بزاید و خلاصه کاری کند کارستان ولی آن هم علاجی نکرد و هنوز هم رکود و کسادی میهمان ناخوانده بازار جغتای است.
,باز هم علاج در د را باید از میان کلمات همین بازاری های شهر جست و جو کنی: به قول جوانی که تمام دارای اش را در بازار سرمایه گذاری کرده بود و حالا بعد از چند سال نمی توانست خرج خود و همسر و فرزندش را از آن در بیاورد؛ که می گفت: وقتی مردم پولی ندارند تا خرج گنند چطور می شود انتظار رونق را از این وضعیت داشت و یا فروشنده مصالح ساختمانی که معتقد بود: وقتی بازار ساخت و ساز خوابیده است ما نیز باید امروز فردا بساطمان را جمع کنیم و برویم پی کارمان.
,حال این سوال به ذهن انسان خطور میکند: که کجای کار اشتباه است که به این وضع دچار شده ایم؟ تحریم ها؟ مدیریت غلط؟ و یا غفلت از داشته های بومی کشور؟ جواب سوال هر چه که باشد یکی از اهکارهای درست و راهبردی اش همان پایبندی به اقتصاد مقاومتی است؛ راهکاری که این روزها فقط یک واژه مانده است و پیشتر نرفته است؛ شاید دلیلش چشمهایی باشد که به دست و زبان اجانب دوخته مانده است که امروز یا شاید فردا و یا شاید سالی یا ماهی که از راه نرسیده است فلان تحریم برداشته می شود و همه چیز خوب و روبراه می شود.
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه